2620 resultaten.
Vergeten verleden
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.029 kempeitai
Geen weerstand
Ondervonden drongen
Ze binnen in het zachte
Omhulsel van wat
In een recent verleden
Ooit een leven was
Waar experimenten
Werden uitgevoerd
Boven nietsvermoedende
Boerendorpen en babylijkjes
Van verkrachtte vrouwen
Zich stapelden
Op de trappen van Nanking
Tot kunstmatige bergen
Waar het verleden
In het heden…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 anders had ik
de tijd wel teruggezet,
en de ijsbloemen voor
het blinde raam gezet
om de teruggang
te kunnen meten,
zou ik het eindig doel
maar vergeten, wordt
op de laatste adem –
tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich het verleden uit
de herkomst van het heden…
Haar.
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.932 Vloer vangt verleden,
duizenden tegelijk,
omarmt jouw heden.
Toekomst treedt toe
duizenden tegelijk,
even geen gedoe.
Gedachten gaan gebeuren,
duizenden tegelijk,
knippen of kleuren?
Hierna heerlijk herkend,
duizenden tegelijk,
verbaal volgt compliment.
Vlinders vliegen vrij,
duizenden tegelijk,
niets zei hij.…
Oude foto's
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 verdiep me in oude foto’s
generatie van m’n grootouders
met m’n geest in spagaat
overbrug ik heden en verleden
geboorte en sterven
meegesleept als in ‘n film
voel ik de vergankelijkheid
en de snelheid van de tijd
voel de pijn van weemoed
omdat ze er niet meer zijn
hun verwondering bewaard
gestold in de tijd
lees verwachting…
Voorgoed verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
555 Iedereen wordt ergens naartoe gejaagd
om niet in het verleden te blijven steken;
je gelooft je eigen ogen niet, wanneer je
het heden even uit het oog verliest,
als je er even bij stilstaat, omdat
je even niets beters te doen hebt, blijken
de anderen al lang van de aarde verdwenen:
de geur van dood en aarde, vredig voorovergebogen,
toevlucht…
Nu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 “Nu” is de dunne gouden draad
die tijd knevelt in het heden
en tot eeuwen weeft als eindeloos brokaat.…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 open, het hijgt aan weerszijden
of avond en donker elkander omarmen, het slaapt
dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij vlagen het heden…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid
in parallelruimte en tijd
tussen verleden en toekomst
waar heden…
ALLEEN
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.122 intense rust
diepe gedachten
ontspanning
kloven krijgen bruggen
watervallen ladders
hemelen komen dichterbij
afstanden vervagen
sterren worden tastbaar
dromen worden werkelijkheid
aanraking wordt liefde
woorden blijken strelende gedachten
leven wordt voortbestaan
eeuwigheid wordt overbrugd leven
in geaarde dualiteit
tussen heden…
de schoen voorbij in de verlaten stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 voorbij in de verlaten stad
benen de weg met gepaste tred
het water stroomt de gedachten voort
vloeibaar als sneeuw voor de zon
de bomen staan gesteend bijeen
het oude schoolgebouw, vervallen
de jeugd fietst slingerend voorbij
ja voorbij is mijn jeugd, de brug
aan beide kanten gevuld met
jongens, jonge mannnen van toen
de oude mannen van heden…
Hoogste graad?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
581 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 hoe zij vanuit het afbrokkelend heden zich des
te steviger vastklampt aan lang vervlogen jaren
zichtbaar op een oude foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
na kanker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 Na het vonnis ‘kanker’
Werd het een gevecht op leven en dood
Lichaamsdelen,kwaliteit van leven,trots,
ambitie, zekerheden, idealen,
zelfs mantelzorgers werden geofferd
Op de positieve uitslag volgde geen applaus, maar;
gehavend in een nieuwe strijd:
Heden, verleden en toekomst; nooit meer hetzelfde
Vol dankbaarheid, pijn en onvermogen…
BESLOTEN RUIMTE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 De hoogleraar in natuurwetenschappen
rust even na zijn vernuftig onderzoek
bidt tot God:
U
milde heerser en liefdevolle Vader
over hetgeen bestaat en leeft
veroorlooft mij nietig mensenkind
steeds meer te bevinden
hoe de ons omringende dingen en krachten
in het verste verleden door Geesteshanden
werden gewrocht _ heden nog werken
maar…
tussentijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
555 hoogtes
beneden op de grond stond de tijd
alleen gelaten door mijn hart
verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen
over hoe het was geweest- ik mis je zo
ik mis
de glans van wie je was, van wie je bent
van wie je steeds zult zijn
het blijft- en is verloren binnen pijn
beklonken in de alledaagse spiegels die verleden
in het heden…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 datgene wat in mijn keel brandt
het verlangen
de liefde de hoop
verslonden versplinterd vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid…
Nabij verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ik tracht een tijd te doen herleven die
waarde moet geven aan het heden,
reëler dan wat wij vroeger deden
en ook waren in onze fantasie.
