1987 resultaten.
Fantoompijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
522 De dag voor D-day
stond mijn hart in brand
mijn ziel in vuur en vlam
hooggespannen
wachtend op haar vlucht
mijn verre oostenvlam
onwetend van
last minute lies
gewiekst gevleugel
op het laatst
van pechvogels
gehoornde duivels
zwarte beren op mijn pad
schiet ik
als een pijl uit een boog
door bos en beemd
dwars over…
Alarm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 middenoosten oorlogsdrama
hoe vaak heb ik de wekker niet
gezet
hoe vaak heb ik al akbar horen klinken
half zeven, honderd drones en
een raket
of honderdtwintig: Israël moet zinken
dat zijn de ayatollah's die beweren
dat wraak om weerwraak vraagt dus bombarderen
ze installaties die missiles
lanceren
maar dan staat plots de regio in brand…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 de lampions bungelden onvast
en dunne vlammetjes brandden
of iets ze stil betoverd had.
we liepen met korte stappen
zodat het zacht bewegende
licht niet uit zou gaan in het
rood groen blauw en geel dat
op een papieren harmonica leek.…
Joe Speeddate
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
487 speelt
Zijn aller ogen op elkaar gericht
Er wordt heel snel geschaakt op twintig borden
Geen eenzaam mens hoeft zich
er te berouwen
Wie zegt als eerst dat hij voor liefde zwicht
Wie draagt zijn woorden voor in een gedicht
Dat liefde niet met gifbekers verwart
Wie stort zijn hart uit als een nobel bard
Wie speelt met vuur en steekt in brand…
Geboren in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 die allemaal sterven
de fladderende vlucht van de veldleeuwerik
de wonderen van het bos
bevers die de beek verbouwen
een meikever op reis
over mijn been en vliegend
in mijn hand die ik sluit
en weer open
de geuren
van garende groente
mos en dampende dauw
paddenstoelen in de herfst
het dorp in de wintermaanden
wanneer de kachels branden…
Zakelijk gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Met aktentas op schoot
spreekt een man mij over nut en voordeel
aangaande verzekering omtrent
brand, storm en schade allerlei.
Zijn gezicht: ogen van nat glas
en ruw geweven huid, blauw perkament.
Misschien door de kou gelopen?
Hij vraagt: zijn onderkaak gaat op en neer.
Van het glas voor zijn neus slokt hij water.…
Maart in mijn kop
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
255 Ellendig onder de zon, ellendig in de nacht –
toch smacht ik, brand ik, val ik weer voor je valse warmte.
Maart in mijn kop, buiig en gierend,
maar na jouw storm komt niks goeds, alleen meer kapot.…
het hangijzer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
233 Het vooruitzicht is nu juist het hangijzer
dat te lang in deze veel te hete zon is blijven liggen
waar je alleen maar je vingers aan kunt branden
Een zekere mate van zelfkastijding is mij echter
als geboren antitheïst
niet vreemd
wel vreemd zijn de grote hoeveelheden
zoete trivialiteiten
die hier almaar geslikt worden
of genegeerd
zonder…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Waterrozen houden hun gezichten stil omhoog
naar wat boven de schemering blijft branden
en uit de koele grond komt een hand die bijna zegt
ik mis die huid en die ik niet durf aan te raken.
Het licht keert terug over dezelfde huid
nu dunner, en de strepen op het water zwijgen.…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Maar al de andre kant, ver aan de kimme,
daar brandde 't vuur in diepe stilte in 't donkre van de nacht.
Daar lag het kamp der goddelijke Achaiers.
Daar klonk geen blijde wapenklang, daar zong geen zegezang.…
Ode aan drie Antilliaanse peuters die tijdens een brand omkwamen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.772 Ik zag laatst een bloem met vlinders
Totaal drie in getal
Haastig boog ik me voorover
Maar mijn handen misten het drietal
Drie engelen kwam ik tegen
Op een koude wintersdag
Nieuwsgierig streelde ik hun vleugels
Maar ze verdwenen als bij toverslag
Vannacht keek ik naar de hemel
En zag toen een prachtig licht
Drie flonkerende sterren
Inspireerden…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 De zee trekt onder de nacht
Naar vele verlaten stranden;
Als een vloeibare wind is zijn klacht,
En zout, zoals tranen branden.
Ik voel dat overal waar de
Branding in snikken breekt
Tegen de kusten der aarde,
Mijn leed met zijn golven smeekt
Om de verloren genade
Jou weer nabij te zijn.…
Dág huis...
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
8.523 Heel wat momenten heb je meegemaakt,
leuke, saaie, lieve, speelse,
't bonken op de trap als een puber
weer eens in brand vloog, 't slaan
van de deuren, niets was je te dol.
Maar huis, mét hart, weet je,
de eigenares schiet vól in de
wetenschap je in te ruilen voor een
ánder.…
Alles of niets
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
908 onder zijn armen
Als een rode roos
Verdord in zijn vaas
In een T-shirt
Op een vieze korte broek
Tot de knieën
Voor een gouden beeld
In stinkende modder
Verlaten door zijn hond
Troosteloos herinnerd
De foto’s vergeeld
Op zijn gympies
Kijkend in de felle zon
Vioolmuziek
Maar elke noot zo vals
De gouden ketting
Een mountainbike
Brand…
Eenvoud siert de kerst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
4.185 Dit jaar is de laatste keer,
gaan alle kaarsen in brand,
neem ik afscheid van de familie beer
en neem ik kerst weer in eigen hand,
in rust en eenvoud
met aandacht en liefde voor elkaar.
