428 resultaten.
contrast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 Zijn huis verwoest en uitgebrand.
Hij heeft zich nauwelijks bezeerd.
Maar zijn wijk is platgebombardeerd.
Zij zoekt al uren in het puin.
Een tank staat roerloos in de tuin.
Ze roept en huilt allang niet meer.
Omarmt haar pluche teddybeer.
Er loopt een kind dwars door de stad.
Met een mobiel, en een zak patat.…
In haar eigen zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 de wateren liggen in korte golfjes
zilverblauw
onder de kleurenboog
maar de droeve wolken
onder de verwoestende stadswind
met de pijn van een aangedane boom
met wormstekige bladeren
vol met stervende vlinders
maken haar stem droef van ingehouden tranen
maar in haar eigen zijn
in wonderlijke lichtkring rood als fluwelen…
Natuurramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
240 hulpeloze handen
ongrijpbaar reikend
smartelijke gezichten
verliezend verlies
beschuldigende ogen
wijzend naar het kwaad
gestorte tranen
de leegte vullend
verwoestende adem
strijkt over de aarde
losgeslagen zwiepend
verandert verwerpt
vernietigt smijt
ontroostbare aarde
bedreigd verkwist
verwaarloosd gekwetst
beschadigd geschonden…
hagel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
619 Verwoestende hagel,
sloeg hard tegen het
jaargetijde in.
Mijn tuin met de
glimlachende scheutjes,
verdronken in de modder.
Bladeren van struiken,
doorpriemt met gaten.
Het ijsballenspel vernietigde
alles wat het tegen kwam.
De aarde sleepte zich tot
aan de afvoer, om daar zijn
verstoppend werk uit te voeren.…
bloeiden een te vroege lente
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.325 ben ik de storm
die takken brak
het prille groen
dat jij me gaf
totaal verwoestte
of wortelde je
niet diep genoeg
was de tegenwind
waar jij om vroeg
te veel voor je ontluiken
kon je mijn kracht
nog niet gebruiken
zo schuchter in de knop
we bloeiden een te vroege lente
gingen aan elkaar kapot
ik fluister langs
de open plek
het…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 holle voetstappen dreunende laarzen
klinken door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen…
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
Hagel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Verwoestende hagel,
sloeg hard tegen het
jaargetijde in.
Mijn tuin met de
glimlachende scheutjes,
verdronken in de modder.
Bladeren van struiken,
doorpriemt met gaten.
Het ijsballenspel vernietigde
alles wat het tegen kwam.
De aarde sleepte zich tot
aan de afvoer, om daar zijn
verstoppend werk uit te voeren.…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 Hier door de mobiel
de echo van woorden spreken van virus
dood en vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een…
Stilzetten
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.163 Stop dan de tijd héél
even, zeg éventjes néé
tegen verwoestende
dingen die gebeuren in
dit leven.
Maar helaas het blijft een wens
die onvervulbaar blijft,
onmogelijk, niet uitvoerbaar.
Maar stél je toch eens voor
dat het wél kon…
Héél eventjes maar….…
Bang en veilig
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.315 Waar de golven de zee
lieten verwoesten
wat de tijd niet
kon bedwingen
ben ik ver weg
en ik kijk bang en veilig toe.
Ik ben waar de golven
mensen zijn die
gaan en komen
als de tijd
en de angst
hen veranderen en verder laten gaan.…
In één klap voorbij...
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.166 langs de vloedlijn, springen en joelen als ware het een heus festijn
Pret in hun ogen, onschuld op hun gezichtjes
Onwetend dat het hun Zwanedans zou zijn
Achter hen flikkeren duizenden lichtjes
Reflecterend zonnelicht in het serene water
ligt wachtend om hun verhitte lijfjes af te koelen
Tot één golf uitwist hun toekomst en hun later,
De verwoestende…
Behoud
gedicht
3.7 met 30 stemmen
19.183 Zij blijft de welkriekende dreef
in jouw verwoeste gewesten.
