4113 resultaten.
Gedachtensprong
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.744 Soms denk ik stil,
het leven
had "andersom" moeten zijn:
Eérst opstaan uit de dood
en jaar na jaar
jonger worden
Elk begin
was immers mooi?…
Eénheid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.692 Je bent doodgegaan, alles is voorbij, zeggen ze
Maar:
Ik heb je lichaam verloren
Maar ben je niet kwijt
Je zult jouw hand nooit meer op de mijne leggen
Maar ik ben je niet kwijt
Jouw ogen zullen nooit meer in de mijne kijken
Maar ik ben je niet kwijt
Nooit meer zal ik mij tegen jou aan kunnen vlijen
Maar ik ben je niet kwijt
Want…
Vaag verlies
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.918 Je dwaalde door de schrale gang,
de schemerlampen op kuithoogte
in een jeugdherberg voor verdwaalde zielen.
Gevaar kreeg hier geen kans,
Grillen die zenuwen vernielen.
De nacht viel door de glazen koepels
Een herfstsluier schoof voor de sterren
tot jouw wiek droog was, het vet gestold.
Je zond mij een wenskaart,
de foto van een ontluikende…
Voor Marleen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.312 De dood kwam als een flits
De auto
De knal
Nog 1 dag geproefd uit het leven
Toen heb jij op donderdag 6 december 2007
Je 12-jarige leven gegeven
Zoals jij Marleen, zo kende ik er geen een.
Ik zal je missen
Kus, je vriendin Xinthia…
Het laatste moment
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.465 Ik buig mijn hoofd
golven van emoties
doorstromen het lijf
trekken vochtige sporen
op kleurloze wangen
voordat ze heel traag
zich verzwaren en nestelen
in hart en in maag.
Ik buig mijn hoofd
Beelden die de ogen zagen
kruipen verlammend door spieren
dwalen door aderen
laten duidelijk weten
je onmacht is groot
bij het zien van d' oude…
Opa
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
2.572 opluchting was een mening
uit je lijden toen bevrijd
veel te vroeg dat je heenging
het gemis is nu een feit
dat het zolang ging duren
kon niemand jou verklaren
seconden minuten uren
weken maanden jaren
plots was daar de pijn
je ging je leven hier verruilen
maar als ik zo opgelucht moet zijn
waarom moet ik dan steeds huilen…
Dood
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.227 Leven is leven
tot het overgaat
dan is er alleen nog de dood
tot het stof is weggewaaid
Stof is stof
tot het weer samenkomt
dan is er de geboorte
waarna de dood zich weer samendromt…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
Niet huilen
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
3.146 Va, je laatste adem
Het valt me zwaar
Va, je hebt gestreden
Je had het té zwaar
Va, ik zal je missen
Kan het nog niet geloven
Va, ik zal niet huilen
Maar kan het niet beloven…
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Het kronkelpad komt droevig tot een einde:
een gammel hekwerk voor een vuile sloot.
In stilte, maar bedreven en devoot
weeft ijverig een kruisspin haar verfijnde
netwerk van de dood. Een zwakke pimpelmees
is wreed geofferd door de kille wind.
Er dansen prille veren op het grind.
Een kever nadert pas gestorven vlees.
Een vage schim is uit…
Stil verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.379 Strak kijkt hij voor zich uit
slechts een vogel
geeft geluid
bij een graf, bedekt met sneeuw
Stil verdriet
niemand die
zijn tranen ziet:
mannen huilen niet...…
INSOMNIA
gedicht
4.3 met 139 stemmen
75.731 Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
En niet slapend denk ik aan de dood,
En het leven vliedt gelijk het vlood,
En elk zijn is tot niet zijn geschapen.
Hoe onmachtig klinkt het schriel 'te wapen',
Waar de levenswil ten strijd mee noodt,
Naast der doodsklaroenen schrille stoot,
Die de grijsaards oproept met de knapen.
Evenals een vrouw…
Besef
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.036 Ik hoor wanneer de nacht aanbreekt
De echo van haar stem langsheen de muren
Van deze eenzame slaapruimte sluipen.
Als een ingehouden schreeuw vanuit de eeuwige
Stilte van haar hemel. In deze uren
Die leger zijn dan lucht en zwaarder dan lood
Zijn het de onvervulde dromen die tegen me aankruipen
Als wilde dieren. Is het dit hart dat breekt
Bij…
Dood Kindje
poëzie
3.6 met 160 stemmen
38.164 Men heeft het kindje, wit en recht,
Uit 't wiegje in een kleine kist gelegd,
En wit en zwart, o simpel onderscheid,
Zijn slaap en dood, zijn tijd en eeuwigheid.
Hij is maar even hier geweest.
Men gaf hem op 't geboortefeest
Van hand tot hand, tot, stil en lief,
Een gast hem kussend aan de lippen hief,
En allen keken... later is…
In de naam
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.785 En toen heb je uiteindelijk je naam verklapt.
Ik wilde hem duizendmaal fluisteren in je oren.
Maar de zandloper heeft een ander lot beslist.
Je was door hoger krachten uitverkoren.
En bent alleen over de regenboog gestapt.
Meer dan jij heb ik niemand ooit gemist.
Zonder jou ben ik een radeloze wandelaar.
