inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68360):

Het knaagdier

Verzinkend in het slijk der aarde
rest me slechts
wroeten en geknabbel.

Een spitsmuis die gangen graaft
in de spitstechnologische machine,
een vuiltje met andere woorden.
Geen vuiltje aan de lucht?!

Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.

Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat. Vetgemest en mollig.
Wanneer word ik geslacht?

Het knaagt aan mij, een offer
aan de welvaartmaatschappij.

... Dit is een onlangs herwerkt gedicht uit de bundel "Gedachtenloopjes: zacht hardt",
Gent, eigen beheer, 1992, blz. 20 ...

Schrijver: Jean-Pierre Roosen, 23 Feb. 2019


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 70

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)