5783 resultaten.
langs de Leie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Ik kan niet bij haar geraken
overal is de rivier te breed
zijn de meanders uitgesleten
gelijk mijn handen in haar
het blad sterft op de oever
geur van humus dringt door
tot een verlegen donkerte
in mijn hart, pindraad streelt
de koebeesten, aait mijn vel
het water ruist, speelt met
de naakte vissen, zilvert dan
stillekes de gouden zon…
Praag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.684 lichte schreden
passen traag
vele treden
herfstig Praag
stenen zerken
oud papier
meesterwerken
Pilzner bier
stromend water
Karelsbrug
straattheater
heuvelrug
schrijversstad
barok muziek
bakermat
melancholiek
vervlogen dromen
strijdtoneel
thuisgekomen
zacht fluweel…
in wijzers van route
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
612 wijzers van route
heeft hij het leven geleefd
in stilte de rol vervuld
die werd toebedeeld
niet het leven tot een farce gemaakt
maar geploeterd zonder roem na te jagen
als een god op dreef in kleuren
van mensen in het mooiste rood
bij lange na was hij geen held
maar zocht altijd waarheid en recht
hij proefde vele…
Ondingen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.036 tenen krommen zich
in verlopen schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
net te hooggespannen
ogen verliezen glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 in de nacht ben ik met velen
de rust ligt als een deken schemerig op de stad.
langzaam kruipt de tijd voorbij
wachtend op de ochtendgloren.
het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
Een lichtje.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.559 Lieverd, hier een licht
dat duister verplicht
om warmte uit te stralen
En mij na vele uren
het humeur doet herbepalen
Het kaarsje doet mij enkel denken
aan een beeldschoon iemand
en het zachte wijsje
op de achtergrond zal mij nooit vervelen.
Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden
en ik vergeet even mijn verdriet
draag het op handen.…
vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.316 Thuis zijn zonder land
De massa bestaat uit velen.
Nooit zul je weer weten,
wat je vroeger hebt gedaan.
Alles ben je vergeten,
En wat je weet, daar heb je niks meer aan.…
Waar ben je toch...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.392 Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw
Met wie ik velen uren
heerlijk passioneel vrijen zou
Met wie ik zou willen wandelen
hand in hand
Willen stralen van geluk
onze voetenstappen in het zand
Heerlijk glimlachend
Mijn hart vreselijk veroverd door jou
Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw…
Balts
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
839 Verscholen achter het riet
volgde ik ademloos in de vliet,
gedurende vele minuten,
de hofmakerij van twee futen.
Hij baltste, zij walste,
hij danste, zij sjanste,
hij lonkte, zij pronkte,
hij praalde, zij straalde.
Samen verdwenen zij in het riet
en ik liep verder langs de vliet,
nagenietend van hun duet,
een klassiek waterballet.…
Landschap
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
718 Het was gewoon ik
die mijn hand uitstak
en wat objecten
uit mijn vel strooide!
Nu ben ik moe
en laat alle meren
zich terugtrekken
onder mijn oogleden
want mijn tong is van leer
en mijn huid staat vol eelt
door het afwerpen van
onderhuidse spinsels.
Ik noem het geen afscheid
het is een land van helen in wording.…
Cancer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.380 Gebonden als zij waren
Doorstond hun liefde vele gevaren
Grenzeloos vechten nooit opgeven
Trotseerden zij de roerige jaren
Maar dan die ene ziekelijke storm
Welke voortwoekerde in al zijn facetten
Rukten hen onomkeerbaar uiteen
Zijn reis ten einde liet hij haar alleen
© schrijver Ivan Grud…
Zo weer vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 ze duiken weer overal op
de steden en hun neongedachten
de vele lichtjes
verduisteren de waarheid
valse pracht in felle kleuren
luide muziek verbergt verdoken stilte
slechts even duurt de erkenning
van de prachtige geschenken
ook mijn vluchtige taal
is zo weer vergeten
het papier ritselt al in de vuilnisbak…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
een tapijt, een gordijn of een laken
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.190 het lijkt bijna een kunstwerk
die bonte rij omwikkelde lichamen
een wilde mengeling van kleuren
niet vooraf bedacht maar lukraak
liggen ze daar verenigd in de dood
zo levendig samen
hartverscheurend uitbundig
dood is geen stilte als je met velen bent
ze is dan loeihard
krijst en zingt haar noten
door elk merg en been…
Oversteek
hartenkreet
4.5 met 34 stemmen
1.797 brul vanuit je slappe vel
nog één keer over tafel
maak een eind aan deze hel
en eet je laatste wafel
geef mij het geheime teken
voor het strijken van de mast
laat ons samen oversteken
onder lakens van damast.…
JA, DAAROM
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.023 Sluit je ogen
herken diezelfde plek
de zuchtjes wind
je èènzaamheid
alles is ver weg
de mooie dagen van weleer
een kind speelt om je heen
eist al je liefde op
je streelt het blonde haar
je begrijpt, dat nu het antwoord komt
op vele nooit gestelde vragen
je denkt en weet maar al te goed
ja, daarom!!…
