1681 resultaten.
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Gezichten mijner dood, ik draag in mij
De klare blikken van uw teedre heerschappij,
En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden…
Ik ken u niet, maar ben in u verblijd,
Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd
Breidt om uw haren heen de zachste dageraden.
Ik min u.…
De pechvogel
gedicht
3.0 met 18 stemmen
10.428 mijn moedertje is nooit meer slapeloos - dag
ik strand hier op uw graf, nog immer bergaf
het marmer strelen, voel de laatste herfstzon
wat ge niet meer ziet, ben ik aan 't stockeren
wat ik nu doe, ik laad wat wrakhout op mijn
kar want ik ga een wrakhoutscheepje maken
vol kwaliteitsmomenten, plus maar ook min
de baren moe en zinkt…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.324 Ik leg mijn hand op je schouder
streel je zachtjes door je haar en
fluister; ‘dank je voor alles, lieve oma.’
Even lijkt het alsof je iets wil zeggen
maar het blijft stil in de kamer
waar jij op je bed ligt
en waar je vroeg of laat
je laatste adem zal uitblazen.…
SPEELS
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
2.622 Speeldoosje speel
Speel, doosje, spéél
Laat me lieve klankjes horen
Streel ze zachtjes in mijn oren
Laat mij zweven door de lucht
In een mooie vogelvlucht
Door de wolkjes heen en weer
In een sprookjesachtige sfeer
Ver van huis, maar ook dichtbij
Voel ik mij daadwerkelijk vrij
Speeldoosje speel
Speel, doosje, spéél
Met zo'n opwindmechaniekje…
Lelijk, schei toch uit
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
661 getekend door de jaren
wijzer, wat krommer, wat korter, soms liever
of eigenwijzer, of mopperig of kattig
dat hoort bij het leven
in je hart blijf je hetzelfde
wellicht wat bedachtzamer toch
vol dromen, vol humor, vol liefde
soms met een lach, soms stikvol verdriet
maar let op de ogen
als je een ouder iemand zo ziet
ogen die glimmem, die strelen…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 en hoe de nacht versteend tot liggend naakt
dat zij onwennig tracht te strelen.
Achter zich weet zij de hoge, donkere muren,
de smalle deur, te smal om terug te keren.
Het was zo stil als nu, hij wuifde nog, riep
iets dat zij niet verstond, de ogen dicht,
misschien dat hij later pas, of dat hij
nooit, maar dan ook nooit wellicht.…
alleen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.251 woorden
en zinnen allemaal uitdrukken;
de regels zeggen
hoe we onszelf voelen,
wat er in ons omgaat;
maar het meest is er
achter de woorden te lezen
dat er een groot verlangen is
naar de persoon achter de mail
en als we elkaar ontmoeten
zijn al die mails niet meer nodig
en gebruiken we onze handen
en vingers alleen nog maar
om elkaar te strelen…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Zeker zal ik je weer ontmoeten,
de duisternis gaf mij je hand,
je zonden zal ik strelen, in het
boetekleed van mijn verlangens
geef je mij een laatste nacht, laat
je slagen beuken op een hijgende
borst, de wrakken opgezwollen
om het daarna te vermorsen, om
een opening te winnen met de
gouden sleutel op je moederborst,
vergeefs heb ik…
Letters
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
794 grond der dingen
die gevleugelde woordjes beschermen
met een goed gevulde koffer
klaarder van zin
door opalen ramen
voel ik me een reizende minnares
in schrifturen verstrengeld
ik lief jouw liefde uit het diepste diep
dat zich dicht uit het hart
van poëzie en taal
Augustus is wit
het maakt geen onderscheid
tussen hart en hoofd
dagen strelen…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 We lopen door het korenveld
naar de evenaar, beide handen
aan de zijden strelen de halmen
en de linten van het geurend
haar, bewustzijn en besef dat de
zon met zwarte stralen ons laat
dwalen tussen schaduw van het
donker en het licht, gewogen in
de aan ons geleende tijd waarin
de jaren nog niet zijn geteld.…
Martelares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 's Nachts dwaal ik met mijn geest naar je cel
en streel ik je mooie haren, je wangen en
je bijna gebroken rug. Ik probeer de bewakers
van je af te slaan met voodoo en sjamanisme,
ik geef ze grote bossen bloemen en knip hun
blinde negativiteit voorgoed door.…
Bemin me, verzin me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Streel me, heel me.
Bemin me, verzin me
Omarm me, verwarm me.
Hunker en verlang me
Die mij doet zuchten en smachten.
Honger en dorst zijn.
Waar woorden tekort zijn.
Bemin me, verzin me.…
Woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 Met woorden kan ik toch niet strelen,
of bedoel je psychisch?
Is dat niet veelal inbeelding?
Nee, Joanan, minder cynisch!
Is een warmbloedige arm om je schouder
niet veel warmer dan mooigevormde taal?
Of zit ik ernaast en overstijgt taal
nu juist de breuklijn van Thanatos?…
Geestcontact met Selma
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
534 Haar zwarte badpak lijkt wel de huid
van een tedere walvis, waarover ik
met mijn handen streel, terwijl zij
haar ogen sluit en ik haar mond beroer
met mijn onhoudbare mondkussen.
