3011 resultaten.
Ja dan ...
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.318 Tik mij even op mijn schouder
laat mij nimmer wakend slapen
geef de nacht haar rust terug
sluit mijn ogen niet meer voor
de mist in de morgen, schenk mij
de lach weer in mijn hese stem,
toe laat mijn ogen stralen, zie
mijn zand, zon en zee, laat het
zout verwaaien op kleine golfjes
van de wind, waar jij gedragen
wordt tot het einde…
Opening*
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.207 Sluit deuren en ramen, stem je gehoor af
op frequenties waar calamiteiten zo
goed als zeker worden verslagen. Hier dus.
Volg de instructies uit sprekers nauwgezet.
Gebruik de lift maar niet (gevaar voor schachtvuur).
Trede voor trede daal je de trappen af.
Zover je kunt gaan.…
Loslaten
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
3.473 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
neem mij in jouw armen laat hoop
geen laatste hoop, maar leven zijn
sluit mijn ogen nog niet voor eeuwig
laat mij even in de armen van de adem
rusten, tot de glimlach mijn gezicht verlaat
geef dan de fakkel door aan hen wie ik
liefheb, sta hen bij voor de tijd die
komen gaat, begeleid hen op de weg naar…
Levensles
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
553 Wees aardig voor elkaar
snauw elkaar niet af
een steek is snel geplaatst
een ander beledigen is snel gedaan
Behandel een ander
zoals jij zelf ook benadert wil worden
dat trekt de verhoudingen gelijk
zodat we op hetzelfde niveau komen
en we elkaar beter blijven begrijpen
Stel je open voor een ander
en sluit geen deuren
waar je samen nog doorheen gaat…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Hij sluit de ogen en de wereld
opent zich. Hij valt
terwijl geen ding op diepte duidt
begeven wanden het, verzakt
de vloer, stormt lucht naar binnen.
Stort hij er in, maatloos.
Elk slaapliedje is een proloog,
een hoge stem die gaten
in zijn hoofd zingt. Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.…
rantsoen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 voldoende nu
zoals het tafelkleed net past
op de hoek van het tafelblad
en groot genoeg is om één bestek te dragen
ze oefent in haar monologen
waar vergissen nog menselijk is
als ze zich omdraait en vraagt
-vind jij die blouse ook mooi-
en ze weer niet koopt bij gebrek aan advies
de avonden zijn lang
en wanneer ze bang de luiken sluit…
De Derde Man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 Het eerste raam was steeds het hare
Ze ving het zonlicht en de mijlen tot de zee
Als hij haar ontmoet, en ze glimlacht
ter bezwering van alles dat zij niet eerder kende
En ze zich sluit als een stenen bed, en scharen wordt en klauwen
Leest hij haar verkeerd
Maar ook dat verteert haar lijf
Ze eet niet veel meer, wordt taai en mooi
En staande…
Thuiswacht
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
3.308 Een geriefelijke stoel
straks misschien de bank
ogen dicht wachten op
de vertrouwde geluiden
een bekende die de trap af-
en opgaat, weer naar beneden komt
de post valt op de mat
de brievenbus sluit zich weer
de ramen staan open
op het fornuis stooft het eten zich klaar
verspreidt de geuren door het huis
ik wacht op het openen van de deur…
Het witste wit
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
507 schaduw bewoog
toen ik opkeek
wist ik dat het vloog
kon niet naar boven lopen
in banen zonder licht
dacht snel op te stappen
maar had totaal geen zicht
door mijn grote vriend
van boven kon ik het
licht laten doven maar was
ook meteen mijn schaduw kwijt
dan is het witste wit
verdwenen in een wereld
zonder zon en die donkere optie
sluit…
Moeder en kind
poëzie
3.1 met 29 stemmen
5.113 \Ik doe mijn armen open
en sluit ze er in bijeen,
en vreugdetranen lopen
mij langs de wangen heen…
Ach, wist gij, spreek ik stille,
hoezeer gij wordt bemind,
gij, kind, om moeders wille,
gij, moeder, om uw kind!…
Orgastische feesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
777 zijn prille vleugjes
vaak lichtten
in vervreemding
de eerste kleuren
op waar de zon
haar koesterende
warmte geeft
daar geuren
plotseling lieve
orgastische feesten
die de boodschappen
van steeds grotere
evenementen delen
hangen seizoenen
hun wassen buiten
om dit jaar met een
nog grotere winst
weer positief af
te kunnen sluiten…
Donkeren gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 ik heb mijn hele leven
tegen zwart gestreden
omdat alleen in wit
perspectief wordt uitgelicht
wel heb ik het donker
van schaduw meegenomen
zoals ieder mens die in
ruimte en licht wil komen
alle jaren en dagen
balanceer ik tussen
wit en zwart en leer
het kleuren van samen
maar als ik mijn
ogen sluit donkeren
gedachten die nog lachten…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
Angst en liefde...
