14956 resultaten.
Scheve schaets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Met dank aan Wil Melkert voor
de inspiratie van zijn netgedicht 'Een mentale vlam'.
__________________________________
Mijn ik was in de ban van
haer fysiek
de zachtheid van haer macht
en haer bekoring
zij wilde mij beheersen
zonder storing
maer 't grote misverstand
maekte mij ziek
Haer scheve schaets leek
een imperatief
zij…
Onder de zoden
gedicht
2.9 met 21 stemmen
6.879 ik siepel ik siepel ik holderdebol
verlegen vergetend de oude knol
ik rol over m'n kop
in het groene gras
'k hoor het weer zingen
het lage gewas
het vredige groeisel
dat een deken was:
een wolletje wei
vol zachtheid vol geur
groener dan groen in een ruimte
die blauw wordt van kleur.…
Haagse Bos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
702 Door mijn nog wat
Amsterdamse ogen
loop ik zo
de verbazing binnen
Oud bos
in de stad
Hond D weer
eens mee
die vanzelf
doet wat
een hond zoal
doet in een bos.
De armen van reuzen
met handenvol groen
wuiven boven ons
naar de stad
en de zee.…
Een herfstig hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Een houten kleed
in gebaren slechts wat wijn
alles lijkt gebroken in een oud
herfstig hart
tegen het raam plakt een
stukje opgewaaide dood
het terras staart groen
het is mos, het zachte
van het geniep dat
me laat vallen
in de herinnering
van een vergeten zomer…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.206 Als wij dan samen,
Jij en ik, als vredevogels
Zij aan zij, vleugel
Aan vleugel, gewichtloos
Naar het bos van de
Eeuwige vrede vliegen
Met beiden een groene olijftak
Levensvatbaar in onze snavels
Geklemd - geven wij het
Oude leven rustig op
En maken plaats
Voor het nieuwe…
Ontbijt anders
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
647 Daar zaten we
in jouw al meer dan
veertig jaren oude tuin
door jullie saam
gezaaid, gepland, en aangelegd,
de slingerpaadjes, bogen
geënte boom, de varens
We praatten over asverstrooiing,
‘t bootje, verpakt weer in
kartonnen boot
en jullie in je zeilboot
Dan ging het
over een vakantie in Majorca,
waar zij twee keer met man,…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 Het kerkje is zo oud, zo oud
de zwarte dennen ruisen zacht,
de blanke gouden hagenvacht
murmelt stil en vertrouwd,
naar 't wit-verweerde slanke schip.
En hoog, oud en geslagen, zeer,
buigt het vermolmde hoofde neer
de toren, berstend rib en rib.…
bijna voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 ze denkt in dagen
bijna alles is voorbij
tijd deert haar niet
de winter sleept zich
door trage dagen
de wind trekt zijn sporen
in de boekenkast
zwijgen verhalen van
hartstocht en verlangen
de klok slaat gesmoorde
uren het deert haar
niet het is bijna voorbij…
BEJAARD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
763 Ben je de zeventig gepasseerd,
loopt alles niet meer zo gesmeerd.
Kwaaltjes komen om de hoek,
je vitaliteit raakt een beetje zoek.
Je gewrichten zijn wat minder soepel,
niet erg, want door een hoepel,
hoef je niet meer te springen.
Net zoals hangen aan de ringen,
die gymlessen zijn uit een ver verleden,
maar misschien dat in uw geest van heden…
Ontwaken (2)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
437 Regen valt met verstild getik op elk boomblad,
varens buigen en knikken in druppelende cadans.
Blonde grassoorten, tussen beuk en esdoorn verscholen,
rimpelen goud-deinend in een bries.
Het korstmos op stenen
schittert in haar helder gelige roestkleur
betraand door ochtendvocht.…
Nagedachte
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.580 Al dat zinnentuig, en dan nog geen sjoege
van wat brandt in de pit waar zich verduren moet
het schroeiend neteligs en de zweepslag
van angst alsof ooit iets stilvallen zou; terwijl
op dode stronken mos gedijt, in tierende varens
uitbreekt begraven gebeente!…
Cammi
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 Later op de dag stond de zon aan de zenit,
majestueus en verzengend
en koos jij voor de luwte van de koele varens
want lijden deed je solitair
geen klacht of gejank
al konden we je ogen lezen
Spring nog een keertje Cammi,
toe, over het muurtje van Walter
en grijp nog eens een laatste keer..
naar een verstrooide merel.…
Pril begin
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
718 Dood lijkende tak
brengt nieuw jong groen tot leven
hoe wonderbaarlijk…
Maagd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
997 Dolend in het groen
verdwaalde ik
wist niets
was twaalf
weet ik nog
een kind
herinner mij haar naam
een beeltenis
haar schim
in groene schemering…
Groen gras
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
981 Mooi groen is het gras
bladeren vallen alweer
nog is het zomer…
verlegen groen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.598 met een groene lach.…
Het benevelde doek
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.232 het groen kijkt
mij vragend aan
vanaf een palet
met gras, bomen en struiken
of raak ik zo intens begaan
omdat de regen mij van
het levende sap laat ruiken
als het benevelde doek
moeiteloos een compositie schetst
in de stille morgen
en de samenhang van tinten
woorden doet verstommen,
waar alles zichzelf
onvoorwaardelijk bemint
en…
Groene ogen
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.232 Bijna niemand heeft ze
alsof gestolen
smaragden
het licht weerkaatsen
na gedolven
uit keiharde rotsen
ons in vervoering brengen
en meetrekken in zee…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
groene energie
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
958 gewoon doortrappen,
en mijn fiets
brengt me meestal
waarheen ik maar wil
als het maar niet
te nat, koud, ver
is, want ik ben een
doorgewinterde
mooi-weer-fietser…
ode aan..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
621 piepklein
groen kooltje
met bollende
bovenrokjes
..om op te vreten…
Blauw en groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
418 wittte nevelen hangen
boven zwarte polders
nacht en dag over elkaar
de regen spoelt de hemel schoon
wat later legt het land
zich in de zon te drogen
plots is alles opgefleurd
in vrolijke kleuren
blauw en groen…
Groene ogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.207 Jou groene ogen kijken nu naar me zonder betekenis en niemand wil mij vertellen dat dit een nachtmerrie is.…
En de geur van groene zeep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Huis van grote eenzaamheid
Vol met kinderen met een vlekje
Ver weggestopt in de bossen
Van de onbewoonde buitenwereld
Daar leerde ik kennen
Het kind dat ik ten diepste was,
Dat zichzelf alleen nog terugvond
In de geur van groene zeep
Waarmee dagelijks de washokken
En de douches werden gereinigd
En die elke dag opnieuw
De zweem…
Vannacht.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Je ogen die pijnlijk groen zijn en zeldzaam droef kijken
nu bij het ontbijt en later op je fiets
sprekend van een leven, zo nukkig
en onveranderd rins als de oude bieten van de boer.…
Natuurvriend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 De momenten uit zijn jeugd
die intiem waren met de natuur
zoals de natuur kan fluisteren
zijn nog bij hem in zijn oude hart
in gedachten dromen bomen
grazen koeien het gras groen
fladderen vlinders fleurig fijn
alsof alles opnieuw aan lente went
tijdens florabloei in de nadagen
van zijn inheemse droombeelden
toont hij zich niet langer…
De hupse boer
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.474 Jij kunt niet verzinnen
Hoe wel je zult doen
Met mij te beminnen;
Dan zit je in 't groen;
Je bent vrouw en voogd en woont in het groen!…
het groen ging leven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
654 ik voel het groen
in jouw zonnig lied
ik ruik de klanken
van je nieuw verdriet
je wilt wel spreken
maar je durft niet goed
iets houd je tegen
je ontbreekt wat moed
om het mij te zeggen:
ik hou van jou…alleen
het groen ging leven
en het verdriet… verdween!…
Het groene denken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
456 Het groene denken is voor al wat ons
lief is naar duurzaamheid streven.
Dat nog zoveel te goed heeft en na ons
met een groen hart verder wil leven.…
Afgunst
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
541 het gras is groener
sowieso bij de buren
daarnaast jaloezie…