449 resultaten.
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
De diepste lagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Anderen zeggen
het leven staat niet stil
dat blijft maar
in mijn hoofd spoken
omdat ik niet altijd kan
dealen met de pijn
zal ik steeds die naam reciteren
mijn hart is niet stuk
er is een scheur geslagen
zo plotseling onderbroken
totaal tegen mijn wil
is er een rouwopleiding
waar ik dat gat kan
leren repareren
misschien door niet…
Ken het nachtenwaken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
936 mag ik je raken
nog even bij je slapen
als je wakker wordt
ik ken het nachtenwaken
de ogen dicht
voor al het donkere licht
geen mens om even
aan te gapen ja ik
als ik je nu mag raken
het witte van je ogen
zien en in samen fluisteren
gaan we de spoken weer verjagen
zacht sluimer je
de spanningen voorbij ik telde
schaapjes maar…
Springstaartblues
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
189 Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen
Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen
Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt
Ook mijn gedachten vermageren
Tot spoken, tot een horror
hoe het af kan lopen…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
Veteraan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 vraag mij
wat het betekende
en hoe het voelde te vertoeven
in wat jouw wereld was
een leven lang
heb ik je niet gekend
dan enkel maar als die soldaat
waarin ik steeds wanhopig
iets van een vader zocht
terwijl ik samen met jou vocht
tegen de spoken van weleer
we wisten al niet meer
elkaar te vinden in die strijd
vraag míj
wat dat…
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…
Luchtkasteel
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.670 ik ken je pas heel even
of eigenlijk nog niet
het klinkt wat overdreven
hoop dat jij mij ook ziet
al zijn we heel verschillend
toch spook je door mijn hoofd
ik ben dan ook welwillend
als door jouw mail verdoofd
ik luister naar je woord
al is er geen geluid
mijn liefde aangeboord
ga daar nu maar van uit
ik wil van je houden
maar niet…
Geen Carmen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
771 Doelloos zittend in het heden
Verlang ik smachtend naar de toekomst
Want de pijn uit het verleden
Is nu wel genoeg betreden
Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal
Niet bang voor versteende spoken
Achter rechtgehouden schouders
Glimlachend naar de horizon
Daar plant ik dan mijn nieuwe boom
Verspreid mijn bladeren in de wind
De fluiten klinken…
Altijd aanwezig...
hartenkreet
4.2 met 49 stemmen
1.485 Weet niet precies
wat het betekent,
maar hoop dat je me
hierin gelooft,
ben jij degeen die
uitgerekend,
continue blijf spoken
door mijn
hoofd...
Zal dit gevoel misschien
'liefde' heten,
samengaand met een
onzeker hart,
hoe kan ik dit nu
zeker weten,
gezien dit gevoel
mij totaal
verward...…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 Gedachten spoken door mijn hoofd,
mischien word het toch nog een mooie dag…
In warme hunkering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
692 ik heb de wolken gezien
het rood van luchten
in warme hunkering
om nog even te blijven
niet te vluchten maar
hun kleur te verdiepen
in genieten ga ik mee
duik in het donkerrood van
zee om de nacht te ontlopen
het is een hopen
want het zwart heeft
mij slechts spoken gebracht
waar licht leven geeft heeft
donker tijd en stilte…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
896 me kabouter
in het grote mensenland
ja ik ben stouter
omdat mijn zonde
hun dimensie niet kent
zij reuzen in stappen
wieken met armen
om de hemel te vatten
graaien met vingers
hun hebzucht bijeen voor
ons is er slechts steen en been
wij klagen in klein
paddenstoelen een kring
en voelen ons fijn
in een wereld vol dwazen
die spoken…
Met mijn handen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
859 mag ik
tot je komen
in je dromen en
niet in verleden tijd
met mijn handen
om je op te vangen
een schouder om te rusten
als de beelden verontrusten
kan niet in
die vormen treden
waar je in een vroeger
leven onder hebt geleden
toch spook ik niet
maar bied alternatief
in gezamenlijk herkennen zullen
oude angsten nooit meer wennen…
voor de kogel floot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
882 stook de vuren
loeiend heet
er branden engelen
in de rook waar ik
de namen niet van weet
ze spoken door mijn geest
het was richten
op gezichten om de
laatste blik te missen
voor de kogel floot
en insloeg met een
niet te missen dood
kan hun stemmen
niet vergeten
ze knagen aan geweten
stook de vuren gloeiend heet
menselijk…
