2226 resultaten.
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 *
Er was een harde hand des levens
Een hartslag van ongenade
Een levend mes op de keel
Er was pure reddeloosheid
in de maak voor Broertje Dood
Jong gestorven talent
die slechts nog bloed huilde
op een gebarsten huid
*
Haar oog zwelt de traan
en bitter is het lot van de lemming
die in allerijl
de val in het ravijn verkiest…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 Geen trouwe borst zwelt ooit de mijne tegen;
geen milde hand zal mij genadig gieten
den zoete wijn des levens. Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten!
0 droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs . . .…
Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.153 Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
Voor mij niet, maar voor 't Hoogre, dat in mij
Niet gans zit, gans wit, maar Dat zich door mij
Wil uiten, wijl 't zich wil, en dat elk biedend
Wat elk klein mensje slechts verlangt, doch vrij
Blijft voor zich-zelf van andren, schoon verrieden 't
De meesten, daar zij zich niet voelen blij,…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 Of ware ik de dauw, die de bloemen verkwikt,
Die de halmen en twijgen beperelt,
'k Weerkaatste steeds, voor wie er ook blikt,
Een verrukkelijk beeld der wereld;
Weerkaatste 't oneindige sterrenheir
Met des avonds vredesstralen,
En waande de hemel zelve neer
Te zien op aarde dalen!’…
DE TOEKOMST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.107 Mijn zoon, riep hij ontroerd en fier,
(Men hoorde in de keuken hem wenen)
Die zal in zich met twintig jaar
Al de gaven des levens verenen!
Met twintig jaar! En hij rekende 't uit,
Wat hij op die tijd kon vergaren,
En zei wat hij niet al zou doen,
Zou doen met twintig jaren.…
RUWE BOLSTER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 en befbeesten
een juf uit de 2e klas noemde ze
treinconductrice omdat zij soms tegen haar
aanwijsstok stond aan te rijden
de directeur heeft ze een keertje
aangesproken als chique schoolsmeris
en werd daarna van school afgetrapt
later heeft ze naam gemaakt als schrijfster
en stond maandenlang aan de top met haar
boekenweekboek ‘Stem des…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig:
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.
En waar mijn eigen leên en brein
van levens-koortse dorden,
is 't, of mijn weiger medelij'n
mag eindlijk liefde worden.…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 Als 't latere geslacht dees woorden leest, -
Want dit geslacht zal lachen om dit vers,
De zotte poppen van de pratte pers
In de aller-aller-eerste plaats, dán 't Beest
Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd,
Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners
Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 Niet de hand die in de aanval gaat
of het hoofd van de denker aldoor steunt
niet de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een…
Laat de goedheid van St. Maarten spreken.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Zo velen lijken nu
al weer reeds vergeten;
dat de natuur slechts tijdelijk
terugtreed, maar na zijn vruchtbare
terugkomst des te royaler beschermt.
Laat de grijsheid van de herfst
een veelkleurig licht in ons ontsteken
als een oplichtende herfstverkleuring,
die ons aan St. Maarten denken doet.…
Alle Zeven
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.054 Maar, boven al de Schijn des Tijds uit, staat
Gij in uw koelte, al-enig-vaste-en-reine,
O, Cijfer, waar 'k op tuur, in vreemde schroom.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht;
naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht;
laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen.
Maart 1893…
Aan alle de KAPITEINEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
970 En gij die dit gevaar, doch meer geluk, genoot,
Of trouwloos uwe plicht met onze zege ontvlood,
Kom bij dees brave Doden naderen:
Beloof geen traanziek oog hun tot gedachtenis,
Maar stromen eerlijk bloed uit d'aderen,
Dat aan een Heldenziel de smaaklijkste opdracht is.…
ROEMERSWALE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.171 Des avonds zit de visser mijm'rend neer.
't Is als werd van het goud, daar lang verzonken,
In golf op golf een scheem'ring hem geschonken...
