2594 resultaten.
verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Het glipt weg,
als zand door je vingers
Het kan anders worden
en breken als glas.
Niet meer in vervulling gaan.
De tijd beslist.
Kan een andere wending nemen.
De hoop van mijn verlangen
ligt hoog.
Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
ellen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.052 Het is het durven weer verliefd zijn
het opnieuw wagen van die sprong
Het is de nieuwsgierigheid naar je kleine kantjes
en het uitkijken naar meer
Het is het dromen bij een glas wijn
het liedje dat ik voor je zong
Het speelse van je kinderen hun handjes
waartegen ik niks heb van verweer
Maar ook de ongerustheid vanbinnen
dat ik dingen weer…
Mediatransparant
netgedicht
5.0 met 112 stemmen
474 zij sterde in
versplinterd glas
nog voordat zij
geboren was
opende dimensies
waarvan het
bestaan in heden
weer naadloos past
daar waar het
spirituele een
goddeloze dood al
lang gestorven had
het geestelijk
vacuüm al eeuwen
zonder zuurstof een
zieltogend einde zag
wachtend op de implosie
van haar verschijnen
dat alle tegenstand…
Tachtig jaar (sonnet)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.301 de laatste avond van de maand april
besloot hij heel zijn leven op papier
te zetten bij een goed glas patersbier
dus eerst zocht hij in 't laadje naar zijn bril
greep toen een pen en met een zenuwtril
in stramme vingers vond hij een manier
om oude anekdotes met een zwier
aaneen te rijgen tot een laatste wil
ik wil, zo zei hij met…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…
Morgen
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
2.206 Morgen ben ik terug
En hij sloot de deur
Maar het bleef stil
Leven verloor kleur
Morgen kom ik terug
Ik beloof het je echt
Starend achter glas
In stil tranen gevecht
Morgen ben ik terug
Je hoeft niet te wenen
Ik ruik in mijn kussen
Je geur nu verdwenen
Morgen kom ik terug
Dan blijf ik voor altijd
Verlangend hart naïef
Realiteit…
Werd diepte gewaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
473 het stormde weer
maar ik voelde
geen tegenwind
dreef logeslagen rond
als een stuurloos kind
liet me gaan
zonder houvast
verbaasd door de
kracht die mijn geest
op het lichaam had
keek met ogen
die mij zittend zagen
verdwaasd op de bank
met een chaotisch
hart vol vragen
de verte lokte
door het vrije glas
ik voelde hoe tocht
mij…
Zinloos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
926 Ze streelt haar glas en maakt avances,
ik moet iets doen nu er een kans is,
ik heb alleen geen zin.
Haar ogen staan op dolle pret,
ze speelt nog steeds afwachtend met
haar ijs en gin.
Ik scharrel al mijn moed bijeen,
normaal een verbaal fenomeen,
ik heb alleen geen zin.…
Pijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
793 Dan is helder alleen nog glas
en roept het gedicht gevaarlijk
behulpzaam en vrolijk 'vind me'.
Liever zinnen waar om is gestreden.
Gedichten die maanden het nachtkastje bevolken
en met moeite in is gesneden.
Waar bloed is te volgen en tevree
als vanzelfsprekend leest, als de zee;
de wolken.…
Het magisch verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
570 devoot sokkelden
heiligen tegen pilaren
armen gespreid en
ogen vol eeuwigheid
ook het glas in lood
in hun langgerekte boog
trok de blikken omhoog
weg van het leven buiten
in kleur liet religie
de schepping zien
vol met mystieke figuren
ook op plafonds en muren
ik voelde als kind
het magisch verlangen
om het aparte van zalig zijn…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 Zie ze gaan de miezemuizen
op het land van dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 zijn
De vingers tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat ik ook alleen maar een sluier
om een goddelijke vonk kon zijn
Twee handen gevouwen om een glas…
Toren
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.556 Toren boven stadsverkeer,
Madurodam van kleine mensen;
wolkenspiegeling in het glas,
blauw gemengd, met gifgroen gras.
Puik gebouw,oneindig licht,
horizon met vergezicht;
boven zeespiegel stijgt de toren,
wolkenkrabbend, uit 't oog verloren.…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 Stille schoonheid ontstaat
bij het vallen van licht
door het kristallen glas
van liefde, dat elk
blacklight uitzuivert
en slechts nog een
heldere fonkeling doorlaat.
In die bloedrode zon
van een ondergaande dag
zwemt een frêle zwaan
rond een verlaten nest
waarin het steenei
met de verloren verwachting.…
Moe
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.754 Als ik wakker word dan neem ik even
een beter-worden-pil
met een glas water.
Maar zal ik ooit beter worden,
IK BEN BANG VAN NIET
Niet in dit leven.
Maar wel in de slaap en in de nachtdroom.
