513 resultaten.
Dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
714 die kamer zei mij niets
dan duisternis
en een dunne, gouden kier
opeens was ik weer kind
tastte schuw contouren af
vulde vormen rillend in
na een uur - een kwartier?…
mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 of een gum al de contouren
van de bomen heeft gewist
resten slechts de vage vormen
van de bomen in de mist
roerloos hangt de dichte nevel
de geluiden zijn verstild
koude wringt zich door de kleding
al het leven wordt verkild
vogels laten zich niet horen
de omgeving wacht verstomd
tot de mist zich laat verdrijven
als de zon tevoorschijn…
Ladylike
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
702 Verdraaide woorden pogen
klare beelden te scheppen
met verleidelijke contouren,
letters zoeken dribbelend
een weg om zich te schikken
tussen het witte cement,
dragende stiltes worden ingelast
zodat de zinnen ramen krijgen
om het innerlijk te verhelderen,
punten twijfelen nog even
over hun mannelijkheid
maar de vrouw heeft hier
beslist…
Vurig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
867 Je slank contour glanst als albast
in schijnsel van de open haard
zo puur
stil…
roerloos
vol verwachting lijkt het wel
ik aarzel een moment
maar strijk dan toch behoedzaam
warmte in het wachten
en kijk geboeid hoe magisch vuur
je zacht tot smelten gloeit
voor ik geknield het hoofd buig
en mijn handen samenvouw
voor jou……
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
drijfzand
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.412 na elk vergaand spreken
beelden wij het landschap
in nieuwe contouren
ik in de vorm waarin wij vertoeven
en jij met hoge schouders
op gebogen benen
in onbegrepen tekens
maar in de taal die wij herkenden
in de vele morgens die nog komen
wachten,worden meegenomen
in woorden die steeds verder komen
het drijfzand van zinnen..…
Bijna vrij
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
649 Stil zit ze naast me,
haar oogjes spelen
met de contouren
van het glas in lood.
Ze wordt geconfronteerd
met eeuwig leven,
dat, wat beloofd is
na de dood.
Zilver omrande wolken
drijven schaapsgewijs voorbij.
“Ik zie de Goede Herder”
fluistert ze naar mij.
“Zou oma het al weten?
Dan is ze bijna vrij”.…
Verjaardag
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
4.836 De vinger, die contour betast
en onthulling hier naar buiten dreef.
Ik vaar en zwalk.
De boot gemeerd.
Gezicht en lijven omgekeerd.
Salto op de evenwichtsbalk.
Mijn benen zwaar
en uit het lood,
hangend op zijn schouders rusten.
Hij kijkt er naar,
zijn hoofd die stoot
tegen lippen die er pap van lusten.…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen;
'K zie 't wereldlicht over de vlerken schijnen,
Wier spanning, glad, met lang welvende lijnen,
Straks veren zal achter de motorslagen.…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,
maagdelijke pannen verleiden.
Ik zing in de wind, laat me door haar
overstemmen.....
Er komt een stip uit de verte,
is het een jogger?
Vlug nadert hij,
het blijkt een ferme figuur.
Plotseling, bij ’t passeren
blik ik in een doorleefd gelaat
en drukt het een glimlach op me af.…
Onzichtbaar
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.361 Achter gesloten ogen
heb jij niet meer een gezicht
alleen contouren maken
jou nog steeds tot een gedicht..
Letters dansen als 'n Ballerina
de eenzame nacht voorbij
en mijn enige toeschouwer
hoewel onzichtbaar, dat ben jij..…
Lachte helder licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
363 de wereld
is lang te
licht geweest
pas in
jouw schaduw
ontdekte ik mezelf
begon het
onderscheid met
licht van overleven
dat mij contouren
heeft gegeven
tegen zwart contrast
ik bewoog
maar wist nooit
wat de voorgrond was
jij hebt mijn hand
genomen zijn samen
uit de coulissen gekomen
jij lacht helder licht
zonder een…
De vloed nacht aantrekkingskracht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
818 De vloed nacht aantrekkingskracht
het water verwacht
dat zij om hoog getrokken wordt
Door niets of niemand
gestoord
de maan heeft alles gehoord
Trekt het water omhoog
op
naar die eeuwige regenboog
de kracht van de maan
mars brengt evenwicht
de contouren van jouw gezicht
Jupiter redt
lekker draaien
samen gek
Het is het draaien…
heimwee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
529 Grillig tekent de regen
onduidelijke contouren
op de aangeslagen ruiten.
Nergens is te vinden,
een terugdraai klok!
De adem van brak geworden
woorden zweeft verder
door de mistige verloren illusie!
heimwee... Blijft…
Respijt van de schemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Bij het vallen van de avond
vervagen de contouren
tot aan de morgenstond.
De dag dat licht en duister
wisselen in een flits
beantwoordt zonder luister
wat de eerlijkheid gebiedt.
