6818 resultaten.
Zoveel heden
netgedicht
5.0 met 82 stemmen
422 zacht reflecteerde
je lach verleden tijd
waarvan de jaren
nog niet kleurden
door nostalgie omdat
er zoveel heden was
blikken die
herinneringen
intenser lieten spelen
door het ontbreken
van beperkingen die
vroeger voorgingen
we lieten alles passeren
maar haalden wel
de liefste dingen terug
afgestoft en de glans
gegeven die het…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.
Waarom zal ik het mijden,
dit stil verlangen naar vervlogen tijden ?
Jij zult me
geen liefde meer schenken,
misschien zul je vanavond
nog even aan me denken.…
achter het gebroken hart
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.185 achter het gebroken hart
waarin niets meer bestaat
daar waar
de liefde nog
steeds een plek heeft
achter het gebroken hart
waarin de namen staan
die niets meer konden zijn
dan een martelaar
achter het gebroken hart
het plekje
waar ik
mijn herinneringen
bewaar…
Allerzielen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.947 zo vormloos vluchten
de grijze vegen
met de nevel regen
de graven zuchten
dempen droeve woorden
die fluisteren rond
witte bloemen grond
langs stenen boorden
het water spat rozetten
de chrysanten bloeien
de cijferjaren zetten
stiltes aan het bloeden
die blijven kwetsen
al hebben arduinen
geen doornen
die de aanraking
verhoeden…
Voor altijd
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.570 Mijn vingers schrijven
op het beslagen raam
de woorden uit het leven
in gedachten eindeloos geschreven
voor altijd onuitgewist je naam…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 fraai parelden
vriendinnenstemmen
door elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen…
LAREN
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
5.008 Zuidenwind wieg
wieg
de bladeren
vlieg maar vlieg
vlieg naar Laren
Zon schijn groen
Zon groen wemel
weer zoals toen
Groene hemel
Bladerzon
wandel over
Mama's japon
met bont getover
Zuidenwind
zie Mama aan
zie haar blauw lint
en trek eraan
Even talm
met haar zwart haar
te spelen kalm
even maar
Wijd open
ogen val toe…
Mijn pa
netgedicht
3.6 met 231 stemmen
43.654 Duizend boeken en vele planken
vullen de kamer van mijn pa
Ik heb veel aan hem te danken
Even twijfelend open ik zijn la
Een potlood en een kroontjespen
wat spaargeld voor de trein
In alles is wel iets wat ik herken
en aan alles kleeft z’n zijn
Toen opa stierf huilde je gebroken
Mijn sterke pa, dat kon toch niet
Hier aan jouw bureau ineengedoken…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een droge bron
dit verleden land
draagt de vrucht
van onverholen waarheid
en verzucht
zijn laatste herinneringen…
Oom Karel: een familiefilmpje
gedicht
2.3 met 125 stemmen
56.177 Vanmiddag een familiefilmpje gezien. Oom Karel
niets vermoedend in een bootje bij Loosdrecht.
Drie weken later was hij dood, niet meer vatbaar voor
celluloid.
Hoe goed zou het zijn een filmpje van zijn sterven te bezitten
als operateur zijn laatste adem af te draaien
vertraagd het stollen van zijn blik, het vallen van die hand
langs ijzeren…
Dozen
gedicht
3.2 met 68 stemmen
29.864 Omdat je in de oorlog altijd hoorde
van voor de oorlog, hoe argeloos
ze waren, ben ik nu heel voorzichtig.
Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in de vorm van zelfverwijt;
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!
Als we er één hadden bewaard,
één hadden…
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 een dichter is pas dichter
als hij wel eens pootje baadt
in herinneringen aan het kind
dat schelpjes verzamelen
nog een hele sensatie
vindt.
------------------------------------------------------------
David Troch ontving op 6 september 2003, de tweede eervolle
vermelding in de Jeanne van de Putte prijs te Blankenberge.…
toen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.423 ik leef
herinneringen.
wat voorbij is,
is nooit voorbij.
---------------------------------------------------------------------
uit 'voor het ontslapen gaan', bundel premature gedichten 1993-2000, ongepubliceerd…
Latijn
gedicht
2.8 met 30 stemmen
15.871 Hoe het huis wekelijks meeleefde
als hij neerstreek, steeds hetzelfde
ritueel, zongend onderaan de trap,
flarden Latijnse mis, dronken
tenor maar helder alsof hij alleen
beschonken het hoog akkoord kon
halen, klossend naar zijn hemel-
bed, roeden uit hun klemmen wippend,
een wonder dat hij elke keer weer
boven raakte waar de halve nacht
zijn…
Zoveel plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ondersteboven
ontdekten zo
de doos met
kinderspelen
onder het stof
van jaren geleden
het springkoord
en de hoelahoep
we tolden als
vanouds met zweep
op weg en stoep
knikkerden in
de hoek waar de pot
steeds voller raakte
tot de beste hem met
een gave worp uitmaakte
blossen op de wangen
gedachten nog gevangen
door herinneringen…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 de sneeuwbes
trost nog parelwit
naast de linde
die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 De Herfst is het lied van herinnering,
Hij vlecht om uw voorhoofd de gele laurier,
Hij strooit voor uw voeten de zoete vlier,
Door uw ziel gaat een siddering, -
Uw hart is een viool,
De Herfst vaart zachtjes door de snaren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!…
Liefde was ooit...
hartenkreet
3.9 met 45 stemmen
2.295 zijn het herinneringen die in mij
overstromen
en wil ik soms vluchten
uit het heden....
Wás het ooit zo goed, of is 't
nostalgie...
en besef ik niet, wat ik nu heb..
is het een zucht naar liefde en
compassie,
en bevind ik me nu in een
spinneweb?
Het gras was écht niet groener,
en geel is het nooit geweest...…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 Kou kruipt langs mijn mouw omhoog
En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k…
spiegel in spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 we zijn wie we altijd al waren
oud geworden kinderen
al zolang geen vijftien meer
maar keer de vingers op één hand
bewegend levend in herinnering
bladdert het huis heel langzaam af
binnen brandt het vuur
verwarmt zoekend de gedachten
woorden in vage trage bochten
namen worden aarzelend genoemd
geliefden die het brein verlaten
maar de…
Van deze plaats af kan ik alles horen
gedicht
3.6 met 71 stemmen
30.755 Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.
Ik kan alleen maar luisteren en…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen
die hun enthousiaste lach even lieten zien
in de middens van hun bloei, toch
vers blijvend in de warmte der herinnering…
Sonnet
gedicht
3.4 met 101 stemmen
78.083 Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein,
Als kind heb ik daar namelijk gewoond.
Aan vader hand zijn zoon te zijn,
Op moeders schoot te zijn beloond
Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga,
De vrieskou in mijn jas laat dringen,
Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen,
Terwijl ik roerloos in de deurpost sta
Om thuis te komen. En zo…
een zaterdag voor moederdag
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
5.799 hand
het samen onderweg beleven
of dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt zo eenzaam, mijlen ver
die kille afstand tot elkaar
nooit samen onderweg beleven
nu zij voorgoed is heengegaan
zul jij haar nooit meer zien
zoals ze werk’lijk was
maar wèl het beeld
dat je nog wilt ervaren
zo blijft zij in herinnering…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 afgegleden
maar het niveau
waar ik toen
op stond
daarvoor
heb ik teveel
geleden in
de tijden dat
het goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil in de kill
je zelf mentaliteit
nog bloedden
herinneringen…
'Nooit meer' bestaat niet..
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
5.391 Die verschrikkelijke pijn heb je jaren met je meegedragen.
Nooit heeft men jou horen klagen.
Je hebt zoveel meer gevoeld dan je liet merken.
Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken.
Onze ogen gooide je vol met zand.
Dat je stervende was, wist niemand...
Je wou hem niet achterlaten.
Maar je moest het leven wel loslaten.
Deze verschrikkelijke…
onzekerheid
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.098 wat gebeurt er allemaal in mijn hoofd
er is zoveel om aan te denken
't is niet verkeerd maar af en toe
wil ik er even geen aandacht aan schenken
ik loop te denken en te piekeren
soms is het fijn maar soms ook niet
het zijn ook echt geen nare gedachten
maar 't is of je ineens weer vroegere dingen ziet
herinneringen zijn er om te bewaren…
Foto
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.515 ze zomert in mijn hoofd
en vult mijn gedachten
met warme woorden
die verzachten
ik had het even
koud gekregen
maar haar aanwezigheid
heeft de kilte verdreven
je foto bracht
ook mij het licht
ik ben alweer
voor jou gezwicht…
Geheugen verlies
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
940 Ik kwam aan in mijn herinnering
Ik stapte uit waar ik dacht te weten
Ik liep richting vroeger, het was er wel veranderd
maar ik herkende het beslist
Wat jaren op mijn netvlies had gezeten
was uitgewoond door eenzaamheid
Wat er niet meer was wist ik
Opende mijn ogen van verborgenheid…
HET OUDE JAAR
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.709 Kijk, op een maanden oude foto
lacht een beminde mij nog toe.
’t Is een herinnering aan vreugde
en toch maakt het mij droef en moe.
Hier staat een groet van alle kind’ren
met een vakantiekiek erbij
en verderop zie ik een versje.
Als ik het zing dan troost het mij.…