Van al die prikkels krijg ik het verschrikkelijk benauwd;
eenvoud siert mijn kerst volgend jaar.…
3/4de (voor de zon en de maan)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.713 ongehaast vandaag
De zon hunkert naar hooi
Als een volleerde lichtekooi
Alleen 't refrein is van bedenk'lijk allooi
Kom droom met wijdopen ogen
een lied voor de zon en de maan
En we slepen de nacht naar de morgen, drie
Vierde voor de zon en de maan
Ik ben feest'lijk traag vandaag
Kom en laat ons langzaam zijn
Als een echte brandewijn
Brand…
Arbeidsongeschikt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.080 het ochtendfruit smaakt goed
de douche verkwikt de krant
toont koppen in vet zwart
met Beslans school in brand:
het wordt een mooie dag!
hij eet zijn bruine boterham
drinkt een kop thee en kijkt
in zijn agenda leegheid troef
de afspraak heeft hem niet bereikt:
het wordt een mooie dag!…
ARM HUISGEZIN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.867 ‘t Dak beneden, deur de wanden,
glazenloos, van latte en leem,
zie ‘k getelde turven branden,
doods, in ‘t deerlijk huisgeheem.
Open ligt het, aller ogen;
‘t waait erdeure en ‘t sneeuwt erin;
‘s zomers zal me' er hitte in dogen,
‘s winters koude. - Arm huisgezin!…
Andrew
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
4.718 beseft het je, maar het begrijpen doe je niet,
Of het interesseert je gewoon geen reet
Zoals je schreeuwend naar me zwijgt
en me zoveel vertelt in weinig woorden
dat jij alles geeft maar nooit iets krijgt
klinkt als muziek zonder akkoorden
Mijn hemel, mijn hel, veel minder en niets meer
Veel meer gegeven dan ik kon ontvangen
Mijn ogen branden…
De gele brigade
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.304 Zij vinden die Hollander best wel tolerant
dus vragen ze de weg naar hun vakantiehaus
dan helpen "wij" ze gaarne uit de brand
met de altijd goede raad: immer geradeaus
Maar genoeg nu over onze buren
verdraagzaamheid is heden mijn streven
Ik ga nu snel even een klompenkaart versturen
Verdomme, waar is mijn fiets gebleven?…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 geribde dromen
gebouwd en toen jouw adem in de mijne was
realiseerde ik me, nog erger dan liefde,
de code, vanaf begin der tijden,
aminozuren gerangschikt
breekbare draagkracht van chromosomen
dat mengt ons met zweet, beetje vrije wil,
beetje dwalen, beetje spijt en beetje gloed
van dit lampje dat tot morgenstond
tegen angsten bleef branden…
EVOË
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.709 Hoor, hoor naar mij, gij allen die daar gaat
Met koud gelaat en stappen zo bedachtig:
Brand op in gloed het leven dat u slaat,
U zelf óp-slaánd in vlammen hoog en prachtig.…
Lente
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
827 Het valt verblindend op rivieren
en zet het zinken dak in brand.
Een grauwe hond en een seniele.
Een hok hangt schots en scheef. Gratuit
staan er wat wagens zonder wielen;
roest is wat de bloedzuiger liet.
Tot onder tegels strekken stralen
noch dansers. In een biosfeer
van zwart en zwam woont een fatale
die straks de zon nog aspireert.…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 Jouw haar, rood in de schem’ring, aaide ik glad:
Mijn ziel was in mijn lippen en mijn handen,
En deed mijn handen en mijn lippen branden
Op jou, die ik het diepst heb liefgehad.…
Door het 'lot' gegrepen.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.831 wielen branden over je heen, het was je 'lot',zo jong, zo onwerkelijk.
Het waren de laatste secondes tot je dood.
Nu hopelijk op een plek waar je soms wou zijn
zonder verdriet en zonder verlangens
ons wel met verbijstering achterlatend
Meid rust zacht.
Groet ons
als je ons ziet
vanuit daarboven.
Afgesproken?…
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 op de toren van de nacht
stond ik in brand
leidde ik verdwaalde schepen,
jij was de wilde in het woud
de oerboom razend
waar ik de blaren heb afgescheurd,
de stad een hamer zonder steel
braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders…
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 Laat ziel en zinnen voor U branden
en drijf ons met Uw vuurgloed aan,
het Woord moet door de wereld gaan
en in de verste verten landen.
Het zaad waait mee met alle winden,
de oogst wordt wereldwijd verwacht,
de vruchten zullen ongedacht
op alle plaatsen zijn te vinden.…
Ontketend
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
4.327 Ik haal je neer, ik brand je af,
ik raak je waar het pijn doet,
ik noem je goedkoop, mislukt en laf
God, wat voelt de bevrijding goed.
Eindelijk is het voorbij,
ik ben alle frustratie kwijt,
En meteen al rijst in mij
de onvermijdelijke spijt.
Want nooit kan ik je missen,
ik ben en blijf jouw vriend.…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 land
der barbaren rebelleert de denkende mens
succesvol tegen z’n oeroude genenkaart
Eens krijgen de verstandigen de overhand
niet langer geleid door oergenen nemen ze
hun eigen geestelijke evolutie ter hand --
gevoelens vertellen ‘t overlevingsverhaal
maar geleid door die verouderde emoties
vliegt de wereld voor de derde keer in brand…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 de dorpen
zagen de was hangen en een jong
stel achter de schuur staan vrijen
de haan van het kerkje draaide
met ze mee naar het oosten, zijn
koper blonk in het zonlicht, stemmen
stegen verwaaid omhoog, vervaagden
terwijl over de kreek op een terras
muzikanten oefenden, zwaailichten
van de brandweer door het vlaswerk
stoven naar een brand…