Bij ons thuis was in mijn memorie
(ik kijk dus even terug in dat verleden)
iedereen ook min of meer tevreden
dus het meeste ging in harmonie.…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 troeven
Je kunt het zelf maken
Voorzichtig schreeuw je het van de daken
In gezondheid kun je blaken
In tevredenheid kun je goed vertoeven
Gun het anderen die je raken
Bied hulp aan hen die het behoeven
Waardeer meer in het klein
Leer je geest te verbreden
Haal kracht uit je pijn
De trap des levens kent zware treden
Geniet in het heden…
GELOOF
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Draaikolken van het heden
haasten zich naar de toekomst.
Nieuwe tijd? Ander leven?
God ziet dit lankmoedig aan.…
Voordeel van nadeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
425 Maar ach, waarom zou ik in 't heden klagen
naar omstandigheid ben ik nog bij de tijd
veel last en kwaal hoef ik niet te dragen.
Ondanks dat ik aan stijve botten lijd
mijn spieren niet meer als kabels gespannen
nu heb ik alle tijd om mij te ontspannen.…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - de oude vrouw zucht -
Nu is een flits door het heden,
een geldversnipperde levensmoeheid
die zwart niet meer onderscheid van wit.
- haar wandelstok tikt langzaam -
De straat maakt geluiden
die niemand verstaat.
- op een kruispunt staat ze stil -
Uren zijn te klein voor woorden
en lossen op in een lege ruimte.…
Het vrouwenbeeldje
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.428 Het glijdt als tovervinger langs de wand
Van jeugdspelonken tastend naar het heden,
Uit 'n oud en lang vergeten boek gegleden;
Groen was de achtergrond, kaarsrecht haar stand.…
In de greep
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 onbeantwoord bleef
het verstoppen
in dozen waarvan
deksels niet
altijd even goed pasten
bleven gevoelens
hem telkens weer
verzoeken
wat hem node
tot geheime plannen
doch deze maal
was hij van te voren
gewaarschuwd
voor de doos van Pandora
volmondig had hij 'ja' gezegd
één passionele nacht
had hem zo van zijn stuk gebracht
dat hij tot op heden…
Twijfel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Naar aanleiding van de Internationale Minnaressendag
13 februari 2015
Ter ere van te losse huwelijkstrouw
wordt heden Minnaressendag gevierd.
Het gaat dus om het vrouwtje naast De Vrouw,
die in een vreemde sponde wordt gekierd.
~In bed is hij nooit warmer dan handlauw~,
denkt zij ~die man van mij is uitgestierd.…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
houw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
ik droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
de kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels…
onze rugzak dragen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Hoe ouder ik word hoe meer ik steeds meer om me heen kijk
Ik zie de pijn van anderen iedereen heeft een probleem
Mensen zijn beschadigd door hun verleden
Mensen dragen te veel in hun rugzak mee naar het heden
Mensen zijn bang ze durven zich niet te binden
Ze geloven er niet meer in dat ze de ware zullen vinden
Mensen zijn bang om het risico te…
Droom en schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
901 Misschien, vriend,
is onze vriendschap nu volwassen
niet meer achterhaald door verleden
en dragelijk in het heden
daar waar droom en schaduw
elkaar genegen ontmoeten
voel ik de eerlijke behoefte
jou opnieuw te begroeten
met alles wat in mij leeft
over wildernis en groen
in wat de natuur ons geeft
door nalatigheid van doen
Waarschijnlijk…
Iedere verleiding
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
825 warm de blos
van drank nog op de wangen
in mijn handen reeds de
eerste bitterbal want het
nieuwjaar recipieert nog overal
toch is er een verschil
op klokke twaalf heb ik
voor het eerst in een lang
leven eindelijk eens mezelf
de allerbeste wens gegeven
geen vriend en vijand meer
ben uit de schaduwen getreden
in het volle licht van heden…