Maar niets geeft van de schat de diepte weer.…
Winternacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.164 En, wen alles rondom sluimert,
van het leven onbewust,
galmt de sombre toon der klokke,
stem des Tijds, die nimmer rust.…
Macron, meneer en mevrouw Macron
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 maar bovenal ons Verenigd Europa
want Frankrijk maakt daar fysiek
een onlosmakelijk onderdeel van uit
dat is wel anders met de Britten
jammer dat daar een kanaal tussen zit
Nationalisme is niet erg als het
maar bij eigen 'volkklore' blijft
want anders breekt de 'klere' uit:
brexit, frexit, spezit, bezit en nexit
Komt kinderen des…
De witte sneeuw
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 Al eveneens, vergaat of staat de Minne:
Die niets beoogt dan 't laag genot der zinnen,
Ziet zijn geluk verslijkt eer hij 't vermoedt;
Veel hoger wil ik mijne liefde plaatsen,
Waar ze ongedeerd het zonlicht kan weerkaatsen,
En rein blijft in des hemels hoogste gloed.…
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Toen in des Heilands zwaarste lijdensstonde
De bergen spleten, de aard haar donkre schoot
En grafspelonken sidderende ontsloot,
Drong ’t licht ook door tot Adams diepe sponde.…
IN VLAANDEREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.105 Waar klonk des klauwaarts zegelied?
Waar leeft een volk nu zonder taal?
Waar leeft een volk van apen kaal?
Waar woont verbastering en smaad?
Waar 't volk dat zich vertrappelen laat?
Waar is het dat de Vlaming zwicht?
Waar spuigt men in zijn aangezicht?
Waar zucht een volk zijn zwanenlied?…
Kind met het bleek gelaat
poëzie
4.0 met 1 stemmen
818 - Gij echter, ga voorbij, arm kind, en zónder vragen:
ik haat u om dees geert', die 'k minne om deze pijn...…
we kunnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 hervindt
we kunnen vechten tegen de grote woorden
die ons trachten uit elkaar te drijven, ze ontkrachten
van hun vrijbrief, maar bovenal kunnen we
dit leven bestuiven met plezier en mededogen
we kunnen zelfs het sterven vertragen
door wat chemie en lieve woorden, maar we kunnen
ook samen de dood bereiken wanneer we hand in hand
het spoor des…
Kerststal in Frisia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 In 't lage weideland van Frisia
werd in december gans de koegemeente
van 't melkveesyndicaat Campinia
gezegend met de blijde komst des heren
Men sprak van Adam, naakt en hooggeboren
die miste deerlijk één rib uit z'n lijf
een ander, naaktgeboren, zonder wijf
was, naar men zei, vroeg in de wei geboren
Maar vooraleer die bij z'…
Latent tot de lente
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Kruipen bij voorkeur
bij nacht en ontij
in aders van duivelsgebroed,
doorkruisen in oogwenken
lichtjaren ruimte
spottend met wetten van tijd
Bevoorrechten schijnen
immuun voor de schimmen,
huiverend nochtans van binnen
Helaas moeten vele
ouden van dagen,
schuchter en minzaam van geest,
door vroedschap gevorderd
tot wijsheid des…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 deelde hebzucht de grond in tweeën,
Pyrrus gewin zonder lauwerkrans,
veegt de oostenwind het diepste
zwijgen weg, resten gerijpte druiven
in een eindeloze droom, verdeling
van gestolen buit, de heerser zwaait
met de scepter van geweld, levert
zich niet uit aan de moraal, maar een
springtijd is niet te stoppen, vertakt
de aarde zich in des…
Het geheim van de natuur, het wonder van buiten!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
630 Somberheid is mij ook niet vreemd
En dezes vrijdagmorgen was ie ernstig
Het beloofd ook geen fijne dag te worden
'Radio Oranje' gaat weer (s)preken om zeven uur
Want uiteindelijk gebeurt alles, echt alles
In de naam van de Vader des Vaderlands
W.A . zegt ook te balen als een stekker
En M. sluit zich daar charmant bij aan
Doch ik laat mij…
Verlangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 Door de tand des tijds verouderd, als een oud en geel geworden gedicht.…
Wim van der Horst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Het stadion dat zindert en trembleert,
want Ajax komt de Hertogstad bezoeken,
de Amsterdammers zullen heel hard vloeken
om wat de held zo dadelijk presteert
We schrijven ’t jaar des Heren drieëntachtig,
beton en staal zijn grijs als bui en lucht.…
Rillerig en kil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Gisteren schetste Wim Meyles het doemscenario dat dienaren des Konings te wachten staat. Ongetwijfeld zal zijn oproep het ambtenarenapparaat in ernstige beroering brengen - en, naar wij, de goegemeente, vurig wensen - ook werkelijk in beweging! Zoals ik zei: weg met de laksheid van traag wiekende molens, niks mañana...…
Jas van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 in wiens kast hang je
of ben je allang gegooid
op de vuilnisbelt van het leven
lig je bij het leger des heils
of ben je nu een poetsdoek
of ben je nu die zwabber in de hoek
Zoals jij vind ik er nooit weer een
jij die voorgoed verdween…