Alle inzendingen over vertrek

1045 resultaten.

Sorteren op:

Zeg niet tot-ziens

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Maar…, als ik vertrek, voorgoed, zeg niet tot-ziens, maar laat me gaan onze wegen lopen niet parallel sla geen arm om me heen, geen traan.…

Zeg niet tot-ziens

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Maar…, als ik vertrek, voorgoed, zeg niet tot-ziens, maar laat me gaan onze wegen lopen niet parallel sla geen arm om me heen, geen traan.…

je moet verder

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 48
je moet verder denk je je kijkt en tussen alles door voel je de wind als je nu gaat kom je ergens uit ------------------------------------------------------------------- uit: Zonder iets te willen en te zijn, mapje poëziekaarten van Frank Erhart - Plint (2000)…
Frank Erhart17 november 2026Lees meer >

niet te versieren

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.000
urenlang tapte schonk liep opende praatte waste zwaaide zij haar scepter niet te verleiden tot het vertrekken van ook maar één spier leidend tot een lach oh mooie barjuffrouw ik wacht en smacht…

vervlogen tijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
er ging veel behang over oude lagen zodat het vertrek merkbaar krapper leek groei van jaren camoufleerde de kleurloosheid van het verval alles werd anders de tijd mocht geen naam hebben maar kreeg het wel…

Afwezig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 944
in hun aanwezigheid draag ik een manteltje van onbehagen woorden die afwezigen kwaadmoedig bespotten andermans muizenmankementen worden opgeblazen tot olifantsproporties mijn manteltje knelt onbehaaglijk, onverdraaglijk na mijn vertrek ben ik, afwezig, weerloos, aan de beurt…

Gezellig

snelsonnet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 728
Obama heeft zijn reisje afgerond, Twee dagen mocht hij Nederland beleven, Om ons bij zijn vertrek nog mee te geven Dat hij het hier maar wat ‘gezellig’ vond. Als ik dat hoor dan denk ik van zo ’n feest: Het is een héél duur theekransje geweest.…

Terugkeer

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
er schuilt een roodborstje in mijn tuin en ik heb hem een huisje gemaakt met een tafel en een stoel een bord om van te eten wat takjes voor een nest en een deur voor mijn geweten zodat hij open kan en dicht omdat er hier geen zekerheid woont van blijven of vertrekken…
Dianah23 oktober 2015Lees meer >

vooralsnog

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 748
toch nog éénmaal een gedicht geschreven over het bulderen van een laatste lach het galgenmaal tot het dessert verslonden zo nam ik een voorschot op het naderend afscheid en kwam er in de schemering van een laat seizoen de berusting over het ongewenst vertrek…

Graspieper

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
Grasland nog warm van de zomer jij pikt jouw zaden uit de oogst voor het vertrek van vertekende wolken neergestreken in een droom zwerm je rond die ene boom om het verhaal van de herfst te vertellen.…
mobar5 oktober 2016Lees meer >

bestemming

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
zoals je uitstapt op het station met het vertrouwen te zijn aangekomen op de plaats van bestemming zo zal het gaan een enkele reis bij het vertrek en de zekerheid van het onzekere zo heb ik dat in gedachten als ik er niet meer ben iemand leest mijn gedichten en voor even kom ik weer tot leven meer moet dat niet zijn…

ik bewaar je

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 553
ik bewaar je tussen dwalingen bewaar ik je contouren, dieptes waar je mijn schaduw verlengt vertrekkende kleuren je omarmen het natuurgezang behangt je en de ogen van de nacht bewaken de verte waar ik je bewaar…
Sevichny11 november 2021Lees meer >

Wie appelen vaart die appelen eet

snelsonnet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 778
Ik vertrek geen spier Ik bof, want ik werk bij een juwelier!…

Weg

gedicht
3.5 met 34 stemmen aantal keer bekeken 44.011
Moeder sprak met de rivier en wees ook de golven een weg naar de zee. Ze was ons zo nabij als het water dat haar nazong en door haar handen ook de vissen in een school dwong. Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim niet meer te spelevaren, dragen bomen herfst, en vluchten vogels van de baren. Zo snel gaan de getijden en scheidt het…

Keuze

hartenkreet
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.041
De keuze is gemaakt Je hebt me laten gaan Er was geen zijweg Geen misschien Je hebt me laten gaan De keuze is gemaakt Raak me niet meer aan De pijn is onverteerbaar Aan elk van jouw vingers Kleeft mijn lichaamsvocht Je eens zo zachte strelingen Willen mij nu nog uitleg geven Je hebt gekozen Voor die ander Er was geen ooit of misschien…

Ja ik neem je mee...

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 988
Ja ik neem je mee Naar waar het zoet en puur is Ik wil niet zonder je weggaan Ja ik neem je mee Wees maar niet bang Ik droog je tranen En zal je lach weer doen klinken Ja ik neem je mee Mijn liefste schat Ik wil met jou naar het onbekende Ver weg naar heerlijke oorden Waar ik mijn liefde aan jou wil geven Wees maar niet bang Ik neem je…

afscheid in poleskoje anno 1994

gedicht
2.6 met 116 stemmen aantal keer bekeken 58.431
omdat lopen beter is dan stilstaan hebben zij niet op de bus gewacht maar gaan alvast gestaag het uitzicht in, met grote ogen kijken hen de dieren na zij namen afscheid zij hielden even bij elkaar wat straks uiteen zal vallen huil niet, zegden ze omdat woorden beter zijn dan stilte een jongen loopt hen tegemoet met rubberlaarzen in…

Strasbourg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 848
Het was dinsdag de vogels slaan zwart op het paleis, net als zondag ook de boot strak rondvoer, net als vandaag de stad zich roert en ik verdwijnen zal naar thuis - waar? - en niks legt zich erbij neer. Rood stijgt de kathedraal Gutenberg grijpt zijn welverdiende bijbel ik wals met alles in de stad tot ik neerplof dan, de stad danst voort…
Hijzen2 september 2003Lees meer >

Koffers vol leugens...

