Alle inzendingen over landschap

2435 resultaten.

Sorteren op:

Warden en wierden

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
Ik wed dat het wad in de tijd dat de ee en de lauwers uitvloeiden in één grote zee ten zuiden waarvan het zompige land een laagvlakte was met enkel hoog gras en dorpen op wierden en kerken op terpen de eilanden niets waren dan platen van zand met enkel hoge duinen als warden…

winterdijk

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 400
verleg door te breken op de naam af te gaan op de man af en paard schaap uiterwaard…

paddenstoelen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 140
Paddenstoelen In het bos, waar stilte heerst, groeien paddenstoelen, nooit gevreesd. Aan een oude boom, hun thuis, verbergen zij zich, stil en kuis. De regen valt, en zij bloeien, hun kleurenpracht doet ons boeien. Met hoedjes als een herfstig kleed, staan zij daar in vol en breed. De boom biedt hen een warme plek, waar zij groeien,…

Dwaallicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 185
In een maanloos donkere nacht, boven poel of veenmoeras, dwaalt het licht, het blauwe licht. Een dolend’ ziel, een dwalend’ licht een onbehaag in duisternis. Het blauwe licht uit het veen. Het veen dat wordt gedicht. Volksgeloof is uit het zicht, een mythe die verloren ging.…

Huis van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 318
Eiland eindeloze vlakte fiets door de leegte wind tegen de velden, de hemel en de zee speelse glooiing in de duinen het schelpenpad wijst de weg eindeloos open het huis van de wind…

Verzengend

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 317
Zon hoog in de lucht bomen en stad verstillen licht laat alles staan Onder de verzengende zon van de middag wordt elke indruk een langzame stroom die door mij heen beweegt, een heldere stilte waarin het zinderende licht zich dieper nestelt. Ik hoef niet verder dan de plaats waar mijn adem mij vindt, waar koele schaduw zich geleidelijk…
CB28 juni 2026Lees meer >

Waterloop

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 225
Water klettert op de rotsen van een omarming is geen sprake, zachte rondingen ontbreken niet haar vastgeraakte waarheid van gebutste stenen die zich vlijen om niets meer dan een verlangen naar het bijzondere gevoel van aanhoudende strelingen terwijl omzwervingen voorbij gaan blijven waterlopen stromen.…

uit de struiken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 211
Hij liet de landschappen aan zich voorbijtrekken terwijl meereizende seizoenen -op vleugels zonder einde- wiegden in uiterste regionen van zijn zichtlijnen Hij zag er geen heil meer in om zijn benen verder te strekken ondanks waarschuwingen dat de boom -waaronder hij verbleef- wegkwijnde zwiepte in verbeten stormen uit vergleden tijden…

voorbij de bipolariteit

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 140
Alleen de oldskool insiders weten dat je niet op Bataafse aarde wezen moet voor de gaafste boomgaarden, echter in Leomerike - of all places [waar wellicht nog een limerick over geschreven zal worden door deze of gene] en laten wij iedereen de les lezen door uit te leggen dat de Rijn niet bij Lobith, maar bij Spijk de grens over komt…
Stoker31 juli 2026Lees meer >

De tulp die luistert

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 340
Vroege morgenstilte een tulp opent haar kelk wind zonder naam Een tulp staat als een vorm die meer verbergt dan toont, en iets in haar opwaartse lijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid zonder naam. Haar ijle kelk rust in de wijde lucht alsof zij luistert naar wat in haar kleur beweegt; een trage ontvouwing…
CB7 augustus 2026Lees meer >

Het Schotse Hoogland

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 105
Vanaf mijn sluimering tussen leven en nergens hapert de dag Alsmaar middag Opwinding die aan mij voorbijgaat Hoog zit ik stil op mijn paard De ochtend begint onherbergzaam Er rollen wolken aan Vruchtbaarheid over woest en ledig De beek zingt en de horizon stijgt met het volle gewicht van de aarde, schaduw verdonkeremaant mij…
Zywa10 augustus 2026Lees meer >

Stad en land

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 283
In de groene weiden grazen koeien, al vanuit de verte hoor je ze loeien. Op straat fietsen lachende meiden, die elkaar met woorden bestrijden. In de verte een kerkje en een molen, achter bomen een boerderij verscholen. Een boer rijdt op een trekker op het land, verderop wordt grasland afgebrand. Het landleven kabbelt rustig voort, behoeft…
Joris Olivier17 augustus 2026Lees meer >

Hollandse molens

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 111
Molens omarmen meer dan wind alleen in het water rimpelen hun silhouetten door het polderlandschap waar verlangens zichtbaar worden gevoelens zich strengelen met het zacht wuivende riet daar met elkaar verbonden in Delfts blauw nageschilderd naar een fraai behouden aanzicht van over duizend monumenten zijn de vele verschijningen uitingen…
Rob van Tol11 september 2026Lees meer >

Van Pannerden tot Sevenaer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 95
Zij wekt ons erfgoed andermaal tot leven en dat op Open Monumentendag ook al bestaat het twee millennia ik hoorde ergens wel de klepel luiden wist wel van Limes' castra en castella maar hoorde niet de klokken in Panoven slechts die van Pannerden tot Sevenaer…
Maxim12 september 2026Lees meer >

alles wat was

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 204
op een voorbijvarend schip zag ik het vertrek van alles wat verdwijnen zou in de modderige rivierbedding helde een schuin verankerde herberg die zinken zou zilveren taal tinkelde even helder als alles wat ik zag mythe en landschap vloeiden samen ‘s nachts luisterde ik of het regende later hoorde ik het geroffel van druppels op het…
J.Bakx18 september 2026Lees meer >

zonder uitstel

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 417
De zwarte varkens op Atokos scheppen hun weldadige habitat wellustig baden ze pootjes in de Ionische Zee. Ooit achtergelaten door een stelletje dronken matrozen voor hen geen notities op zwarte bladzijden noch een trilogie van droefenis zwarte varkens slaan geen pootjes om herinneringen heen alleen een zanderig wroeten. Het zinnelijk…
J.Bakx23 september 2026Lees meer >

