555 resultaten.
Geént
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Rotsvaste muurbloem
bloeiend hout aan de zon verbrand
breed omstrengeld verwarmd het goed
bloemkelk in kleur geschoond
aan de schaduwkant vals herinnerd
mijn gebrekkig loopvermogen
stampvoetend
verschijnt een blos op verbleekte wangen
nieuwe geur verspreid zich
als stuifmeel door de lucht
loopvermogen kentert
in een laatste vlucht.…
Potassium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 het zand stuift argeloos
tart bruggen en kastelen
mondhoeken worden korsten
ach, korrels zijn met velen
de vloed heeft sporen gewist
om voetstappen te vervloeken
ik verdwaal in confectietuinen
blijf de wildernis zoeken
het water draagt zich naar zee
mijn schepen verbrand
langs geulen en kreken
een pot met as in de hand…
Zomer
gedicht
4.5 met 4 stemmen
14.027 Een zomer van verbrand papier.
De natuur blijft snateren
terwijl ik rot.
Toen kwam jij
en sindsdien kom ik
handen en ogen tekort
met mijn mond vol tanden.
---------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
Het knaagdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.
Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat. Vetgemest en mollig.
Wanneer word ik geslacht?
Het knaagt aan mij, een offer
aan de welvaartmaatschappij.…
oud jaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 De aarde ploft en spuwt verbrande korst.
Wij duiden alles aan, maar niemand
wil nog mensen lezen. Natte wensen
druipen smekend van de muren af.…
Ik wou zo rustig zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 In mijn binnenst stampen beesten
Samen met het ontluisterd licht
Ik heb mezelf van nog geen ding bevrijd
Ik zie het verre water blinken
Het gras gloeit op dooft uit is donker
Er is geen einde en geen begin aan deze nacht
O hand schrijf door totdat de vingers zijn verbrand
Ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer
Ik wou zo rustig zijn en…
binnenin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
646 onder wolken van lood
tekende ik sporen in het zand
in smeltende hitte schreef ik
een goddelijk woord
ik vluchtte voor beelden
van de krokodil
doofde de vlam
verbrandde mijn ziel
vouwde een zingende
vogel van papier
fluisterde mijn
traagste gedicht
ik spelde mijn naam
op de schutting
uit de binnenste muren
kwam geen enkel geluid…
Twee druppels tranen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.042 Twee druppels tranen
Rolden over mijn wangen
Toen ik je foto’s oppakte
Om ze te verbranden
Twee druppels tranen
Rolden over mijn wangen
Toen ik je berichten opende
Om ze te verwijderen
Twee druppels tranen
Rolden over mijn wangen
Toen ik mijzelf beloofde
Om nooit meer te huilen
Twee druppels tranen
Rolden over mijn wangen
Omdat…
In medias res
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 De vervreemde handen in haar geest, de open scharen
Die ze heeft ontvreemd in een winkel op de hoek
Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet
Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven
Wat rond haar is wordt verbrand
(In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze
Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer)…
Spanje
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.044 Costa del Sol
dikke pens
rock -‘n- roll
Mercedes Benz
wetlookgel
boxershort
vrijgezel
autosport
bruin verbrand
tweepersoonsbed
voetbalkrant
satékroket
cd Jan Smit
RTL 4
kunstgebit
Amstel bier
internetdate
one-night stand
angstzweet
impotent…
Plork
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
445 Je ruikt naar zout en kust
duikt zandzomergeur op
waar duin avondroze
sluipend laat verbranden
tussen roekeloos gedonder
en schichtig scherp licht
balsemen vochtige druppels
strak gespannen spieren
jouw lijf lijkt af
en de zeespiegel
laat de vraag
hoe mooi kun je zijn
verwateren…
Mijn circus
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
718 ik jongleer
met liefde maar
grijp weleens mis
spuw vuur
met arrogantie
verbrand vaak mijn gezicht
zwaai aan de trapeze
over de grenzen van leven
door het net word ik gered
tem wilde leeuwen
als ik kom te vallen is er
de zweep die nog kan knallen
ben in mijn circus ook de clown
die hoef ik niet te spelen
uw traan en lach komen…
De Pantheïst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
439 Giordano Bruno van weleer,
werd bruut verbrand dus is niet meer,
omdat -ie het beleed.
