2054 resultaten.
Verlangen naar het platteland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
917 Woonde ik maar in een oud huis zonder opsmuk
met gammele kasten, bedden, ramen
en kieren, waar soms muizen door kwamen
maar ook de zoete geur, van vergeten geluk
Nee het is nieuwbouw waar ik in woon
strakke hoeken, tafels, wanden
alles volgens een uitgemeten patroon
ik kan er mijn hart niet aan verpanden
Doe mij een pittoreske boerderij…
Johan Cruijff 14
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.305 Ajax won de cup 3 keer Amsterdam stond geheel op zijn kop.
Het Nederlandse totaalvoetbal stond aan de top.…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 Velen die 'k noodde in mijner dromen woon
en die er 's levens wondre beelden zagen
hoorde ik elkander met verwondring vragen:
‘Hij roemde zo, is dit dan al zijn schoon?’
En andren lachten luid: ‘Hoe ongewoon!
Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!’
en keerden weer naar de eigen grijze dagen.…
BREDA 'S STATION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
902 geestdriftig geloop
bloeit bedaard zakenleven
in nodende winkels
verspreiden knusse vertrekken
smakelijke geuren
van verkwikkende spijzen
door dit tierige leven
klinkt opgewekte toonkunst
uit een vleugelpiano
waar een ieder op mag spelen
vrije Bourgondische aard
waart ingetogen
binnen deze gevels
hier mogen ook vele mensen
tevreden wonen…
De oude man op zee (Deel II)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Hoewel in tijd
deze mooie vangst lang op zich liet wachten
is de verhouding scheef
'The Old man and the Sea', novelle
favoriet wijlen dictator
Saddam Hoessein, gewoon ondergronds
Vereenzelvigde zich
met degene die na
een lang gevecht de strijd won
een waar tweegevecht, duel
dubbel, zeker dwars
enorm verloren
De moraal van dit verhaal…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
770 vlammen
Die hen genadeloos verteren
De magere boer staat kansloos
Aan de kant, voelt de tranen
Over zijn wangen gaan,
Ze zijn immers van hem,
Tot in 't diepst van zijn
Hart is hij met hen begaan:
Alle schuren, alle dieren
Gaan verloren, maar het huis
Blijft staan door bovenmenselijke
Inspanning van hen die helpen,
Zij die er wonen…
Hij is de man
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.710 .
-----------------------------
uit: 'Waar we wonen', 2013.…
Nieuwe Aarde
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
666 De wezens die daar wonen, die zijn toch vast veel
beter dan wij. Die rijden vast geen auto. Ze hebben ook
geen asielprocedures en zullen ons als broers en zusters,
gifvluchtelingen, arme slachtoffers, in de armen sluiten.
Ze zijn spiritueel en vergevingsgezind. Ze verwijten
ons niet dat wij hun Tante Aarde hebben vermoord.…
ANGST
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.888 stad
In een vredelievend land
Zijn belagers zijn stuk voor stuk rechtschapen,
Zachtmoedige mensen
Ze zorgen voor hem als een moeder voor haar kind
Hij krijgt twee keer per dag een warme maaltijd
En alle vruchten van de streek
Ze komen langs om met hem te schaken en te praten
Hij mag alleen niet naar buiten
Want, zo zeggen de mensen
We wonen…
Het paradijs
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.164 de opbrengst en de prijs
De mens zoekt overal het paradijs
Toch zal-ie deze lusthof nimmer vinden
Hij kan zich laten waaien met de winden
Het is een lange, reddeloze reis
Want 'alles willen' is een harde eis
Dat geldt voor Zuid-Molukkers en Chinezen
Voor Hutu's, criminelen en voor wezen
Voor stakkers in een doos of een paleis
En al woon…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Of hij al een vrouwtje voor zich won?
Aan zijn gedrag te zien, denk ik van wel.
Maar eerst wordt nu een nest gebouwd.
Al jaren gaat dit zo,
heel vakkundig en secuur.
Gevlochten van takjes tegen het hout.
Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...…
Vogeltaal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
509 Doolittle, want ik woon al
jaren samen met mijn pruimekopparkiet
Pikkertje en ik kan haar vogelgeluiden
al aardig duiden.
Soms klaagt zij, soms smeekt zij om
beter voer en lekkernijen, soms wil
ze gewoon even herkend worden, soms
voert ze het hoogste woord en gaan
de decibellen tot grote hoogte.…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 luchten
gras verandert van kleur, gedachten aan gedichten
gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte
om te slapen mee naar de horizon:
Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar zwarte horizonnen
mijn sombere blos opent geen lentewegen
ik knip geen lintjes van de volmondige maan:
In vragen blijf ik wonen…
VERLANGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.509 Er brandt een huis in 't donker van de nacht,
ik zie de vlammen aan de horizon,
en rond het laaiend vuur - losband'ge kracht,
die, niet bewaakt, haar vrijheid weder won,-
zie 'k vele mensen, klein en zwart, bevracht
met luttel water, of dit doven kon
van 't vuur de brede, majestueuze kracht,
waarmee het rossig blank ten hemel klom!…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 mijn hart
dan komt het door jouw humor
iedere zomer aan de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die kleine gebaren
blijft jouw geestigheid verwant
voordat zon de avond schaduwt
vogelen de nacht toezingen
jouw warmte tot mijn ziel verblijft
in augustus als zon over heuvels schijnt
blijf jij dan voor altijd wonen…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 En er zit een mus eenzaam op een tak
zoals ik-zelf woon in dit land.
O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet,
en mijn bloed verouderd in mijn lijf...
