8830 resultaten.
Maartje Pieck
snelsonnet
4.1 met 41 stemmen
2.189 Als hier een kind vermoord is en verkracht
Is dit gebeurd door duistere personen
Die ver van huis in opvangcentra wonen –
Die worden daar tenminste van verdacht.
In feite echter komt het meeste kwaad
Vaak van de mensen uit de eigen straat.…
de zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 ik hoorde haar lokroep
daar ver benee.
golven komen en gaan
ik volg ze gedwee.…
Teveel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.620 ik dwaal weer
te ver af
onwetend over
wat ik vinden mag
maar ik kan
echt niet anders
dan mijn gevoel
beschrijven
beleven en geven
in stilte raken
en geraakt worden
zo wil ik leven
toch ben ik bang
dat ik met al
mijn schrijven
teveel heb gezegd…
RECONSTRUCTIES
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
1.425 Er schijnen oude helden terug te keren
Van Klukkluk tot aan Freddy Mercury
En zo verwart men nep met nostalgie
En imiteren met reïncarneren
Maar ongeacht de grime of wat ze zeggen:
Hoe alles wás blijft zeer van die ver wegge…
fluisterdun
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
569 teveel verdriet
hangend in de lucht
altijd gemengd
met resten tederheid
als onvervuld verlangen
naar meer dan matheid
als onverwerkte blokkades
afgeremd door onzekerheid
in een ver verleden
lonkt nog immer
ongecompliceerdheid
als fluisterdun ideaal…
De Biesbosch wilgt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
739 Nog even ongeknot
tenen wilgen fraai
zo smal op hun karkas
dreigen om te waaien
bij iets meer dan wind
kijken je knoestig aan
als wezens uit een fantasy
of uit een ver verleden
leg ze vast voor ze vallen
en verdwijnen in de tijd…
Verdwaalde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
849 Onder de hoede van de nacht
biedt rust het hoofd geborgenheid
in evenwicht
Als de zeevogel schel de stilte scheurt
wanhopig in de leegte krast
klokslag drie
De eenzame wandelaar in de straat
lijkt niet zo ver van hier…
Strakke borsten
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.276 op hoge hakken en
strakke borsten
kwam je mijn gedicht binnen
de loop van mijn vers veranderde
mijn zintuigen in balsem van fluweel
woorden veranderden tussen mijn lippen
je had grootse plannen
maar ik werd wakker in hijgdruppels…
Buitenspel
snelsonnet
3.8 met 36 stemmen
2.708 Geen mens die deze Advocaat verdedigt
Hij heeft ons met zijn blunder zo beledigd
Dat hij in een ver land asiel moet vragen
Zo ruimt hij binnenkort wellicht het veld
En krijgt van ons alleen wat wisselgeld…
NIET DE WOORDEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.349 Na al ons pijnlijk tijd verdrijven
weet ik eigenlijk niet zo goed
wat ik jou nog zeggen moet,
en toch zit ik dit vers te schrijven.
Hoop op slagen heb ik al niet meer,
dus dat het aan jou is, is gelogen,
maar in de weemoed in mijn ogen
lees je steeds de strekking weer.…
Herfst van mijn leven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 Zoals de bomenpracht
vol oranjerode kleuren
de frisse wind en ver
daarboven:
die strakke, blauwe lucht.
Zo voel ik mij soms in
de herfst van mijn leven.
Er is een schoonheid
die ondanks alles,
toch vreugd blijft geven.…
kus van de zon
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
646 de zachtgouden kleur van de maan
draagt verlangen naar hoger sferen
voorbij het onbestemde
en ver voorbij de stilte
tot aan de hoogste hoogte
daar waar ontluikende liefde woont
in blijde verwachting
van een zonnekus…
Imbarih
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
944 Nog voel ik het zand
door vingers glijden
de hete zon
branden op mijn huid
en de waterkruik
die ik klotsend droeg op mijn hoofd
tijd verdween
gleed weg
in duizenden jaren
naar een land
ver van mij vandaan…
Strijkzwavelhoutje
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
881 is mijn restwaarde gelijk
aan de voorbijgaande geur
van een afgebrande lucifer
op het houtwerk
is de kop rood
en tijdelijk voornaam
tot het zwart
is hij even een ster
als ik ben opgebrand
blijkt de eeuwige roem
reeds te ver
die was al eerder
naar de maan…
Duif
gedicht
2.6 met 26 stemmen
7.531 Geen kop of staart
meer te zien:
een hoopje veren
Geplet als deeg
in een wafelijzer.
