26654 resultaten.
Arie's aanstelleritis
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
901 ook vogels kunnen faken
en hebben zo hun streken
als iets Arie niet helemaal zinde
viel hij van zijn stok
pardoes achterover
op het zand in zijn hok
op apegapen lag hij dan
de kalende kanarieman
die toen hij aan de vrouw kwam
zijn jeugd met kopveren hernam
twee koters kreeg het paar
gelukkig zonder kuren
Arie floot hun lieve lust…
In Memoriam Sonja Pronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 jouw voetstappen zijn allang
onder de voet gelopen
het beeld redelijk helder
tanen afdrukken in het zand
welke de zee dagelijks
schoon wast
toch raak je me
niet meer iedere dag
maar op gezette tijden
verdwijnen zul je pas
wanneer 'n ieder die jou liefheeft
dit leven verruilt
voor eentje in Zomerland
of toch…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
Als een lied van stil verlangen
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
1.916 Ik volg het voetspoor
van een dromer
langs de kustlijn
van jouw hand
geven golven
zich gewonnen
en de branding
waar ik strand
spreekt van liefde
zonder woorden
schrijf ik zinnen
in het zand
onbewogen
lacht het leven
in jouw ogen
keert het tij
als een lied van
stil verlangen
waai jij even
mee met mij...…
Asfalt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
725 vertel me niet
hoe de leeuwerik
kwinkeleert
ik zal je niet begrijpen
mijn moeder droogde mij
met het zand van de straat
bloed sijpelde in de goot
haar borsten smaakten
naar teer, versleten banden
ruwe mannenhanden
die ik likte als een kitten
het licht ging uit en aan
geen zon omtrent
geen wind verdreef de luchten
ik dronk haar jonge…
Angel's share
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Angel’s share
ik ontsnap
nog voor compostering
uit het gesneuvelde blad
en voel mij opgenomen
korrels zand kriebelen
schuren mij schoon
ontdaan van alle opsmuk
klaar voor de eeuwigheid
tilt de wind mijn bladergeest op
het Engelendeel voor de hemel
residu voor de aarde
zo ben ik in alles en overal
ooit verwaaid
en meegetroond…
Jij !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
985 Geen purperen hei onder de hoge
Zomerzon of het witte zand van
Een tropisch palmenstrand.
Noch de adelaar zwevend boven hoge
Bergen zo vrij!
Niets is mooier dan jij!…
Aan jouw graf
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.033 Ik heb wat
voor je meegebracht
wat dingen van
het Noordzeestrand
die ik vond
in het mulle zand
of aan de vloedlijn
half nat
rond geschuurde
stukjes baksteen
betekenden voor ons
een schat
meerschuim,mesheft
slakkenhuis
alles ging toen mee
naar huis
we bukten en
we zochten voort
als kinderen
zo ongestoord
ik zag ons weer
in een…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
veer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Waak
cynisch zal ik
hopelijk
nooit teveel zijn
tranen op
lach om pijn
achter de heuvel
een vijand
Een gezicht in het droge zand
hij lijkt op mij
sprekend
allebeide getekend
en de wereld lacht het weg
het lot dat je
ach
pech
mischien zie ik dat gezicht
ooit terug
en keert het lot
en wij de rug…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
Kameel in de stad
gedicht
4.2 met 13 stemmen
4.269 Geduld van eeuw, van wie eens geboren uit
wie eens geboren uit wie eens geboren uit
wie door het zand moest van zijn dagen.
En door moet tussen gassen en geschreeuw.
Het snelle laat het trage voor, het blijvende:
de mooie wimpers en de bulten en de last.
---------------------------------
uit: Wuif de mussen uit', 2006.…
Polder & Dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Wij zijn
polders en dijken
...........rijk
Wij nemen
hals-over-kop de wijk
als water opdringt
tot over dijken
het sjouwen van zand
in zakken zonder zin of nut
Wij zitten
plotseling in de put
met onze voeten in 't water
Dit is de kater
in De Lage Landen
aan rivier en zee
'Luctor et emergo'.…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 de dag is vaal
en de steen van stuurloos water
net zoals ik heeft hij
nog veel te ontvangen
maar net zoals ik
leeft hij van oude gedachten
ik kijk naar hem
en naar de tegenspraak
hij zwerft al een eeuwigheid
het is een lang verhaal
maar op een of andere manier
kom ik tot rust
flinterdun valt het zwarte zand
in het ijle
hij…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
niet gewacht (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 gulzige golven belegeren
de muren die ons
zandkasteel omringen
de rollende branding dwingt
het koninkrijk op de knieën
voor een verwaterde overgave
haastig trekken we lijf
en leden uit het luie zand
ingegraven verlies is er al
voor het zich aandient
wisten we het niet of
deden we alsof
tijd en getijde
altijd
in beweging
nooit…
Graf
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.198 Zoekende raken haar handen
aan het onkruid op de stranden
wordt haar iris zacht en blind
waait haar droom weg op de wind
hurkt ze roerloos vastgerankt
toegedekt door wier en zand.
