5782 resultaten.
Ode aan de secretaresse
netgedicht
2.5 met 48 stemmen
16.258 Haar mening houdt ze voor zichzelf,
dat is de kracht van het beroep
Totdat er -soms, ondanks haar wil -
in haar een mening explodeert.…
schildersafgunst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.775 balen
als een vreemde stekker met drie
pinnen, je bent zo kleurrijk
in je zinnen, dat ik verga
tot de grijze muis die ik
al altijd moet zijn geweest
zo mooi als jij de wereld
vat in enkele lijnen
met een kleur op elk detail
en dan nog durven beweren
dat het allemaal niet lukt
zit ik daar schamel te wezen
een dichter met zijn pen
die beroep…
MEER DAN SMERIG (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 groen als grassen
Zijn onderlijf werd nooit gewassen
En zij die in zijn bed belandden
Nam hij wellustig onder handen
Waarna ze weer konden verkassen
Hij verder ging met inkt verbrassen
In zijn monumentale panden
De man was goed ziek in zijn hoofd
Zijn laatste vrouw was klein en wreed
Er werd op mens en mus gejaagd
Men werd van zijn beroep…
Geen herstel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Je herinneringen vage contouren van de werkelijkheid zijn worden
Je een lepel ziet
En een vork
Daas
Over de tafel staart
Iemand je gemoedstoestand bedaart
Terwijl je schreeuwt
Om hemel en hel
Er is geen herstel
Dof wordt het licht in je ogen
Het is het totale onvermogen
Van je zijn
Je voelt je als mens heel klein
Niemand kan meer een beroep…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
terug naar huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 ze herkent de geuren
van haar jeugd
het zingen van de rijstvogels
het krijsen van de kaketoes
ze kijkt naar de wolken:
dit is de mist in mijn hoofd
die trekt maar niet weg
een vogel pikt alles leeg daarboven
alles was veranderd en
toch ook weer niet…
De gouden balans
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 ik heb mijn huid
verschilferd in aanraking
met de maatschappij
soms is eelt
een passende remedie
tegen drukkende cohesie
vooral op je ziel wordt
vaak een beroep gedaan
ik moet dat soms laten gaan
nu ik met tweede huid
herboren ben de gevoeligheden
van mezelf eindelijk ken
vraagt het geen bewapening
wel een anders omgaan
met emotionele…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
Zieltjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 De avond valt, de kerk is dicht
maar wat me opvalt, is,
dat de kerkgangers met een vrij beroep,
slechts 1 minuut na twaalf uur ' s nachts,
de motoren laten loeien,
zijn ook zij blij,
dat de zondag weer om is?…
Op deze zomerdag in Juli
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
571 wegen scheurden open, bruggen zakten in
huizen donderden in elkaar
alsof het luciferhoutjes waren
duizenden mensen werden bedolven
onder brokstukken en puin
stierven een vreselijke dood
anderen werden verminkt en zeker dakloos
ontredderd zagen we ze voor ons verschijnen op de beeldbuis
we keken toe….het deed ons verstommen
er werd een beroep…
Dies Radbodi Natalis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
603 Op heden,
den achttienden Oktober
negentien honderd en drieëntwintig,
verscheen voor mij ondergetekende,
Ambtenaar van den
Bugerlijken Stand
der gemeente Nijmegen,
provincie Gelderland
Stephanus van Heyendael,
oud achtenveertig jaar
met hoed in de hand
en grijzend haar,
van beroep kanunnik
en schepenaar
die verklaarde dat…
UIT ELKAAR..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Als het samenwonen voorbij is
de koffers en dozen zijn gepakt
ga dan vooral niet bij de pakken neer zitten
Laat gerust je tranen de vrije loop
ga gerust rennen tot je er bij neervalt
rust zoveel je maar wilt, voelt, kunt
Schreeuw, krijs, vloek ook gerust
tot je in je middelste midden van je zijn
je andere ik tegenkomt,die diepe eigen ik…
Wat Zie Je Als ...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 wat zie je als
je een schutter
op je af ziet komen?
schiet dan je hele leven
in een flits aan je voorbij
kan iets zo snel?
volgens de verhalen wel
maar wat zal een kind
aan zich voorbij zien komen
haar leven was pas begonnen
er viel nog amper iets te overzien
zal haar flits zich vullen
met haar nog vage
vormeloze toekomstdromen?
ze…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
bergen van karton
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
674 nu hier bergen ontstaan
van hard karton
gepakt met herinneringen
er schifting is ontstaan
van bewaar, oh ja dat
en kijk nu eens
ruimte heeft gemaakt
vele uren achter geregel
van hier naar daar
er sleutels wachten
op nieuwe avonturen
nieuwe deuren nieuwe muren
een ander uitzicht
een ander ochtendlicht
datums die steeds veranderen…
Najaar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
136 waarop komt het aan in de nadagen,
neen, dat er niets meer komt
derhalve is het denkbeeldig jezelf te verbinden,
in ieder geval dat moeten beseffen,
het doet een beroep op mij, op een willekeurig ander,
op elkander;
jezelf en weer anderen te mogen treffen
.…
WOUDJUWEEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 Het bosven, schertsend Boerenbedrog genaamd,
blinkt vrolijk tussen donker en licht groen;
daarin schuilt geheim gebeuren en doen,
dat klein krioelend leven hoogst betaamt.
