Alle inzendingen over veer

8830 resultaten.

Sorteren op:

Maartje Pieck

snelsonnet
4.1 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Als hier een kind vermoord is en verkracht Is dit gebeurd door duistere personen Die ver van huis in opvangcentra wonen – Die worden daar tenminste van verdacht. In feite echter komt het meeste kwaad Vaak van de mensen uit de eigen straat.…

de zee

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
ik hoorde haar lokroep daar ver benee. golven komen en gaan ik volg ze gedwee.…

Teveel

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.620
ik dwaal weer te ver af onwetend over wat ik vinden mag maar ik kan echt niet anders dan mijn gevoel beschrijven beleven en geven in stilte raken en geraakt worden zo wil ik leven toch ben ik bang dat ik met al mijn schrijven teveel heb gezegd…
Nadine13 november 2005Lees meer >

RECONSTRUCTIES

snelsonnet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Er schijnen oude helden terug te keren Van Klukkluk tot aan Freddy Mercury En zo verwart men nep met nostalgie En imiteren met reïncarneren Maar ongeacht de grime of wat ze zeggen: Hoe alles wás blijft zeer van die ver wegge…

fluisterdun

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
teveel verdriet hangend in de lucht altijd gemengd met resten tederheid als onvervuld verlangen naar meer dan matheid als onverwerkte blokkades afgeremd door onzekerheid in een ver verleden lonkt nog immer ongecompliceerdheid als fluisterdun ideaal…
Gerardo17 juni 2007Lees meer >

De Biesbosch wilgt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Nog even ongeknot tenen wilgen fraai zo smal op hun karkas dreigen om te waaien bij iets meer dan wind kijken je knoestig aan als wezens uit een fantasy of uit een ver verleden leg ze vast voor ze vallen en verdwijnen in de tijd…
Gerardo19 februari 2008Lees meer >

Verdwaalde vogel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 849
Onder de hoede van de nacht biedt rust het hoofd geborgenheid in evenwicht Als de zeevogel schel de stilte scheurt wanhopig in de leegte krast klokslag drie De eenzame wandelaar in de straat lijkt niet zo ver van hier…

Strakke borsten

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.276
op hoge hakken en strakke borsten kwam je mijn gedicht binnen de loop van mijn vers veranderde mijn zintuigen in balsem van fluweel woorden veranderden tussen mijn lippen je had grootse plannen maar ik werd wakker in hijgdruppels…
Klaes27 januari 2007Lees meer >

Buitenspel

snelsonnet
3.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.708
Geen mens die deze Advocaat verdedigt Hij heeft ons met zijn blunder zo beledigd Dat hij in een ver land asiel moet vragen Zo ruimt hij binnenkort wellicht het veld En krijgt van ons alleen wat wisselgeld…

NIET DE WOORDEN

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Na al ons pijnlijk tijd verdrijven weet ik eigenlijk niet zo goed wat ik jou nog zeggen moet, en toch zit ik dit vers te schrijven. Hoop op slagen heb ik al niet meer, dus dat het aan jou is, is gelogen, maar in de weemoed in mijn ogen lees je steeds de strekking weer.…
Navius19 december 2003Lees meer >

Herfst van mijn leven

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 809
Zoals de bomenpracht vol oranjerode kleuren de frisse wind en ver daarboven: die strakke, blauwe lucht. Zo voel ik mij soms in de herfst van mijn leven. Er is een schoonheid die ondanks alles, toch vreugd blijft geven.…
sjoerd haxe27 september 2008Lees meer >

kus van de zon

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 646
de zachtgouden kleur van de maan draagt verlangen naar hoger sferen voorbij het onbestemde en ver voorbij de stilte tot aan de hoogste hoogte daar waar ontluikende liefde woont in blijde verwachting van een zonnekus…

Imbarih

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 944
Nog voel ik het zand door vingers glijden de hete zon branden op mijn huid en de waterkruik die ik klotsend droeg op mijn hoofd tijd verdween gleed weg in duizenden jaren naar een land ver van mij vandaan…
Almaresáre12 augustus 2006Lees meer >

Strijkzwavelhoutje

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 881
is mijn restwaarde gelijk aan de voorbijgaande geur van een afgebrande lucifer op het houtwerk is de kop rood en tijdelijk voornaam tot het zwart is hij even een ster als ik ben opgebrand blijkt de eeuwige roem reeds te ver die was al eerder naar de maan…

Duif

gedicht
2.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.531
Geen kop of staart meer te zien: een hoopje veren Geplet als deeg in een wafelijzer. Er is amper iets dat een weinig aan de dood doet denken, De naam oproept van een duif zo dun als een hostie. -------------------------- uit: 'Blind Vuur', 1995.…

Zelfde soort?

