2760 resultaten.
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
Spreeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
588 mijn schizofrene vader
in een kakelbonte spreeuw veranderen
hij breekt uit zijn zwijgen
als een oude ijsschots
op het bevroren meer
ik heb geen herinneringen
aan zijn fysieke agressie
mijn lichaam vindt veiligheid
in mijn lucide droom
het is avond en een man
met een aangeplakte witte baard
zoekt een knecht voor onbehagen
ik vlieg…
Duiven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Duiven nemen de echo mee
van mijn Katholieke jeugd
in warmere streken
soms hoor ik ze roepen
om de stilte van de kerk
dan vliegen ze
naar hemels onvermogen
voor mijn verwarde ik
zijn er geen betere duiven
dan zij, die de post bezorgen
om mij te laten weten
dat het leven alsmaar liegt
maar ik laat mij niet
uit het woordenveld slaan…
In de zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 Het blad wentelt zich nog even
in het licht dat bij de avond past
dat het zwaarwichtig is en droog
verlangt te vliegen, steel losgeraakt
van de boom die goedmoedig wuift
de overige bomen buigen
Het land dat naar het blad verlangt
naar elke nerf en mogelijke kleur
Op het water leest een vis de toekomst
van het blad die beschreven staat
in…
Ze ligt altijd stiekem
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.042 Daar vlieg ik al door het raam naar buiten.
Verpletterende kinderhoofdjes.
Stop! Zij vliegt eruit, ik blijf binnen.
Ik wil af van mijn dromen.
Ze is niet de dood.
Ze is de metamorfose.
----------------------------------
uit: 'Vinger van de tijd', 2007.…
Ganzen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Ganzen, waarschijnlijk achtenveertig
boven het weidelandschap in vogelvlucht
jij gaf ze jouw dromerige wensen mee
mooi en wonderbaarlijk vrijzinnig
dat royale, gezamenlijke vliegen
hedenmiddag boven de voorjaarspolder
langs de snelweg Utrecht – Amsterdam
jij herhaalde een stemming uit het verleden
overpeinsde een door zijn menselijkheid…
lichtreis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
538 lichtbed
voor een lichtoperatie
waarin iedere cel van mijn lichaam
doordrongen werd van puur en zuiver licht
daarna brachten ze mij terug
naar de zwaarte en donkerte van de aarde
hoe moet ik nu nog wennen
aan zwaartekracht, aan duisternis
mijn wezen is doordrongen van licht
ik voel mij vederlicht
zo licht dat ik zelfs vliegen…
Schulp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 uniek bent
dan komen er anderen die unieker zijn dan jij
om je uit te leggen dat je niet de enige bent
je werkt, je slaapt, eet en drinkt
om iets te zeggen over het leven
aan anderen met meer geluk
je voelt je onbegrepen
pijnlijker dan eenzaamheid
in de veilige omgeving
nu de stad aan de rivier ligt
en alle volwassen mannen liegen
vlieg…
schreeuwen zit van binnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
677 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als drempels…
Mens in gedwongenheid
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
729 wanneer alles weeral eens tegenzit
en het denken verstoort het evenwicht
zo ook het verdriet verdrijft de blijdschap
dan treurt de lach in gevangenschap
we willen wel maar kunnen niet zo goed
het luisteren naar die gedwongenheid
ons hoofd knikt steevast op en neer
maar het hart wilt juist die ommekeer
we kunnen elkaar in de haren vliegen…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 Ik wilde dat ik vliegen kon
naar een land op verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een…
HIJ DIE ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 klootzak kon je niet
eventjes toeteren
hem of haar laten schrikken
of op laten vliegen
de ruimte geven
om verder te leven
hij tolde nog
even om z’n as
veren vlogen uit z’n jas
daalden naast hem neer
in z’n bloedplas
moest ik het laten bij foeteren?…
Turbulentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 tot lichaamseigen en de wereld
constructies van fragmenten
werkelijkheid en mijzelf, de waarheid
van mijn bestaan, mijn wie ik ben:
turbulente wolken
in mijn slaap
en roekeloze piloten
van medicinale stofjes
die met mij spelen
me heen en weer gooien
door de hel
die ze kneden uit mijn leven
en ik kan slechts toekijken
Soms vliegen…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Een vlucht vogels hoor ik,
die niet vluchten willen,
maar rustig vliegen.
Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik hoor geluiden fluisteren,
die niet van onze wereld zijn.
De avond valt in Limburg.
Nachten beloven vrede.
Morgen zal heden zijn.
Hier en nu opnieuw.…
uit de zee van ons twee
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
795 wil je spelen
in gedachten
los van krachten
ver voorbij de horizon
jij, nee wij,
het vliegen verdween
met de lucht, niet op
de vlucht ergens heen
zonder mensen
zijn wij wensen
lenen tijd en bestaan
uit de zee van ons twee
de blik is ontmoeten
raken wordt maken
want aarden is weten
en ervaren van veel
los van krachten
de machten…
Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 Waar gras de handen ineen sloeg,
waar geen monument staat,
en de lucht het enige heroïsche is
Vogels vliegen geluidloos,
ontvouwen hun vleugels in de open lucht.
Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden
in dit gebied,
geheiligd door ontkenning en zo’n bedaarde lucht
dat mensen het vieren door de oorlog te vergeten.…
Panta rei voorbij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 De uren vliegen voorbij
De dagen slijten
Maanden monden uit
Jaren gaan voorbij
Ook al lijken zij eeuwen
Onszelf vaak voorbij gehold
Tot stilstand gekomen
In een rollercoaster
Van het hiernamaals
Het heden voorbij
Het verleden in zicht
De toekomst afgerond
De tijd tikt genadeloos
Een hoekje af
Het hoekje om
It’s only rock ’n roll…
onderscheidende kraaien orakeltjes
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
437 ik kijk
sprak de kraai
van verre naar net
even andere tekens
dan jij
ik stam
uit een hoog
geboren tak
net even hoger
dan jij
ik vlieg
met gemak van
de hak op de tak
net even zwieriger
dan jij
ik ben
voorzien van een
superieure bedrading
net even slimmer
dan jij
ik word
verrast door verdriet
hoop op een zachte…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een
zwervende tak beweegt
wat weten we nog van ganzen die
naar het westen vliegen…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 Meeuwen vliegen buiten zinnen
zijn onbevangen, weinig zwierig
hun voortdurend geschreeuw
boven het geraas van golven
het uitzicht dat niet verveeld
zich met maritieme lucht omgeeft
helpt de dag compleet te maken
grijze ogen volgen de wolken
verliezen hun duurzaamheid
uit het oog, echter tevergeefs..…
het schreeuwen zit van binnen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.635 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als de drempels…
Met benen, vleugels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
611 Subtitel: Femke/Usain Bol(t)
Topatleten van
Absolut' wereldklasse
Eén letter verschil
Femke en Usain
Zowel individueel
Als gezamenlijk Nr. 1
Gouden atleten
Van Olympische klasse
Met benen die gaan
Als pas geworpen
Speren opweg naar 't maxi-
male resultaat
Bol zowel als Bolt
Geven zichzelf met benen
Vleugels om te vliegen…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…
litanie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
548 Als de wilde wind
door lege straten raast
het water naar de top
van de dijken reikt
Als wilde ganzen
het luchtruim zoeken
de ekster slechts
oog heeft voor bling
Als zwaluwen laag over
het land vliegen een dansend
muggenleven verdwijnt
in de late avondstilte
Als in de sporen van
de storm de zachtheid
in de smeltende stilte
jouw…
Ze lag daar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
414 Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een korte stonde
En alles rondom haar vervaagt,
Is de rust hervonden.…
Ze lag daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een korte stonde
En alles rondom haar vervaagt,
Is de rust hervonden.…
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 ik heb mij
geen vleugels
aangemeten en toch
vlieg ik voorbij
de horizon om even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig…