1774 resultaten.
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 hem niet kon behoeden
want kracht is ook kwetsbaar
in deze oude stenen tijd
vandaag en eeuwen terug
verrijzen werken nog langzaam
en verzekert niemand
zich tegen iemand
deze waanzinnige
werd uiteindelijk geveld
door een regen van steen
net nadat de laatste
zijn thuis vervolmaakte
ik hoorde dit verhaal
bij zijn kribbe en zijn graf…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 weer sus
Zomaar ineens
Het meisje in de bus
Waar denk je aan, wat voel je
Als je naar buiten uitkijkt op die stad
Lag je daar ooit in zijn armen
En kuste je zijn hart en gevoel
Of zit je nu ook hetzelfde te denken
“Mijn leven draait zich in een lus”
Doelloos
Het meisje in de bus
Je zou zo op haar kunnen lijken
Ookal zwijg je als het graf…
laat ons heel simpel lieven
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.644 en ‘k breek jou, elke dag
tot jij opnieuw oranje bloeit
bevlek mijn vingers
zoals ik lijvendiep mij graaf in jou
nadenkend zweef jij naar mijn lippen
afwachtend adem ik jouw geur
als ik je mond in glip
en openbarst zoet op jouw tong
elk stuk van jou smaakt weldra
enkel nog als een herinnering
en ik wil scherp onthouden
wat mijn hand…
Stom als een steen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
17.409 weer alles zeggen,
kon weer alles uitdrukken,
was niet zo stom meer
als een steen
Ik belde het meisje op
'Schat,'zei ik tegen haar,
ík heb mijn stem terug'
'Ik geloof je niet,' zei zij,
en ze verbrak
het gesprek
Sindsdien praten wij niet meer
met elkaar
----------------------------------------------
uit: 'Bloemen op mijn graf…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 bloemen met zonnenkleuren groeten
de regenbogen van verdriet en tranen
op een hemel waar regendruppels aankondigen
HIER, de ziel van hun dochter
armen van één moeder en één vader
blijven in eeuwige omhelzing
met hun kind
dieper, dan dag en nacht kunnen gaan
voorbij bloemen, haar bloeitijd voorbij,
voorbij het vuur en stilte van een graf…
Herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 Dat theeblad op de tafel
met die stenen kommen
is nog van het vaderlijk huis
Ik heb er heel wat thee uit gedronken
met mijn moeder;want, ach, die moeders
waren toen nog thuis
Die vazen op de kast zijn nog van mijn opoe
Ik was ze altijd heel voorzichtig af
't zijn kostbare herinneringen
van oude mensen die rusten in hun graf…
De kleine drenkeling
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.089 Beeld van een dood blond jongetje
aangespoeld op 'n Canadees strand
duwt mijn hart in m'n keel
het staat voor 't drama van de Titanic
Dorpelingen ontfermen zich over hem
begraven hem, onderhouden zijn graf
Niemand meldt zich, niemand treurt om hem
alsof het kind nooit heeft bestaan
Zijn beschrijving past bij mijn zoon
ik verzink in 't leed…
Dodenlied
gedicht
2.2 met 43 stemmen
33.666 In september schrobt haar dochter het graf al komt er nooit
iemand langs. Mijn knieën zijn kapot, mijmert ze. Zo veel
verloren jaren. Geef mij een spuitje als ik Alzheimer krijg. Of:
arme bonne-maman had schrik dat de konijnen op het kerkhof
aan haar tenen zouden knagen. Als het zover is, laat ik mij
cremeren.…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Waar red, waar berg ik 't aanschijn,
Graaf me in de mors'ge grond!
Droeg ooit een mens zijn aanzijn
In 't licht, zó wond?
Maar als met handen neemt gij
Mijn hand van voor mijn oog,
Als met uw adem zeemt gij
Mijn wangen droog.
