2971 resultaten.
Het herfst in me.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Het herfst in me al zit de kat als vanouds
stoïcijns op haar muurtje, dat zie ik
wanneer ik voor de spiegel mijn tanden poets
en de grijze wolf sardonisch naar me grijnst.…
onbestemd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 in bestendige eenzaamheid
woont haar wisselvallige ziel
die als een ongedurige zee
raast beukt en breekt
spektakel maakt als de
duisternis haar besluipt
om dan weer in schijnbare
kalmte te verzinken en
zich traag en eindeloos naar
alle kanten uit te rekken
soms is zij een roerloze
vlakte een spiegel van
ongekend formaat…
Pimilo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Dan wil jij weglopen
me urenlang laten voelen
dat ik heel erg, nou ja
alsof jij gelijk hebt
Je trekt je los, altijd sterker
altijd aarzelend bij de deur
soms ben ik je voor, werp ik
me op jouw pimilo
rijd ik rodeo op jouw borst
kroelend en masserend
tot jij je gewonnen geeft
en ik me kan aanbieden
als spiegel
van wie jij ook bent…
Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 In het holst van de nacht
maanlicht drapeert gezag door de bomen
mijter en mantel veroveren het land
een oud gebruik met voetsporen
het verlangen heeft altijd bestaan
naar een wereld gevuld met beloftes
het kleed schittert om de brengers
van de welkom geheten dageraad
de fraaie vermommingen spiegelen
hoe wij de werkelijkheid omdraaien…
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
177 als ik mij spiegel aan de ander
zie ik krassen op mijn huid
.
ja, mijn beeld en ik hebben elkander
we verdelen de afstand in het niets,
.
het is schichtig verstillen waarop ik duid…
Ook als er geen uitleg is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
121 Verleden hier, toekomst daar
en het besef dat het vervolg minder
mooi zal zijn dan je vroeger dacht
al noopt dat niet tot het oprichten
van een Partij Tegen Verdriet
Het volstaat om je geen zorgen
toe te eigenen, voorzichtig
te zijn als een slang en eerlijk
in de spiegel te kijken
Zo blijf je ook na station Halfweg
overeind, als een…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
De onzin van moraal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 ingeving
een lichtend baken
tot gedachten verworden
en meningen ontwaken
uitingen
van meningen bewaren
de levende historie
van wat altijd is ervaren
lessen
van het ervarene leven
voort in de gedachten
die als waarheid zijn gebleven
wijsheid
als waarheid genoten
niets dan zelfreflectie
in ijzeren moraal gegoten
ijdelheid
door de spiegel…
Fjord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Het kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
Daarachter ligt een verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
In de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
Een wemeling van plankton en anemonen
Haaien…
Masker af
hartenkreet
4.7 met 44 stemmen
2.336 Zie jouw beeld in de spiegel van het water
Toch niet, 't is mijn verbeelding maar.
Wil enkel even alleen zitten peinzen aan de waterkant.
Even uithuilen als het kan.
Even mijn masker af.
Straks moet het er weer op,
En verschijn ik weer met een glimlach op.
En niemand die dan nog iets ziet,
Van al mijn verdriet.…
Dromen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
829 zuiver zijn
zoals je was als kind
jezelf geven
voor honderd procent
in blind vertrouwen
telkens weer
eigen belang
eigen behoefte
verstoren die droom
en stukje voor stukje gaat het langzaam kapot
vertoont die droom
meer barsten dan welke kapot
geslagen spiegel dan ook
is het dan zo dom
zo naief te blijven dromen
of moet je meedoen…
Uitspatting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.609 Ik spiegel al mijn daden af
in gloeiend maanverlichte kolen
waaruit de kleuren zijn gestolen
die ik al mijn liefdes gaf
Geen halsdaad was mijn aandacht waardig
geen wanhoop heb ik ooit gegrond
mijn ogen blijven even rond
zelfs met lenzen eigenaardig
Verslonden heb ik met genoegen
vlees is een natuurproduct
voortijdig uit de grond gerukt…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.
Af is het ogenschijnlijk eeuwige leven,
zonder enige angst, zonder beven.