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.451
Je koffers staan in de lege hal klaar om voorgoed weg te gaan De taxi wacht in de vroege morgen om je mee te nemen ver hier vandaan Je huilt en zegt woorden van spijt en je wilt uitleg geven van deze pijn Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer Nooit kan ik meer je allerliefste zijn Je tranen drogen op mijn huid als ik je kus in dit laatste…
Gurien Kwantes11 september 2005Lees meer >

Slipping away

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Ergens te midden het beklemmende woud van z'n geest verdampte de euforie z'n passie Trompetgeschal kondigde voorheen 'n overhaast vertrek tegenstrijdig aan 'n schaduw is het tastbaarst van zo'n weggeblazen herinnering 'n Klaterende golf van gestolde chemie barst middendoor op z'n slippende verstomming en al lachend beschreit…

Hoe je verder moet

gedicht
3.2 met 84 stemmen aantal keer bekeken 75.562
Stap opgewekt voort al weet je niet zeker waar naar toe. Vooruit over het glimmende asfalt tussen de kale bomen hoofd scheef, wuivend naar het huis dat al in de mist is verdwenen en straks vergeten. Je zet een voet vooruit en dan een andere. Je kijkt niet naar de spiegeling in de plassen, het beeld van de takken waar je tussen hangt…

Oever

gedicht
2.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 34.375
De aanzet tot het niet-zijn. Straks geen kleren meer als men meereist met de sterren boven het ijs de over- zijde tegemoet, de allerverste winter in waarin men aanlegt naast een veld van sneeuw. Het helder wordend licht dat invliegt, dat men spelt, onafgebroken lezend in de palm van zijn hand. Men verstaat wat wij wilden toen nog geen ruis…

wat het hart wordt aangegaan is met het hart

gedicht
2.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 18.137
wat het hart wordt aangegaan is met het hart zo weer losgemaakt, er hoeft daarover geen wanhoop te zijn. over het algemeen is men vrij in het merendeel van zijn organen, tenzij een hand als ze slaapt en de uitgeputte roede. maar het ware verdriet ziet weer elders. loopt er met een wijde boog omheen. verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend…
Bart Meuleman14 november 2020Lees meer >

Twee zonnen

gedicht
3.3 met 45 stemmen aantal keer bekeken 18.377
Wanneer ik slapen ga ligt de zee nog steeds beneden en altijd is de zon me voor. Ik sta bij een uitsnede van donker water en later ben ik bij de boten met zeilen wit zo licht als opgeluchte stemmen en tussen de schaterende meeuwen weleens opgetogen. Maar in de ring die ik kreeg sta ik scheef naast een datum. En ik zie hem in de verte gaan…

De vlinder gevlogen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.018
dit teruggezette leven geeft mij weer een morgen herstelt mijn zicht zoals dat ooit vol van bloeiende velden was daar ginder troont nu leegte waar mijn land zo diep verzonk dat ik verstomd de kreten dronk van verkillende vissen hopend op verheffing tot ik zelf een uitweg vond zwevend naar het oosten herwon ik vijftig zonnejaren voor…
Ludy Bührs19 februari 2008Lees meer >

Exit

gedicht
3.2 met 34 stemmen aantal keer bekeken 18.806
Toen ze ons niet zagen die nacht bedroefd en aan onszelf kwijt de deur met bloed beslagen de dood een gang vol geur en hinderlagen toen vuur en wind zich schaarden om onze afgedwaalde roep weken wij af van het bestaande af van onze roep. Vielen samen, raakten aan wat hangen bleef. Schaduw - zo nauw dreef ons het licht. -------------…
Frans Budé10 januari 2019Lees meer >

Heerser

gedicht
2.1 met 239 stemmen aantal keer bekeken 34.542
Hij heeft mijn leren koffers ingepikt. Ik zag hem gaan en dacht: laat hem. Als hij maar voorgoed verdwijnt. Nu ben ik mijn koffers kwijt, hun sterke geur en lege heiligheid zodra ik op mijn kamer pakken ging. Hij heerst door hun afwezigheid. ---------------------------- uit: 'Plejaden', 1992.…

Afscheid

gedicht
3.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 14.136
Alledaagser kan een afscheid niet. Rafelig van woorden, wensen, handen. Er was een kind dat ik moest zien. Je hield het tegen het licht. Het greep ernaar. Ik boog me diep. Zoiets duldt slechts de poëzie van kaarten, het staccato van huwelijk en geboorte. Je lag op afstand daar en eiste dat klaar gebruik van woorden, lof op alles wat nu deugt…
L.F. Rosen23 augustus 2021Lees meer >

Muurman

gedicht
2.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 20.434
Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken: vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op maar een man van vier muren, zonder huis - ze sloeg alles 's ochtends om haar schouders en liet hem hier om te getuigen staan. Hij zag haar krimpen langs het nog niet vermolmde hek de nog roestloze afrastering, over het gras dat nog gemaaid moest,…

Dag en nacht

gedicht
2.8 met 120 stemmen aantal keer bekeken 47.524
Ik wist het, maar had me gezegd dat je zo vroeg vertrekken zou in het donker, ik sliep nog. Ik wilde nog iets kwijt over de pretogen van mijn broertjes verjaardagshond, kamperen in de tuin, stilzitten, kauwen op gras en klaver, de maan uitzwaaien in een warme slaapzak naast jou.…