Haar speeksel smaakt als witte wijn
en mijn gezwollen lid klopt tegen
haar licht wijkende kasteeldeuren.…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 plek
die al wat levens leed
zich ervan ontdeed en nieuwe liefde
bracht zo onverwacht
Ik zou er vaker willen liggen
en dan bedenken hoe we vanmorgen lagen
wat we voelden, en heel lang slapen
en dat de nacht dan extra lang,
het in de morgen regende, zoals vanmorgen
naar 't ademhalen luisteren,
de zachtheid van de dijen bilpartijen,
je strelen…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Heerser met fluwelen stem,
streel het oor met al wat u vertelt.
Vredeloze nacht,
donker boek
vol duistere verhalen,
tong vol van kracht,
snijdend gevloek
in vergane talen.
Oh vuur van verterende vlammen,
poëtische bron van furie en razernij,
ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing
en krijs verdoemenis tot waar u reikt.…
Amo Ergo Sum
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.778 zonder warme charme
eerder zelf zich gaan vervelen
Met een vooraanstaand lid
dat zijn postuur hem biedt aan leden,
Gestimuleerd door secondanten
om zijn zaad te telen
Wil hij als naakte aap zich kennen,
anders dan zo velen,
Laat hij ter lustverhoging eerst
gewoon piano spelen:
Z'n zenuwzinderende huid
met vingertoppen strelen…
Vervlogen ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik kom zo vaak ik kan,
al is het maar eens in de week,
dan kom ik bij jou zitten
en streel zachtjes jouw wangen.
En af en toe strijk ik ook nog even
over jouw grijze haar,
want ik hoop toch zo,
dat heel diep in jou nog iets voortleeft.…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Ik drink de nectar uit zijn kelk,
laat zoet vocht m’n zinnen verdoven;
streel z’n stijl, stempel en stamper,
bestuif en word bestoven.
Zijn liefde is als een roos;
uitnodigend warm, teder, fijn,
passievol en diep romantisch als
rozengeur en maneschijn.…
Nachtelijke Woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
988 Ik liet de wind
mijn huid en haren strelen
en ook de littekens op mijn hart en ziel
werden geheeld.
Had ik maar vroeger geweten
dat God dan toch geen traantje vergeet!…
De wereld door mijn tranen heen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
786 zijn als het blauwe water
Druppelend op mijn bestaan
Knopen leggen met je vingers
Jouw aanraking een zegen voor mijn lijf
Je gezicht ‘t evenbeeld van een rode roos
Vol bloeiend in de zomerzon
De zachtheid van de blaadjes
Je voorkomen grenst aan perfectie
Je haren van herfstbruine kleur
Deinend als golven op een rustige zee
Je haren strelen…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 kleuren in alle akkoorden
een geur heel apart
die menige woorden smoorden
rood de kleur van de liefde
groen de kleur van de hoop
wit de kleur van de reinheid
het lijkt wel een caleidoscoop
Laat je nu leiden over mijn schilderspalet
ik wil bloeien in jouw hart
dromen in alle geuren
ik wil voor jou zijn heel speciaal en apart
streel…
Kind Van Mij
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.653 Over mijn buik kan ik je strelen
In mijn buik draag ik je mee
waar ik ga: Jij bent er altijd
Waar ik sta, lig jij in mij.
Ik heb je lief, je bent mijn leven
lief, klein mensje, je maakt me blij
negen maanden mag ik je dragen
negen maanden ben je van mij.…
Het Beloofde Land
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
3.115 We strelen het kanten tafelkleed,
schermen met het zilverbestek.…
Vroeger was ik een held..
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.497 Nu ik haar zo zachtjes streel over die mooie wang,
schiet ik zomaar vol, en ben weer bang,
Realiseer me haar, maar ook juist mijn eigen kwetsbaarheid,
want ik heb maar één oudste kleine meid.…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 Ik lig op mijn zij
en kijk naar jou
wimpers trillen licht
in het duister
heel zacht kus ik
het puntje van je neus
terwijl er een glimlach
om je mond verschijnt
raak ik jouw lippen
als een zwoel briesje
even vlinderlicht aan
zuchtend streel ik
de kleine rimpeltjes
rond jouw ogen
tel de sproeten
op je wangen
tintelende vingers
glijden…
Zo blij, zo blij, zo blij
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.900 Ik was zo blij
want ik werd verliefd
dat ging voorbij
en ik blijf erbij
Ik ben zo blij
en alsjeblieft
laat deze kei
toch lekker vrij
Ik ben zo blij
want niet gekliefd
pas als ik en jij
voelt als: wij
Dan zijn wij het allebei
zo blij, zo blij, zo blij
Dan mag je me delen
mij klieven, mij strelen
mij stoten, mij gooien
mij…
Beroerte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
4.593 Ik sla mijn arm
om haar onverwacht smalle schouders,
streel haar grijze haar.
Haar verwarde geest
klampt zich aan me vast.
Ze is zichzelf kwijt,
het leven klopt niet meer.
Waar woonde ze vroeger?
Waar is ze nu?
Hoe heet iedereen?
En wie is iedereen?
Haar hoofd is leeg en bang.
Ze verstopt zich in mijn armen.…
writersblock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Zie toch af van dagelijks geweeklaag
van moeilijk schrijversschap
want zelfs het zogenaamd vrijwillige
van ooit gerezen dichterswaan
is feitenlijk bedrog:
alleen het strelen van d’eigen ego
is hetgeen toch menig schrijver drijft.…