Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

De aanloop naar Kerstmis

hartenkreet
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 4.874
De aanloop naar Kerstmis zal nooit meer het zelfde zijn Destijds een sprong in het duister met onderzoeken en veel pijn Overgeleverd en reddeloos vechtend boven willen komen In een onbewaakt moment een abrupt einde aan onze dromen Kerstmis in een kille witte ruimte daar raakte we elkaar reeds kwijt de dood werd zacht aangekondigd slechts…

luchtbel

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.326
Ze slaan haken in mijn hersens, lillende lobben die de leegte ruimte geven. Ik hurk in het zand voor de nevelzee, rotsen klieven de branding. Traag verkruimelt het wolkendek Tranen slijpen mijn wangen, Een kale ruïne in de schedel geplant. Vellen vallen van het lichaam. De planeet mag oplossen in bonte bubbels.…
Wimper3 april 2003Lees meer >

meditatie

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Als ik uit mijn hoofd ga en afdaal daal en daal tot in mijn hart daar is het zacht zachter dan zacht een warm huis van vlees een baarmoeder van rozerood als ik luister voorbij het ruisen van mijn bloed voorbij het bonzen van mijn hart hoor ik stilte, meer dan stil dan onhoorbaar geluid ruimte die me omsluit duisternis verlicht…
Lizzy21 november 2002Lees meer >

De roeken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Zwarte stippen lossen snel op in de oneindige graankorrels en wormen van de ruimte.…
Henry Hes16 januari 2003Lees meer >

Iets meer tijd

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Geef me even wat ruimte geef me even wat lucht Geef me even de rust opdat ik van opluchting zucht Laat me even tot mezelf komen laat me even gaan Laat me even bezinnen dan kan ik het straks weer aan Nu is alles nog donker zie ik nog niet het licht Voel ik me buitengesloten zonder mooi vooruitzicht Gaat de toekomst weer voor me stralen…

Ontwaken na coma...

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Ik kijk en bevat de ruimte die me omsluit. Zachte pastelkleuren dringen zich naar binnen. Ik kan ze niet weren, ze worden steeds sterker. Kleuren ordenen zich en ik ontdek de vormen waartoe ze behoren. Lucht verwisselt van grijs naar blauw, bloemen openen in oranje en geel. Licht wordt gezeefd door bladergroen.…
Ditheke3 september 2002Lees meer >

E-mail

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Dat je uitgerekend denkt aan mij in Stuttgart waar Stuttgarters wonen leven en sterven en dat jij je brief eindigt met veel liefs dat zich verplaatst in bits en bytes me rakend waar nooit eerder tevoren pijn was geweest doet me afvragen hoe het nu zit met tijd, ruimte en afstand op een wiskundige manier slaat al mijn remmen los In de…

lichtpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 812
ver verbindt dichtbij spant de ruimte breeduit de zee blaast tot wolken de bergen breken tot gruis de zon schilt zich in partjes de maan peilt 't diepste lood het worden is wat blijft een massa van gewicht…

Hoezo herhaling

gedicht
3.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 15.721
Zand op de wind, een geur van oude bureaus uit een zwembad, iemand die hoog in een huis de ramen bespeelt - het schrift gegeven, lees tussen de vlugge tekens de weg, hoe de voet terloops bij het asfalt vandaan gaat, het zo weer vindt in de ruimte tussen twee oogopslagen. ---------------------------- uit: Raster nr. 5, 1998.…
Eva Gerlach25 oktober 2020Lees meer >

Kamer

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.374
Drie dagen lang voor rouwbetoon zou de ruimte openstaan voor wie zich wilde laten zien en de enkele die medelijden had met de enige zoon.…

Wereld

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 879
Laat dan ook voor het nageslacht nog wat van deze wereld over geef ruimte aan al wat leeft dan heeft Hij het niet voor niks bedacht.…

Droom

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
hij droomde van een paradijs als vogel spreidde hij zijn vleugels bezag de fijne schoonheid van veraf het leven in verleden aan de einder op weg naar die wereld werd hij gestopt onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte kwam daar ten val door onmacht en twijfel zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet tot hij terechtkwam in zeeën van…

Mishandeling

netgedicht
4.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 2.726
De woede vreet de ruimten leeg holt woorden uit woedt wreed maar zweeg gaf geen geluid het offerlam in pijn gehuld, verlaten mag niemand haten nooit hulp vragen moet alles maar verdragen wie lijdt heeft schuld wordt daar gelaten gesloopt in slecht geduld kan toch niet praten verslagen maar mag nooit klagen wie huilt wordt niet…
chatfant13 maart 2007Lees meer >

Avond

gedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.279
Soms klonk over de vallei het denkbeeld van een stem ten tijde van het avonduur als de lucht al leeg was, het onderworpen land waarin niets sprak, de weg die met de ogen volgbaar liep in alle stilte langs loofbos van het buiten en in de ruimte boven aarde - klokslag negen uit de toren van het gat dat naast zijn akkers ligt en weiden en zijn bongerd…

Onthulling

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 775
een weinig verhullende tanga 's Middags op het drukke terras speelt de wind met haar strandjurk ze strijkt hem haast verlegen glad de mannen idealiseren haar door zon en zeewind bemind lichaam het maakt haar aantrekkelijker dan welgeschapen naakt op 't strand schitterend metafoor voor 'n gedicht als een speels gesluierd verhaal met ruimte…
Custor16 februari 2008Lees meer >

