3724 resultaten.
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee eeuwen
Maar van de leeftijd
(dat is de tijd)
van het heelal
van een ster
of de zon
van de aarde
en zelfs sommige bomen
kan ik me geen voorstelling vormen…
oude stenen
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
644 als ik drijf op de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
maakt het ademen diepe sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door het sterven ben aangeraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene word gelaakt
neen, de ziel is gedwongen verborgen
toch bouw ik op oude stenen
zij vormen…
ongerept
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
3.886 ik sta voor het raam en ben alleen
mijn adem wasemt op de ruiten
geen vogel die ik al hoor fluiten
het is zo vredig om me heen
alles slaapt, het is nog vroeg
stil dwarrelen vlokjes naar beneden
vormen een sneeuwwitwollen laag
nog door geen mens of dier betreden
maar niet voor lang, de klok slaat zes
de mensen zullen gaan ontwaken
de dieren…
In helderrood
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
764 Ik schilder nu
de kleuren van je hart
in vormen fris en fruitig
ben vaak in de kamer
die je hebt aangegeven
je ademt daar een eigen leven
in helderrood
zie ik je gaan in de
vitaliteit die jij kunt geven
je ontboezemt in herinnering
het bloed stroomt trager in
het vage blauw van zuivering
zacht penseel ik de balans
vernis je kleur…
Titels
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
691 Heeft de hoogleraar
u verzocht in stijl
van wetenschap
een aanbeveling te verdienen
zoals een doctor toch betaamt,
geeft u het antwoord
met de vorm zoals u schrijft.
Met als devies
Verkrijg De Titel
deed u vergeten
dat het studiewater
meest uit bier bestond,
de studentenhaver
was een sterke dronk.…
In vergeten hoeken
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
887 speel je stormpje
windekind
jaag je vormen
in de wolken met
regenbogen die
geen ander vindt
dwarrel letters
in vergeten hoeken
vertel de wereld
het verhaal
hoe het gaat
met allemaal
kon je woorden
lezen in destructie
zag taal in een
volledige obstructie
want de natuur
ging aan de haal
mijn windekind
ik wacht de nacht
waarin…
Wij spelen wasbord op de onderkaak
gedicht
2.8 met 11 stemmen
6.240 wij spelen wasbord op de onderkaak
van een dode koe
op de binnenplaats
klampt de zomerregen
zich vast aan de cactussen
schreeuwen de papegaaien
de veranda blank
waar de buurman met zijn barbecue
en ik maar controleren
of niet alles tegelijk vlam vat
omdat ik denk dat woorden
de vorm van een wolk
kunnen veranderen
omdat de zon…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 Verdwaalde bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
Gelukzaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.234 Vannacht wil ik vertrekken
naar het land van duizend dromen
waar velden van goud zich strekken
en rivieren tot in de hemel komen
Waar parels in de lucht hangen
met een glans van zachte helderheid
waar alle tranen worden vervangen
door geuren van gelukzaligheid
Waar vlinders tegen elke stroom
zich wentelen in passende vorm
het ritme gevend…
Hartstocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.498 Mijn hart wist allang
allang voor mijn ziel
dat het eens zou ontvlammen,
ontvlammen en smelten,
om zich dan te vormen
tot een eeuwig verblijf
in jouw hart
mijn liefste...…
Onderhuids.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.258 En bemin in mijn eigen spiegelbeeld
de vormen van jouw gezicht..
En de muren zuchten om me heen,
de aarde bloost onder mijn voeten..
De dag omarmt me met jouw handen;
Ik ben omgeven door jouw liefde..…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Getuigenis
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
909 blind. vader bevroor
het kreeg omtrek en wat vormen
hij droeg haar naar de dag. een eerste nacht.
donker. het kind bevroor
de wind liet niets blijken en schoof verder
voorbij het veld van verborgen mos.