Het zeker te weten
maar soms even niet.
Geklop op de deur,
geluiden zonder gezicht.
Maak je ‘m open
of hou je ‘m dicht.…
Mijn Adonis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Heerlijke, goddelijke man
Zijn lichaam een waar kunstwerk
De mooie contouren van zijn lichaam
Het prachtexemplaar van de man
Met zijn zachte, rode, zoete lippen
En zijn sensuele, bruine ogen
Zijn ogen verhullen mij zijn diepste verlangens
Terwijl ik de zoetheid van zijn lippen proef
Vol verlangen, begeerte en hartstocht
Laat ik mij…
gestolen moment
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 De hand betast ongenode,
volgt de contouren en iedere groef.
Een vinger penseelt de lippen
sexy karmozijn op proef.
Ledige ogen blikken naar binnen,
treffen zichzelf
en komen tot zinnen.
Doof het licht, doof het heden,
wat nu was
is alweer in tijd vergleden…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld
zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren.
Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert
deze sluier gaat als een droom door mijn nacht
Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen
maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…
Gouden morgenstond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 zacht is
je ontwaken
vingers zijn al
bezig stukjes
van de dag
te maken
nog heeft tijd
niet dringend
op de deur
geklopt want
alle duister is
nog niet verstopt
waar licht al
jouw contouren
schuint vallen
kleuren op hun
plaats en praat de
klok wat luider
je kunt niet
meer verdwijnen
weg van de realiteit
die uit je handen…
Schemert traag licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 waar vaag
contouren
spannend maakte
verloor focus
woordloos
zeggingskracht
omdat zuivere
waarheid die hem
ontnomen had
zacht schemert
traag licht zijn
spanningsboog
oplossend
in de lichte
veelheid hoog
aarde rakend
vallen gaten in
fundamenten
waar controle
al eeuwen het
zicht heeft gemist
op het vaag
dat ook heden…
PREVENTIE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
733 Contouren die zich langs de weg verscherpen,
kil aftellen en schatten van de tijd.
Wat is er mis met de mentaliteit
van zondaren die deze stenen werpen?
Politici hoor ik om hekken vragen.…
Langzaam verbinden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 mijn gedachten
drijven niet in de
chaos van mijn hoofd
lijken meer op
vogels die vliegen
alsof ze opgesloten zijn
voor ik het weet
zwermen ze met velen
vleugelen samen beelden
die kleur en
vorm ontdekken in
een langzaam verbinden
de juiste contouren
vinden om in zinnen
het sprekend bewijs te zijn
van een mooie vlucht
dat het…
jij bent mooi
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.689 jij ontbloot het baken waar ik naar zoek
ofschoon mijn blikken steeds weer dwalen
naar je string die ik duidelijk
kan zien, je beha en de contouren van je tepels
doch is er in mij geen begeerte verlangen
of een gekriebel in de buik en kan ik
rustig rechtop blijven staan zonder
dat jij bij me een erectie ontwaart
jij bent mooi, mooier…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
890 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 De contouren verklappen jouw schoonheid.
Het avondlicht zet jou in de schijnwerpers.
Door een roze zonnebril observeer ik alleen.
Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.
Stil gefocust op vis aan de oever zoals reigers.…
volle maan
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
973 middernacht
kijken naar buiten
genieten van het
mooie licht
van de volle maan
flarden wolken
in allerlei vormen
schieten voorbij
kom weer tevoorschijn
volle maan
donkere contouren
doemen op
tuinen zwak verlicht
door het licht
van de volle maan
middernacht
de natuur in rust
en overal
mysterieus licht
van de volle maan…
Magische kracht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
634 ik heb je contouren
zien bewegen in
diffuse achtergrond
je stem deelde muziek
niet iets specifieks maar
wel met leading beats
toch trok de
voorgrond jou
met magische kracht
je profileerde steeds
meer de power die jij
van nature in je had
voor het voetlicht
zo de zaal beheersen
met ogen woord en hand
stilte dwingen met
een vocaal…
Hectisch virtueel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 glas wuifde zij
heel transparant
het charmante
afscheid nemen
verguldde nog
het zeer abrupte
terug moeten treden
er was geen
plaats voor haar
in het snel
wisselende
hectisch virtueel
de techniek
was haar al te veel
op het blauwe ego
toneel waar mono de
dood was van de dialoog
zij werd breekbaar
in haar oplichtende
contouren…
Gelaatslijnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 heb de boeken opgeslagen
gezichten bekeken en
bij vlagen wist ik een naam
daarna begon ik
de ogen te lezen en hun
gelaatslijnen contour te geven
hoorde in het prononceren
van lippen de volheid van
tonen tot aan het zacht slissen
zij openden hun hart in
partieel onverwachte momenten
zonder maskering van anders denken
deze mensen maakten…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…