2805 resultaten.
Regen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.174 Tuin en schutting allebei,
heesters, perken en jasmijnen
opgetild in een verdwijnen
en het uitgerafeld pad
heeft ook zijn stil verlies gehad.
Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 In zinloos weer geeft staren
een richting
hulpeloos weliswaar
en met een kalme vervreemding
langs de naamloze oevers
echoot de laatste winter
struikelt het zomerpaleis binnen
poogt tevergeefs leegte te vullen
een koningsspan overziet
het geraamte van woest en leeg
vult hemelsbreed de ontdooide tuin
met stralende schoonheid…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Ik hoor hier niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 zitten
heel hoog in de lucht
hoger dan des vogelen vlucht
een aangeklede animalie
afstekend tegen het
sprankelend zwart van de statige sterrenhemel
met m'n bril
ik hoor hier niet
is het enige wat ik kan denken,
ik vlieg niet op eigen kracht
zoals die condor in de vallei
van de Colorado
of gewoon
als de koolmeesjes in m'n tuin…
Regen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.904 Tuin en schutting allebei,
heesters, perken en jasmijnen
opgetild in een verdwijnen
en het uitgerafeld pad
heeft ook zijn stil verlies gehad.
Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
Harmonieus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Het zacht
klingelend geluid
van oesterschelpen
dicht tegen
elkaar hangend
de wind speels vangend,
doet mijn ogen sluiten
en raakt een snaar
Ik ruik weer even
de zilte zee
in mijn tuin
Heb een stukje
van haar mee genomen
Een schat
vanaf het wad,
nu slingerend verbonden
tussen druivenrank en bes
Een pareltje op zich…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind
over de tuin…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind
over de tuin…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef als u met jaargetijden
De mens wordt immers ook verruild
Het kind in mij speelt opgetogen
Probeert mij om de tuin…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Corontaine dag 11
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 ~ STALEN ROS ~
Ik ga de tuin in en naar buiten
Waar spechten timmeren op stammen
Het stalen ros op, in de benen
Thuis verblijven lijkt bijwijlen
Haast een dwangbuisquarantaine
Dus even in de benenwagen
Karresporend naar Ab Heijn
Het viruswaas met voeten tredend
Handen in de warme moffen
Bij de super snel verruild
Voor 't witte…
Ja, de bloementuin van mijn moeder
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
582 bloementuin van mijn moeder
machtig mooi en magnifiek
al die kleuren, 't was een plaatje
memorabel en uniek
viooltjes en een vlijtig liesje
lelies van dalen kreeg ik mee
voor in een heel klein vaasje
u deelde uit en was te vree
rododendron en rozen
zo schoon en heel subliem
en vandaag op mijn geboortedag
die herinnering intiem
de tuin…
Raadsel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
756 Mijn vrouw en ook de tuin
krijgen wat zij verdienen
mijn dagelijkse luim.
Als regen valt voorkom ik overmaat
bij warmte breng ik koelte
les hun dorst, verzorg hun zonnepijn.
Beiden doen graag iets liefs terug
wat dat behelst, is nog geheim
misschien vertrouw ik het u toe,
maar doe het, vele strofen later...…
Wondertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 en ontzag in
je verraste ogen
jij kent de
onwaarschijnlijke
wondertjes die
samenhangen
met een warme
ontvangst van jouw blik
waar actie en
reactie voorspelbaar
is gaat veel van het
mirakel verloren
in de altijd aanwezige
sceptische mist
juist als het
gewone ontdaan
wordt van de huis
tuin…
LAIS CCCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 En in de tuin van de nacht brandt de els,
en cascade van vuur is wat ik voel.…
Pastoraal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Ze opende langzaam haar melkwitte, plompe hand
in haar palm lagen conflictstof en schaduwzaad
daarmee zaaide ze haar tuinen en wegen
die ze schonkig maar gestaag betrad
Kind van de boerenadel, meikever zonder humor
met gedachten die nooit verder zullen gaan
dan de gewassen van je volgende akker ..…
Verstrengeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Misschien zijn mijn woorden
Als blokken ijs in de winter
Bevroren water in een teil
Maar ze zullen smelten voor de zon
