3500 resultaten.
Impasse
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.145 Treurige bomen, kaal in de mist...opdoemend,
kijk naar buiten, er doemt niets op,
want ik beweeg niet.
Muziek. Op TV, Stereo, De Buren, De Kroeg.
Veel geluid maar de toon ontbreekt.
Drilboren, vrachtwagens, containers. Het is genoeg.
Hier wordt de Arbeit gepreekt.
Een gedachte trekt me. Oblomov.
Heb honger, wie kookt er vanavond?…
Hij is verliefd
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.010 Met haar mooie blauwe ogen
En haar felle witte lach
Maakt zij midden in de winter
Een mooie zomerdag
De zon die gaat weer schijnen
Als ik haar iets omhoog til
Mijn hartslag wil niet verdwijnen
En staat geen seconde stil
Ik blijf constant in beweging
In mijn hoofd zit ik bij haar
Het liefste was ik niet alleen
Maar met zijn tweeën bij…
podiale beschouwing
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
647 hij heeft het beet
zijn podium, zijn forum
niets anders dan decorum
voor de man die woorden plant
en dan een zaal in slingert
met de ingehouden woede
van een diep geraakte mens
zij, de anderen, aanhoren
bekijken zichzelf gegeneerd
en proeven de waarheid bloedend
op hun veel te witte zakdoeken
waarmee ze vrije doortochten
en andere beweging…
Gegrepen door
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.037 muziek doet de rokken bollen
de hakken stampen op de vloer
lijven glijden langs elkaar heen
hun gelaat strak en serieus
arm hoog in de lucht de andere
hand trekt de rok in de maat
terwijl hij om haar heen danst in
het zwart, haren gladgestreken
voelbaar klinkt de passie door
in hun dans, ogen kijken vurig
samen bewegen zij innig…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 Menselijk bewegen. Even.
Ze worden vogels, fladderen en wiegen.
Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen.
Schrompelen samen, vallen en verkillen.
Lichamen die niet leven wat ze willen.
------------------------------------------------
uit: 'De oevers bekennen kleur', 1994.…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 Het is stil, al het gevoel is verdwenen, de bladeren aan de bomen bewegen maar ik voel ze niet. De vogels zingen op de takken maar ik hoor ze niet. Kinderen spelen op straat maar ik zie ze niet.
Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.…
Het nieuwe jaar schreeuwt
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
749 het nieuwe jaar schreeuwt
als een beest in de stilte
in werping van schaduw vooruit
het baart en ontvangt
en vindt zijn weg vanuit het vruchtwater
in een vuurwerk van duizend–en-een-nacht
het sleept zich voort in een eeuwige glimlach
en etaleert zich in verzachtende beweging
als een jong meisje in nieuwe kleren…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.172 De stilte in de regenton na regen
schijnt de zon
alsof ze zomaar kon
bewegen
als het schrijvertje zo vlug
dromerige kringen heen
en terug.
De dwaling in de druppels
als duizenden onbekende gedachten
vormend tot een waterval van
ongekende melancholie.…
De overtocht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.405 Lucht en water
dansen samen
voel, ruik, snuif,
alle hens aan dek,
er is niets dan beweging
blind van verlangen
word ik gek.…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 Het scherp gestoken zolderraam,
als gat onovertroffen,
en het dagelijks bewegen;
men zal er maar tussen vermorzeld -
verontschuldigingen als wormen door de dag,
die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 Zij trekt het licht als een mantel aan
zo gracieus en met een vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 bewegen doe je in spreidstand
en dansen op slappe vermoedens
doorheen zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 Ik wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een…
Braakland
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.507 ik zie haar lopen
in mijn dromen
in de tropen
vol warme herinneringen
vol van tekort komen
haar haren bewegen
langs haar rug
ik volg haar genegen
en wil haar weerhouden
maar zij loopt te vlug
ik verlies haar uit het oog
niet uit mijn hart
haar schaduw maakt een boog
verdwijnt met haar mee
op het hazepad
ik slaap niet graag meer…
ik vis liefde uit je ogen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.213 leg je maar neer bij mij
