5115 resultaten.
Even een glimach
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
291 Daarnet een buurvrouw ontmoet in de straat,
wat praatjes en nieuwtjes nog vroeg in de morgen,
een delen van vreugde en ook kleine zorgen
en wat er weldra gebeuren gaat.
Zo simpel maar hoopvol bij alle kwaad
dat in onze wereld nu overal klinkt,
dat ondanks ellende in harten toch zingt,
daarvoor is het nooit te laat.…
Meneer Geluk…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Daarna vroeg ik: ‘Waar komt u vandaan?’
toen bleef hij even staan
hij kuchte nadrukkelijk
en antwoordde, krabbelend aan zijn oor:
‘Vanwaar ik kom en ik moet gaan…’…
Ken je dat gevoel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.029 zoals een zonnestraal
de ochtend inluidt
tussen de gordijnen door
en een merel
zich uitleeft op een tak
wanneer je wakker
op de wekker tuurt
en je je realiseert
dat het nog vroeg is
en nog een uurtje kan slapen
als je hart weer eens
een sprongetje maakt
bij de aanblik
van haar, haar glimlach
die je zo raakt
de stilte
in het schrijven…
Licht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.589 licht
verwarmt
geeft leven
doet zien
wat nog niet was
licht
verlost
geeft ruimte
doet leven
wat gevangen zat
licht
verbaast
geeft hoop
doet verschijnen
wat geen leven had
licht
waarin jij nu mag wonen
eeuwig licht
(bij de veel te vroege dood van J.Tj.)…
Alleen heen
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.802 Toen magere Hein
bij de kapitein
aan het bed kwam zitten,
vroeg z’n lieve vrouw
oft’íe toch nog effe gauw
een plafonnetje kon witten.
Hoewel blij verrast
met de nieuwe schilderskwast,
duldde Petrus geen verweer.
“Je blijft ten allen tijde
hier aan gene zijde
ook al werk je bij het veer”.…
we spraken niet
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.088 nabijheid
en ik glimlach
het beeld zo broos
in je gelaat
of in dagenverte
wanneer, zo licht, ik naar
buiten kijken mag
heel even
zonder geluid
vond de tijd de zee in jou
en herkende ik het huilen
om al het beminnen
wanneer is liefde eindeloos,
vroeg je, aan het eind van de dag
ik wist het antwoord
en stierf
opnieuw…
Alles is weg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.188 Ontploffende granaten
De wereld vergaat
Kinderen alleen gelaten
Allen gestorven
Vroeg of laat
Geschiet van geweren
Iedereen rent
Het tij zal niet keren
Ik leef in een wereld
Die niemand meer kent
Overal waar geen
Regel meer geldt
Voel jij je alleen
Word je door
De eenzaamheid geveld…
ongezien
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.004 op de korrel, snel
zo wil hij er van af
ook zijn geweten belust
op een moment van rust
ze weet haar lot
is wat het moet zijn
niet gekozen toch daar
altijd te vroeg
zoveel nog te doen
het einde te gewaagd
bedenkt een dodelijk man zich
in haar ogen moeders wil
voor het vagevuur te pril
niet langer door het leven
gevreesd geeft hij…
Printelig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Zo
tintelend ook, als de vroege
zon soms prikkelt. Verstillend.
Waar de haastige vogel
de toppen scheert.
Het water rimpelt en
de wolkenlucht ontspiegelt.
Daar wijzen pluimen naar
de hemel. Tot een vulling uit
mijn kiezen valt en de wereld
plots draait om een heel klein gaatje.…
levensstroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 leeuweriken stijgen jubelend
in de stralend blauwe koepel
jij bent hier
in het suizen
van de wind
in teer ontloken groen
van verre bosranden
ik voel je levensstroom
in machtige eiken
het gezang van vroege vogels
en golvende bloemenweiden
de warme aarde is je schoot
al mijn vezels zijn doortrokken
van jou
mijn lentegodin…
Naakte waarheid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
745 Een silhouet
tekent zich af
in vroeg ochtendlicht
het verbolgen lichaam
spreekt naakte waarheid
waar geen enkel woord
nog in ontbreekt
hier raapt zij hoop
tussen gevallen sterren
stapelt dromen
tussen wit papier
en alleen haar hart
dat wankelt van gedachten
dwaalt nog in de waanzin van bestaan…
ontwaken
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.226 Met jou wil ik ‘s ochtends ontwaken
je lippen al vroeg op de dag smaken
Mijn handen op je warme zachte buik
terwijl ik met mijn ogen dicht aan je haren ruik
De warmte omringt mijn hele lichaam
je vingers bespelen me heel zorgzaam
Langzaam trek je me dichterbij
dit is een heerlijk moment voor ons allebei…
strix aluco
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.972 donder in het groene hout
geeft een zomer nat en koud
plus onrust op roestplekken
laat bij brosse braakballen
nu Pasen vroeg gaat vallen
ronde eieren verstopt rusten
februari gebaltst en gepaard
gebroed in de windmaand maart
werk je niet in de nesten
voor in april uilskuikens…
suites voor annemieke V
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
421 commissaris flipse
storm op de eerste verdieping
een bloempot valt -
met kinderbedtijd
wordt de pannenkoekenheks
naarbinnen gehaald
wolken voor de maan
in het donkere water
niets dan straatlantaarns
zweven in water
dorre bladeren langzaam
tot op de bodem
het utrechts jaagpad
een meeuw jankt als de honden
´s ochtends heel vroeg…
kersenzwart
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
961 je hield de maan vast
steeds later
en waar je stond, donker,
in je slaap van geloven
kraakte de dag, voor en na
net als de boom
die beverig zijn onsterflijkheid
wilde bewijzen
aan het bloesemmeisje
naast hem
met vroege kersen in haar haren
de nacht viel, zo ook de maan
en even was ik iets
meer
dan het ogenblik, een gestalte…
intro....