Van jouw liefde die komt als de lente
En geeft kleur aan ontluikend blad
Tooit tuin en veld met bloemengeur
Wolken in blauw met zilver omvat
Vergeet dan mijn woorden
Als ijsblokken zo koud
Ze zijn in jouw liefde gesmolten…
wintersport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 vogels en vlokken vliegen
tot eindelijk
de laatste slok
wanneer de deur geopend
wordt teruggedeinsd
en ik zie hoe condens
keer dan en schiet
in warm textiel
in de tuin min tien
wie niet weg is bevriest, helaas
nog niet gegeten vogels
duiken gretig
dan vlug sla rug en met handen
vol honger liquideer ik het uur
wanneer haar leeuwinnelijf…
Rushdie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 pleidooi voor de literatuur
Kwam voort uit geloof dat beschaving
- ik citeer exegeet A. van Dis -
Met intelligentie speelsheid cultuur
De barbarij steeds overwint
Ook al is het lichaam
nog zo kwetsbaar en zwak
Juist nu zal de geest overwinnen
Als in die koortsdroom
Waar beelden vertoond
worden van de profeet
Anders dan die in die tuin…
Sereen domein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Die verdween uit hun tuin.…
Comfortzones [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 In de stad zijn er veel deuren
die 's nachts openstaan
naar wakker zijn
samen iets beleven
over de drempel
geen buitenstaander meer zijn
In de stad zijn er veel stoepen
waar mensen staan
en verre gebieden verkennen
met wendbare woorden
vragen en gedachtesprongen
om er thuis te raken
In de stad zijn er veel tuinen
waar kinderen spelen…
Mussenvriend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
676 Laten we het eenvoudig houden
zeg je tegen haar, mussenvriend
nu de vriendschap liefde nodig heeft
omdat armoede om zich heen grijpt
en je nodigt haar uit
voor een verse kop thee
ze heeft haar pantoffels meegenomen
en een zak knapperige graankoekjes
in de tuin spelen de mussen
met de schaduw van de bomen
jullie praten over regen en wind…
Neem de vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Een voor één keer gebruik
en die je in je tuin begraaft erna
of geurig op laat branden of wie weet,
kringloop,
stil terug laat komen als doos om luiers of
mosseltjes uit Zeeland.…
Een metamorfose
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
767 tegen haar
zoemde laat
eens een
metamorfose
doen en toen
stoven alle
eendjes het
water in
terwijl de
echte oudjes
hun brood
roofden en zij
was blij danste
zich vrij van
alle ellende
hij zag haar
honing en
waande zich al
gekroond koning
in een vrije
maatschappij
met gebonden en
gekozen normen
en waarden
eigen huis en
ruime tuin…
Ons huis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
465 Loop door alle kamers,
ten afscheid in de tuin.
Dan voor het laatst de sleutel,
draai hem weemoedig rond in het slot.
Hou hem op naar de hemel,
en laat vervolgens alles achter mij los.…
De laatste bui
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
416 als jij de tuin
binnen kwam
dan bogen
voorzichtig
de langstijlige
alsof zij jou
even een
welkom knikje
wilden geven
jij zwaaide
met een
elegante
zwier nam ze in
ogenschouw zag
dat de laatste bui
slechts minieme
schade had
aangebracht
de soort
was
sterk en
veerkrachtig
ook dieprood
was een
prachtige
blikvanger
voor…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 zonder paden
betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter: geen bos, geen tuin…
Toekomstdroom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
228 Buiten in de tuin pluk ik de dag,
Zet de bloempjes buiten,
Scheer d’schaapjes aan d’hemel,
Word ook graag verwend.
’t Luisterend oor hoort de stilte,
Die het lawaai verstomt,
Spoorslags kwam aangedenderd.
In mijn armen slaapt ’n engel,
Verblijdt met dromen,
Die nog nooit eer zijn verteld.…
tussen regels
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
408 in de vroege ochtend
ligt jouw zin als dauw
op het gras van mijn woorden
ik buk en lees opnieuw
alsof licht mijn handen raakt
zacht en onverwacht
tussen regels groeit iets
een stille glimlach misschien
of een open veld
jouw stem kwam voorbij
als wind door een lege tuin
en liet iets achter
ik dank je daarvoor
want in dat kleine gebaar…
Ode aan jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
180 Iedere dag zweef je
als veel kleurige vlinder
tussen bloemen in mijn tuin.
Jij bent jij
ik zou je nooit
kunnen missen.…