Zonder hart is een mens niets dan gedachten,
er is dan ook niets meer te verwachten.…
Spiegelgeheimen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.140 magische spiegel lonkt
en blikt geheimzinnig
verzacht hartepijnen
met diamanten stralen
haar wereld in ziel
verzonken droombeelden
verkennen vrij door
betoverende landschappen
zomerbruisende geuren
verwekken opbloeiende hartstocht
in sneller galopperend hart
stroomt nieuwe energie
door fonteinen omringt gelaat
glanst van schitterend…
Vogeltje
gedicht
3.3 met 102 stemmen
34.650 Achteruit in de spiegel stoof het op,
nieuwe avonturen in 't verschiet.
Hoera, het leefde, want
dooie vogeltjes vliegen niet.
Alsof de streling van mijn chassis
het weer tot leven had gewekt
met vleugeltjes aan elke zij.…
VAN TUINJONGEN
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
600 zijn nomaden
Gaand boven land en zee
Ik reis nu met ze mee
Begrijp waarom ze baden
En hielden hun tiraden
Mijn ouders, dominee
Zo boven, zo benee
Geen wraak, enkel genade
Ik kan Karina zien
Ze tuurt over het water
Leeft tussen toen en later
Ik zie de kleinste kever
Ik ben de grootste wever
Van voorgedrukt stramien
Mens: louter spiegel…
fjord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
daar ligt de verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
in de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
een wemeling van plankton en anemonen
haaien die…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.
Zo kom je verder
weg van wat is geweest.
-------------------------
uit: Raster, nr 92, 2000.…
In kleur
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.927 Zie hoe door de kieren van mijn gordijn
De messcherpe zonnestralen snijden
Verlichtend ongecensureerd het geheim
Een drama dat ik had willen vermijden
Reeds vertoont zich de verkleuring
En voel jij koud en gevoelloos aan
Je begint je spiegelend glad te krommen
En jij kijkt mij koud onberoerd aan
Toch kan ik jou niet opbergen
En vlei ik…
Ochtendgloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
778 Kort voor Amsterdam Amstel
begint het sierlijke ritueel
Tas open, mascara gereed
Van zacht, halfslaap
Maar monter, met niet veel
Moeite wordt het gezicht
begeleid naar een stevige blik
een beetje zwart en beige
Tevreden gaat de spiegel dicht
Amsterdam, let op, hier ben IK…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 De spiegels van de tijd
en de controleposten van de dag.
Als adem vergaan de wolken nergens stokkend,
mij benomen weliswaar maar prachtig.…
Boekreis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
760 zoals het water zoekt
neemt en geeft
vernielt en bouwt
in ijs en land
beeldhouwt
onderweg is
in gouden watervallen
waar wonderlijk warm
geisers gisten
niet te luwen
haast huilen
en spuwen
dansen waterzuilen
naar de heldere lucht
een weer oude spiegeling
in gele en rode bergen
zocht Jules Verne
hier het middelpunt
een…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water…
Regen, regen en regen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
889 Hij houdt mij een spiegel voor
en ik zie mijn natte zelf.
Aanvankelijk zag ik
alleen maar saaie regen
maar nu zie ik ook zilveren pijpestelen.
Zij verraden het Mysterie
en ik voel geluk van binnen.
Ik denk daarbij aan wolken
met zilveren randen
met een achtergrond
van Stilte, stilte en stilte.…
Breek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Jawel, Jazeker
Eerlijk dat ook:
- forceer, forceer, forceer, forceer, forceer, forceer -
Hopend ooit met een doorbraak te ontwaken
waarna je in de spiegel een gezicht ziet
Dat niet alleen hoopt, fantaseert of speelt
Maar vooral gelooft in MEER!…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een langgerekte vijver plooit
zich minzaam in het park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 in rode bieten, knoflook, peteh bonen
lombok rawit of Madame Janet
vanmorgen in de spiegel keek
lachte om het gezicht van oude lappen
met maquillage herstelde wat gisteren
perfect glad en soepel was
oude foto’s heb bekeken
die melktanden waren pas wit
die oogopslag zo open
ik moet hebben gehuild
de wangen waren nat
de tortelduiven…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…