2736 resultaten.
Kort geleden 3
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
3.821 mij merkten ze niet op
snoof de geur van suiker
beluisterde gekruide verhalen
en als 'k eindelijk aan de beurt was
wist 'k niet meer wat 'k moest halen
en met rode wangen van schaamte
holde ik snel naar huis.…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik langzaamaan
de velden en verliest de zomer
eindelijk…
Tropische lijken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.654 Verdampte hitte
rammelt als verroeste uitlaatklep
de bergen uit
zwermt huilend uit over
oases van verscholen
inboorlingenbotten
Die venijnige klaagzang toont
de blanke het
verwrongen lijden van
roemloos verzande tropen en
laat hem vrijwillig vluchten
Eindelijk
terug bij 't druilerige weer
glibberen bevroren tegels
zijn zolen onderdoor…
een nieuw jaar nadert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.070 uitgebreid vergadert
heb jij je targets ook gehaald
de bonus weer vergaard
ik zeg niks totdat je opent
kom maar mijn schat
ik heb de rekeningen al geteld
je presteerde als geen ander
maar tussen ons
is er wel wat veranderd
je ging gewoon je eigen weg
je had het al gezegd
wilde op eigen benen staan
je hebt dat dit jaar eindelijk…
nog gehoord
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
4.469 acht en een kwart
de avond aangekomen
sluit de deur van het kantoor
met een aluminium klik kil
de volwassen dag binnen
en hij eindelijk buiten
door de straten verdoofd
een man met zijn hoofd verloren
in de jaren van al wat geleden
door zijn neus plots die geur
van versgebakken haring
pleisters op de knieën
en weer veel te laat thuis…
Uitgeslapen lente
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.110 het was al ruimschoots in de lente
maar het leek of alle wekkers achterliepen
waardoor merels nog steeds wintersliepen
door het ontberen van een pinnige dirigente
tussen wat witbevroren sprietjes door
piepten krokussen eerst heel nieuwsgierig
doch vermenigvuldigden zich al snel tierig
tot een blozend voorjaarsmetafoor
eindelijk is de zomerzwaluw…
Zinloos
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.246 De dagen klinken hol zonder jouw stem
en doelloos dwaal ik door de klanken
die jij achterliet
een zucht, een lach, jouw adem
levenskracht voor haar
bij wie jij stilstond
lief hebt
had
de ‘ik’ in mij
het was alsof ik eindelijk
de reden van het leven wist
zoals ook jij vervulling vond
voor even
daar de zin van mijn bestaan
jou…
Sober leven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.352 Eindelijk, daar staat het
te glimmen in de zon.
Ik zit en kijk rond.
Opgelucht, net op tijd.
Geniet van de bloemen.
Absorbeer de stilte.
Slechts mijn zucht van
opluchting is hier hoorbaar.
Sta op, gebruik de krant
van vorig jaar, schoon!
Kijk in het klein kuiltje.
Het wordt tijd voor een nieuw gat!…
Táctica y estrategia = tactiek en strategie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.415 voorwendsel
maar te blijven in jou
Mijn strategie is
eerlijk te zijn
en weten dat jij eerlijk bent
en dat we elkaar niet verkopen
schijnvertoningen
opdat er tussen ons tweeën
geen gordijn is
noch afgronden
Mijn strategie is
daarentegen
dieper en simpeler
Mijn strategie is
dat op een dag
ik weet niet hoe
met welk voorwendsel
je me eindelijk…
een warme vleugellach
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
821 ik zag je
met de nieuwe
vleugels vliegen
wat houterig en
niet gewend
je maakte snel
contacten voelde
dat je werd gekend
de lacht steeds breder
in een eindelijk erkend
je rust nu even
kijkt in verbazing
om je heen is dit nu
wat altijd beloofd is
navertellen kon niet één
nog zwaaien achter
je de handen die je
ooit vol liefde…
doekte stof in ruime zwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 ik zag je in de ramenzeem
het glas dat eindelijk
jouw spiegel kon vervangen
je spic en spande
zuchtte vol verlangen dat
dit beeld voor weken bleef
doekte stof in ruime zwaaien
dweilde vloeren zonder aaien
schudde bedden op en ineens
was er die sanitaire stop
keek het bad je lachend aan
in een kalkrijk vergeten
deze dag dag heb…
je werk was slopend
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
852 gingen voor maan
de zon en plukten
de sterren die voor
ons schenen van verre
stenen blokkeerden de weg
je hebt het gezegd
zij kenden gevoel
hielden gedachten gegijzeld
we waren vertwijfeld
jij bereikte ons doel
het pad is nu recht en de
grootste blokkades geslecht
je werk was slopend
maar de weg is heropend
we leven weer eindelijk…
ik liep de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 en verkeer
de enkele grasspriet die vertrapt werd
deerde niet zoals anders want het was weg
van alles en nog wat – het voelde geweldig
wat weerkeerde aan het einde van die dag
had verschillende vormen van tederheid
ik kon lachen om je opengesperde mond
maar ook je ogen die vuur spuwden
zelfs tegen mij maar het maakte niet uit
toen eindelijk…
Signum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.420 Eindelijk verschijnt het licht
in zevenvoud
subliem.