Schrijven voor een dichter
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
519 schrijf maar dichter, schrijf
je kan het wel
geef je over aan
het krakende hersenspel
het spel van wachtende woorden
zeurende alinea’s
staar je stram
op toetsenbordletters
bespeel je pen met vingers
vol onaangename kramp
beschrijf je gedachten, het leven
op het lege witte vel
schrijf maar dichter, schrijf
je kan het wel!…
Lichtpalet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
584 Om te genieten is het zonlicht
natuur en al wat daar in is
omvat de bloemengeuren
vanaf het ochtendrood
tot vele avondkleuren
en voldoening van bestede dag.…
Mistige morgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
515 In die ene bocht
is vergetelheid blijven steken
het kleurde anders mooi
bij jouw jas
Al had het
op andere plekken geleken
wist het pas echt zeker
toen ik daar was
honderden keren
heb ik mij naar hier gebracht
om te kijken of ik jou
hier hervond
vele lange uren
heb ik hier tevergeefs gewacht
't was alsof je
niet langer bestond…
Mogelijkerwijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
489 Het gaat om het scheppen van mogelijkheden
het zelf op vele manieren te zijn
Je herkent het aan de pijn van steeds
opnieuw afscheid nemen en niet tevreden
met wat is en zich schept in het heden
Weer terug te komen en het voelen
alsof je niet bent weggeweest
Jij blijft maar in een toekomst geloven
ik houd me bij het nu en wat voorbij is
schuilt…
Aartsvader.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 gij heiligde onze aarde
in Gods naam verricht
je zoon te vergeten
in verduisterd levenslicht
stortvloed van tranen
over jouw Bijbelse land
wonderen in verhalen
ruïnes in het zand
gij schiep vele kinderen
in eerbied en roem
wij lezen in geschriften
het leven van toen
1974.…
Flora
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
542 onder tien gebroken nagels
zat het vuil van vele straten
elke dag snoof hij
zijn eigen vieze luchten
de stank lag diep
in de kloven van zijn hand
begraven
ze rook in hem
de hele stad
ze was zijn zeep
zijn enig stuk
hoe zoet haar zweet
als zij hem waste
Uit “Cubanos y Cubanas”…
Wespennest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
601 De zomer had de buurman te pakken
toen moeder even achterom keek
stak vader de hark in een wespennest
de dominee van onze jeugd had vele vragen
maar niet een daarvan werd beantwoord
door de wespen die naar de buurman vlogen
er kwam een hiaat in het ooit zo frisse denken
en we sloegen het boek dicht in een droom.…
Verbonden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 De afstand
het fysiek
de hand die er niet is
Afhankelijk
kwetsbaar
Die ander
een stuk van mij
al die anderen
stukken van mij
Van mijn zelf
Ik snij ze niet los
van me af
Ik zou dood bloeden
Eén rivier
vele takken in de delta
naar de zee van het
één zijn
Water draagt de kern van onze ziel
Verbonden zijn in de pijn van…
De vader van ...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
980 wie kon vermoeden
hoe donker jouw laatste dagen waren
dat leven een uitzichtloze tunnel leek
je al tijden rondzwierf
in een onontgonnen doolhof
waaruit zonnestralen waren verbannen
wie heeft je niet
horen schreeuwen in het gevecht
waarin je verwikkeld bleek
je laat ons met vele vragen achter
al wat rest is je te omarmen met
onze…
Eerlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Zoek het hart in mijn woorden
kleed ze uit tot op het bot
hoor de klanken in akkoorden
van stemmingen die men vond
en verdwenen in het heden
in donkere ongeploegde grond
laat ze als ongerepte zaden
kiemen in een vrije lucht
tot ze vele vruchten dragen
naar een toekomst in het licht
waarin ze verleden niet schuwen
maar zich vormen tot gedicht…
Je knopte veelbelovend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 knopte veelbelovend
bloeide tot een
vuurrood blad dat
een lange zomer had
nog kleurt je levenskracht
waarvan de nerven
diepte kerven in het oppervlak
en kijk je om naar wie je was
in je hart
gevuld met ochtenddauw
rijpen de vruchten van
een leven vol ervaring
de wijsheid
in je zon doorregen ogen
het warmrode van je lach
zijn voor velen…
La Plus Belle Langue Wèsslànss
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
943 Voor ik Frans sprak
zag ik
heel ver hier vandaan
op een tegel
in het raam
een tekst
onbegrijpelijk
wel krachtig
“””””””””””””””””
Soches En Savons
Sachies Belle
Se Nu Pas Jent
“””””””””””””””””
maar nu
zo vele
jaren later
nog steeds niet echt
het Frans machtig
gaat de schel
en
versta ik
de tekst wel…
Een grote plens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 het sijpelt gestaag
grote druppels glijden van de bladeren
vallen spetterend op de grond
geen schermen regen
in woeste vlagen wind
maar een speelse lichte waterval
die je toch op een
onverwacht moment drijfnat maakt
met een grote plens
hemelwater kent
vele vormen van verschijnen
voor mij mag het op pinksteren verdwijnen…
Duel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
893 Ik sla jouw bladzijde om
tussen de regels door
zie ik jouw witte vel
Jij wilt punten scoren
in een slepend duel
bladerend door mijn boek
Transpirerend vol twijfel
pak ik jouw bal niet aan
een onvoorstelbare misser
In de eindelijke finale
besef je dat sommige wedstrijden
niet te winnen zijn…