Angst voor
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 Angst voor:
Moeten
Niet doen
Wel doen
Gaan
Niet gaan
Helpen
Niet helpen
Thuis blijven
Weg gaan
Eigenlijk
Veel
Onzinnige angsten
Maar ik heb ze
Angsten
Die nog steeds
In mijn hoofd
Spoken
Mij nog steeds
Lastig vallen
Op mijn
Eigen weg
Alsof
Iets mij
Tegenhoud
Om mijn eigen
Pad te gaan
En toch
Ik ben…
een verre glimlach 1
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
601 we dansten zo licht
verstrengeld zo zeker
boven de tekens uit
onder de laatste dwalende zon
doken rondom het heden
de duistere gevaren weg
over de huizen van de doden
galmden de spoken van het verleden
de wind wiegde
de kruinen van de bomen
een lied sliep in de taal
van onze lijven zo licht
verstrengeld zo zeker
boven de tekens…
het oude verhaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.629 men raast door de wereld
medemensen zijn spoken
voorbijgillend in de nacht
godvergeten gezichten
gemaskeerde lege tronies
effen emoties glijden glad
en ongrijpbaar
te mooi om waar te zijn
de draaimolen
verslingert en verkrampt
de krijsende massa
dronken en blind
het eeuwenoude verhaal
komt soms heel even
en ook zo
wonderlijk bij…
De veteraan
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.065 Naast het zweet- woelende bed
stonden de spoken
van verjaagde beelden
bestreden met tabletten
weggevaren met de drank
der verdoofde vergetelheid.…
Een levenslange wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 volmondig
spui je vitriool dat ook
je ingewanden heeft verbrand
vlammen ogen
in een desperate koorts bij
het zien van het minste soort
nooit was er
die uitgestoken hand
wel de hitte van een grote brand
de reden is nooit uitgesproken
al in eerst ontmoeten
zagen jullie wederzijdse spoken
maar niemand laat zich zien
in het bespiegelende…
Gespleten tong
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Spoken en ratten
likken aan de woede
en spelen verstoppertje
in de doolhof van leugens
over de heldhaftige strijd
voor het vaderland
en zijn machtige vaders
met gespleten tong…
Emotionele prestatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 In een argeloze achterbuurt
van de oude havenstad
wandel je mijn leven binnen
je vertelt me dat je averij oploopt
door hevigheid van het verlangen
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
in de nacht tel je de uren
tussen morgen en vandaag
en het blijft spoken in jouw hoofd
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
er zit…
Sprekende mimiek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
635 ze klikten kordaat
op hoge pootjes
ging zij haar eigen weg
onverwacht stopte ze
draaide zich om wuifde
haar laatste emoties
pal in de zon
ontging mij haar
sprekende mimiek
ik zag slechts
de glimp van een
gebeeldhouwd gezicht
later heb ik haar
nog gesproken maar
de spoken zijn gebleven
wij konden er niet mee leven
ieder zijn…
"Briefje aan jou"
hartenkreet
3.8 met 38 stemmen
2.849 Ik wil je iets schrijven
zonder angst
iets puur
vanuit mijn hart
Van alles komt
er in me op
maar niet echt duidelijk
nogal verward
Beelden spoken
door m'n hoofd
en verbuigen pijnlijk
al mijn zinnen
En dat maakt het
oh, zo moeilijk
om mijn verhaal
hier te beginnen
Een kort briefje
lijkt me voor nu
zonder twijfel
het allerbeste…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Genadig zond het lot mij spoken
voor mijn rokken. Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen door, ik leerde
zonder zakdoek wuiven.
-------------------------------
uit: 'Vergeten licht', 2001.…
rusteloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 het spook der
eenzaamheid loert
in de nacht
passie dwaalt
rusteloos
tranen omdat ik je
gezicht zag in het
donker
geluk en kwelling
oh, ik mis je…
ben tot niets in
staat
lachwekkend is
het ook wel
als dwaze verliefden
die elkaar missen
al na een paar dagen
hoort zo niet bij
mij.…
Waar je om gaf
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
904 heb mijn hand
weer gelegd op je hart
de foto's leg ik apart
zag je wonen en
dromen inpakken
van wat is geweest
je knipte de linten er af
verzamelde waar je om gaf
maar de doos van beleefd
is gelukkig nog open
spoken uit een verleden
gaan echt niet meer mee
je laat ze alleen in de
heerlijke troep om je heen
er scheiden
geen…
AVOND OP HET LAND
gedicht
4.0 met 5 stemmen
5.535 Brood en spek vangen
aan te spoken, de boerenvrouw
snijdt de hespen open. Tegen
haar boezem slaap je in.
En het is of de landen leger
worden, geen deur knarst, geen
hond blaft, de wagens zijn
gelost, de vrachten geborgen,
alles vergeten wat we vonden
aan haar borst. Alleen de geur
van melk is blijven hangen.…