3244 resultaten.
Waterbloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 waterbloemen niet volgen
in hun dalend en rijzend
racen naar strand
waar ze in schuim
kapot sloegen onder
de harde hand van
een straffe wind tot
niemand ze meer vindt
ik ben toch terug
gegaan in kalmer tij
bij een volle maan
om ze te determineren
en hun namen te leren
wilde hen niet
in anonimiteit vergeten
zij die op woeste golven…
dichterbij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
487 Dichterbij
Luierend aan het strand
bedacht ik lieve flessenpost brieven
welke door de onstuimige zee
de golven zouden doorklieven
met woorden doordrenkt van verlangen
hoe wij destijds onbevangen
onze liefde voor elkaar beklonken
die opnieuw nog steeds lonken
Met deze gedachten vol genegenheid
genietend van de voorbijgaande wolken
in het…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Woest dansende golven,
opgezweept door de wind,
tegelijk een straaltje zon...
die haar goud laat zien.
Onstuimig als de wind
die sterker is
laat het uitwoeden
tot de wind zich over
de zee wegtrekt.…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
Liliane 10 jaar later
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
603 Surfend naar jou, vallend over golven, jij onbereikbaar.
Een eiland met af en toe een brug ernaartoe, rustend
Op steeds wijkende warme gedachten als drijfzand.…
Haiku 5#3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Wisselend getij
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Cirkelspel
In zekere zin
is elk eind een nieuw begin
het werk is nooit af.…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal…
de wind
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
743 De wind speelt met mijn haren,
zoals de zee met de golven.
Hij streelt mijn wangen,
wat schuchter en vlug.
Hij speelt met mijn muts,
als een kind met zijn speeltje.
Hij fluit in mijn oren,
een lieflijk lied, dat ik wil horen.
Moeizaam trekt hij aan mijn jas,
hij zoekt in mijn zakken.…
de zon scheen ons finaal voorbij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
967 ik had je naam
in zand geschreven
een afdruk van ons twee
zag toen de golven komen
ze spoelden deeltjes van ons mee
we gingen door de vloed
trotseerden hoogopspattend water
we dachten niet aan later
het samenzijn voelde zo goed
tot ik de kentering in je ogen zag
het maagdelijke strand weer las
je hand heeft losgelaten
in teruglopend…
het kwaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
932 ik wil het kwaad niet
kennen
het bestaat niet
alleen in holle vaten
die meegalmen op golven
van haat
niet alleen in onbekenden
die vliegtuigen in torens,
messen en kogels in mensen
boren
niet alleen in gevaarlijke gekken
op straat het bestaat ook
achter mijn eigen ogen
in de schaduwen van mijn gedachten
ik wil het de rug toekeren…
beloof geen galjoenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
892 ik beloof geen galjoenen
geen vloot met duizend zoenen
maar laveer op je zee en
in tegenwind neem ik je mee
in blauwgroene golven
zie ik de koers die je
schuimkoppen volgen
maar mijn kiel is verbolgen
snijdt door het water
met het diepste gevoel
strandt een horizon later
in de chaos die ik voorvoel
niet met geweld
je bent niet geveld…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 de geest heeft
haar schepsels gebroken
in de bijbel van toen hebben
alleen vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
933 Golven rollen af en aan
gedachten meegenomen op hun kracht.
alleen herinnnering
razende branding.
een zee vol tranen.
weemoedig zoek ik langs de einder.
naar houvast voor mijn bestaan.
ogen glijden langs langs vliedende wolken.…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
nieuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.096 De druppel die de eenzaamheid deed overlopen
Zal de regen van zonneschijn zijn die mijn hart vult
Met liefde die je in overvloed aan me geeft
De wind blaast me van mijn voetstuk
Waar ik dacht vast te staan met veel overtuiging
Je zachte golven dragen mijn gevoelens ten top
Waar ze diep vallen in een gemis, als je er niet bent
Je nieuwe…
Engelenzang op heilige grond...