Heet de dood God

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.223
als ik mijn tred steeds meer in tijd en ruimte vertraag en mijn gang langs rododendrons ten einde beperk tot een van hen dan denk ik steeds minder meer is mijn omgeving nog maar een haast gedachteloze haag benader ik nu een goddelijke sfeer?…

Niemandsland

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Er is geen tijd voor de verweesde die zijn voorland heeft geerfd maar gebogen door de regen gaat een arm om zichzelf slaat en tussen de gevreesden als een stenen boom versterft Er is geen ruimte voor de loze die zijn luiken heeft verstaald gebukt zoekt naar de sporen die anderen toebehoren en tenslotte als een broze in niemandsland verdwaalt…

het boek Dzyan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Boeken verzwijgen hun geheimen uit vrees te worden verbrand Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt Alles evolueert Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij…

het zal allemaal gewoon doorgaan

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 889
het zal allemaal gewoon doorgaan ook na ons leven blijven er nog meer dan genoeg gedichten te schrijven met een goede afloop ik ben niet van plan zorgelijk te doen over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving woorden zullen als aas door de ruimte zweven op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen wetende om er iets fatsoenlijks…
klaes7 juli 2008Lees meer >

Niet meer gewoon

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 720
met het plannen van de ruimte waarin wij leven met elkaar spreiden zich verbanden voelen wijken het gevaar al lang niet meer gewend aan delen van verleden versnippert zich geheugen dat de samenhangen smeedt verholen groeit er zielenleed tussen opgetrokken muren in verre van een veilig thuis levens kruisen maar we gluren immer buiten…
Ludy Bührs17 augustus 2008Lees meer >

waar niets alles is

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 802
weemoed kleurt de lucht grauw grijs snijdt littekens in mijn ziel maar hoog boven winden spreidt meeuw haar vleugels hoger steeds hoger draagt zij de pijn ver boven ruimte en tijd geen stilte geen lawaai niets is alles - alles is niets haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon terwijl tussen…

Verpozingen 1-3

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
De dood ligt er in ijsblauwe ruimte uitgesteld te zijn. De laatste jaren zijn als eonen eeuwig nu geweest. 2. Alles heeft geleefd alles is geweest en niets is vergeten. Eens zal zijn bewezen dat wat nog komt altijd al gegeven was. Louter verpozing een eindeloos tanen een ijl uitdijend heelal. 3.…

tristesse

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
'schuilend onder het droppelend lover' met deze fraaie volzin van de jonge dichter Hans Lodeizen begon het destijds de weemoed van weleer die nooit verdween maar altijd hangen bleef in mijn persoonlijke dampkring de vasthoudendheid van melancholie die rondwaart als een onontdekte planeet in de ruimte die mijn wereld heet...…

toverlantaarn

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.132
donkergrijs geheven slurf en ronde poten rechthoekige repen glas in gezaghebbend karton dan geleid door vader’s hand scheidt het donker van het licht stapt een levensgrote Piggelmee in de piste op de muur op zijn stem schuift de dwerg tussen pot en zee profeteert den tovervisch haar les in nederigheid worden wij in de warrelende ruimte…
masetto11 februari 2007Lees meer >

Gejaagd door de wind

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Tijd om ongeplukte bloemen aan het licht te rijgen, tijd om ruimte langzaam vol te schrijven. De stilte in de regenton na regen schijnt de zon alsof ze zomaar kon bewegen als het schrijvertje zo vlug dromerige kringen heen en terug.…

ik orakel labyrinthen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 695
ik orakel labyrinthen spoorloos zonder hinten spreek alleen met zon en wolken om me heen de hemel is gesloten de ruimte is te groot maar ik ben vastbesloten een weg te vinden uit de dood handen reikten trokken terug omdat de hitte te intens was om te leven ze keerden mij de rug nog zie ik je lach, ogend naar de horizon herinner…

kleine kristallijne zonnestraal

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 820
jij kleine kristallijne zonnestaal dwaal door de ruimte ploeg een voor in de tijd van de schaduw daarachter door snelheid bevrijd in jou dansen stofjes op de stilte van wind in de rust van het denken die zijn kleur in herinnering vindt jij brengt het licht en de warmte vandaag je schijnsel is vaag maar weerkaatst in het raken…

Maken de man

netgedicht
3.6 met 59 stemmen aantal keer bekeken 32.390
Uitbundig voeg ik mij in ‘t gepluimte jubelend over hoe hij mij heeft bejast en verdwaal dan in de ruimte waarin slechts de stilte past.…
kees keizer27 december 2003Lees meer >

danste in fragiel bewegen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
je spitzen trapten op het koord je stapte zonder zinnen vroeg me om opnieuw beginnen ik nam je bij de hand je danste in fragiel bewegen samen kwamen we de woorden tegen die duidden op een vals cadans jij gaf mij de kans het koord weer aan te spannen zodat oneerlijkheid geen ruimte kreeg om van het touw te vallen je…
wil melker28 januari 2006Lees meer >

Monoloog

netgedicht
5.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
woorden en steeds vaker ben ik de schaduw van iedere dag onder bomen en wolken dicht gewaaid krom ik mijn handen rond het eenzame lied over druppeldiepe stenen en rauwe monden schuurt het zand de hese zinnen van vogels die ik niet herken maar stroomafwaarts huilen achter de schaduw van mijn stilte bouwen muren de ruimte…