406 resultaten.
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Wind die meedogenloos
Heeft huis gehouden,
Luiken los geschuurd,
Hengsels hangen er maar bij;
Kletterende hagel,
Razende stormen teisterden
Het houtwerk -
Verf die allang haar eigen
Kleur verloren is,
Ze is door en door verschoten,
En toch is wat nog rest
Van ongekende schoonheid -
Het leven is er zichtbaar
Doorheen getrokken…
Heel subtiel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ik heb wit gebroken
tal van pigmenten
tot leven gewekt
mijn verf heeft
met linnen gesproken
samen iets nieuws opgezet
door vloeien kunnen
kleuren weer groeien
in een natuurlijk verloop
geen penseel dirigeert
de harmonie van bewegen
het mes is terzijde gelegd
vrijheid in componeren
heeft heel subtiel de toon
voor mijn ziel weer…
Dali's kunDalini
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Met de rode verf smeert hij het heelal tot één geheel
Daarna spat hij er dikke klodders oranje tegenaan
Vervolgens schildert hij gele vlakken met zijn mond
En laat hij zich met groen helemaal gaan
Met de zeemeerminstaarten tipt hij de sterren blauw
Om uit te rusten in het indigo van amigo
Boeddha die eeuwig verlicht fontein is in violet…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 in kleuren en klanken leeft hij voort
de man van penseel en akkoord
zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart
hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet
met trillende snaren…
Nooit meer Babylon II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 maar
tevergeefs gekropen als koningin der
kalenden -dit Babylon het bladdert af
als verf van rode stoelen…
Wandtapijt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
906 Parijse voorstad
Saint Marceau
La ville est belle
Le temps est beau
Ik verf en erf
met grote ogen
weef ik wol
zie ik tinten
kleuren maken
gobelinscharlaken
Handgeweven
Frans verworven
Vlaams gewijd
La main, mon ami
en een getouw
zijn het onderscheid…
Not amused
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.127 ik verf de koeien groen
als weerschijn van hun thuis
de luchten Ruysdaelblauw
gegrond met wit van dauw
bloed wordt Dalirood
als monding van de dood
rozen vlijen op een grond
-weet dat drie d verwondt-
geheel in lichte toets
niet hoorbaar pianissimo klavier
gelijk doek en ezel zit ik hier
morgen haal ik het van papier…
onzeker leven ?
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.396 heeft u dat ook wel eens
dat je je belofte niet na kon komen
omdat je net dood was gegaan,
en dat je het jezelf ook nog kwalijk nam
gisteren sprak ik met mijn dochter
af, ik zet je huis in de grond
verf je ongemakken strak in plint en deur
poste restante veeg ik de vloer
met mijzelf aan, want ik lig
overleden onder een dekbed
dat kun je…
Smelten doet stromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.071 Dit is wat ik weet
Buiten is van niemand
Dit is hoe ik heet
Wat echt is en voort gaat
is niet goed te zien want
Ik leef in een zelfgemaakte kooi
van ijs, wolken en verf
Het zegt me is te laat
Te laat voor spontane dooi
Nu open ik mijn ogen
en alles wat eeuwig leek te vriezen
smelt.…
Nee geen model
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
876 mag ik
je schilderen op een doek
ben geen kunstenaar
maar verf heb ik genoeg
nee geen model
je hoeft niet te poseren
wil je lach en ogen
je lijf liefst naturel
rond je in beweging
proporties ken ik al
een kleine kleurafweging
je staat er bijna helemaal
maar je ziel
kan ik niet raken pas later
mag ik stukjes jij voorzichtig…
Slangen op de Denneweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Van Multiplex, ijzerwaren
verf en lewisplaat
maakt zij schepen
van kippengaas en foto's
slangen, die ik
voor wolkenkrabbers hield
in kronkelende vormen
als penissen van zoogdieren
er een op die van een varken leek
een ander op het bobbelig orgaan
van een kleurige neushoorn
In de achtergrond speelde iemand
op een Bulgaarse…
In angst gevangen?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
522 Penselen met verf,
ontkenning van z’n streken
laat de schilder koud.
Nooit die daad gedaan,
nooit ontvreemd mans eigendom,
gevaar kleeft aan handen.
Aarde wacht heel stil
reactie uit haar lichaam
terug wat we haar gaven.…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
137 wanneer de oude dichter uit
eigen werk voor wil dragen
schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
Heimwee van de Russische ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze sprak vol passie over pijn
het lijden van haar Russische ziel
over weemoedigheid
en het gemis der dingen
heimwee en verlangen van geur
van verf op doek haar woorden
raakten mijn hart dat in harmonie
met dat van haar begon te zingen
er vonkten lichtjes, ze dansten rond
tussen hoofd en hart en mens
daar in het duister bij de deur…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 De verf is
aan Hanze-gevels opgegaan.
Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.
Het strandtafereel is krap,
vergeeld en zonder kleren.