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.251 Hoogverheven kathedraal,
muziektempel in aanbidding,
je starre kille stilte,
doorbroken door stemmen,
op golven gedragen vibratie,
muzen in zedelijke bekoring,
die sopranen hoog'lijk beamen,
in harmonie met tenoren,
die het gehoor streelt,
en snaren van emotie's beroeren,
eruptie's mijn ziel doen ontladen,
in samenschijn met de nuances…
BARENSWEE
netgedicht
2.9 met 31 stemmen
7.121 Golven hard, geweld uiteen
gespat in scherp, de snee
snijdt dieper dan geween
door laatste barenswee.
Van schip op land gespoeld
in hand van jutters schat
geworpen, storm bekoeld
in wiegen en in sussen,
als meeuwen heel gevat
de top van baren kussen.…
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 Zandkastelen bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
Ik droomde...
gedicht
3.6 met 98 stemmen
31.432 Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag
en eerst haar handen begroef en toen haar voeten
En toen ik haar geboeid en weerloos zag
begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten
De duinpan werd dieper dan de schoot der zee
en het zand liep op tot hoge golven
Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee
en stervend hervond ik me diep ingedolven…
Tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
971 Regen
Grijs en donker
rollen de golven aan,
de wind komt van landinwaarts
en buiten de meeuwen
is er geen kat op't strand
alleen wat verlaten plassen
en hopen van nat zand.…
Verzwolgen weelde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 wat moeten ze toch weer
naar welke zon, naar welke zee
die betrouwbaar is
zucht naar bruine huid
niet zwemmen tegen golven in
maar optimaal genieten
bezeten en verzwolgen door hun
zonnegod, zijn zij de Tsunami
allang alweer vergeten
alleen de Noordkaap staat nog open
ijzig zoeken zij voorbij getroffen volk
naar nieuw vakantieland…
De hel trotseren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
763 vuren
en dan als altijd
mij een oor aan naait
regen zweet als
een verfrissend buitje
jouw tijdelijke komst
is ook voor mij een uitje
want jij wordt niet
gebrand was eventjes
geband uit het
wervelend vagevuur
zijn horens
en de staak heb ik
op aarde meegemaakt
laat me niet verleiden
kom met mij mee
laat me je leiden op
de golven…
Prima donna
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
919 Ze priemen door mijn schedeldak
en walsen door de kamers van mijn hart
met jubelende golven
naar de oevers van mijn ziel.
Jouw tinkelende lusterbelletjes
klinken en dansen in het rond
en landen op het zachte mos
in mijn hoofd.
Een appelbloesem vol
feromonen voor de vlinders in mijn huid
geeft de warme vrede
van een kinderhand.…
Glimlach
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 rustig ritmisch melodie in mijn oren
glijdt het grijze zand in de golven
laten ruige regendruppels zich horen
waar lege handen worden bedolven
toch hoor ik de zielveroverende zang
van een hoopvol gevend heden
voor werkelijke woorden niet bang
doof voor een verzonken verleden
gaat het grauw geleidelijk omhoog
ver tot een verschijning van…
Windstilte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.080 Nu de golven zijn bedwongen,
weggeebd in afgaand tij,
word ik kabbelend bezongen
van veraf als van nabij
door een eindeloze symfonie
met klank en kleur in harmonie.
En de subliem gekozen tonen,
door geen wanklank meer verstoord,
lijken het einde te bekronen
tot aan mijn eigen slotakkoord.…
samen kozen we pigmenten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
916 kozen we pigmenten
jij aardde meer naar grond
gekleurd door sedimenten
ik koos blauw
omdat het oceanen golft
maar strakkend voel je dan
de kou die onderhuids ook volgt
jij bruin en veel oranjerood
omdat je in de warmte van
de dag iets meer kan geven
dan je eigenlijk van jezelf mag
jij bent de rots
en breekt in bruinrood
blauwe golven…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
de afstand nabij
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.600 anders dan
ik
blijf jij de leegte
bevaren
om maar niet
de afstand naar nu
te hoeven verklaren
drijven wil je enkel
naar een vederlichte diepte
niet in staat, zo denk ik,
af te stemmen
op de golven van mijn strand
je bent geenszins bereid
de zucht naar verblind zicht,
al was het maar voor even,
te ruilen voor een open venster…