2568 resultaten.
Tevredenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
870 Een veld goud gele narcissen
hun kroontjes
wuivend in de wind
met in hun midden
die ene zich verlaten
voelende hyacint
wees die wie je bent
zei moedertje natuur
ook al ben je anders
van kleur en van structuur
het maakt jou
niet minder prachtig
de zon gaf kracht
de maan gaf rust
de wind gaf liefde
de regen liet groeien
de bijen…
Ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is de ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Kwam groei nu maar.
-----------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
hoe sterk, kan zwak zijn
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.272 Dan is zoeken niet een zwakte,
maar een levenskunst,
en wordt onzekerheid,
water, dat doet leven,
groeien, en energie geeft.
wanneer wij erkennen,
dat wie zwak is,
sterk zichzelf mag zijn.
delen van zwakte…
Mijn dromen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 papier is verbrand
Het vuur gestopt
Een hoopje as
Is al wat rest
Ik neem het in mijn hand
Ik blaas
En weg is mijn droom
Minuscuul als een korreltje zand
Ik kijk mijn droom na
Zie hem vervliegen
En één worden met de lucht
Totdat mijn droom
Neerdwarrelt op de aarde
Die door de dauw weer wordt bevrucht
Mijn droom laat mensen groeien…
De verre zomer
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
675 Een zomer die mijn hart
deed groeien tot voorbij de hemel.
De muziek van de verre zomer
zie ik nog flauwtjes verborgen
achter een sluier van herfst mist.
Maar straks zal de zon
weer naar iedereen glimlachen en
de gevallen blaadjes op de grond
voorzichtig kussen.…
Wennen
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
889 niemand doet dat voor mij
Elke keuze goed overwegen
mijn mind weer open en vrij
Ik moet beslissingen nemen
en de juiste wegen kiezen
Moet genieten van elke dag
mezelf nooit meer verliezen
Soms voelt het wel eenzaam
als je er dan alleen voor staat
Maar het begint wel te wennen
merk dat het steeds beter gaat
Langzaam zal ik gaan groeien…
Overpeinzingen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
560 Hoe kunnen kinderen groeien
al krijgen ze soms
alleen maar klappen?
Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien…
Na even wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 weer wordt het gif
per hartslag rond gepompt
trekt rode strepen
in een kwetsbaar lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte…
AAN C. TER LINDEN (04)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Dat verdient vervolgen
Ik worstel met u mee wat dat betreft
Het is een zaak van onderricht en groei
De mens heeft nog een lange weg te gaan
Voordat zijn beest tot engel zich verheft
Dus heb geduld met onvervalst geknoei
Bewustwording breekt door in het bestaan…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm…
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Graankorrel in vers geploegde aarde,
Milde regendamp die jou ter wille is
Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen,
Op twee richels vanaf de rotsgrond
Waar je geen schijn van kans had gehad
Ben jij in goede aarde gevallen
Zonder het zelf te beseffen
De zon geeft warmte en laat je groeien -
Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling…
Een onbekende angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 jij wist de kleur
voordat de knop zich opende
in groei en vorm
herkende je de bloei
natuurlijk scheen de zon
in een warm ontvangen
maar een onbekende angst
bleef in ontluiken hangen
seizoenen werden volgemaakt
zorgen voor even vergeten
omdat alles goed leek te gaan
maar de alertheid is gebleven
signaleerde stilstand
in vooruitgang…
Bestaansrecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 kan stappen
Eindelijk al je parten
kan ik zien en delen
De dunschiller glinstert
in jouw steriele hand
vederlicht begint het strelen
Van mijn lippen vallen
druppels sap op de grond
in een oogwenk ontstaan
bloemen van vliegen
tot regen van een zondvloed
hen verjaagt naar een plek
om te schuilen
Wij kijken, vallen om tegen elkaar
groeien…
Overpeinzingen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
596 Hoe kunnen kinderen groeien
al krijgen ze soms
alleen maar klappen?
Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.
ben ik het kind met oude verhalen
geborgen in de stille dagen
in de tuin van altijd zomer.…
Bodem
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
755 doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei amechtig knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
aleer een trage dood ze zal bedwingen
de bodem van het verre wingewest
wordt door verblinde hoge Haagse heren
met ogen vol afstandelijk begeren
geplunderd als een weerloos vogelnest
en elders groeien…
Per omnia saecula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Laat je ervaren als nú de geuren rond de esdoorn
en groei in mij, blij als de bloesem in mei.
mijn hart is die Rococo-lotus tempel,
dat innerlijk juweel waarin je woont.
Waarom druk je niet op míj jouw stempel?
Onrust en wellust verdwijnen snel, zelfs in mei.
Wij zijn één. Het hinnikt hier... Ja, een eenhoorn.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 ze groeien tot: lieveling,
omhels me en… hou je van me?…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
Gods blote hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 hoor een vaag geluid
voel het zacht gebrom
dat eeuwig leven heet
het is alom
ik kijk pas om als het
octaafje hoger wordt
waar bestaan
zich ook laat zien in
groei en bloei misschien
in het spel van harmonie
dissoneren valse tonen
schaduw in de melodie
het zijn oneffenheden
die men moet leren in het
zingen van een eigen lied…
Het snufje zout
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
489 jij weet
het snufje zout subtiel
aan anderen te geven
het vroeger
zogenaamde witte goud
als verrijking van het leven
de smaken zijn gekeerd
met zoetigheid worden de
meeste tegenslagen gepareerd
maar in een wereld
vol onzekerheid ben jij
al snel de remmen kwijt
we lopen vol en
groeien dicht gezondheid
raakt steeds meer uit zicht…
Doei winter, adieu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.…
Jonas
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.689 daarnaast mol ik ook nog haar stikdonkere baarmoeder,
moedertje, ik moet me toch ergens verbergen
achterhaal me niet met 'n katheter -
zal ik me slapend houden,
jonas wil wel zingen zachte hits desnoods en en
en even zachte kasjmierharen krijgen 'n opgerold schootkatje
fijn dat je kasplantje likt en laat groeien,
nee nee
nee, en er…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De wachttijd is van korte duur
ook ik sta op in 't lengend licht
dat groei en bloei ontspringen doet.
De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
Stukjes dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 ik wieg mee
met de vlammen
van mijn klein
vuurtje hoop dat
ik gesprokkeld
heb uit gevonden
stukjes dood
om me heen
zij waren
al verloren
hun groei gestopt
door structureel
tekort aan
continuïteit die
in het leven van
de soorten snijdt
diversiteit is
al geminiseerd
door economische
belangen waarbij
de mens zichzelf
met hoofdprijzen…