Er kleven dus gevaren aan
belijdend pantheïst,
maar bovenal ben je humaan,
das beter dan sadist.…
vurige waanzin
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
796 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
en loeien door elkaar
het…
zoeken
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.363 dat ik kon komen
bij bomen die zacht dromen
op de adem van mijn ogen
en daar waar ik zou mogen
zou ik langs bladeren stromen
Ik wou dat ik kon vluchten
naar zelf gedachte luchten
waar nog mensen leven
die door hun denken zweven
door zacht een woord te zuchten
Nu moet ik alles vinden
in het land van helse winden
en mensen die verbranden…
Kruisende handen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.160 vliegen
Wanneer je tot een stilstand komt
Ik zal aan je denken
Wanneer je gedachten verstillen
Ik zal uit je ontstaan
Wanneer je de eenzaamheid bemint
Maar nooit zal ik aarzelen
Wanneer jij twijfelt
Aan onze kruisende handen
Ik zal naast je blijven liggen
In schaduwvolle weilanden
En onzichtbare grenzen
Door mijn warmte laten verbranden…
Kou
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.016 nu gaan ze weer trekken
de scheuren op zijn taaie lijf
maar alles beter
duizendmaal beter
dan die geur van verbrand vlees
van verse botten waarop vlammen lekken
die hem zomer's soms doet gruwen
ook al vloeit er dan drank
knallen er slechts kurken
een geur die hij nimmer heeft geroken
zo hoort hij keer op keer
waren het maar gekken…
Dank U
netgedicht
3.5 met 237 stemmen
200.566 Ik heb gehuild, gelachen en gevochten
Ik lag in warme bermen en in gladde bochten
Ik hief het glas, het viel in duizend scherven
Ik wist de grijze hemel
Toch weer blauw te verven
Ben blijven pogen
Al verbranden al mijn schepen
Ik heb gebaald, gefaald
En heb hem vaak geknepen
Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten
Maar als ik ga dan zeg…
Dit is wat ik wil
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.931 Begraaf me
Verbrand me
Zet me in een vuilniszak op de stoep
Gooi me (verzwaard) in de Laakhaven
En dan ?
Feesten, housen, dance, trance, chill out
Erfenis ?
Iedereen wacht op z'n beurt
Om en om, op is op
Gun anderen hun emoties
Herinnering kan mooi zijn.…
De vuurdoop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 ik sta in het vuur dat door God is ontstoken
vandaag is 'n heel nieuwe tijd aangebroken
mijn doorns en distels verbranden als gras
van de duisternis in mij rest enkel wat as
nu wetteloosheid de geest heeft gegeven
ontvang ik de vonk van goddelijk leven
vurige liefde ontvlamt in mijn hart
gehuld in genade begint mijn nieuwe start…
Hoe ik ontroostbaar blijf
gedicht
2.2 met 92 stemmen
24.106 Hoe ik ontroostbaar blijf
in deze zomertijd
met de violetblauwe vlekken
aan de hemel
aangetast door weemoed
die me overvalt
als een te grote afstand
als mijn verbrande kindervoeten
zeldzaam als je bovenlip
met de bevroren mondhoek
als een potloodtekening
word je langzaam zichtbaar
met de dubbele vleugels
met de ivoren schouder
jij…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
het gewicht van de uren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 toen hij de golven
op het zwarte strand
hoorde breken
verbrandde hij met
wijd open ogen
om niet te verdwalen
de wrakke schepen
achter zich
geen mens kwam in
de buurt van zijn ziel
niemand sprak de taal
toeschouwer in het eigen
nooit vertelde verhaal
het langzame gif
voelde hij pas later
toen het gewicht van
de uren hem…
vurige waanzin
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.332 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
loeien door elkaar…
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 soms zou er een verhaal moeten zijn
over een raadgever die vulkaan werd
die woorden uitspuwt door het vuur
uit het hart van toen te verbranden
de stroom zal dat voorval omvatten
hels drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
en andere dieren als wezensvreemde
schepsels die…
Claus-rouw
hartenkreet
3.7 met 39 stemmen
2.810 Claus is natuurlijk niet verbrand
Hij was verstrooid maar werd als Christen
per uitvaart bijgezet op stand
en liet zich levend heus niet kisten…
Uniek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
438 wie met vuur speelt
moet zich
niet verwonderen om zich te verbranden
aan de verzengende gloed tot het
water uit de hemel stort
die de stem van de dood heeft bezworen
zie het water zee en stranden
de gouden
zon de koele maan en hoe ze op
hun tijd op en onder gaan
alles heeft een bedoeling
in ons kommervol bestaan
tussen…
kruipend ben ik sneller
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.368 je komt zuchtend omhoog
uit de keel van de nacht
er is geen hemel meer
ik wacht
op het gillen
en vloeken en slaan
van boven
waar jij ook heen was gegaan
ijle gezichten
dicht tegen de wand
ik verbrand vast mijn kleren
gooi jou aan de kant
gegraai dan het zwijgen
onze grotten op slot
we houden ons vast
aan de rug van het lot…
MIJN VADER
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.255 Mijn vader
Had het goed begrepen
Mijn vader
Had het heel goed door
-
Wees nooit te trots
Verbrand geen schepen
Wees als een kind
En ga er voor
Alleen een leeftijd
Kan niets zeggen
Over goed en kwaad
De zin
Hij wist het altijd
Uit te leggen
-
Wees steeds het kind
Dat ik bemin
-
Luister
Altijd naar het kind
Want wie weet
Kan het…
Exterminare sluit elk discours
gedicht
2.1 met 69 stemmen
10.054 Honden doorzoeken het gras in verpauperd habijt,
Erven zijn leeg,
Leeg ook de huizen van wevers,
Verbrand en gebeten. Zeker, het zuiden is leeg
Als een schede en rood.
En domini canes snuiven met wellust
Het adembenemend parfum van hun pij.…