2935 resultaten.
Dag Jan de Haan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.362 Vandaag is de dag
dat jij in eeuwigheid zal zwijgen
al had jouw mantel
je al verlaten en kreeg
de nieuwe kou al vat op jou
jouw gekrijs is nu onhoorbaar
al zullen de klanken van je stem
zich voort blijven dragen in een herinnering
van gelukkiger jaren
jouw sterven prijst het leven
dat je droeg en ik zal
je veders bewaren tot de tijd…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 al de leugen
ik heb de waarheid nooit gekend
ook de liefde
werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken
dat de zon het sterven…
Deel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.044 keren
huiswaarts zonder herinnering,
Van donker naar langer licht
vanuit open ruimtes gevlogen
een horizon wijst de weg
met op onze rug
een windroos geschilderd,
Zouden wij niet liever vergeten
en verder dwalen zonder diepe verhalenstof
met een dagelijks zweven langs maskers
die ons van alles en nog wat toewensen
ik zou alleen dan kunnen sterven…
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst
spreekt hij met tere kleuren
de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen
lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken
de rustgevende klanken voelen aan
als een zachte warme knuffeldeken
ze voeden mijn honger naar tederheid
woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig
als meeuwensporen…
Besluit
gedicht
2.7 met 81 stemmen
25.252 De kamer was donker; het raam alleen
hield nog een licht, dat te sterven scheen.
Zij sprak uit het bed: hoe zijt gij zo laat,
en uw haar zo wild om uw gelaat?…
Nooit heb ik je lippen gekust
poëzie
2.8 met 10 stemmen
1.373 En daarom kan ik sterven….
----------------
uit: Regenboog…
Het Getto
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 verdwaalde huizen
met verloren zielen
bezetten de straat om de hoek
dat getto in deze stad
raakt steeds meer in het ongerede
de zwarte dood was nog mild
die bracht het sterven
deze vergetelheid is gruwelijker
het duurt en duurt
als zombies beroeren zij niet eens de lucht
weggedoken paria’s
ik woon in die stad
jij ook, want ik weet je…
Buitenplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Immers,
de doden kwetsen niet
de doden verlaten niet
de doden sterven niet.
De doden leven niet
en de levenden doden niet.
Ofschoon alleen voorbij
de demarcatielijn van verloren woorden.…
Gemeenschapszin
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
945 Goed om kosten en baten af te wegen
op 't vlak van peperdure medicijnen
die de kans op sterven niet echt verkleinen.
Toch bloos ik in moreel opzicht verlegen,
want wint vulgair bezuinigingsgewin
het hier niet van ware gemeenschapszin?…
het hart des levens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 getroffen door het oedeem des levens
is in mijn hart het stigma van de
kleine dood zelfs te voelen in de adem
van de grote kamer,
een beetje sterven in de woestenij
van kloppend vlees herbergt nu de angst
en is de waard de schenker van zijn eigen traan
terend op verlangen en aan de waarheid
van het hechten tracht telkens de emotie…
Ongeboren en ongestorven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Ik praat met gestorven mensen,
die na mijn tijd pas sterven gaan.
Elke nacht opnieuw droom ik levens,
die de onvermoede bronnen zijn,
van mijn bestaan.…
Aleksej Navalny - hoe nu verder
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
531 vandaag is alles in veelvoud dicht
de dag ligt uitgeput en leeg
in de aanhalingstekens van de tijd
de klokken zwijgen
het trage stugge lopen door de stilte
hoe nu verder er is geen weg terug
tussen geboorteschreeuw en sterven
bloemen leggen om jou te eren
loop door loop verder wij weten wie jij bent
bloemen leggen als vergrijp
hoe…
hoop op beter tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 elke dag word ik opnieuw geboren
als de morgen haar gezicht onthult
nog niets te zien en niets te horen
en niets dat mijn gedachten vult
elke avond moet ik eenzaam sterven
gevangen in verstild verdriet
herinnerd aan de vele scherven
die ik op mijn wegen achterliet
hoe vaak zal ik nog moeten lijden
voordat mijn trotse geest verstomt
zodat…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Het hoofd had geen ruimte meer
na het schrijven, het vele sterven
van bekenden, wrange handen buiten
die voordeur. Schaduwen gedrenkt
in pek, omgeven door honden
met twaalf witte tanden: het tikken
van de verwelkte klok vol minuten,
het hissen van wind rond de deurbel.…
Zwanenzang
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
759 zo mijn dorp zien sterven
de wegen versjteerd
de paadjes te hard
te veel, te vaak, te hoge
muren, de geest uit de fles
vervreemding een winnaar
in dit fatale spel
de rust is dood
mijn hart is dood
waar…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Er wonen weinig mensen die er niet sterven.
De zon gaat na de lente niet meer onder.
In de winter is het altijd nacht.