En als een kind geheven
Op armen, zie ik nu
Alleen uw ogen leven,
Uw lippen, u!…
Rotterdam CS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.051 De hal van het station is als een graf
Een kille wind trekt langs de mensen
Er zijn erbij die hetzelfde wensen
Maar waarvan de moed het steeds begaf.…
Het armenhoekje
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
975 op een hoekje liggen begraven
de minvermogenden in lagen
de bloemen lijken voor het hele graf
omdat in de regen het kaartje het begaf
zonder al te veel weelderige bloemen
zetten zij behandeld als verdoemden
hun leven in armoe na de dood voort
hun enige hoop is nog de hemelpoort
in groteske pompeuze familiegraven
liggen de invloedrijken…
Gustav Mahler
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
865 wandelen bij Beethoven's genie
luist'ren als naar zijn Pastorale Symphonie
vogels krekels klonken in alle toonaarden
Vanwege sportavies aan de bezetter
besloot de Gemeenteraad tot herdoop
Gustav Mahler gaf hier nu zijn naam
nimmer bevroedend als toonzetter
in letters zo de toekomst in te gaan
Op deze rustieke groene laan
heerst nu het graaf…
STERREN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.066 Lief, eens zullen wij sterven, wij beiden,
wij samen of ieder alleen,
en het graf is zo diep en de hemel zo hoog
en of God leeft weet geen -
en 'k heb niets dan de stem van mijn hart,
die mij 't eeuwige leven belooft,
en de heilige onsterf'lijke sterren,
hoog boven mijn sterfelijk hoofd.…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 Maar wat in ’t voorjaar rijz’, verjeugdigd en herboren,
Het kan de doodse rust van ’t akelig graf niet storen,
Waar ’t statig gewormt zich nestelt in het slijk:
’t Is dor en levenloos, als de uitgedroogde splinter;
Ja, drie voet onder de aard is ’t zomer, herfst en winter
En lente te gelijk!…
Met uitzicht op de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
879 Spreek niet als een open graf!
Hersenspinnen draaiden draf, loefden, haakten, sloven, sleten,
Knarsten, knoopten, knipten kaf, om kadavers te vergeten.
Bergwaarts braken beetjes brein, doorkliefden graag zijn lach.
‘Haakse slijpers meanderden uit de bocht’, was dit nu wat hij zocht?
Hij stopte met kijken naar deze ijle lucht.…
Verzet
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.086 Het is een tango op het graf
Van alles wat ooit is geweest.
Een tapdans op de kist
Van liefde plots verweesd.
Zo blijft de liefde vaderloos,
Moederloos,
Moedeloos verloren.
Of stop.
Draai je om
En verzet je tegen het vervagen.…
Voor andere vrouwen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.827 Eens legt mijn ziel haar last van lijden af,
Maar 't zal niet zijn aleer ik slaap in 't graf.
Dan zingt een vogel, die het oog niet ziet,
Dit moede hart een vrede- en vrijheidslied.
En andre vrouwen ('t smart mij dat ik 't weet!)
Zullen dán lijden wat hun zuster leed.
Zie!…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud!
Want wanneer de weemoed plaats maakt voor een vrolijke noot,
dan dansen de tranen tot de weerklank bezwijkt.…
Begrafenis.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
888 We brengen hem naar zijn laatste rustplaats,
De kist staat netjes op het graf,
Prachtige bloemen bovenop,
Nog enkele woorden, een laatste groet.
Ik denk: "Wat stond die bril toch scheef.
Op naar de koffie en de koek,
Hèhè, het is voorbij...
Ik loop maar mee, wat moet ik anders.
Het zint me niet,
Ik zit ermee..…
De stille hof is vele doden rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 een paradijs,
zij bouwen hier hun nesten voor het leven,
al wat zij wensen is hen hier gegeven,
elk zingt een kunstig lied op eigen wijs,
zij zingen tot Gods eer voor al wat leeft,
alsof zij alle mensen willen leren:
de dood zal niet voor eeuwig hier regeren,
omdat hij eens het pleit verloren heeft,
al huilt ons hart boven het aardse graf…
De omgeving van Soest, een fraaie ring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Niet ver van een bos, met hier en daar wat mos
steekt een obelisk de hemel in, opgericht
door een graaf, als hommage aan Napoleon.
