5397 resultaten.
Papieren dromen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.132 het zijn slechts schetsen
van papieren dromen
verbeelde avonturen
uit een grijs verleden
-opgefrist in kleur-
laag voor laag
worden gekunstelde kleuren
in vormvaste lijsten gegoten
om ze te modelleren naar
de wens van de gedachte
toch vervagen ze weer
doordat fantasie nooit raakt
aan het natuurlijke prisma
van de werkelijke beleving…
stukjes geluk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 ik heb mijn
blokken gepakt
zij waren netjes gelakt
na een speeltijd
vol butsen en krassen
vroeger wilde ik
groter en hoger
stapelen en meer
tot het fout ging
die laatste keer
het bouwen
was afgelopen
ongebreidelde
groei uitgesloten
het spelen voorbij
tijd voor echt leven
belangrijke zaken maar
ik kan het niet laten
blokken zijn…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
NOTRE DAME DE VALDEUR
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
922 ik leun
nog wel gestrekt
tegen de zware penant
strak gelijk de muur zicht rekt
van onder naar de top
zo ver ik kan zien de bovenkant
als gemetseld voel ik mij
opgenomen in het verleden
denk aan de gespierde bouwers
die immer meer
de hoogte bereden
zelfs mijn geest
aanvankelijk aards gericht
geeft stilaan te kennen
deze plek…
Kruispunt
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.410 Op een kruispunt in je leven,
schakel je verstand dan uit.
Je komt tot een goed besluit,
als je je hart de leiding zult geven.
Stralend ga je dan op pad.
Je leven zal aan glans gaan winnen,
er woont vrede bij je van binnen,
die je niet eerder bezat.…
Dromen
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.882 Voedsel voor de ziel,
dat zijn uw dromen.
Groei en bloei in uw ziel,
zullen er dan zeker komen.
Zet uw dromen nooit stop,
uw ziel zal vroegtijdig sterven.
Met dromen bereikt u de top
en zult veel rijkdom verwerven.
Zielevoedsel zijn uw dromen.
Zonder dromen,
is uw lichaam een lege huls.
Dromen geven
een nieuwe impuls!…
Dingen
gedicht
3.0 met 17 stemmen
10.671 De dingen lopen langzaam vast
In een oog het licht
De dingen grazen rustig nu
Ik schuif een lucifersdoosje
twee centimeter naar rechts
op de tafel
De radiatorwarmte
tegen mijn dijen
Voor het raam
kastanjes en seringen
Zij vragen geen toestemming.
-----------------------------------
uit: 'De werkeloze doden', 1997.
Vert. Benno Barnard…
OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED
poëzie
2.7 met 10 stemmen
2.947 Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,
en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande,
in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 zijn, het is als poëzie
een streepje woord
dat drijft in het boek
van iemand anders
die al eerder was
en teruggekomen is
om het verhaal af te maken
het is de nevel boven heet water
dat zich een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
Vroegere decors
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 ik verwater
er klinken
geen klaterende
spitsvondigheden meer
kleuren roepen
tevergeefs om het
dansante gaan
ik blijf gewoon staan
in het kijken
kan ik nog
enkel vergelijken
met vroegere decors
de innoverende
details ontgaan mij
raken niet meer
aan mijn vitaliteit
waar ik eerder de
werkelijkheid beleefde
in speelse dromen…
In mijn tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 nog ben ik
in mijn tijd maar
voel al eeuwigheid
er is een stuk
ontbreken dat
ik niet kan vergeten
soms komen vaag
herinneringen terug uit
andere vormen van leven
nog zonder verband
en hoe ik daarin deelde
had ik niet in eigen hand
maar steeds dichterbij
komt het besef dat ook
deze puzzel wordt gelegd…
Loepzuiver
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 lang heb ik mij
gekoesterd in de
weerkaatsing van diamant
alle facetten
toonden leven dat in licht
bestaan had gekregen
loepzuiver helderden
beelden van een
hemels gelukkige tijd
tot de zon brak en
het perspectief grijzer
de kou ijselijk werd
de warmte om
ons heen verdween in
stilte zoals nooit voorheen
bij het zetten waren…
Tegen het vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
795 In memoriam Hans Faverey,
Bestaan; en het vergeten. Leven; en weten
van de weg; het keert terug, in zichzelf,
spreekt met dubbele tong, vraagt om
een reden.
Loslaten wat is, wat zich afspeelt in
het uiterste kwadraat; een gespiegeld ik,
gevangen in het oog van de draak.