Mijn vrouwenvoeten voel ik nog even
en dan val ik in slaap.…
Voor jou Ramses Shaffy
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
2.592 Jarige Ramses Shaffy
mijn wensen voor jou strooi ik
in een fluister met de wind mee
proficiat Ramses
geniet van de dingen
die jou blij maken
jij pakt me nog immer
met jouw stem
vaak klinken jouw liedjes
nog door de kamer
en dan gaan mijn gedachten terug
naar de tijd
dat we jonger waren
en ik neurie mee
ik hef het glas op jou Ramses…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 ochtendnevel zacht en koel
vochtig veebont in witte uren
flarden zweven de tijd voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels…
Dead man walking
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.278 Bij ontwaken na ‘n hazenslaap
Stroomt ijswater in z‘n bewuste
Een vernederende dood wacht
Om de hoek
In de dodencel wordt gevloekt als
'n lach klinkt in de executieruimte
Dan weer een doodse stilte
De zwijgende stoet door de gang
In hun midden 'n slachtoffer van
Slechte genen en opvoeding
Geen mens die zichzelf maakt
Achter glas…
Heb je schaduw gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 jouw lichtval
inspireerde me
jij mijn godin van glas
in het koele blauw
van zelfverzekerdheid
met roodwarme handen
die in subtiele strelingen
mijn koude huid
s-nachts deed branden
heb je schaduw gedragen
zonder te vragen
mezelf gekoesterd aan jou
tot de kleuren verschoven
jouw verborgen diepte
langzaam naar boven kwam
en ik…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 Zoals men aankomt op een station
in een reiziger uitstapt, met zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk…
Liefde is een mysterie
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.331 Men lijf voelde gelijk
een vol glas
bruisend helder water.
Ja, de liefde voor Jou
blijft voor mij
een eindeloos mysterie
die me iedere dag weer
volledig laat bruisen.…
Leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 Als een glas koel helder water,
Is je leven in't begin.
Gulzig ga je er van drinken,
Slok na slok, met grote haast.
Dan ineens ga je beseffen...
't Is bijna op, hoe kan dat nou?
Waar heb ik het gelaten...
Wat is er mee gedaan?
Waarom was ik zo verkwistend?
Waarom niet rustig aan gedaan.…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Het glipt weg,
als zand door je vingers
Het kan anders worden
en breken als glas.
Niet meer in vervulling gaan.
De tijd beslist.
Kan een andere wending nemen.
De hoop van mijn verlangen
ligt hoog.
Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
Duiveltjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.735 Dinsdag is ‘collegadag’:
wandelen en bij een stevig glas
herinneringen ophalen,
de toestand in de wereld bespreken,
onze naasten de revue laten passeren,
seks voor bejaarden onder de loep nemen.
Ik antwoord dus:
“Oma zal er zijn, jongen ,
en zaterdag kom ik naar het voetbal!”…
Ik wilde...
gedicht
2.2 met 159 stemmen
33.169 Hij glimlachte: je komt dus uitstel vragen;
kan ik je dienen, een glas port of gin?
''t Is mij hetzelfde', zei ik, 'schenk maar in'.…
Afdronk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Plotsklaps gebeurt het,
in een hand gebaar zijn
woorden geboren, je
verwacht ze niet, ze
komen daar waar je ze
heb verloren en waar de
maan gerijpt uit vloeit,
sprongsgewijs vallen ze
in het beproefde glas.
Zoals ik het drink , zoals
ik adem, later proef ik de
nasmaak wat ik geschreven
moet hebben.…
Medelijden met Ome Jan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.908 Ouwe Ome Jan kon niet meer leven
zonder z’n borrel of een glas vol
hij zat dagelijks zielig te beven
van de stinkend sterke alcohol
Zijn vrouw zag het met lede ogen aan
maar was van mening gezien zijn leeftijd
dat ze hem z’n gang moest laten gaan
want zonder drank was ze hem ook kwijt
De dokter trok ineens aan de noodklok
Ome Jan had niet…
de vijfde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 het land verlaten
vreemde ogen
staren in de eeuwigheid
die wij langzaam aan verliezen
het gevecht om de geest
is laveloos
tempeliers bewaken de rots vol trots
bedwelmende roes glas rood bloed
het weet je te vangen
zonder handen te klappen
zelfs geen één geluid
gaat boven bidden uit
zoekt duisternis in
lak zakt altijd richting zwaartekracht…
Lantaarn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 Lantaarnpaal, een lichtbaken, gemaakt van glas en staal.
Zij richt haar stralen op de hoek van iedere straat.
Waar wordt gezwegen, gehuild en gepraat.
Nee, zonder lantaarnpaal is alles maar donker en kaal.
Met haar prachtig gebogen nek als een zwaan,
weet zij in weer of wind glorieus te blijven staan.…