Naar het Oosten toe ligt villa Niburu.
In glas en lood tovert zij het zonlicht om
in warme kleuren die verkwikken,
maar houdt een raadselachtige parel
in een aura van schemers en grijze tinten.…
No! No! No!
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
583 (voor Amy Winehouse)
Alsof jij er rekening mee hield
om exact op je zeven-en-twintigste
te sterven, kom zeg, je danste die
laatste nacht met graaf Dracula de
stofnesten uit iedere hoek van je
onderkomen in Londen, je flirtte al
jaren met de dood, de depressie diep
in je broze lichaam moest steeds
heftiger onderdrukt worden, daarom
wilde…
Juffrouw Bibeb.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Met haar wens om in een grap te sterven
met mensen lachend rond haar graf
kon ze eeuwig roem verwerven.
Die laatste mop was voor haar geen straf.
Die kostte haar uiteind'lijk wel de kop,
maar men richt voor haar een standbeeld op.
Juffrouw Bibeb met haar honderd jaar
heeft het nu dan voor mekaar.…
O, R.!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
651 Ik erken de erfzonde, al benoem ik
dat milder en graaf ik niet zo diep
om tot misantropie over te gaan.
Ook ik heb rituele oudermoord gepleegd,
dat doen wij allen, om te ontsnappen
aan de geselingen van benauwenis.
Een mens is enkel volmaakt in zijn/haar
onvolmaaktheden, veel is vette pech,
een onderdompeling in noodlottigheden.…
Boris mijn Hond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 Boris gaat voor eeuwig heen
Krijgt op zijn graf van mij een steen
Met daarop geschreven:
"Mijn baas had 12 jaar een honden leven"…
DE STAF.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.219 Ik lijd en moet velen verdrieten,
ik geniet ook en doe wel genieten,
maar alle vreugd zie ik vlieten
in een graf.
Ik weet wat allenig mij rust geeft,
wat mijn angsten gesust heeft,
als 't kind dat Moeder gekust heeft
Vóór de nacht.…
Sleepnacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Krakend, zuchtend, steunend, raakt het oude jaar verloren
wanneer men tussen vroeg vuurwerk het eiland gaat verstoren
door in duisternis sluw boeltjes te verslepen van erf en graf.
Hier verandert ludiek verslepen ten kwade tot brute straf,
wordt wraak genomen op wat men nooit vergeven kon.…
Weerlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
724 De grote terts vibreert hoog aan de wind
Een mast breekt, klapwiekt dubbel op het strand
Het ruimteschip meert in 't beloofde land
Maar mist de taal van een Arabisch kind
Ligt Netanyahu met één been in 't graf
Der Wederdopers en Anabaptisten
In lichterlaaie staat de dodenmars
Speelt Amnesty de Internationale
Dan horen wij de zonnevlechtverhalen…
Mijn oude huis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
782 geeneens van mijn bestaan
Ja, ben ik het eens met mijn zonen
Dat ik niet meer zelfstandig kan wonen
En dat ik veel vergeet
Maar weten jullie niet meer
waar jullie opgevoed werden
en wat voor plezier jullie hier hadden
Ik herhaal dit steeds
Natuurlijk weet ik dat ik binnenkort ga sterven
En dat ik mijn huis niet mee kan nemen naar mijn graf…
Schimmelcaballero
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
651 Ik zou niet graag een amazone zijn
Van Rosinante -noch een caballero-
Rijp voor de slacht van ridder of torero
O Don Quichote, wil haar genadig zijn
Ik ben -ik zweer het op mijn moeders graf-
Geen carnivoor, noch ruiter of koetsier
Maar als ik kiezen moest nam ik een stier
Als galgenmaal scheid ik koren van kaf
Ook Sint zal hinnikend tevreden…