3375 resultaten.
Als opium
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
568 De tijd hij fladdert
door de armen, het
fijne zand verglijdt
door zandlopers en
de dunne vingers van
een uitgestoken hand,
de laatste korrels sisten
me de namen toe van
woorden uit het hart die
we gisteren nog niet wisten ,
ze sliepen bij het horen en
glipten weg in eeuwigheid,in
je ogen het licht gemaakt of
door handen die hem…
PAAR
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.170 Ze zijn een paar
hij, de man
zij, de vrouw
Je herkent hem
aan z'n groenblauwe kop
zij heet verre van 'n schoonheid
Ze zijn elkaar
al jaar en dagen
trouw
Ze wonen
aan de veste Grave
met zicht op de rivier
Ze kennen
er stroming en verval
ommuring,het zand van loswal
Ze dobberen
bij avondlicht
wieken op bij gul strooien…
Intieme dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag
de groen
blauwe baaien
met hun
opgeschuimd
wit tapijt
hoorde de
lokale tonen
van muziek
nog in lange
uithalen
gevangen
in een speels
en sensueel
ritme dat in
meebewegen
snel en soepel
antwoord gaf
nog stond de
zon te hoog
was het zand
te heet om
heerlijk vrijuit te
kunnen dansen
maar in de
donkere ogen
had…
Zingend op weg
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
725 Moedig gaan we voort
door de woestijn
die wereld heet,
we zijn bevrijde mensen
al staan we na het hete zand
voor metershoge golven,
vertrouwend op de Weg
er dwars doorheen
voelen we kracht
als wijlen broeder Mozes.
Ons is een land beloofd
vol Licht en Vrede,
we zingen liederen,
een wolk gebeden
trekt met ons voort!…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
Liefde is
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
950 Hartstochtelijk lief
als het zaad zich een weg baant
door je schoot
het lichaam nog na praat van ijver
schaduw je van je naaktheid beroofd
gerieflijk bloot de dadelijkheid verpakt
wat de gelegenheid bood
mij ter aarde smakt
als m'n zaad zich een weg baant
door je schoot
cellen als verborgen goden
aan je lippen
het fluwelen zand van warme…
Op hoge benen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 nog flaneert de zomer
met sproet en herfstlach
op hoge benen langs het strand
het mulle zand
en hooggehakte voeten
doen heupen uitbundig groeten
verborgen achter zonnebril
kijken wereldwijze ogen
ondeugend de wereld in
de wind speelt met
het lange blonde haar
dat oplicht in een fraaie draai
zij legt zich
ter aanbidding neer en…
Troosteloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 Met thermometer hoog
in het kwik, duurde de dag een
etmaal lang
De dans echter, die gaf aanleiding
voor een periode die echt
zeer verwart
Als zand in je handen verglijdt de
tijd van eeuwig, naar een moment
van droevig…
verzilverd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 van trap tot trap
neerleg
ik draai me om
langzaam vult de zee
mijn ogen
met een zilvergrijze zon
een meeuw wordt weer
een stip, schip in de verte
ongehaast
misschien is het een teken
dat de horizon zich verdiept
in een stilstaand uur
hoger dan het water
als eb
zonder hoorbare stem
keer ik terug
en teken een uitweg in het zand…
Het oude huis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 De fundering is goed en stevig
maar we bouwen het opnieuw op
Vol vertrouwen want dat zit goed
als ik na maanden ga kijken
Weet ik niet wat ik zie
het is meer zand dan cement
Daar staat het nieuwe huis in aanbouw
ik kijk ernaar dit is niet het huis
De oude fundering staat er nog
dat is het enige wat echt is
Weg is het vertrouwen
als ik wegloop…
bidden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 Bidden is voor mij
erkenning van onvermogen,
het rumoer van binnen
is dan oproer in het zand
het bloed wordt getemd
en de leegte is dan plotseling
genade.
Voor mij is bidden
een eindeloos verliezen
in een bodemloos bestand,
het verbond ontdekken
tussen de gewelddadige wereld,
dit ogenblik
en wat nog komen moet.…
makkers staak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Hokje na hok
Kat en muis
neem nog een slok
en keer veilig huiswaarts muis
slechts slecht komt van kwaad
boos zijn
nog meer pijn
dezelfde raad
Molukkers en Hollandse smaad
slavernij
wekt razernij
duitsers en voetbal laat
alles varen
gooi er zand overheen
we zitten allemaal op blaren
maar zijn allen mens alleen…
contrast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 Hij loopt verslagen door het zand.
Zijn huis verwoest en uitgebrand.
Hij heeft zich nauwelijks bezeerd.
Maar zijn wijk is platgebombardeerd.
Zij zoekt al uren in het puin.
Een tank staat roerloos in de tuin.
Ze roept en huilt allang niet meer.
Omarmt haar pluche teddybeer.