De Oostzee heeft geen veren.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Spoorwegbedieningsstaking.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Oude verf in langdurige lift
brengt afgebrokkeld daglicht
door grote spleten
die de tijd vertraagt.
Wielen stijgen door kabels
en trekken zich op
aan het komende zicht
boven de deur.
Een trein wacht op hellend vlak,
maar hij blijft staan
want het perron verdraagt
vandaag geen voetstappen.…
Woning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 hij heeft er
gewoond, gewerkt
tussen de bloemen
en de bomen
Hij liet het
niet alleen
bij dromen
over zon en licht
Hij schilderde
meer dan
een gedicht
tubes verf z'n woorden
Bij droog weer
in z'n tuin
bij zijn vijvers
.......te vinden
De vrouwen
die hij er
beminde
zonder verblikken, verblozen
Vandaar....…
Hoe emoties donkerden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
573 ik voelde de
weerspannigheid
van witte verf
zij wilde
niet in een keer
stralend dekken
kon de verhalen
van de muur niet
zomaar afsluiten
door een nieuw
onbezoedeld klankbord
als blikvanger te openen
ik zag hoe
emoties donkerden
na eerst drogend lichten
hoorde spanning
in de lucht door
schaduwen van partijen
heb alles…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
De kast
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
617 in de luwte
ver van potloden en pennen
verf ik de ouderwetse kast
van groen naar wit
naar iets van wit af
lees het verhaal in de deuren
als levend hout dat vertelt over
wat is geweest
en in nerven en kieren
soms doorgezakt
de ruimte kleurt in dagen,
zelfs jaren
planken zijn gestapeld
naar de laatste behoeften
zichtbaar aangedaan…
blinde vlekken
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
873 een sta in de weg, ben ik
ook terwijl ik langdurig zit
op de juiste momenten ja knik
en eindeloos tot de schepper bid
hoe is dat zo gekomen
daar ik toch goed van zins ben
de werkelijkheid onderscheid van dromen,
verderf en schoonheid door en door ken
het is als kleurloze verf op een palet
op het doek verwerkt tot blinde vlekken
waar…
De schilder.
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
4.115 Hij verdoezelde dát wat hij
zat was, door balancerend
op een trap, gewapend
met verf en kwast,
streek na streek de muur
van een andere kleur
te voorzien.
De smerigheid bedekkend,
hier en daar wat lekkend,
zich soms nét iets te ver
uitstrekkend,
verloor hij zijn evenwicht.…
In het diepste rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 heb je hart
getekend op papier
maar kon het toch
niet kloppend krijgen
geschilderd op het doek
de kleuren in het diepste
rood gevangen helaas de verf
bleef aan mijn penselen hangen
de vorm gebeeldhouwd
in het hardste steen echter
ook met schuren en polijsten
kon ik het juiste ritme niet bereiken
uiteindelijk heb jij
je hart aan mij…
Scheppingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Met guts en priem
Ontstaat uit het
Gewoonste hout
Het allermooiste beeld -
Een beeld dat vorm
En uiting geeft
Aan een beloken herinnering
Die al jaren in mij leeft -
Met mijn palet van
Basiskleuren schep
Ik op geschept papier
In verf mijn eigen
Onafhankelijkheid
Kunst die leeft voor altijd -
Woorden die ik van
Mijn moeder…
Kunstschilder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Vol overgave brengt hij de verf aan
op het doek.
Deze lentedag is voor hem een inspiratiebron.
Hij zet zijn bewondering op het linnen, de
bomen, de bloemen, de vogels, de natuur die
hij adoreert.
Ieder dag is er voor hem één om opnieuw te
beginnen en waar hij veel van leert.…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
Een geboorte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 helder glanst
en schittert glas
in donkere dagen
veel glinsters
dragen kleuren
die om uitleg vragen
streekjes verf uit
de tijd dat beelden
antwoord gaven
een lief verhaal
dat al generaties lang
wordt uitgedragen
in het zich overgeven
aan de sfeer van
samen en verwachten
met buiten kou
en binnen een zo
warm familieleven…
mijn mes snijdt borsten
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.765 ik schilder je
plet je op het doek
mijn mes snijdt borsten
tepels rijzen onverhoeds
ik vorm en modelleer
je in het raken, leg mijn
ziel in je als ogen die je
meer dan levend maken
verf droogt in
eigen lijnen en legt
zachte emoties bloot
ik penseel vooral de mijne
je bent niet klaar
nog lang niet opgedoekt
het drogen duurt…
Vincent
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
875 het doek hangt erbij
of het zo vallen gaat
bekroning op al het werk
dat bij leven verzet
zo onbenullig en futiel
bloemen met één oor
voor detail, zelfs de bijen
lijken wat weg te zoemen
in die eindeloze zomer
toen er nog zoveel verf
het is of de man zijn strohoed
zijn dood is ontvlucht
samen met die oliedikke lucht
een reis doorheen…