Het meertje, half verscholen toch befaamd,
noodt met een frisse waterleliezoen
hier een uur vrij en ledig te verdoen,
ervaren wat het tijdloze betaamt.
Gerimpeld zilver…
De roze wolk ( P.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
753 Ik voel een enorme en grote roze wolk,
in mijn hoofd en hart.
Een groot licht dat me nu leidt
door de enge benauwende duisternis,
naar jou toe.
Omdat jij voortaan ook een groot roze licht
voor mij presenteert,
want jij bent het
die eindelijk waardeert: mijn hart, ziel en licht,
inzet tot gedicht voor elke geest
der aarde.
Jij, viel samen…
Duur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Maar ik besef wel dat ik niet de ambitie,
het lijf, de uitstraling, de gladde huid,
de D-cup, de lenigheid,
het inlevingsvermogen, het libido,
de troostende woorden,
de kunst om een zweepje te hanteren,
de zin om een dergelijk beroep te overwegen heb.
Ik blijf gewoon sparen, gedichtjes schrijven
schilderen en geen vreemde mannen.…
A Christmas nightmare
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
493 Heeft zij warm medeleven opgedoekt
Wat doet een zo intense mensenhater
In een beroep waaraan zij afbreuk doet?…
getrouwd heeft vele armen en benen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 de zeven in de kwintessens
of moet men gewoon de dorst lessen
en kan men er puur de broek aan vegen
ook aan het streepjes vegen
uit gemakzucht of nul op het rekest geven
want soms ruikt het naar de mutsaard
maar vrijwel zeker komt daarna de regen
echter het geschil geblust
de ongelijkheden blijven zich onderscheiden
en zo komt men na vele…
Thuisloze
gedicht
3.8 met 9 stemmen
4.588 hij leeft zijn dagen stuk voor stuk, losbladig,
hij doet niet iets gerichts in een beroep,
hij ziet geen toekomst, hoort niet bij een groep,
heeft voor de dag van morgen niets voorradig.
hij loopt maar wat te lopen langs de stoep.
de meesten kijken langs hem, ongenadig.…
Hoogheid,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
625 Ik wens je in elk geval veel geluk maar bovenal bedank ik je voor het loodzware beroep,
wat je uitvoerde in ons land, met als inzet: je leven, wat nu weer van jezelf is!…
waaiende kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Mijn doek blaast met volle wangen
mijn kleuren door elkaar.
De horizontale stroming
in de dampkringlucht
vult oorverdovend mijn
strak gespannen lijf.
Strijdend, vechtend wil ik
mijn kleur behouden.
Ik zou hem aan flarden rijden
Ik bons tegen mijn doek,
maar hij wijkt geen centimeter
Ik moet het met lege ogen aanzien
hoe hij me mengt…
het beest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
589 moe zijn van dat zo gezegde werken
het beest kwam boven en blijft drijven
zinloze gesprekken, verloren dromen
moeilijk daar nog doorheen te komen
de duivel heerst, laat onrust verschijnen
een cafeetje hier of een taverne daar
wat jenever en wat glazen bier
zorgen verdrinken met gekocht plezier
zich verschuilen voor verbaal gevaar
de vele…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Voel de koude regen neerslaan op mijn blote handen,
zie goudgele bladeren stervend vallen op de grond.
Zet me schrap, bijt op mijn tanden,
harde wind speelt teder om mijn mond.
Als een kus vanuit de verte, vanuit het verleden,
zo ervaar ik dit geluk schenkend moment.
Want in gedachten is het alweer eeuwen geleden,
ook al voelt het voor…
Veilig = heilig
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
702 Veel MBO'ers zitten zonder baan
Hun vakopleiding is een pretopleiding
Zo luidt een nieuwe politieke tijding
Dus zulke scholen gaan er vast gauw aan
Goddank wordt straks alleen nog les gegeven
In streven naar een tweedekeuzeleven…
schoonheid spreekt aan
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.167 vanmiddag in de metro
sprak een vrouw
hem aan
jasses hij werd stotterkip
ontveerd met vel
ze vroeg
ken ik jou
of ken jij mij
waarvan ook al weer
hij bezwoor haar
ongekende schoonheid
op station amstel
stapte ze uit
met ongeloof
wat zat die meid
nauw sluitend
lekker in d'r vel…
Toekomstig verleden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
589 Hij
vertelt mij,
de sterrenwichelaar,
afhankelijk van de stand
van sterren en planeten
wat voor mij
de toekomst
brengt.
Het
uitspansel
geeft hem inzicht.
Met zijn berekeningen
komt hij tot voorspellingen
over ramp of voorspoed;
je kunt het geloven
of niet.
Weet,
dat men in feite,
de sterren observerend,
niet in de toekomst kijkt…
jeugd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
645 verdwaald in donker licht
zoek ik mijn vertrouwd gezicht
wat bij klaarte niet meer lukt
jong en fris zijn weg voor goed
op reis met tijd, zo snel
bewijzen zijn er wel
als ik zie, mijn gerimpeld vel !…