----------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
GROEISPRONG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 Het is nog vroeg
De merels musiceren
Bij een gapende kloof
Staar ik in de diepte
Alwaar mijn oude huid
Vanwaar dit telkens zo
Moeizaam vervellen, dit
Reïncarneren nog tijdens
Het leven
Dit schoksgewijs groeien
Naar inzicht met steeds een deel
Nooit het geheel
Het nieuwe zelf dient gekoesterd
Na al het verwoesten
De tijd…
Meer niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 vogel zingt
ik ben de maan die het getij bedwingt
ik ben het groen dat deze aarde verfraait
ik ben de zon waar de aarde om draait
ik ben de wind die de bladeren wegveegt
ik ben instinct dat iedereen beweegt
ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven
ik ben de lucht die het lichaam doet leven
ik ben een natuurramp die levens verwoest…
Narcissus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
461 gesteld
Het vonnis gesproken
Zo ben ik onderweg
Leef ik onrustig en onzeker
Wil ik alleen zijn
Maar ook altijd bij jou
Mijn ankerpunt
Mijn veilige haven
In mijn illusies
De liefde nooit gevonden
Onderweg
Tussen de liefde en de leegte
Het teken getatoeëerd
op mijn arm
Steeds degene
die ik moest zijn
Mezelf verwoest…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
Silverbeck
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 let op Silverbeck
de pronte uit Kluisbeke
die wars van lust en gebrek
de aarde proeft en nietsontziend
opbouw,koppeling en onderdanigheid verwoest
Kende je Silverbeck die eens
het boek las over dingen
die voor de dood uit maar blijven groeien
en zij daar een van was
de woekering, het ongeremde dat plots verstomde
En nu, voorbij
geen…
Overeenkomst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 En zo deden de nazi's tegen de Joden
op exact dezelfde manier hebben zij
de Joden vernederd, vertrapt, verwoest.
Men is het verleerd om tussen de regels
door te lezen. Ook dat is een crimineel
feit. Als roofvogels domineren zij
vanuit de hoogte. Toch zit ik op de
openbare banken waar en hoelang ik wil.…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
502 samen hebben
wij als wachters
de schaduwen
geflankeerd
van de nu al
zwarte zon
omdat haar
universumplaats
sinds de schepping
nooit is vergeven
is zij geen donker
gat gebleven
zij werpt nu
haar schaduwen
in een apocalyptisch
alles verwoestend
scenario dat uit de
verte in aantocht is
nog voedt de
lucht ons met
restanten zuurstof…
Verborgen liefde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
371 - KALYPSO tot HERMES -
Waarom, zo sprak de schoonlokkige tot Hermes,
de boodschapper der goden
uit naam van Zeus
Waarom mag ik die listrijke
koning Odysseus
die Troje innam, dankzij Pallas verwoestte
niet met mijn zoetgoddelijke
liefde koesteren
Waarom misgunt mij de bliksemslingrende vader
mijn liefde voor een man
wiens schip…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt gezien:
het ruimen na een verwoesting…
Chet Baker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.247 Deze Adonis was blind voor noten
Wisselt trompet en meisjesstem
In een melig knetterend spel
De gouden belofte strandt aan de westkust
Na een kaakslag blies hij tandeloos door
Door cool jazz en hard gif bedwelmd
Een verweesde engel met een verwoest gezicht
Sprong uit het hotelraam
Alsof hij over de regenboog kon
Stort vleugellam neer…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Oorlog
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.252 Ik zie het verdriet in je ogen
Je ziet een tank die weg gaat
Verwoeste huizen, kogels overal
Allemaal puin waar je op staat
Je slentert naar je huis
Alles is kapot
Je hoort je moeder huilen
Die voelt zich ook al rot
Je vader die wat puin opraapt
Niets is nog wat het was
Je kunt nergens spelen
Er ligt wat bloed voor je huis, op het gras…
Tsunami in Azië
hartenkreet
3.6 met 66 stemmen
2.994 Aardschollen schuiven
mens en dier huiveren
Een zeegolf steekt op
alles is opeens een notedop
Verwoestend is de kracht, weg is onze pracht
hier geven wij toe, de onmacht
Veel leven is vergaan
Tsunami is de naam
Wij zullen rouwen, bouwen
en weer van alles gaan houden
Nieuw leven op het zilt
dat is, wat een ieder weer…
Storm
netgedicht
4.1 met 234 stemmen
66.195 Storm is er achter de horizon
Niet te zien vanaf een veilige plek
In zeldzame schelpen enkel te horen
De alles verwoestende wind
Maakt mij verward
Lieve vriend.….welkom in mijn hart…
muziek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.397 verwoestend kwam je binnen,
afstand nemend.
je keek me aan
ik zag twijfel in je ogen
waarin ik mij in jou zag.
voorbij aan rozen en je wezen
in de zonneschijn van onze ziel
zo intiem
zo ik ben jij.
ontmoet me in de warmte van je armen
laat me vrij in schaduwrijke frasen
van pianospel en dansende violen.…
Een klein land in Afrika
gedicht
3.4 met 43 stemmen
7.075 Het kwaad is er zo banaal
dat de moeders het lichaam
van hun levenloze kind wiegen
met een glimlach zonder herinnering
De mannen zien hun huis
verwoest tot niets gereduceerd
slechts rokende as
enkel wat puin
Ze gaan naar de vlakte
met gebroken rug
zoeken ze andere vernederingen
andere koortsen een andere oorlog
Zoek de bestuurder van…