Zonder jou ben ik verloren.…
Afdruk
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.501 in de lakens nog de bekende plooien
gestempeld in mijn hoofd, dwalend
en bang omdat ik probeer te vergeten
een handvol gekruiste vingers, als stof
licht en doorschijnend zwak
verliet vandaag en in een zucht
en niemand sprak wat gisteren nog was gedacht…
Eeuwig leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.398 Ik was een kind onder de kinderen
Hield van mensen met een blije lach
Dus huil niet om mij, maar lach tranen
Ieder uur en elke dag
Verzamel blijde herinneringen
Als je aan me denken moet
En stop ze in een kussen
Dat me in eeuwigheid
Glimlachend rusten doet
Ik dank je voor de schone momenten
De Liefde, de stilte en de lach
En wens je veel…
Bij de dood van een appelboom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.421 Een zware dreun. De appelboom begraaft zichzelf.
De zon blijft schijnen maar de vlammende trompetten
buigen zich neer, resten verhullend met een groen gewelf,
lijken daarmee het zicht op rotting te beletten.
De jonge klimster hielp hem ’t leven wat te rekken,
gaf hem een jeugdig aanzien, maar zijn hart ging dood:
haar vrolijke oranje dekte wel…
Bij mij in mij
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.585 Je had nog zoveel onvervulde wensen
Het verdriet is groot onder de mensen
Je had nog zoveel onvervulde dromen
Die jij ooit nog wilde laten uitkomen
Je was tot het einde sterk en strijdvaardig
Jouw heengaan is klote en onrechtvaardig
Waarom nou jij is nu de prangende vraag
Mijn hart is de plek waarin in ik je meedraag…
Dood van een junkie
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.190 gekromd gelegen mededogen
op de koude grond
het hoofd deemoedig neergebogen
met ogen niets ziend
in het rond
een zwarte lepel
open mond geen woorden
de ogen afgewend van afgebroken staren
en magere handen die nog futiel gebaren
de koude kruipt geniepig diep
verkrampt mijn ingewanden
zoals je daar nu ligt
ooit sliep
verkleumde…
Buitenveldert
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.748 Hoe kan het zijn dat ik die
toch mijn eigen dood
niet vrees – integendeel –
zo hartverscheurd en zo
intens vol pijn kan staan aan
deze kuil waarin nu jouw
vermoeide lijf zal gaan verdwijnen
en dat ik toch na al die
doden weet dat dit geen laatste
rustplaats is maar slechts de nette
opbergplaats voor stoffelijke resten
dat jij bevrijd…
dag lieve meid
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.193 streep haar naam niet door
al is ze dan tot stof vergaan
verzwijg haar naam niet hoor
alsof ze nooit zou hebben bestaan
nog steeds leef je in onze gedachten
maar erover praten valt ons zwaar
veel denken, dagen maar ook nachten
en voor veel mensen ben je raar
lachen hebben we je nooit zien doen
slechts heel zorgelijk kijken
de oorzaak was niet…
afscheid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
3.246 Als ik, in de warmte van ons smalle bed
je lichaam voel trillen en beven
met in je ogen toch een schreeuw om leven
weet ik: je hebt het gered
bloed kleurt de lakens rood
het vale ochtendlicht
valt op je doodsbleke gezicht
je prevelt: ik wil niet dood
de laatste uren zijn geteld
het licht in je pupillen breekt
ik kus je koude lippen als…
Als het mooi had mogen zijn
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
2.095 Nooit zou dit gebeuren
Als het mooi had mogen zijn
Maar elke keer als ik zo kijk
Moet ik toch weer betreuren
Dat mijn leven is gegaan
Zoals het moest bestaan
Ondanks die openbaring
van de mooiste kleuren
En dat ik hiermee mijn leven vul
Als strepen op een doek
Met kleuren verf zo fris en gul
Over een diepe zwarte laag
Van vernieling en…
Groen
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.579 Het houdt niet op te sterven
het zal het voorjaar zijn
Mechanisme van cellen splitsen
knarst met een stroeve pijn
Vanavond wil ik nog niet missen
wat achter morgen zeker komt
Ik sla het dekbed voor je open
voel jouw kou tegen mij aan
laat mijn vingers over je wangen
lopen en jij laat mij begaan
Kom dicht tegen me aangekropen
doen alsof we…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
Grafschrift
poëzie
2.8 met 119 stemmen
49.753 Hij was een stille, zeer bedeesde man,
die hield van bloemen, dieren en insekten
totdat het warme gras zijn lichaam dekte:
't is nu gedaan met de heer Nijlen (Van).
-----------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten (1964)…
Kort
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.162 In het slapende ogenblik
was haar droom
een vraag
die ze verloor
toen iemand
dacht dat ze eindelijk
gestorven was
en de aarzelende
dood
haar niet
meer wakker maakte…
Nachtegaal
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.268 Klein teer vogeltje ,
met je indrukwekkende zang,
al vroeg bouwde je een kooitje
om te kunnen blijven bestaan.
Klein teer vogeltje,
je verbleef in het dichte struikgewas,
de doorns staken je steeds weer
maar je had geen keus.
Klein teer vogeltje,
met je verlangen naar warmte,
het kooitje wou niet open
je bleef wanhopig achter.
Klein…
Achter De Dood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
2.482 De Dood rijdt vóór mij
Ik rijd er achteraan
de Dood rijdt voor mij...
Ik laat geen traan
De Dood rijdt vóór mij
achter haar de stoet
van mensen die nog leven
en de dode een laatste groet gaan geven
De Dood, zo tastbaar, heel dichtbij
de dood rijdt voor mij
Ik zie de kist, de bloemen...
De Dood is als een dichte mist voor mij.
De Dood…