9828 resultaten.
Moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 eeuwige illusie dat haar onwetende
spel ging leiden tot
het onhaalbare - een leven zonder
wroeging en pijn
doch deze afgedwongen affirmatie
kende al de facetten van eer een eerzucht
Rust u verder in vrede en laat los
wat u nooit vast kon houden…
groot gemis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
575 verdriet is melancholie
het chronisch besef
van vergankelijkheid
hoe groot de faam
of roem mag zijn
het is de tijd
die krijgt je klein
wat rest is straks
het groot gemis
verpakt in pijn…
droomde je verloren
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.472 ik zag verliezen
in je ogen
meer dan afscheid
in je blik
woorden sprak je
licht gebogen
onder hun
betekenis
je hand gaf kou
je groet
verwees en
zwaaide weg
ik draaide bij het hek
om nog te kijken
je was er niet
op de vertrouwde plek…
Door leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Laat je leven
Niet stil zetten
Door angst en pijn…
HET KLOPPEND BROK STEEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 geluisd
door te lijken dat wat ze nooit was geweest
Liefst gingen jongens voor haar op de vuist
jawel hoor, dan genoot ze dus ’t allermeest
Jongens te zien lijden was zowaar amusant
dan werd haar ijdelheid ‘t meest bevredigd
Tegen oprechte liefde leek zij niet bestand;
daar tegen had ze reeds dikwijls gezondigd
Ze scheen geboren om liefdes pijn…
het laatste contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Licht lichter en lichter
Dicht dichter en dichter
het luwen traag en trager
nog een paar laatste seconden
die eeuwigheid worden
de hersenen de uitval
elektronen die in de kern vallen
de waarnemingshorizon
eeuwig vallend
het massief zwart gat
de genade die pijnloze dood wordt
raakt nog aan de neuronen
het laatste contact met
de verzuchtingen…
Kleuren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 Het hart kent vele kleuren, kent liefde en kent zeker ook de pijn.
Wat zou er toch met ons gebeuren
als we ze niet meer kunnen herkennen en wij deze kleuren niet meer zijn.
We zouden verdwalen in onze tranen
op paden die leiden naar donker, kil en zwart.…
Ovariumpaleis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Weer eeuwenoude wonden openrijten
Door het gebrek aan tederheid bij lust
Het stelt La Deuxième Sexe niet gerust
Al weet die soms wel van zich af te bijten
Nog altijd hoor je vele vrouwen krijten
Wie troost ze, door wie worden zij gesust?
Weer eeuwenoude wonden openrijten
Door het gebrek aan tederheid bij lust
Het is vaak aan…
een mond zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.095 de schreeuw is niet
van jou alleen
ze splijt de rotsen
en vergruist het steen
echoot door de dalen
jankt door merg en been
bloed schandt in
het niet verstaan
kruipt bergenhoog
geen regen wist het
onbegrip maar sluiert
slechts haar eigen mist
het stugge linnen gidst
je streken in gebarentaal
nagelt de verkeerde kleuren…
wat ik mis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 de taal der gedachten is
slechts leesbaar voor hen
die de striemen kunnen
delen die van binnen
diepe doch op maat
gesneden plooien
heeft achtergelaten
bijtijds wanneer een zoete nevel
plaats maakt voor de bittere
nasmaak waarin flarden
van het gekerm de wind
over een ijzige vlakte
laat waaien
mis ik de luwte waarin zich
fantastische…
IK HEB JE ...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
869 Ik heb je aanbeden
het kon of mocht niet zijn
mijn droom zat op verkeerde wegen
van verdriet en pijn.
Ik heb je geschreven
er viel geen brief, geen woord
bleef hij ongelezen
of werd hij weggegooid?
Ik heb je aangekeken
met ogen vol glans en hoop
maar mijn blik ontweken
steeg op mijn wangen het schaamrood.…
daag maar uit
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.172 wonden
voelen van de scherven
die de jaren je deed erven
ik zal je tot het uiterste
met pijn gaan strelen, dan
helen in het samen bloeden
verloren tijd vergoeden
kan ik niet, je nieuwe openheid
geeft alle vrijheid aan je eigen lijf…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ‘t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het toilet is boven, tegenover
de slaapkamer, een fijn gegeven
daar mijn kleine tingeling zich
telkens 3 x per uur geroepen
voelt om even uitgelaten
te worden
ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te…
Elle dort...