Vertaling: Gerrit Komrij.
------------------------------
uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
Waddenzee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Water, dat zand grijpt,
en weer los moet laten.
Wind, die wolken drijft,
tot voorbij de horizon.
Wad, dat eeuwig verandert,
en toch hetzelfde blijft.
Wadden leven zoals mensen leven.
Wadden veranderen,
tussen eb en vloed.
Mensen balanceren,
angstig of moedig,
tussen kwaad en goed.…
Pad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Of is 't
mul zand en keien
versperd door bomen?
die kriskras
over het pad
zijn gevallen?
bij storm geveld
goed, ik ben geen held
maar heb wel ballen....
Het gebaande pad
hou ik voor gezien
ik zag het eindpunt...
in m'n dromen.…
Droomavonturen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Avontuur na avonduur
op reis in vele dromen
schaduwen van vluchtigheid
beelden vol met helderheid
wervelend wortelend in zand
tijd vermengd met eeuwigheid
doden met hen die leven
soms blijft het hangen
vaak verdwijnt het snel
ach laat me slapen
tot de vroege morgen
en niet vergeten
die dromen van de nacht…
Niet aanraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een deur halverwege
de trap heeft een trap gekregen
twee mannen komen mij tegemoet
en passeren me met een korte groet
Boven staat politie
op de vloerbedekking ligt zand
naast een bloempot op zijn kant
personeel drentelt met koffie
Iemand is foto's aan het maken
een ander dozen aan het tellen
en overal hangen er vellen
Niet Aanraken…
Zonder reserve
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Mijn windstil hoofd
taalt niet eens naar muziek
we dwalen en kussen
dezelfde straten door
eten halve porties
van elkaar willen alles
samen delen geven
ons helemaal over
aan acht strelende
dansen met de vogels
op de bank van zand
de kaap van Ameland
drinken alle sterren op
en zwemmen dan
in spiegelwater
elkaars huid in…
Sneeuwvlokken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Sneeuwvlokken witter als zand
vang ik voorzichtig op één hand,
Wil voorkomen dat ze breken,
zoals zo vele herinneringen uit het verleden.
Die ooit waren,
maar nooit meer zullen zijn.
Diep in mijn hart opgeslagen,
ze zijn ons, ze zijn mijn.
Tien seconden later
in mijn hand alleen nog water.…
Dobber
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Er braken forellen uit
toen een visser uit Oud-Zuid
zijn harde dobber las
alsof het was
dat een leesbaars hem vroeg:
schuilt er in de reet
die ik door jou in ademnood
beet in het zand
ginder aan de waterkant
van deze sloot
uit de lap van Zijn Laars
wat leeswaars
toen ik daar en passant
ook nog een vlinder sloeg
of is…
nu ik je nooit meer
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
360 nu ik ie nooit meer aanraken kan
je werd bedolven onder lagen zand
rouw ik als een wilde olifant
waak ik bij je graf
dek ik je met bloemen toe
schreeuw ik het luidkeels uit
nu ik je nooit meer strelen kan
noch zoete woordjes fluister
je handen niet meer voelen zal
rouw ik als een radeloos dier
mijn handen grijpen diep
en droevig in…
Kelderplank
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Hij zet het trapje neer
reikt naar de hoge plank
voelt daar een klein doosje
Hij opent het doosje
Het deksel zit vastgeroest
er valt alleen wat zand
verder komt er niets uit
Hij opent het doosje
Hij laat het doosje staan
bergt het trapje weer op
houdt stof tussen zijn vingers
Hij opent het doosje…
Ruimtepuin
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
816 Als DA14 ons wél had geraakt…
Wat zou er nu dan uit aan ‘t sterven zijn?
Iets groots, iets logs, een wezen soeverein
Dat, even nog, van zelfvertrouwen blaakt
Misschien is wel het antwoord op die vraag:
De man. De ware dino van vandaag.…
HELPEN, ZINVOL EN ZINLOOS!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Het steeds anderen
naar de zin maken
kan niet de zin
zijn van jouw bestaan
Hoe graag je ook
anderen wilt helpen
help eerst jezelf
en dan met name jezelf
geestelijk te versterken
Juist door niet te spreken maar
vooral om te zwijgen, te luisteren
wat er ook van je, over je wordt
gezegd, geroepen, gefluisterd of geroddeld
Egoïsme,…
Zo langzaam als een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Zo langzaam als een slak.
Wandel ik over straat.
Ik loop op mijn gemak.
En niets dat mij ontgaat.
Iedereen raast mij voorbij.
Druk met de dingen van de dag.
Kijkend naar hen voel ik mij vrij.
En blij dat ik iets langzamer lopen mag.
Want ik wandel als een slak.
Ik kijk om mij heen en geniet.
Ik wandel op mij gemak.
En haal rust en blijdschap…