en kijk naar boven
in blauwe schemerhemel
zie je een roze handschoen
tot aan de elleboog
zit een engel
versnippert wolken
in je ogen wil ik zien
hoe gelukkig je bent
dat er een meer in ligt
met zachte rustige golven
die soms wild bewegen
daarin wil ‘k vissen
op die zee
eeuwig roeien
een gevuld net
in ’t water…
Heb je geen flauw idee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
530 op de getemperde wind
vrij gemakkelijk
vanuit een ludiek oogpunt
waaien echoën geluiden
je hart binnen
uit eigen beweging
vervult het een behoefte
aan samenhang
waar liefde is, blijft de hoop
voor je uit bengelen
heb je geen flauw idee
zonder te weten
waartoe,
waarheen de weg voert
blijf je verzamelen
tot er een hernieuwd
houvast…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
ik draag jouw gedachten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 op mijn schoot
draag ik jouw gedachten
over thuisvoelen, dromen
van eeuwige zachtheid
en inmens verwachten
als mijn hand
jouw haren streelt
langzaam en voorspelbaar
zie ik je gaaf gezicht
die met een lach
mijn beweging deelt
en je zwaarte even oplicht
ik raak je wangen
in een strelend gebaar
voor even zijn ze ontspannen
althans…
De reis
gedicht
3.5 met 193 stemmen
56.354 Een kind, een kras en zelfs de beweging
van mijn hand lagen in de lijn
van verwachtingen en ik bedacht
alles wat ik nu veracht.
Ik heb haar getekend.
--------------------
uit: Tirade, 1996.…
zweepte voor de schijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
955 je amazoonde
teugels strak
dijen voelden
ingehouden paardenkracht
je liet ze vieren
ervaarde hitte
en geweld in
tomeloze spieren
in spoorslags gaan
sloten bewegingen
uit draf en tot galop
steeds naadloos aan
je zweepte
voor de schijn
voelde genot in ultiem
samen komen zonder pijn
geroskamd en gelaafd
hoefijzers weer schoon…
Terug naar verder
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
953 naar het schijnt
ben ik niet anders
te bewegen
de schakende hand
zet de stukken toch daar
waar een ingeving landt
schaven aan taal
verschaft wel een nieuwe maat
maar wijn moet lyrisch rijpen
langs de weg die
de ziel slechts kent
en ik me op overgave verlaat
die vaak zo moeilijk went
weer blijkt maar eens
dat een dichters dood…
In iemand anders
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
493 Kan ik nog de sterren raken, het hart
te groot, zodat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in een wijde atmosfeer, aan de
overzijde lonkt de altijd groene weide,
beweeg ik het aangeboren lot heen en
weer, zwijgzaam roepend en bevreesd
dat iemand mij stem zou horen, als
ik in iemand anders zou zijn geboren.…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 ruw trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt
van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 God heeft mijn diepste wezen geraakt
Ik voel mij een pelgrim
op zoek naar het oneindige
een innerlijke kracht
die ooit het heelal
in beweging bracht.
Nu nog onderhoud God
de schepping en
maakt iedere dag
sprankelend nieuw
voor hen
die zich geborgen voelen
in de stilte van
het heelal.
O! ELENA...
mijn GELIEFDE...…
Lonkend naakt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
688 heb de maan gezien
koud stralend
en vorst bepalend
voelde de elfenkring
hun zingen trok mij
er bijna midden in
zag de fakkels
net op tijd in hun
voorwereldse bewegen
lonkend naakt
kwamen de druïden
langzaam weer tot leven
zag de bosrand
in verdwijnen voelde
hun warmte in verschijnen
maar de maan scheen
vorstig koud jij…
Minziek
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
558 Jij nam me mee
die eerste keer
aan houten hand
invoelend de natuur
versmalde jij mijn ratio
naar pril gevoel en grijze lente
en zij, met haar kromme bewegingen
een beetje vochtig in haar trillingen
bracht me weer thuis, bij het haardvuur
waar haar gevoelens de bovennatuur hadden
en samen in deze onvoorspelde liefde
hadden wij…
Brommer
gedicht
3.6 met 31 stemmen
8.574 Ik wil een buitelbrommer
een stuiterbrommer
Een brommer die met lichte
bewegingen stoepen op sluipt
Knetterend tot vooraan
het stoplicht kruipt
Rookt! Jaagt! Druipt!
soepel door de bochten danst
En iedereen
iedereen hoor je denken
Wat een gaaf figuur zeg!…