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
557 in haar droom is zij weer de prima ballerina die danst op de planken van
de mooiste theaters in het land
het timbre in de stem van de zanger
maakt mij ietwat weemoedig en confronteert mij met het gegeven
dat het leven soms in één tel
op z'n kop kan worden gezet
de pijn is dan voor heel even mijn pijn
maar dan vraag ik me wel af van
'…
Vertrouwen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
598 Weer
Leren
Vertrouwen
Na
Onrecht
En pijn
Weer
Leren
Liefde
Toe te laten
Vrij
Het leven
Te kunnen
Leven
Ik moet het
Weer Leren…
à la Verlaine...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
462 aan gindse oever
waar ze wil zijn
wacht haar geliefde
met een tuiltje jasmijn
liefde is zoet
zoveel sterker dan pijn
wreed het gemoed
als een gedicht van Verlaine…
ALS HET LEVEN JE BEUL IS ?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
816 aan wie mag je nu de schuld geven
Niet de dood, want hij is de vriend
die jou gaat bevrijden uit dit 'leven'
Wie is die beul die jou zo kan haten
dat jij niet sterven mag trots je pijn
Die jou zo in de steek heeft gelaten;
dat kan toch enkel de wetgever zijn…
Intens tranend verdriet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 verleidelijk
keek het water
me aan toen
ik spiegelde en
mezelf liet gaan
in uiteenlopende
richtingen
het voelde me als
gone by the wind
zonder muziek
wegdrijvend
op de melodie
van intens
tranend verdriet
ik liet mijn
handen water
werpen maar kon
gewoon niet
dichter bij jouw
komen omdat ik
enkel zwemmen
had geleerd
in mijn dromen…
engelengeduld
netgedicht
4.3 met 185 stemmen
33.867 soms
doet luisteren
meer pijn
dan ik wil dragen
zijn mijn antwoorden
korter
dan jouw vragen
mijn wensen
groter
dan wat werkelijk kan
is liefde
meer
dan houden van
soms
doet praten
minder pijn
dan ik had verwacht
zijn jouw antwoorden
positiever
dan ik dacht
jouw wens
niet dat
wat je mist
is liefde
groter
dan je wist…
Blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Pijn
In mijn ziel
Zielsveel pijn
De dader is bekend
Jouw signalement
Je snijdt zonder geweten
Zonder te voelen
Zonder te zien
Je doet me pijn
Onzichtbaar veel
Meer dan lief
Vul je mijn hart
Met verdriet
Verwarring
En smart
Begrijpen doe ik niet
Ik vraag om warmte
Je geeft me kou
Desondanks
Is er soms hoop
En vrees
Maar het vervaagt…
MANNENMARS AMSTERDAM zaterdag 10 oktober 2026
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
87 Wat een mannen
wat een mensen
wat een gedoe
wat een moeten
maar vooral
wat een mogen ONTmoeten
op en in de MANNENMARS
't ontmoeten met vrouwen o.a.
Mariette Hamer
de zelfstandige Regeringscommissaris
met een waterdichte dijk van een betoog;
Agnes Elsing
onderneemster: Wilde Bloem, overgangsrituelen
ik liep met haar op: EEN OPEN BLOEM…
Een zéér ernstige stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
879 Het voordeel van een zéér
ernstige posttraumatische stressstoornis is
dat als ik het koud krijg...
jij me mag verwarmen.
En als ik het ineens warm kreeg,
tot bloedheet werd
jij het vuur kunt blussen.
Je moet iets
van de positieve kant
benaderen, nietwaar?
Ik wist niet wat het was,
totdat ik mijn genezing in jouw ogen las.…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
Traagheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Wat pijn doet, wil dat je blijft staan.
Dus kijk.
Kijk de feiten in hun rauwheid aan.
Luister naar wat je al jaren vermijdt.
En weet: moed is niet zonder angst bewegen,
maar doen wat moet, juist als traagheid verblijft.…
het levensspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 net zo veel als het delen
geeft men om het even
en maakt men onbewust
scherven in een ander leven
de pijn die dan wordt gedragen
is niet voelbaar voor de dader
en evenzeer zal het leiden
tot een wijze les van vader
het punt van gevoel is bitter
want je kan niet leven zonder pijn
en als ik je dan de ogen uitsteek
hoe zou dan de wereld…
Vastgeketend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Wat ik altijd voor onmogelijk hield
is gebeurd
ik ben met veel pijn en moeite
uit het woordenlabyrint
ontsnapt
in deze werkelijkheid kijk ik
verwonderd rond
ervaar en hoef niet te benoemen
ben gedicht en open
wat allemaal wel zo kan zijn
maar zonder de woorden zijn
de stilte en de eenzaamheid
een heldere spiegel
die nog meer pijn…
Afscheid nemen van het jaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.031 Een nieuwjaar is aangebroken
maar ik zie geen verschil
afscheid nemen van het oudjaar
was voor mij maar een afscheid nemen
van een dag
vuurwerk en dergelijke zorgen maar voor ellende
het veroorzaakt maar pijn en rotzooi
Het enige waar ik dankbaar voor ben
is dat mijn dierbaren nog leven en niet voor pijn
en rotzooi in mijn hoofd zorgen.....…
Ongewenste gedachten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
542 In de verborgenheid van onze geest
komen soms gedachten naar boven
waarvan we vluchten willen
ze veroorzaken pijn en verdriet
maar daaraan ontsnappen kunnen we niet
omdat gedachten niet zijn te stillen
ze horen bij ons "zijn"
toch is het een verademing
om je hart eens te luchten
dat verzacht verdriet en pijn…