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.450 ik heb, alweer, een sjekkie gedraaid
en er de brand in gestoken
een Friesche kopstoot vergezelt mij
classic rock radio, pijlen raken hart
een eenzame nacht vangt mij aan
laat, en eigenlijk te vroeg
druk ik het late journaal
met een knop naar de bijstand
wil ik alles achter mij laten
geen informatie meer
alleen nog dat kind, in mijzelf…
Hoelang zal dit nog duren
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
2.242 langer kunnen wij het niet uitstellen
dat is wat de dokter zei op deze vroege morgen
hoe ga ik dit mijn familie vertellen..…
moedertje
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.726 zo vaak; een dagtaak, zoals je me vertelde
moeders zijn niet; nooit en nimmer te vergeten
vroeg je niet vaak; o zo veel, of ik je belde
liefst had je me bij je en stoorde me tijdens het eten
vooral onder mijn dagelijkse werk; zo vaak
waarom heb ik nu die vreselijke heimwee naar jou
jaren had ik ook mijn kinderen; een zware taak
jij was mijn…
avond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
828 Zij had geen engel die haar bewaakte
Zij vond slechts bescherming in het licht
dat zwak scheen, en al vroeg
wist zij dat niet veel later de wereld weer zijn zou
zoals voorheen.…
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
overspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.797 de poesjes
ze kruipen kopjesschuddend
vanonder het lage afdak
duikelen de ochtend in
wassen zich in het tere zonlicht
ze besluipen vroege merels en
maken jacht op vlinders
die uit koers zijn geraakt
oeverloos en vlak hun wereld
kent geen verborgen geheimen
ze gehoorzamen braafjes
het voorouderlijk instinct
plegen geen overspel…
Mijn heerlijk lief
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.414 Bloemen ben jij
Bloemen in de dageraad
van het leven
Bloeiend
in vruchtbare aarde
Bloemen ben jij
Bloemen op een vroege neveldag
als door een kind geschilderd
met zachte kleuren
vol tederheid.
Bloemen ben jij
Zonnebloemen
in zinderende zomerglans
waarin het licht schittert
van alle harten
van alle sterren…
Wie zwijgt...
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.083 De paus gaf in Polen z'n zegen,
verbaasde zich over Gods wegen
en vroeg aan de Heer:
'Waarom hebt u weleer
bij de holocaust immer gezwegen?'…
Late oktoberzon
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
818 Late oktoberzon
die geneest
van 't al te grote ik;
leer me toch relativeren
als ik 's morgens vroeg uit de veren
met mezelf geen raad soms weet...
Leer me licht en schaduw minnen
kijken buiten en diep vanbinnen
leer me lieven en verdragen
en heel dankbaar leven
alle dagen.…
De laatste tocht
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
2.899 je wilde niet geschreven staan
had uitstel in gedachten
toch werd je laatste wil
bepaald door hoog’re machten
elke strijd wordt ooit beëindigd
het laatste gevecht altijd te vroeg
zeker als je had kunnen winnen
en slechts tijd de kansen droeg
berusting is wat over blijft
met doorgaan in jouw geest
het levenslicht is nu gedoofd
de laatste…
Geluksgevoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 Een vroege ochtend in mei.
De Belg sjokt voor de wagen.
Schaamt zich niet voor zijn winden.
Waarom zou hij ook.
De melkbussen rammelen.
Het onderstel piept en kreunt.
Een koeienvlaai.
Spetters van groene smurrie.
Kikkers kwaken 't hoogste woord.
Buitelende Kieviten
tegen een strakblauwe lucht.
In de verte blaft een hond.…
De dansvloer van de dood
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 gisteren lijkt nog gesloten
het stropdassenuur stapte op maat
langs me heen, scheurde het bladmuziek
moedwillig en strooide
met overtollige wijsheden
doelbewust was het ranke naakt
aan mijn zij geschoven
ze dicteerde - moge God weten
wie ze was – uit een boek zonder kaft
de titel kon ik wel raden
[ doch er was niemand die het me vroeg…
Ook zo’n zin?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 herfstbladeren over de aarde
weggeveegd
als misschien zo ook de winter
eigengereide knoppen
steken de kop op
niet wachten na ijsheiligen
zelfs katers en poezen
worden onrustig
zoals mijn lentehormoon
het kan niet vroeg genoeg zijn
als tussendoor de kilte
lentegeuren lokken
buurvrouw wandelt voorbij
en kijkt glimlachend om:
ook…
Levensecht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
568 Ik moet me vaak bedaren
voor gezworen haat, vergaar
het spoor waar ikzelf om vroeg,
laat de daden stromen op
nog niet gedichte wonden,
bewoon het streven om niet
in wraak te leven, het bloed
blijft niet geronnen, het
stroomt oprecht over kale
botten en maakt me levensecht.
Uit de bundel:
'Slip op de tong'
(pama)…