De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.…
Mantelvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Waar ik leef
ben ik rijk
zonder gezeik
als een oude eik
heb ik gezien
hoe liefde
een man gek heeft gemaakt
ik heb gehoord
hoe een gekke man
door liefde werd geraakt
vlinders vliegen
naar zijn gelijkenis
een zalm die terugkeert
uit de oceaan naar de rivier
die er ligt om te sterven
onhoorbare zucht
een opstijgende zwaan…
Waarheden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Wie dom is blijft maar zoeken,
totdat hij of zij, op sterven na dood,
uiteindelijk de waarheid vindt.…
Schrijvende vissen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
568 Zijn, op sterven na, dood.
De dichter ligt lekker in zijn bad,
draait de kraan nog verder open.
Het water stijgt tot aan de rand.
De dichter verandert in een vis,
die heerlijk schrijven mag.
Vissen worden meestal opgegeten.
Goudvissen die schrijven kunnen,
mogen vrije dichters blijven.…
achterblijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 een klein dorp ging dood
het was een geleidelijk
sterven samen met de
achterblijvers
olijfbomen treuren in de
verweesde boomgaard
vóór het geblakerde huis
hangt een schommel scheef
aan gerafeld touw op
oeroude verlaten grond
het dorp zwijgt
dieper dan het graf
uit het bos klinkt het
gezang van een merel
zijn buurman valt…
Patricks liefde voor ons
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
651 gesloten oogleden als je gaat slapen
een kusje te geven
en je een zachte nacht te wensen
Mijjn liefde voor jou is sterker dan de dood
wrijft over je rug om je te troosten
weet je altijd geborgen
Als je me mist,
was ik er al zonder dat je me hoeft te roepen
Mijn liefde voor jou danst onaantastbaar
Echte liefde overstijgt
iets banaals als sterven…
A royal affair
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
694 Mocht ik ooit in Kopenhagen zijn,
Zal ik bloemen leggen op het graf
Van de man die zijn tijd te ver vooruit was en
Daarom moest sterven.…
Aan boord is alles okee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Je kent het wel:
taxiën, de aanloop
en omhoog, de wolken
met luchtzakken in
De gewoonste zaak
van de wereld tegenwoordig
Juist dan ben ik bereid
om te sterven, overzie ik
de samenvatting van het leven
onder mij, langzaam uit-
gewist door de witte wolken-
gum, tot een blauwe hemel-
leegte met op het eind
van de dunne vleugel
een…
GEZONDHEID !
snelsonnet
3.1 met 105 stemmen
15.831 Vergrijzing, en ’t pensioenfonds bijna blut.
Als iedereen nou ’ns zonder traineren
gewoon een jaartje vroeger zou creperen,
dan kon u wellicht tóch nog in de VUT,
het geld, waarmee men dat betalen moest,
door snipverkouden werkers opgehoest....…
E-mail
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.163 Dat je uitgerekend
denkt aan mij in Stuttgart
waar Stuttgarters wonen
leven en sterven en dat jij
je brief eindigt met veel
liefs dat zich verplaatst
in bits en bytes me rakend
waar nooit eerder tevoren
pijn was geweest doet me
afvragen hoe het nu zit
met tijd, ruimte en afstand
op een wiskundige manier
slaat al mijn remmen los
In de…
park
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
10.990 In het park waar de nacht het water steelt
Vergeet het licht haar stralende humeur
In de diepe holtes van het donker
Verliest de liefde haar verlegen kleur
Daar sterven schimmen in het duister
En de schaduwen omhelzen elkaar
Er brandt een vuur zonder rook
Vlammend heet maar onzichtbaar
Als het vuur de nacht vervolgt
En de passie angst verstijft…
Ondergang
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.188 De zon die ons vervlamde
en deed dansen van geluk
klom steeds hoger in de hemel
door een zinderende lucht
Wat waren we verbijsterd
eerst zag jij het, toen pas ik
dat die zon begon te sterven
langzaam stikkend in de mist
Het al verslindend duister
maakt ons blinden voor elkaar
want wie heeft er een vermoeden
van die tweede dageraad?…
Poëzie is kinderspel
gedicht
4.2 met 34 stemmen
15.626 over het krakende ei
dwaalt een hemelse bode
op zoek naar zijn antipode
en dat zijt gij
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet…
woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.336 woorden dwarrelen
als herfstbladeren door mijn brein
het gedicht rijgt ze aaneen
leeg stom zonder ziel
zonder pijn
woord na woord pak ik bij de oren
rangschik schrap
brutalen protesteren
kleine zwakken
schuiven zonder morren naar voren
geloof nooit
dat een gedicht zomaar wordt geboren
vechten met woorden is sterven
en telkens weer…
Strandschap
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.183 In ouderwetse rieten strandstoelen
zitten mensen te sterven, tatoes
op hun geloken oogleden.
Een enkel sigarettenrokend lijk
lost op in rook.
Een beroepshond met een bijbaantje
snuffelt langs de vloedlijn.
Vindt een kinkhoorn.…