13132 resultaten.
schrijvend verlangen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
597 elke avond komt hij hier
op het strand waar
ritmische rijmen
schuimen in innerlijke beroering
van golven in schittering
met blote voeten schrijft
hij over liefde in het zand
waar zinnen nader komen
tussen eb en vloed
diep in het opgejaagde schuim
waarin naaktheid losbreekt
druppel voor druppel
het geluk vloeiend
in haar hart
die…
Parkeren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
531 Steeds weer terug die innerlijke strijd
tussen geweten en daadkracht
geest en waarachtigheid
met beide voeten in de oorlog
van een wereld waar vrede
soms kwaadaardig aanvoelt
via meningen en verschillen
uitgangspunten en efficiëntie
in verloren tijd verloren
verklaar je een deel van jezelf
zonder mystieke oorsprong
in een lijf van vlees…
Het donker van je ogen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
523 ik zag
de regen vallen
in het donker van je ogen
nog kierde
het lichte blauw
een stukje hemel in het grauw
het opklaren
is achterwege gebleven
jij kwam steeds meer in het nauw
het was innerlijke kou
die je verkilde waardoor
je ook in warmte rilde
in professionele handen
kwam pas je herstel
ik heb je weer zien lachen
in je…
De fiets en ik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
585 Stopte even bij 't water
dat geeft rust en moed
een klein half uurtje later
was mijn innerlijk weer goed.
Want soms, moet je " opladen"
omdat niet alles kan
een simpel tochtje zorgt ervoor
da'k er weer even tegen kan.…
Gelukkige dwaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Ik had haar plaatje nooit mogen bekijken
maar ik heb haar aanschouwd
en een betere plaats weten te bereiken
Een nieuw innerlijk opgebouwd
Niet het oude verdrongen en ontkend
maar veranderd in liefdevolle herinnering
Eindelijk weer de bewondering verkend
en zoekend naar ontregelende bekoring
Haar onwetende betovering
zorgt ervoor dat ik mij…
Altijd weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ik ontwaak niet
Pas als ik merk
Dat zij mij ziet, ben ik wakker
Zij ziet mij niet met haar ogen
Maar omdat ik haar aanschouwd heb
geloof ik dat ze mij bekijkt
Een onalledaags patroon bezet mijn hoofd
leidt mij omhoog
De illusie van haar bestaan
is voor mij zelfverwezenlijking
Als ik de moed innerlijk vasthoud
en de kracht vastleg
die zij…
SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 in de donkergroene bundel
neuriet de held dromend
zijn legende tegemoet
schepper van een poëtisch collage
dat de ogen vasthoudt zoals
The Joy of Life of Sterrennacht
ik ben een kosmos schrijft hij
een oneindige ruimte samen
met alle materie en energie
een van de wilde jongens
halfgod van innerlijk gezang
weefsel van stemmen
ik…
De tolk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Ik zie een kind
lopend aan moeders hand
samen naar de dokter
waar het gesprek begint
over de ziekte van moeder
tussen dokter en kind.
Ik zie een kind
lopend aan vaders hand
samen naar de school
de inschrijving begint
vader voert het woord
met als tolk datzelfde kind.…
overblijfselen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
676 De wereld van haar
onthoud ik haar kinderen
rennend in het gras
De kinderen van
hen onthoud ik het dromen
de weidse wolken
Voortaan drink ik geen
zuiver water meer, dorstig
kind van verbeelding…
De Clown
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
378 de clown had
z’n leven lang
kinderen laten
lachen
nu hij zelf
weer kind
geworden was
waren het enkel
kinderen die hem
in z'n leven
nog een glim
lieten lachen…
De sleutel van mijn hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
858 De sleutel van mijn hart is al vergeven
Die heeft mijn kind van me gekregen
Wil je in mijn leven komen
Dan zal je de sleutel met mijn kind moeten delen
Maar mijn kind zal altijd de hoofdsleutel dragen
Pas je in ons leven dan kan je na je proeftijd een reservesleutel vragen
Als mijn kind het goed vindt mag je die om je nek dragen
Mensen komen…
Genadig is de Here
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
934 Kind van ons kind,
kleine man,
nu al zo eigen,
daar bén je dan.
Je pientere oogjes
nemen ons op,
volgen beweging,
je bloemt uit de knop.
Je warmte, je geur,
je licht gewicht
zo dicht aan ons hart
maakt ons Scheppergericht.