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
3.254 Waar liefde aan angst
wordt geketend daar
zal puurheid verdwijnen
daar kan twinkel in
ogen niet schijnen
De angst zal deuren
van hart en ziel sluiten
liefde zal zich niet meer
vanzelfsprekend uiten,
uiteindelijk verdwijnen
Waar liefde door angst
zal worden geregeerd
is geen plek meer voor
helder, oprecht voelen
Deze angst zal de liefde…
Voor altijd jong......
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
4.870 s in het zwart en in het wit
Moeten mij vertellen wie je was
Er is er eentje bij waar je op je hurken zit
Zoekend naar iets
Ik zou willen dat ik je gedachten las
Kijkend over een kleed met prul
Wat dacht je
Had je op zo’n moment van je andere dochter
enig benul
De smaak van zout
Niet van de zee
Maar van tranen
al zo oud
Ik sluit…
Stervende herfst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 Ogen sluiten het licht
wenken niet meer naar buiten.
Lippen liggen op hun rug
de zwaartekracht te machtig.
De maan is vol en rond
en lacht de sterren toe.
De nachten strekken zich uit,
kou vriest de woorden vast.
De zomer heeft niet gevoed,
takken hangen zonder vrucht.
De stilte vreet zich naar binnen
en legt een wreed zwijgen op.…
ik zag je lach...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.466 Ik zag je lach en de schoonheid in je ogen
ze lieten me van je houden
mijn hart openvouwen
en al mijn ellende wegzuigen
Ik kijk voor me uit
voel het riet tussen mijn vingers
sluit mijn ogen, laat me meenemen door de wind
Twee vlinders dansen in de lucht
de wind slaakt een laatste zucht
Twee vlinders dansen onder de zon
daar op het veld…
Toneelhemel en jazzkelder
gedicht
2.4 met 158 stemmen
27.546 Maar welbespraakt zingt de jazzman de blues
en wellustig sluit hij zijn lippen om de saxofoon.
-----------------------------
uit: 'Lippenrood', 1997.…
"Laat je gaan..."
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
6.011 Sluit je ogen
vergeet de wereld,
voel m'n warmte
op jouw buik.
Geef je over
aan intens genot
en hoe ik nu
je lijf gebruik.
Pak m'n heupen
stuur me maar
je hebt mijn ogen
wel verstaan.
Volg mijn ritme
hou me vast,
staar me aan
en laat je gaan ...…
Reminiscentie
gedicht
2.7 met 21 stemmen
22.084 Zoals zo dikwijls aan haar denkend,
sluit ik het boek, waarin ik las;
en ogenschijnlijk aandacht schenkend
aan blauwig bloeiend juligras
wil ik 't geheim - haar goedheid - weten.
Ik vind de woorden, die ik zoek
in een klein, oud, bijna vergeten
versleten catechismusboek.…
Huivering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
3.811 Het vuur krimpt onder dunne korst,
Nauw sluit de kou van het heelal
Rondom de wereld, sluipt in elk dal.
Hoe kan ik rusten aan je borst?…
Zeepbel.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Glazige bellen ballen
ontsproten uit een schoot van zeep
deukbaar en vervormend
geblazen en dansend in de wind
kleurig als de regenboog
reuzen bel in hoepel
sluit mij in je bellen sap
verklein me tot een foetus
ontploft en overlevend
blaas me in je bellenspel
spat uiteen in treurnis
wachtend op een nieuwe bel
bellen vlucht in wording…
Kinderhand
gedicht
2.5 met 20 stemmen
22.169 Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.
Want bloeden doen we samen.
-----------------------------
uit: ‘Kaneelvingers', 2005…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 en als we vannacht de ogen sluiten
laat bodem voetvast zijn, liefste
hard het zand
uit "Amor en de Zee"…
Water in Amsterdamse wijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.095 De Geuzen-geest daalt neer uit
verleden met gebalde vuisten;
hij staat dreigend aan m’n bed
schreeuwt: land valt in duigen,
in naam van Oranje sluit de
poorten en de duigen-naden;
je verraadt ons, 't water lekt
in onze oude (wijn)vaten.…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 De dag sluit de nacht
en de schaduwen op het behang,
het carillon laat zijn zuivere
klanken horen, zing mee: hoor ze roepen!…
Het langzame
gedicht
2.5 met 15 stemmen
9.029 De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren
Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als
de ogen in de kamer naast ze
Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in
Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen
zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek
Het lukt in de vinger te…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer…
Hoop
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
709 Als jij je ogen sluit,
je mee laat drijven
en mij verlaat,
Dan hoop ik maar.
Als jij verdwijnt,
opgaat in de omgeving,
en je weg plaveit,
Dan hoop ik maar.
Dat je doet,
wat goed is
en niet door anderen wordt geleid.
Dat jij weer terugkomt,
je een weg baant
door de tijd.…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…