De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos
en 't bos ruikt als een lijk;
mijn voeten gaan over 't mollig mos
als over week, rot vlees...…
Moeder
gedicht
2.2 met 6 stemmen
5.398 Ze wijst soms naar de rust van Avondrood -
daar wil ze later wonen (en of ik vast wil sparen).
Het is voor haar eigen bestwil dat ze eerder doodgaat
dan ik: een moeder zonder kind, daar bestaat
zelfs geen naam voor, zoals weduwe of wees.
Nou ja, voorlopig mag ze blijven leven.…
Een regenachtige meiavond
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
663 tranen liepen over mijn gezicht
thuis daar lag een triest bericht
bloesems verrot nu aan de bomen
laat daar alleen mijn tranen wonen
er is niets waar ik nog om geef
als men haar laatste hoop opgeeft
ik liep en liep maar verder door
al volgde ik niet eens een spoor
de regen ging bij pozen stromen
kon het nog ooit echt lente komen?…
Toevalligheden in april
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Ik ken u van de Oosterse filosofie
woon in dezelfde straat als het café
De Stamboom en ik hoop u vaker
hier te zien, want ik heb mij
met uw woorden geamuseerd
glimlach rimpels dieper geworden
rondom de ogen en de mond
Zij beroeren eerst mijn vel, daarna
mijn diepere gevoelens onder
de opper- en lederhuid en zij
vleien…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Mijn ogen zal ik nog niet voorgoed opslaan,
al zijn ze vannacht plots met schrik vervuld,
is er werkelijke onrust in mij komen wonen
die met alle macht het wankele wilde tonen.…
Het geschrevene blijft?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Woorden wonen niet in boeken,
ze leven in mensenhoofden, onder
stenen, tussen rottend blad
witte sporen van paddenstoelen
wel gesponnen, net niet klaar om te
gebruiken, vervloekt door herkomst en
afkomst doorzichtig glas, onbreekbaar
als druppels regen in een schemerplas
hun gelijkenis met de maat der dingen,
ongenaakbaar als onvoltooide…
Simultaan?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 balancerend op de vlakken
van het zwart en wit, vrees
de kracht van elk stuk in iedere
set op het schaakbord van
herkenning van patronen die
mij schaakmat hebben gezet,
daaruit een wetmatigheid te
ondervinden dat konings ego
door een dame wordt geregisseerd
heerlijk spel voor een blinde kiezer
onderuit te gaan, simultaan te wonen…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 Ik werd
dichter van troost en genoopt
in een doolhof vol woorden
te wonen. Ik was poëet en
douanier, bewaker van grenzen
en mensen die eindeloos zijn.
Ik was dichter voor jou
en voor mij, de iks waren
blij en de jij's meestal vrouw.
Dichter was ik naar eer
en geweten - mijn fouten incluis -.…
Alleen onze zielen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
607 Een vloedgolf van liefde kwam mij overstromen
deed alles in mij bibberen, lachen en zweven
was het een vloek, - of was het een zegen
als vaste bezoeker kwam jij in mijn ziel wonen
dagen en nachten bleef ik ook van jou dromen
hoe kwam jij door een net op mijn verre wegen
wij gingen door een sterke deining begeven
tot meerdere liefdesgolven…
Zondagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Het dorp ontwaakt
De torenklok slaat
Bim Bam Bim Bam
Het boek: een oude psalm
O gedicht in 't morgenlicht zo schoon
David's Zoon Uw kroon o Waarde Zoon
De tempel waar Uw Geest wil wonen
Is iedereen uniek zonder mensenklonen
O Majesteit, oneindig licht o bron
Zoet is 't purper van de opgaande zon
Bedauwde paarlen lelies en fluwelen…
Demaskerade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 De maskers
die we dragen zijn als bunkers
waarin we achterdochtig wonen.
Maskers zijn vermomde angsten
die we medemensen tonen
zodat we ons ware gezicht
niet te hoeven laten zien.
Maskers figureren in het spel
dat ons ego met ons speelt.…
Eeuwig en enig Heer over dood en leven
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
628 Eeuwig en enig is mijn verlosser
mijn kracht en mijn leven
Mijn hulp komt van de Heer
die zijn wet boven de top van de
Sinaï heeft gegeven
Ik die alleen en verlaten woon op
de aarde die Hij bouwde
sla mijn ogen op naar het Oosten
Mijn God de enige Heer over
dood en leven
Hij is het licht die het leven van
iedereen richt…
December 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 beslagen ruit
Als een werkvrouw aan het werk gegaan
Poetsend om corona te verslaan
Weinige die door de deur naar binnen gaan
O merk op , hoe fris is het thuis
Waar de wind ruist door het huis
Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan
De blinkende ster, mijn God mijn lief mijn Overschone
‘t Licht in donkere nacht dat op aarde kwam wonen…
Kerstmis 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Zo wil God bij ons wonen
in schamelheid en nood
en zo straalt door het duister
opnieuw het morgenrood.
Laat ons de hoop bewaren:
God laat ons nooit alleen.
Zijn teken is dit Kindje,
de ster die ons verscheen.
Kan gezongen worden op een melodie
uit 1608 afkomstig uit Keulen.
Daar komt een schip...…
GEEF MIJ DE DROOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 dat er overal vrede kan zijn
dat waar ik ook ga, sta of woon
er geen oorlog of aanslag zal zijn
dat mensen elkaar mogen vertrouwen
handen in elkaar voor vrede gaan slaan
om samen rustig een toekomst te bouwen
zodat haat en onrust niet langer bestaan.…