3465 resultaten.
De aanloop naar Kerstmis
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
4.874 De aanloop naar Kerstmis
zal nooit meer het zelfde zijn
Destijds een sprong in het duister
met onderzoeken en veel pijn
Overgeleverd en reddeloos
vechtend boven willen komen
In een onbewaakt moment
een abrupt einde aan onze dromen
Kerstmis in een kille witte ruimte
daar raakte we elkaar reeds kwijt
de dood werd zacht aangekondigd
slechts…
luchtbel
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.326 Ze slaan haken in mijn hersens,
lillende lobben die de leegte ruimte geven.
Ik hurk in het zand voor de nevelzee,
rotsen klieven de branding.
Traag verkruimelt het wolkendek
Tranen slijpen mijn wangen,
Een kale ruïne in de schedel geplant.
Vellen vallen van het lichaam.
De planeet mag oplossen in bonte bubbels.…
meditatie
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.527 Als ik uit mijn hoofd ga
en afdaal
daal en daal
tot in mijn hart
daar is het zacht
zachter dan zacht
een warm huis van vlees
een baarmoeder van rozerood
als ik luister
voorbij het ruisen van mijn bloed
voorbij het bonzen van mijn hart
hoor ik stilte, meer dan stil
dan
onhoorbaar geluid
ruimte die me omsluit
duisternis verlicht…
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 Zwarte stippen lossen snel op
in de oneindige graankorrels
en wormen van de ruimte.…
Iets meer tijd
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.272 Geef me even wat ruimte
geef me even wat lucht
Geef me even de rust
opdat ik van opluchting zucht
Laat me even tot mezelf komen
laat me even gaan
Laat me even bezinnen
dan kan ik het straks weer aan
Nu is alles nog donker
zie ik nog niet het licht
Voel ik me buitengesloten
zonder mooi vooruitzicht
Gaat de toekomst weer voor me stralen…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Ik kijk en bevat
de ruimte die me omsluit.
Zachte pastelkleuren
dringen zich naar binnen.
Ik kan ze niet weren,
ze worden steeds sterker.
Kleuren ordenen zich en ik
ontdek de vormen waartoe ze behoren.
Lucht verwisselt van grijs naar blauw,
bloemen openen in oranje en geel.
Licht wordt gezeefd door bladergroen.…
E-mail
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.163 Dat je uitgerekend
denkt aan mij in Stuttgart
waar Stuttgarters wonen
leven en sterven en dat jij
je brief eindigt met veel
liefs dat zich verplaatst
in bits en bytes me rakend
waar nooit eerder tevoren
pijn was geweest doet me
afvragen hoe het nu zit
met tijd, ruimte en afstand
op een wiskundige manier
slaat al mijn remmen los
In de…
lichtpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 ver verbindt dichtbij
spant de ruimte breeduit
de zee blaast tot wolken
de bergen breken tot gruis
de zon schilt zich in partjes
de maan peilt 't diepste lood
het worden is wat blijft
een massa van gewicht…
Hoezo herhaling
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.721 Zand op de wind, een geur
van oude bureaus uit een zwembad,
iemand die hoog in een huis de ramen bespeelt -
het schrift gegeven, lees
tussen de vlugge tekens de weg, hoe de voet
terloops bij het asfalt vandaan gaat,
het zo weer vindt in de ruimte
tussen twee oogopslagen.
----------------------------
uit: Raster nr. 5, 1998.…
Kamer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.374 Drie dagen lang voor rouwbetoon
zou de ruimte openstaan voor wie
zich wilde laten zien en de enkele die
medelijden had met de enige zoon.…
Wereld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
879 Laat dan ook voor het nageslacht
nog wat van deze wereld over
geef ruimte aan al wat leeft
dan heeft Hij het niet voor niks bedacht.…
Droom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 hij droomde van een paradijs
als vogel spreidde hij zijn vleugels
bezag de fijne schoonheid van veraf
het leven in verleden aan de einder
op weg naar die wereld werd hij gestopt
onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte
kwam daar ten val door onmacht en twijfel
zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet
tot hij terechtkwam in zeeën van…
Mishandeling
netgedicht
4.2 met 55 stemmen
2.726 De woede vreet
de ruimten leeg
holt woorden uit
woedt wreed
maar zweeg
gaf geen geluid
het offerlam
in pijn gehuld,
verlaten
mag niemand haten
nooit hulp vragen
moet alles maar verdragen
wie lijdt heeft schuld
wordt daar gelaten
gesloopt
in slecht geduld
kan toch niet praten
verslagen
maar mag nooit klagen
wie huilt wordt niet…
Avond
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.279 Soms klonk over de vallei het denkbeeld van een stem ten tijde van het avonduur
als de lucht al leeg was, het onderworpen land
waarin niets sprak, de weg die met de ogen volgbaar
liep in alle stilte langs loofbos van het buiten
en in de ruimte boven aarde - klokslag negen uit de toren van het gat
dat naast zijn akkers ligt en weiden
en zijn bongerd…
Onthulling
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
775 een weinig verhullende tanga
's Middags op het drukke terras
speelt de wind met haar strandjurk
ze strijkt hem haast verlegen glad
de mannen idealiseren haar
door zon en zeewind bemind lichaam
het maakt haar aantrekkelijker dan
welgeschapen naakt op 't strand
schitterend metafoor voor 'n gedicht
als een speels gesluierd verhaal met
ruimte…
Heet de dood God