Kind van Uw kind,
kleine man,
nu al zo eigen,
we ademen dank.…
De bron
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.287 warmte
op mijn ziel gericht
In mij
zijn klaterende beken
de oorsprong ligt
bij mijn zorgende ouders
Zij zijn mijn rots
in de branding
gebleken
In mij
is een warme zon
bedankt lieve ouders
voor alle warmte die
in mijn jeugd begon
In mij
zijn warme gedachten
voor ouders die
er niet meer zijn
zij zijn de oorsprong
van mijn innerlijke…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
'k Heb je ...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.484 'k heb je pijn gedaan
met mijn onzekere woorden
in je innerlijke land
maar ik wilde je niet storen
in je stilte
'k wou je alleen maar geven
een hand
jouw stem heeft nu
een klank gekregen
en in mijn vreugde
wou ik je mijn liefde geven
'k heb je gekwetst
maar al moet ik
een eeuwigheid wachten
wachten zal ik doen
om terug te keren…
Diep
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.359 steeds twijfelend, erg onzeker
gevoelens waaruit ik besta
diep verborgen
ze verscheuren mijn leven
zo nadrukkelijk aanwezig
doodop ben ik
van steeds innerlijk
te vechten
kon ik mezelf maar
berechten
huilend met de wereld mee
die op een antwoord wacht
ik kan alleen maar
geven een onzekere lach
zoeken naar vrienden
doe ik niet meer…
Buitenveldert
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.748 jouw
vermoeide lijf zal gaan verdwijnen
en dat ik toch na al die
doden weet dat dit geen laatste
rustplaats is maar slechts de nette
opbergplaats voor stoffelijke resten
dat jij bevrijd van pijn en zonder
vrees nu verder leeft en geen
verdriet en tranen kent –
en mij nabij zal blijven
waarom dan toch sta ik
hier nu alweer zo
innerlijk…
Geraakt
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
Geraakt
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.058 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
Stoorzender
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.101 Een zwart beeldscherm
ruis inplaats van geluid
onbewust en op gevoel
zoek ik naar de zuiverheid
Helderheid van klank en kleur
afstemmen op de ander
de innerlijke antenne uitgeschoven
komt de kwetsbaarheid naar boven
Een zachte stem wil worden gehoord
het beeld nog vaag
komt aarzelend naar voren
de handen uitgestrekt
Een beeldscherm…
Buiten gezet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
882 Zij aan zij
staan ze wachtend
op de stoep
vlak bij
de halte van lijn zeven
de een ziet er verpaupert uit
de ander puilt het leven
beiden geuren kwalijke vertering
een paar is snel te zien
maar steelse blikken kleven
aan het grijze en het groen
ik schaam me voor ze
als ik hen daar zo verlaten zie
wetend dat zij innerlijk
aan mij…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 verzuurd op zoek naar zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft…
voor vader
poëzie
3.3 met 41 stemmen
25.046 .
-------------------------------------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang en andere gedichten', 1952.…
Pit zonder vrucht
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
532 Je komt liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te bloeien,
in de kou wordt alles ontkent
een pit zonder vrucht, een
kale boom op een oude prent.…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 God heeft mijn diepste wezen geraakt
Ik voel mij een pelgrim
op zoek naar het oneindige
een innerlijke kracht
die ooit het heelal
in beweging bracht.
Nu nog onderhoud God
de schepping en
maakt iedere dag
sprankelend nieuw
voor hen
die zich geborgen voelen
in de stilte van
het heelal.
O! ELENA...
mijn GELIEFDE...…
De gans verliest een veer ( Zen )
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
739 Om al het overtollige uit het leven te verdrijven,
daarvoor is moed nodig, de beloning is onthechting
en de innerlijke rust.
De kunst is, de harp ook zonder de snaren
te bespelen, een goede toehoorder hoort
dan vele instrumenten.
De gans verliest een veer, maar vindt een dichter.…
Liefde voedt ons
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
767 bloemzoet in dromen
sluimert soevereine liefde
dat je innerlijk draagt
wanneer je slaapt
houd ik mijn glimlach groot
in de ogen van jou
ruisen melodische golven
door de windloze sfeer
mijn hart begrijpt
went zich tussen nacht en morgen
waarin het licht niet dooft
liefde voedt ons
aan borsten, vleugel vrij breed
verwarm ik mij helend…
Blikken
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
891 Blikken, van de mensen om ons heen
zien ons als een mens met een gebrek
niet hoe wij, ook innerlijk kunnen wezen
"heus" wij hebben gevoel en zijn niet van steen!
Blikken, ja we zien ze maar al te goed
die zeggen meer dan alle andere dingen
dat de eerste blik dan vaak de beste is
nou, dan ontneemt je dan al de moed.…
onweer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
876 de bliksem sloeg
de wind uit je benen
de kracht uit je arm
de zin uit het leven
je was pas vier
groeien was pijn
kijken naar
afzien van
maar binnenin
onrust en honger
innerlijk ongeschonden
verbeten streven
surrogaat leven
maar iedere avond
toch weer naar huis
met je krachteloze benen
je kromgegroeide arm
geen zin meer in leven…
Herfstsonate
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.266 Er huist in mij een droog skelet
wat beenderen, een ribbenkast
een puzzel in elkaar gezet
die hier en daar wat strammer past
het durft behoorlijk hard te kraken
als botjes draaien in hun kom
van ’s morgens al bij het ontwaken
de dokter noemt het ouderdom
ik noem het kunst, een soort talent
mijn innerlijke componist
mijn nek, mijn rug,…