Er loopt een kind dwars door de stad.…
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 We zoeken het zand van vergeten dromen
in de duinen van de toekomst, daar tussen
jouw blonde haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn…
Hobo.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
540 Als je luistert hoe het oude zingt
en sterft tussen eb en vloed, in golven
uitdeint, in afdruk in het natte zand,
als een hobo in de kristallijne lucht,
een gouden stemvork. Stil is mooi
als je fluistert, in lange halen, in wind
over snaren, als je fluistert dat je mij
graag en de meeuw op het strand
en dat je wacht. Stil is mooi.…
Kleine meester
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
711 als een kleine meester herken ik de stukken
van pion tot koning op de troon
bestreed er veldslagen in het hoge Noorden
totdat mijn adjudant werd vermoord
we vochten voor het vaderland
en de vrouwen bij de wasmand
die ons schone kleren gaven
en een pint met schuimend bier
ze zagen onze besmeurde gezichten
en zand en bloed op de mouw
voor…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Vanmorgen zei je:
dat kan niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek…
Zielsverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
530 brief, een brief van jou
leeg weliswaar, maar toch
het kan toch niet zo zijn
dat er na een jaar
van zoveel, niets meer rest
dan stilte
geen vragen, noch gemis
‘s ochtends vroeg wanneer
vogels nog in moeten zetten
schreeuwt mijn lijf me wakker
om eindeloos te malen
want mocht ik zo zwak zijn
dan zal het antwoord
geschreven worden in zand…
Dekmantel vol scheuren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 met zijn hakken in het zand verankerd
denkt hij boven haar uit te toornen
gewapend met zijn dekmantel
waant hij zich onfeilbaar
zij zet de dans in, hij pareert en
kotst opgekropte woede over haar heen
spiegelt feilloos zijn eigen gedrag
in de hoop haar te kunnen raken
gewapend met liefde ontwaart zij hem
als gevangen in zijn eigen pijn…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik draai
zwaai naar
en aai de golven
dompel in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange…
Dromend van mijn leven in de stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is drijfzand, lastig
maar er zijn geen beesten
die mijn ogen uitsteken
om me levend te verscheuren
ook is er geen getij
geen vloed die me verdrinkt
ik zit alleen maar vast
als in beton, het zand
is hard geworden, ja
als er toeristen waren
zou ik naar ze zwaaien
op hun foto’s, maar
er is niemand
ik voel niet eens meer
hoe koud…
Veranderd perspectief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 VERANDERD PERSPECTIEF
Hier zou ik tevreden kunnen zijn
de bomen kraken, suizen en ruizen
bewogen door een zuidwestenwind
het langzaam draaien van de aarde
Rustend zacht in de volle ondergrond
op het vochtig zachte, gouden zand
jij bent verstild tot minimale gebaren
de tikkende stiltes van een distelvink
Hier kan ik gelukkig zijn met blazen…
het erven van de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
823 zand brandt geel
op okermatte vlaktes
de hitte loeit in
as van vele dagen
myriaden zingen hoog
een droog geluid
vibrerend in de stekels
van verdorde distels
de laatste tranen
blinken in het zout van
witte meren, het verdriet
is hier al eeuwen oud
dit leven lijkt gedoemd
te sterven maar het erven van
de dood is weer herboren…
De hopman.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
694 We zullen hem terstond ontweiden
Zijn schelpenhoed ligt al onder ’t zand.…
In de voetstap van mijn vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
711 In de voetstap van mijn vader
wil ik vrij zijn en tevreden,
is hij ook al overleden,
wandelend op 't verre strand,
blijft zijn voetstap
naast de mijne
in het warme zachte zand.…
Liefde en verbondenheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Ik loop
langs
het strand
De schelpen
knarsen onder
mijn voeten
De wind
waait
Speels door
mijn haren
Ik voel
me één
onder het
geluid
van de
bruisende
krachtige
golven
De Zon schijnt
en geeft
een
schitterend
licht
over het
water
Ik pak
een schelpje
op uit het zand
Hou hem even
in mijn hand
en doe
een wens…
Achilles' pijl
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
589 de powertower die een halve mijl
door 't zwarte goud het luchtruim heeft gekozen
staat ongenaakbaar als achilles' pijl
al zinderend te trillen in de vlakte
van het onneembaar muuromzoomde troje
een mini-universum op het zand
reflectie van het oude babylon
na drieëndertig eeuwen weer herrezen
millennial van puur titanium
het middenoosten…
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 ’t Is zand, verdwaald.
Ze maakt u lui,
het zweet brandt nat.
De kou kraakt stil,
legt leed bloot, kil.
Geen droom, geen list,
sneeuw bijt, en is.
Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
Schuim
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
206 Ik keek naar het schuim
aan de branding
Als ijsschotsjes,
bevattende
miljoenen kleurtjes
Wachtend,
gedreven door wind,
trillend en bevend,
als entiteiten liepen ze voort
Dan, eenmaal op ‘t droge zand
bibberend wachtend
totdat wind ze uitdrogen,
verwaaien,
oplossen zou
Mijn vermoeide, gloeiende voeten
werden in de branding…
verleden van nu
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.717 Ik ben even weggeweest
naar de zon en naar het water
waar het zand zijn schelpen leest
vroeger samenkomt met later
Ik ben tot de rand gegaan
van mijn voelen en mijn denken
heb er op een wolk gestaan
zag een engel naar me wenken
Ik ben uit mezelf gegleden
heb als vogel rondgevlogen
zwevend door mijn oud verleden
zoekend naar een nieuw…