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.223 als ik mijn tred steeds meer
in tijd en ruimte vertraag
en mijn gang langs rododendrons
ten einde beperk tot een van hen
dan denk ik steeds minder meer
is mijn omgeving nog maar
een haast gedachteloze haag
benader ik nu een goddelijke sfeer?…
Niemandsland
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.684 Er is geen tijd voor de verweesde
die zijn voorland heeft geerfd
maar gebogen door de regen gaat
een arm om zichzelf slaat
en tussen de gevreesden
als een stenen boom versterft
Er is geen ruimte voor de loze
die zijn luiken heeft verstaald
gebukt zoekt naar de sporen
die anderen toebehoren
en tenslotte als een broze
in niemandsland verdwaalt…
het boek Dzyan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Boeken verzwijgen hun geheimen uit vrees te worden verbrand
Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband
Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat
Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt
Alles evolueert
Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei
Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij…
het zal allemaal gewoon doorgaan
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
889 het zal allemaal gewoon doorgaan ook na ons
leven blijven er nog meer dan genoeg
gedichten te schrijven met een goede afloop
ik ben niet van plan zorgelijk te doen
over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving
woorden zullen als aas door de ruimte zweven
op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen
wetende om er iets fatsoenlijks…
Niet meer gewoon
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
720 met het plannen van de ruimte
waarin wij leven met elkaar
spreiden zich verbanden
voelen wijken het gevaar
al lang niet meer gewend
aan delen van verleden
versnippert zich geheugen
dat de samenhangen smeedt
verholen groeit er zielenleed
tussen opgetrokken muren
in verre van een veilig thuis
levens kruisen maar we gluren
immer buiten…
waar niets alles is
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
802 weemoed kleurt de lucht grauw grijs
snijdt littekens in mijn ziel
maar hoog boven winden
spreidt meeuw haar vleugels
hoger steeds hoger draagt zij de pijn
ver boven ruimte en tijd
geen stilte geen lawaai
niets is alles - alles is niets
haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen
op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon
terwijl tussen…
Verpozingen 1-3
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
710 De dood ligt er
in ijsblauwe ruimte
uitgesteld te zijn.
De laatste jaren
zijn als eonen
eeuwig nu geweest.
2.
Alles heeft geleefd
alles is geweest
en niets is vergeten.
Eens zal zijn bewezen
dat wat nog komt
altijd al gegeven was.
Louter verpozing
een eindeloos tanen
een ijl uitdijend heelal.
3.…
tristesse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
765 'schuilend onder het droppelend lover'
met deze fraaie volzin van de jonge dichter
Hans Lodeizen begon het destijds
de weemoed van weleer die nooit verdween
maar altijd hangen bleef
in mijn persoonlijke dampkring
de vasthoudendheid van melancholie
die rondwaart als een onontdekte planeet
in de ruimte die mijn wereld heet...…
toverlantaarn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.132 donkergrijs
geheven slurf
en ronde poten
rechthoekige repen glas
in gezaghebbend karton
dan geleid door vader’s hand
scheidt het donker van het licht
stapt een levensgrote Piggelmee
in de piste op de muur
op zijn stem schuift
de dwerg tussen pot en zee
profeteert den tovervisch
haar les in nederigheid
worden wij in de warrelende ruimte…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.172 Tijd om ongeplukte bloemen
aan het licht te rijgen, tijd om ruimte
langzaam vol te schrijven.
De stilte in de regenton na regen
schijnt de zon
alsof ze zomaar kon
bewegen
als het schrijvertje zo vlug
dromerige kringen heen
en terug.…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 ik orakel labyrinthen
spoorloos zonder hinten
spreek alleen met zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner…
kleine kristallijne zonnestraal
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
820 jij kleine
kristallijne zonnestaal
dwaal door de ruimte
ploeg een voor in de tijd
van de schaduw daarachter
door snelheid bevrijd
in jou
dansen stofjes
op de stilte van wind
in de rust van het denken
die zijn kleur
in herinnering vindt
jij brengt
het licht en de
warmte vandaag
je schijnsel is vaag
maar weerkaatst
in het raken…
Maken de man
netgedicht
3.6 met 59 stemmen
32.390 Uitbundig voeg ik mij in ‘t gepluimte
jubelend over hoe hij mij heeft bejast
en verdwaal dan in de ruimte
waarin slechts de stilte past.…
danste in fragiel bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 je spitzen trapten
op het koord
je stapte zonder zinnen
vroeg me om opnieuw beginnen
ik nam je bij de hand
je danste in
fragiel bewegen
samen kwamen we de
woorden tegen die
duidden op een vals cadans
jij gaf mij de kans
het koord weer aan
te spannen zodat
oneerlijkheid geen ruimte
kreeg om van het touw te vallen
je…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 woorden
en steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw
van mijn stilte
bouwen muren
de ruimte…