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 530
Niet te knuffelen en eenzame soort, verdwaald tussen de aardse dieren, z’n gram verhaald op hen, die hem geen kwaad kunnen doen en hem niet eens besnuffelen, in aard ver van elkaar afgewend, om zich met de vinger naar eenzelfde toegangspoort te richten.…
pama19 juli 2009Lees meer >

Kleurrijk

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
wolken zeilen in hoog tempo aan ons voorbij geplengde druppels leunen op vers ontpopte knoppen zolang de zwaartekracht zich nog geen meester maakt kleurt de bloesem roze ©Lady Love…
LadyLove11 april 2009Lees meer >

't Is Ernst

snelsonnet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.086
De gokverslaving groeit en dat moet stoppen, vandaar dat Hirsch Ballin een plan ontvouwt, waarmee hij elke troef in handen houdt, en hij het financieel dus ver kan schoppen. De staatskas is zijn inzet, naar ik vrees, maar dat ontkent hij, met een pokerface.…

Bovenkamer.

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.078
In zijn kamer, boven, denkt hij na over de dag over de dingen die ze zeiden wat ze deden en wat niet met elkaar, en voor elkaar In zijn kamer, boven, overziet hij nu de slagen die vanmiddag zijn geslagen en hoe ver soms een verkeerd gesproken woord kan dragen.…
Peterdw.13 december 2009Lees meer >

Morgenster

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 708
Ik ben de morgenster die naar de letter leeft en over klinkers zwalkt Mijn klanken dragen ver vanuit de ferme geest die lettergrepen spalkt Ik ben de morgenster slechts tot het woord verplicht vrijheid zonder oever gevangen in gedicht.…
Dick Panman10 februari 2010Lees meer >

Wasknijper

gedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.162
Wat is het dan een veer om dit gespannen hout dat krampachtig nog wat was vasthoudt ------------------------------------------------------------ uit: 'De dingen de dingen de dans en de dingen', 2010…
Pim te Bokkel12 september 2021Lees meer >

Burnout

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.058
Chaos in mijn hoofd Mijn gevoel totaal verdoofd Moe en afgebrand Alles lijkt op drijfzand Hoe heeft het zo ver kunnen komen Waardoor is mijn energie zo afgenomen Werken was mijn lust en mijn leven Maar heb me daaraan nu totaal leeg gegeven…

Stad op de rivier

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 865
Dicht en zo ver bij… in het glinsterende neongezicht ligt haar ware toedracht met het zachtbruin van de nacht onthult zij haar geboortegewicht Boven de ronding van de stadsspiegel steekt zij het skelet van ramen in de steigers ...en zij ontdubbelt zich op het schilderende water…

onbeschreven liefde

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 881
zo ver weg, zo dichtbij. alles wat ik wil is wij.…
nien24 oktober 2010Lees meer >

Open boeken

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.779
Als je leert om goed te kijken, Zal dan spoedig blijken, Dat je niet ver hoeft te zoeken. Als er steeds nieuwe hoofdstukken verschijnen, Zullen ze ook niet zomaar uit onze aandacht verdwijnen..…
J. Quekel23 december 2010Lees meer >

Oude namen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 606
Wat is dat toch de tijd die in oude namen lichamen resoneert over de klinkers van Zutphen alsof het is afgesproken ik hoor je tijd in gezichten een naam spreken de wereld is ineens oud geworden toen die nog jong was in veren van zijn kleed.…

Droom.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
Je kwam van ver, heel 's morgens vroeg. Een uur of zes. Ik had me netjes aangekleed. Je stond je hoofd te schudden: "Waarom wil jij altijd de mooiste zijn?" Ik zei: "Ik heb niets anders, ik ben nu eenmaal zo".…
Antje14 februari 2011Lees meer >

William Turner

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
[Haiku] de zon is ver heen en sleept het laatste licht mee in zijn ondergang Geïnspireerd op het schilderij 'Sun setting over a lake' van Joseph Mallord William Turner (1775-1851).…

Overdrachtelijk

snelsonnet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.009
“Nee, Lex, zover zal jij me nog niet krijgen, Mijn troonsafstand ligt ver in het verschiet.” Wat er zich afgespeeld heeft, is misschien Al gauw als serie op tv te zien.…

Lichtkust (Costa de la Luz)

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.733
Waarom, dierbaar strand, zo immens ver weg van mijn vaderland en de moeder die ik mis, voel ik me zo aan jou verwant?…