3890 resultaten.
Winterslaap
gedicht
4.2 met 89 stemmen
15.543 Oktober sombert aan mijn deur
met windstille mistige dagen
herinnert me met heftige vlagen
dat alles van nu af verandert van kleur.
Steeds troostelozer biedt de dag -
terwijl ik mij met knusheid wapen
maar me toch langzaam in voel slapen -
een uitweg naar het zelfbeklag.…
Woede-uitbarsting
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.017 de man houdt zich niet meer
in met een verwoestende trap
versplintert hij de deur het raam
gaat er aan weg met dat bord
de vazen vliegen door de lucht
scherfgekraak onder de voeten
kleurenposters scheurend afgerukt
de wand beschreven: de groeten
het zijn de díngen die pijn lijden
plaatsvervangend voor schimmen
uit een slecht verwerkt…
Het skelet
gedicht
3.3 met 49 stemmen
14.313 Tuig waarin de tocht een liedje fluit;
koets van been onder de zoden
vastgereden, ooit geledigd
en vernietigd door de nacht;
ribben klemmen als een deur.
Daar zat misschien een ziel
die niet meer wist waarheen.
-------------------------------
Uit: 'Sneeuwboekhouding', 1995.…
Het vuur deed open
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
855 ik klopte aan
de hellepoort
het vuur deed open
verbrandde insgelijks
onschuld en wat knopen
die bonden het bestaan
ik ben gegaan
op een levenspad
vol sloten zij gingen
nooit vanzelf open
versleutelde
de mogelijkheden
die ik had helaas
nooit paste wat
tot ik jouw deuren zag
jij was niet gesloten
stond altijd open
ik heb me…
Politiek in driekwartsmaat
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 Achter de gesloten deuren
van het hoog establishment
zit men zich luid te bescheuren
met Jan Modaal die niemand kent.
Eens de camera's gaan draaien
ziet men stijve pokerklazen
die de brave Jan gaan paaien
met geleerde holle frazen.
Is de journalist verdwenen ?
Werd hun speech goed opgemerkt ?…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Opgesloten vrienden verhangen hun jassen
aan scheefgezakte deuren.…
Eerste liefde
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.282 eerste liefde lange paardenstaart
kijken in kleuterliefdekleur
babyzeep en blond haar
snikkend snoof haar geur
zij snoof een eigenwijze kinderblik
jongens horen er niet bij vind ik
dacht ze toen hij haar naam zei
en staarde naar de deur
alsof ze lucht en bloemengeur wilde
een lonk over haar schouder trilde
zijn laatste weerstand stond…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 ik heb de zee gezien
zo vlak en verlaten van handen
dat ik op haar buik kon
wandelen
de wind viel stil, ook
de schaduwen om over te
springen
niemand groette mij of
deed deuren open en ik vergat
de vele monden, gered uit
het bestaan
van millimeter ribben
mager uit het bloed
van het kind dat op de horizon leek
kortademig door de…
drie zondagse koningen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.114 daar lopen ze weer
de honderden driekoningen
met hun zakjes van Delhaize
en af en toe van de GB
hun scheefgezakte kroontjes
boven verheugde koontjes rood
van het winters temperament
er wordt wat aangebeld
vandaag, een luie zondag
dag te laat, vergeet het maar
met kleine oogjes aan de deur
zal er geluisterd worden
naar zoetgevooisde kinderstemmen…
Stadshaas
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
659 de Meir overstroomd
er loopt teveel volk
met de tanden op de grond
onder zaken beladen die
niemand ooit wil dragen
ergens en nergens flitst
een stadshaas tussendoor
met een gepeperde haast
op weg naar een stadshuis
de luis van het stedelijk schoon
om de deur toe te knallen
de kilte om hem heen
was hem te veel, waar
zijn al zijn buren…
Geen nacht zonder voorbode
gedicht
3.4 met 31 stemmen
9.415 eenmaal omvat poëzie
een avond dodende lezer
die een meedogend boekje
valse trappen op en af draagt
tussen zijn overspoelde wijnkelders
en een badkamer zonder spiegeltroost
waar een vrouw zich volgeschreven
inlaat met veelkoppig schuim
dat een beeldtaal opkloppend
vanonder de deur uitrukt
alsof in zijn wanruimte nevels neerdalen…
Geboden
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.962 Vormsel Doopbeloften
Beschermende deken
Kerk en ouders
Eerste streken
Deuken Scheuren
Ongeluk en pijn
Gesloten deuren
Verloren samenzijn
Geloof Hoop
Liefde en berouw
Verwarde knoop
Waardeloze trouw.…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 het regent
ik lepel tranen
van nieuw geluk
spreid ze uit
als geurig balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te…
huisje van papier
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.333 ik bouw je een huisje van papier
met klinkers en medeklinkers
invoegen doe ik later
ik denk aan je
met liefelijke letters
die je makkelijk ontcijfert
met losse woorden
zonder tekens in een open brief
een zegel kleef ik niet
ik schuif mijn brief
onder de deur naar binnen
ik bel niet aan
binnenshuis lees je
met ogen die vanzelf vergroten…
Sorry
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.535 Wind regen en het is kil in huis