Er is amper iets
dat een weinig
aan de dood doet denken,
De naam oproept
van een duif
zo dun als een hostie.
--------------------------
uit: 'Blind Vuur', 1995.…
Zelfde soort?
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
530 Niet te knuffelen en eenzame soort,
verdwaald tussen de aardse dieren,
z’n gram verhaald op hen, die hem
geen kwaad kunnen doen en hem
niet eens besnuffelen, in aard ver van
elkaar afgewend, om zich met de vinger
naar eenzelfde toegangspoort te richten.…
Kleurrijk
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 wolken zeilen in hoog tempo
aan ons voorbij
geplengde druppels leunen
op vers ontpopte knoppen
zolang de zwaartekracht
zich nog geen meester
maakt
kleurt de bloesem roze
©Lady Love…
't Is Ernst
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
1.086 De gokverslaving groeit en dat moet stoppen,
vandaar dat Hirsch Ballin een plan ontvouwt,
waarmee hij elke troef in handen houdt,
en hij het financieel dus ver kan schoppen.
De staatskas is zijn inzet, naar ik vrees,
maar dat ontkent hij, met een pokerface.…
Bovenkamer.
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.078 In zijn kamer, boven,
denkt hij na over de dag
over de dingen die ze zeiden
wat ze deden en wat niet
met elkaar, en
voor elkaar
In zijn kamer, boven,
overziet hij nu de slagen
die vanmiddag zijn geslagen
en hoe ver soms
een verkeerd gesproken woord
kan dragen.…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
708 Ik ben de morgenster
die naar de letter leeft
en over klinkers zwalkt
Mijn klanken dragen ver
vanuit de ferme geest
die lettergrepen spalkt
Ik ben de morgenster
slechts tot het woord verplicht
vrijheid zonder oever
gevangen in gedicht.…
Wasknijper
gedicht
4.1 met 18 stemmen
7.162 Wat is het dan
een veer om dit gespannen hout
dat krampachtig nog wat
was vasthoudt
------------------------------------------------------------
uit: 'De dingen de dingen de dans en de dingen', 2010…
Burnout
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.058 Chaos in mijn hoofd
Mijn gevoel totaal verdoofd
Moe en afgebrand
Alles lijkt op drijfzand
Hoe heeft het zo ver kunnen komen
Waardoor is mijn energie zo afgenomen
Werken was mijn lust en mijn leven
Maar heb me daaraan nu totaal leeg gegeven…
Stad op de rivier
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
865 Dicht en zo ver bij…
in het glinsterende neongezicht
ligt haar ware toedracht
met het zachtbruin van de nacht
onthult zij haar geboortegewicht
Boven de ronding van de stadsspiegel
steekt zij het skelet van ramen
in de steigers
...en zij ontdubbelt zich
op het schilderende water…
onbeschreven liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
881 zo ver weg,
zo dichtbij.
alles wat ik wil
is wij.…
Open boeken
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.779 Als je leert om goed te kijken,
Zal dan spoedig blijken,
Dat je niet ver hoeft te zoeken.
Als er steeds nieuwe hoofdstukken verschijnen,
Zullen ze ook niet zomaar uit onze aandacht verdwijnen..…
Oude namen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
606 Wat is dat toch
de tijd die in
oude namen
lichamen resoneert
over de klinkers
van Zutphen
alsof het is afgesproken
ik hoor je tijd
in gezichten
een naam spreken
de wereld is ineens
oud geworden toen
die nog jong was in
veren van zijn kleed.…
Droom.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
703 Je kwam van ver,
heel 's morgens vroeg.
Een uur of zes.
Ik had me netjes aangekleed.
Je stond je hoofd te schudden:
"Waarom wil jij altijd de mooiste zijn?"
Ik zei: "Ik heb niets anders,
ik ben nu eenmaal zo".…
William Turner
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 [Haiku]
de zon is ver heen
en sleept het laatste licht mee
in zijn ondergang
Geïnspireerd op het schilderij 'Sun setting over a lake' van
Joseph Mallord William Turner (1775-1851).…
Overdrachtelijk
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
1.009 “Nee, Lex, zover zal jij me nog niet krijgen,
Mijn troonsafstand ligt ver in het verschiet.”
Wat er zich afgespeeld heeft, is misschien
Al gauw als serie op tv te zien.…
Lichtkust (Costa de la Luz)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
3.733 Waarom, dierbaar strand,
zo immens ver weg
van mijn vaderland
en de moeder die ik mis,
voel ik me zo aan jou verwant?…