donderdag 7 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 69…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.868 Telkens was er ergens iets, waardoor het er weer was
Zoals in de winkel (die keer toen op de fiets)
Zat het onzichtbaar in mijn tas
Zo leken maanden weken en dagen verstreken
Met Verlangen aan mijn zij
Totdat het eindelijk iets zei
Maar ik hoorde het niet
En weg was Verlangen
Zachte echo’s zeggen het nog na
‘Ik ben alles wat je waarlijk…
Iedere verleiding
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
825 beste wensen
alweer uitgedeeld
een week van handen schudden
mooie praatjes die zo vaak
de echte gaatjes niet meer vullen
gul en warm de blos
van drank nog op de wangen
in mijn handen reeds de
eerste bitterbal want het
nieuwjaar recipieert nog overal
toch is er een verschil
op klokke twaalf heb ik
voor het eerst in een lang
leven eindelijk…
Storm
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
533 Eindelijk moest ook die storm overstag,
ze ging kennelijk alleen ten gronde
aan haar eigen onbetamelijk wangedrag,
de wind nam af, de zon scheen flauw,
het mozaïek werd blad na blad verslonden
en ik, ik nam alles gelaten in ogenschouw.…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard bereikt
de nacht wordt onthoofd
en bloed sijpelt dood maar
het eeuwige leven elixer gloeit
eindelijk…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor stervenden een druppel
op de rand van de eeuwigheid
die zich eindelijk zal vermengen
in een eindeloze zee van...tijd.…
Gevonden.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.359 zomerdag
Ik was meteen verloren
toen ik die blik in zijn ogen zag
Ik vond hem bij de liefde en de rust
die ik gevonden had
Ik voel nog de kracht die hij me gaf
en het gelukkige gevoel dat ik bezat
Wat ik toen had gevonden
ben ik allang weer kwijt
Ik heb een harde les geleerd
maar weet nu dat alles slijt
Ik heb de rust weer gevonden
eindelijk…
individuele kansen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
789 De glans van ongekende stilte was het feit
van getrooste golven vol gelach waarin de
kwetsbaarheid van het gesloten hart eindelijk
werd geopend door de stralen van onafhankelijke woorden.…
Radio langs de zeelijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
728 Als ik je dan eindelijk weet te verleiden
tot een dagje aan het strand
waait het veel te hard en
valt je oortje telkens uit.
Maar Twente verliest,
zo bevestigen ook de buren.
Dan is er al dat verdomde zand
en zijn er honden overal en
is het kindergejank niet te harden.…
City Lights
gedicht
4.0 met 8 stemmen
9.198 De ruimte, eindelijk. Een klok die luidt.
Het is het stadsplein van een oude prent.
Tientallen stegen komen er op uit.
Poort, boog en standbeeld, alles is present.
Traag loop ik op het stralend marmer af.
Het is, hoe kan het anders, volle maan.
Een uil roept. In de verte klinkt geblaf.
Ik zie mijn moeder op de sokkel staan.…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Jouw schaduw, zwevend door mijn lichaam,
vertelt het verhaal geschreven in mijn wezen,
na al die droomloze nachten was ik eenzaam,
tot ik eindelijk jouw ziel weer kon lezen.…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste vlokken
Ze wilde zich aan zomers niet meer branden
De lentekriebels legde ze aan banden
Met dun grijs haar in plaats van lange lokken
Ze had zich eindelijk…
De zee geeft, de zee neemt
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.612 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk…
Maar je ogen spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
528 spraken
in luchtigheid
zijn we gaan lopen
herinneringen kwamen boven
de angst voor het geluid
het kraken van de trap
zond die signalen voor zich uit
de klink deed open
waar je gedachten sloten
wachtend op wat moest
tranen zijn verdwenen
kou en kilte zijn verschenen
in afweer van intimiteit
vandaag heb jij je hand geopend
je eindelijk…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Eindelijk heb ik de zolder opgeruimd.
Geen stofnest heb ik er vergeten.
Oude boeken raakten er geschift.
Afstoffen heb ik opnieuw geleerd.
Spinnen heb ik achterna gezeten.
Nu pas durf ik in mijn kelder af te dalen.
Hersenspinnen kruipen daar driftig rond.
Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen.…
DE LAATSTE PIL
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 klein ogenblik
want die stap beangstigde haar
Eerst maar een streepje lipstick
en ja daarna moest ‘t dan maar
Ze staarde nog even in ‘t glas
of dat haar opzet wijzigen kon
Ze zonk terug op haar matras
dacht aan baby’s in zomerzon
Plotseling besloot ze het maar;
wou haar straaltje zonneschijn
En het allerliefste nog..dat jaar
wou zij eindelijk…
A Never Ending Voyage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Wanneer ego's eindelijk durven zwijgen.
Wanneer moed het wint van blinde angst.
Pas dan begint een Never Ending Voyage.…