Nu nog

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 143
De avondnevel maakt alles zacht doet bomen verdwijnen. Die mag ik zelf verzinnen. Want er is geen verte. Er is alleen nu. Een lichaam tot stilstand. Een naakt veld. Mijn woorden als wapens afgedaan. Straks komt zij! Onbedekt, een groot, haast oranje licht. Tot die tijd blijf ik hier. En weet hoe stil de wind kan waaien.…

NACHTWACHT

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 218
Boven dampen van gaslicht uit stomende schepen gemeerd aan de gelderse kade staat in het uur van de wolf het alziend oog in het zenit van zijn rijzende baan In transparant water der grachtengordel weerspiegelt zich in serene luciditeit een zoete verboden lichtval die voor somnambulante halfslapende dansers meer geschikt…
MacZym25 september 2026Lees meer >

Het Groene Hart

netgedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 190
Oude knotwilg zwijgt in de sloot schuift wolkenlicht de grutto roept op Een lappendeken van vochtig veenweideland strekt zich stil uit onder de grijze wolkenlucht, waar sloten blinken als zilveren draden en de wind zachtjes door het hoge riet fluistert. Omringd door het jachtige ritme van de steden bewaart deze open vlakte haar eigen rust…
CB14 oktober 2026Lees meer >

bessen als kogels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7
bessen als kogels schoten in de verkeerde keelgaten Toch mag weemoed slijten langs opgehelderde wegen als onthouden ontkenning tekortdoet door elke pijl weg te zetten als vluchten in waanzin in gekte het fysieke als grens aan te nemen bij weerstand een gevoel door te drukken op volgers wiens wensen branden in dit plooiend landschap…
R.E.N.S.26 oktober 2026Lees meer >

verweg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
op een middag in een straat willen uitbarsten in schreeuwen zo mooi rustzachtig na kunnen vertellen (tegen het witte huis het te zeggen hoe fotogeniek (alsof het witte huis er iets mee te maken heeft) een foto ervan te maken de foto ontwikkeld zich niet)…

Weids Hollands polderlandschap

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 40
Langs ‘t water volgt de tijd de loop van een watergang in weids gelegen polderlandschap waardering voor haar achtergrond is zonder vermomming of verzuring een lust voor het oog koeien horen bij een mooi polderlandschap zijn met omlijsting bewaard gebleven hebben nog altijd wat in de melk te brokkelen, het penseel wijst hen als getuigen…
Rob van Tol10 november 2026Lees meer >

Nalevering

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 81
Als gigant van de puurste bagger in modder verstoken gebleven treurig verheven hemelen vermeden voorbij elke kribbige indroging de kleibrekende berekenende golfslag in verpletterende potten verstijfd Het wachten is op de nalevering aan zo’n eiland dat iedere maat der dingen verloor – het slib droop rond de standvastige…
R.E.N.S.10 november 2026Lees meer >

Gouden pad naar morgen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5
En terwijl de schemering het landschap teder omarmt, blijft het licht nog even nagloeien in de stilte. Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
CB20 november 2026Lees meer >

Avondgoud

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8
De avond verstilt een merel zwijgt op een tak goud rust op het land De avondzon legt koper over het open land, waar schaduwen langzaam de paden vervagen, gras drinkt de laatste warmte uit de lucht, terwijl de wereld haar scherpe lijnen verliest. Merel weeft zijn laatste toon door de kruinen, de wind streelt zachtjes langs het ruisende…
CB20 november 2026Lees meer >

Mijn Holland

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3
Wolken drijven hoog boven mij, Dartelen als schaapjes in Weide van blauw firmament, Ontelbaar vele, rij aan rij. Een kerkklok beiert het noen, Zachtjes suizen wieken ener molen, Koeien hoor je in de verte loeien, Leeuweriken zomer begroeten. Ik begroet de bruid mijner dromen, Hollands schone dreven, Haar eindeloos stromende rivieren.…
Joris Olivier21 november 2026Lees meer >

SLOOT

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen, het water spiegelt ze nooit rimpelloos, het gladde blad en niet bladerloos, het is een dak waarover zij zich spreiden, waarop een eend in landschap weggezakt, met een gevluchte in de grond bevriend, laag water zoekt en boven water tracht een nieuwe eend te vinden die haar dient…

warme winterdag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
de zon is uitgeput enkele straaltjes ontspringen de hemel de planten worden stijf en de bloemen schrompelen hun seniliteit tegemoet de bomen zijn moe en kaal de dag zwakt als maar af terwijl de nacht sterker wordt dieren kruipen weg in hun holen de vorst ontruimt het landschap het wordt winter en toch heb ik het warm vandaag…

zo tastbaar dichtbij

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Het licht in je ogen, je warme huid, de tederheid waarmee je mij aanraakt, is als een eindeloos landschap van geven en nemen. De warme gloed van verbondenheid, zo tijdloos mooi, zo tastbaar nabij.…
carry24 juli 2007Lees meer >

Onvergetelijk

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Op een dag had ik je gezien meende ik toch jong en mooi een zilverster in de blinde nacht het lied van een windbazuin dwalend over een blij, zonnig landschap Als zindering van zomerhitte onder eindeloos azuur was je licht Als geruis van de branding over schitterwitte stranden was je lach Hunkerend wacht ik op de dag dat ik jou zal…