De deur blijft gesloten ik ben thuis
Wachtend op dat bekende op de trap
Dat belletje die herkenbare voetstap
Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt
Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen
Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt
Niet beseffend de verschrikkelijke gevolgen
En als ik mij spiegel…
daarna
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
612 de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor gemis
regisseur…
Gevallen ster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
455 De deur staat open
wagenwijd
niet voor iedereen
nee, het heeft een doel
ik fluister naar de maan
laat een ster vallen
want mijn wens
is al gedaan.…
Memento
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
995 hoe groot toch het verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons onbevangen
laafden aan het boezemmeer
waar ik aan knoopjes prutste
jouw zoete geur opsnoof
zweet van onze lijven gutste
speelde een bloesje met het loof
een minnelied zo warm van kleur
dat in weemoed aan komt waaien
door de openstaande deur
wil ik lezen in het avondlicht…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 Dan hoor ik een deur,die lichtjes wordt bewogen
en zachte stappen die de kamer binnenkomen...,
ik voel een paar koele handen op mijn ogen.…
Zoutoplossing
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.866 voor de wegen
En om als samenleving bij te dragen
Wil ik u, als medeburger vragen
Graag uw eigen stoepje schoon te vegen”
“Mijn uitspraak vind ik echt niet ongewoon
Ik houd altijd mijn eigen straatje schoon”
------------------------------------------------------------
…Premier Balkenende wil dat iedereen de sneeuw wegveegt voor zijn deur…
Haast je niet
gedicht
4.3 met 20 stemmen
22.501 De tijd vergaat wel
en de dood is als een deur
die je kunt open doen.
Leef niet het rechte der oplossingen na.
Sta niemand na.
Spreek echter. Sommigen willen weten
wat er valt te zien.
-----------------------------------------------
uit: 'Variaties op een afscheid', 1956.…
Zij, die waren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
600 zijn zij vermisten binnen kaders van het raamwerk
of schimmige figuren die vitrage draperen
achter gebarsten glas in uitgewoonde kamers
waar zij woorden graveren met lange nagels
en klagend krijten in holle klanken
die betonmuren impregneren
deuren slaan als vanzelf in ‘t slot
en sluiten wezens met ogen van licht buiten
het zicht op uurglazen…
thuis /fado
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
749 thuis is daar
waar liefde
de deur opent
en rust zich nestelt
in een oude stoel
waar geluk dwarrelt
als gouden stofjes
in een zonnebaan
en het oude
schilderij verlicht
waar geuren
van lavendel en roos
zich vermengen en
gastvrij binnen komen
door het open raam
thuis is daar
waar tevredenheid
de gordijnen sluit
een vrije vertaling…
Zuid-Afrika
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.350 Zuid-Afrika was niet
aan de deur,
maar voor jou was het aangenaam,
en geen sleur.
Lieve dochter van mij
ik ben echt blij
om je weer in mijn armen
te sluiten.
En niet te moeten denken
zal alles daar zo ver
haar de vreugde schenken
dat ze had verwacht?
Wel gekomen terug thuis
mijn kleine lieve muis.…
hoezo ongelijke strijd
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
807 hij staat op punten vóór
de vijand tegen wie ik wel móet véchten
zoals ik vaak van kenners hoor
maar ik mag hem wel
als hij zich koest houdt
kunnen wij nog samen door één deur
sindskort heb ik een deal gesloten
met hem, er is een tijd van strijd
maar ook weer van op adem komen
begraven wij de strijdbijl voor heel even
dan raak ik zelfs…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Huis met een demonisch lot,
gesloten deuren, gesloten luiken,
van binnen en buiten op slot.
Vesting van verbeten smart,
zonder licht of leven prijs te geven.
Zelfs de leegte verdwijnt in het zwart,
zwelt aan tot ontilbaar gemoed.
Huis van de versteende bewoner
en muren van vlees en bloed.…
In de naam van de vader
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Boven de deur hing een kruis.
Je had een opgerolde handdoek onder je kin
zodat je mond niet zou openvallen.
Ik zag je litteken op je linkerhand,
die keer dat de lading vastzat
of toch ook weer niet.
Je had een donkerrode pyjama aan
met zwarte en witgrijze verticale streepjes.
Ik dacht het beeld kwijt te zijn
of toch ook weer niet.…
Gauw vergeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 Er goort een gordijn
voor het verleden
rafelt mijn herinnering stuk
een laatste lief
sloeg de deur verdovend dicht
schrikbeeld uit vergeelde krant
bed hinkend op drie poten
slaat terug in oude stand
bereidt om weer een nacht
mijn lief te dragen
robuust stammend uit de tijd
van grootvaders escapades
streel ik het voeteneind
klaart in mij…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…