Beginnen met geluk. Waar? De ijsschots
onneembaar, ontwijk ik de…
Een kind van licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik ben een
kind van licht
heb nooit
van zwart gehouden
waar zon speelde
daar was ik
het donker is
niet te vertrouwen
ik leerde
kleuren al heel
jong te onderscheiden
bleef duister altijd mijden
zag het licht
weerkaatsen in vele
varianten maar zwart
bleef dood aan alle kanten
waar zijn toch
die stralen gebleven
of zal het…
Maannacht
poëzie
4.1 met 22 stemmen
11.829 Roep mij niet wakker midden in de nacht
omdat de maan bloeit met zo fel een luister
er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister
een dieper licht dan ooit ik heb verwacht,
en klank en geur die me onverzadigd lieten
en, een voor een, de uren van zaligheid,
zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten:
de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…
Van bijna sterven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
500 nooit heb ik
het leven gedanst
was altijd te
zwaar op de hand
pas na het
verwerven van
bijna sterven heb ik
mijn schaduw onthoofd
hij wijst mij
niet meer het gaan
is juist een opmaat
voor onze muziek
als hij weer
donker gaat draaien
kiezen wij lichte tonen
bewegen op het gewone
ik geloof eindelijk in
het liefdevolle van leven…
Onbegrip
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
897 Ik heb het nooit begrepen
Waarom men bloemen plukt
Om ze dan met liefde te verzorgen
En het afsterven te aanschouwen
Ik heb het nooit begrepen
Kinderen te spenen aan de borst
Ze met liefde te verzorgen
Om hen de oorlog in te sturen
Ik heb het nooit begrepen
Waaraan wij het recht ontlenen
Het onrecht te profileren
Waarom wij zijn, wie…
Kil en secuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
474 je lacht altijd
als een stralende hemel
wolken en zorgen voorbij
toch ken je ook
periodes met stilte
niet geheel spanningsvrij
een heerlijk mensenkind
dat echter op de grafiek
het streepje gewoon niet vindt
kil en secuur
is de diagnose gesteld
niet normaal wat dan wel
want jij kleurt het leven
met een extra accent
ik stimuleer…
Behoud
gedicht
3.7 met 30 stemmen
19.183 Behoud de begeerte.
Vergeet waarvoor je in de kou
wou staan en sterven
toen je dacht dat de wereld een lente
was of een vrouw.
Verwacht dag en nacht
maar vergeet de vrees die je was.
Betaal geen rente voor je gedrag.
Morgen versnelt.
Gisteren zwelt
liefde doodt, gaat niet dood.
Behoud geen resten.
Stap over haar schreef.
Zij blijft…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 de zee glanst glad
geen golven vandaag
ligt de wind plat voorover
tot aan het strand daar
waar het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven…
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 De koude wind van het einde
waait mij om de oren.
Doodgaan is het ergste niet –
dat is: niet te horen
waarom en waarvoor je
gekomen bent, hier, waar
vandaan je nu gaat vertrekken.
Wie of wat heb je gezocht ?
Geen doelgerichte tocht,
geen heldere koers doet zich
voor, achteraf of alsnog,
naar een bestemming, een naam.
De bladeren…
Onherroepelijk gaan de linden weg
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.018 Heel binnenkort gaan onherroepelijk
de grote linden hier voor het huis weg.
Natuurlijk is daar een goede reden voor maar
ze leven nu nog en gaven de voorbije zomer
zoveel geur en vrolijkheid aan droeve dagen.
Zo hebben we ook heel veel vragen
bij het heengaan van al die lieve mensen die
nu nog leven onder ons, dichtbij en ontmoetbaar
maar…
Langzaam vloeibaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 tijd wordt
langzaam vloeibaar
zonder bezigheid
minuten rekken
uren kleven bij
gebrek aan onderscheid
het staccato van
de afspraak timing
in ontmoeten is voorbij
rust verteert het
dagelijks gebeuren
zonder zichtbare activiteit
eindelijk het koninkrijk
stil oplossend in een
naderende eeuwigheid…
Alles keert weer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 Alles keert weer.
Het was net achter de rug.
Alles keert weer.
Niet echt gevraagd.
Alles keert weer.
Dat was laatst gewenst.
Alles keert weer.
Moet het als compost?
Alles keert weer.
Verleden nog niet
Verwerkt tot … toekomst.…
want ieder woord
gedicht
2.9 met 15 stemmen
10.581 - want ieder woord
wordt weerwoord.
Het zijn de vormen
waarmee wij kampen.
Voortaan mag niemand
ontwapenen tot de tanden.
---------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
En ga
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
677 kleine mens, onbezorgd
schrijft over het leven
verzen gevuld met wijsheden
of stukjes flard, een inzicht
af en toe een boze droom
de regel is er is er geen
dat regelt en neeft beter
dan wat ritmisch bemeteren
op kadansen liggen veteren
tot suggestieve willekeur
maar doe het dan toch zo
in de verte, in de woestijn
wordt geroepen van ikke…
Wachten
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
870 Wachten doen we toch een leven lang,
op nieuws, verbetering of engelenzang,
maar wat er allemaal intussen ook gebeurt,
of hoe de zon alweer de dagen kleurt,
we zien het veel te weinig, hollen voort,
alsof het echte nieuws door ons niet wordt gehoord.
Wat zijn we toch een groep verwende nesten,
misschien moet eerst het leven ons écht pesten???…
Criteria
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
752 Ik lijn:
wig tussen
binnenhouden,
buitensluiten.
Ik steen:
tussen toen,
nu,
straks.
Ik muur
een grens:
tussen
plusminus
niemand
en een
ongeveer
mens.…
Mind over matter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 (Louvre)
Hier:
zo’n veertig
liter water, ‘n flinke
kwak vet, paar pijpen
kalk, onduidelijk vezels,
eiwitten, nergens wit
nergens ei, verspreid in
slordige bundels,
onzichtbaar een paar
galvanische stroompjes
erdoorheen,-oja zo’n 6
gram goud in mijn
vullingen, schat ik.
Daar:
koolstoffen in
Plakje van verdroogde
plantenvezels…