doof. moeders gehoor
ik zag een kind sterven
en raapte het op
onder de onbuigzame boom…
Opa en kleinkind
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
5.148 Kleinkind brabbelt
Opa brabbelt driftig mee
wat die twee bespreken,
‘k werkelijk geen idee
Ze vormen een front
die oudere man en dat
lieve kind
en wie kan ’t schelen
wat iemand daarvan vindt?…
Verkenbaar
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
658 Het lijkt allemaal vreemd,
ideeën en wetten gespeend
van naam,onverstaanbaar,wie
zal weten hoe het er voorstaat,
vervreemd van sterren,een daglicht
dat in het avondrood opengaat,
in gezicht van goden die verdwijnen,
een overdaad van gestolen stilte, wat
zal er in een andere vorm verschijnen?…
Wonderbaarlijk
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.716 alle prikkelingen die hij ontvangt
vormen zijn eigen veilige wereld
waar de zon meer kan zijn
dan een lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren…
Hórizontaal
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
901 soms wil ik hórizontaal
met overzichtelijke einders
en bergen cliché’ s
kaarslicht
dat niet alleen flakkert
om belichting te dichten
maar puur voor zuivere
romantiek
afgezaagde boomstronken
gewoon om op te zitten
ze mogen origineel van vorm
doch niet te ergonomisch zijn
languit luisteren
naar je slagvaardig hart
zonder me af te vragen…
Rivieren
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.149 verliefd jong paar
door zonlicht weerspiegeld
stroom langs
inheems geurende bloemensoorten
voel neergebogen varens strelen
zwem met gouden vissen
en beleef
de waterval als
een parelend spetterfeest
de echte watergeest
drijf door regenbogen
onbewogen ontstaan
in lichtbewolkte luchten
en
ervaar dat ook de wolken
beelden vormen…
Rijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.531 Ineens is vorm verkregen
Ineens is er intens gekust
Ineens valt een kwartjesregen
Nu ben je in mijn leven
Nu ben je zó dichtbij
Nu is ongelofelijk
Nu jij er bent, nu ben ik er
Ik kan er bijna bij…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken,
van wat men in het hart wil dragen,
wat verder gaat dan wat men al bezit,
ontsluit een nieuwe vorm…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van beslotenheid
heb jij de hedendaagse
openheid zo vorm…
Eikelien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Hij pelt neerlands taal
schift fel geel van wit
draagt een hoed van vilt
waar geen vorm in zit
snijdt scherpe bochten
in kromme zinnen
weet altijd puntig
aandacht te winnen
eenzaam aan de top
hekelt hij ontrouw
nekt met grove streken
ieder nieuw gebouw
maar alles buiten kijf
was hij geen alfa betje
dan vast een lekker wijf…
Liefdesrijm
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.572 Liefde is niet te vormen
haar wind wil almaar stormen.
Wie haar tieren stillen zal
maakt een diepe zondeval.…
Je benen vlamden op
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 je benen vlamden op
heb de mooiste stronk
getrokken uit het veen
je vormen uit het natte hout gesneden
je benen vlamden op
langs jaarringen van
generatieslang geleden
het hoofd met
lange haren mocht
ik tot het laatst bewaren
met de kleinste guts
heb ik je trekken rondgelijnd
ogen in verwondering gebogen
het veen heeft jou…
Viool
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
839 Pure geluiden uit vurenhout,
nu eens fel, dan met zoetheid verrijkt,
vormen een ware klankenwoud
als de virtuoos haar snaren bestrijkt.
Gevoelens vloeien van blij tot verdriet,
dan weer van nietig tot krachtig
Gedachten van stoer tot durfniet
volgen verlangens van teder tot machtig.…
Het podium der poëzie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
616 alles heb ik geprobeerd
om het geluk te grijpen
te vinden wat ik nodig had
schilderde in vorm en
kleur niet onverdienstelijk
alleen de ziel ontbrak
beeldhouwde en liet
de stenen spreken maar een stem
had ik vergeten mee te geven
dichtte strofe na strofe
helaas op het podium der poëzie
rolde al snel mijn hoofd
al die tijd lag het…
De stier en de tribune
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
919 Zag U hoe hij mensen vertrapte
mensen die er genoegen in scheppen,
deze vorm van ‘vermaak’ te aanschouwen?
Zag U het ook, dan bent U met mij wel eens,
dat deze diermishandeling te ver gaat.
Het beest werd afgemaakt, alsof ie van tevoren wist:
dat deze wedstrijden altijd door de mens
gewonnen worden.…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…