2521 resultaten.
En Hij zag...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 ogen wordt dit nu gegund
hoog in mijn neus stijgen geuren
De blik gericht op het zoet daar binnen
elke deelseconde weer een vleugelslag
ook keizers, koningen en vorstinnen
buigen diep voor de 5e scheppingsdag
Muteren en evolueren, tergend traag
de wetenschap stort het in mijn schoot
doch bij het naderen van de dood
greep de twijfel…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 Ontheemd gebroken hart
Gekrenkt door zoete pijn
Tranen ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar…
Ik weet dat je bestaat...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.428 Maar die onbereikbaarheid tussen ons doet me twijfelen
of anderen wel willen dat je bestaat.
Iedereen zegt dat ik je nooit zal zien,
maar toch weet ik dat het kan.
Ik zie je nu ook al, in mijn gedachten, in mijn hart.
Jij ziet mij niet.
Zelfs als ik jou ècht zie, zie jij mij niet.
Maar toch wil ik je zien.
Omdat ik weet dat je bestaat.…
Eens toen de dagen
gedicht
2.5 met 1716 stemmen
291.146 Eens toen de dagen
over de riviertong lagen
lang en wazig
onder de macht van leed
kwam stralend de boot
onder de herfstbrug gevaren
en ik zat bang voor het licht
in mijn schaduw
jij hebt zorgend de boot aan de kade gemeerd
bekommerd mijn twijfel
mijn angst genegeerd
en je hand hielp me mee
op de loopbrug
en het licht waarin duizenden…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 Het hoofd raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt…
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 Terwijl ik zou kunnen genieten
versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Vertrouwen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.171 vertrouwen krijgen,
vanzelfsprekend.. eigenlijk
je beseft niet
met vertrouwen ben je rijk
vertrouwen geven
de enige manier.. blind
is een illusie
wanneer je de waarheid vind
vertrouwen beschaamd
een twijfel.. altijd
constant door je hoofd
'ik ben het kwijt'
vertrouwen gegeven
onterecht.. achteraf
alles gebroken
het vertrouwen…
Down under
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
617 struikelend over black labels
op zoek naar schoon ondergoed
om de ochtend te halen
zie ik je foto liggen
het getik van de hamer
om de krab te kraken
gonst nog in mijn hoofd
in de verte hoor ik een taxi
kou kruipt langs mijn benen
in de deuropening sta ik
met een laken omgeslagen
als Ceasar in zijn laatste dagen
ooit legde ik jouw twijfel…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
Gaten in emmers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze
zijn de stralen van een
getergde zon en goddeloze
geloften al tijden moe,
papieren regels rotten in
het hout, een leger van
houtwormen splijt de wereld
open, dekt de aarde met hun
maskers toe, in de vlijt van
alle gestorvenen treft alleen
de hoop geen verwijt, de nachten
woelen twijfels…
Hoe iedereen niemand was
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
963 Ik liep met me mee
door het ‘Falensteegje’
Na het bordje ‘Angst’
sloeg ik een zijstraat in
Op ‘Het plein van grote twijfel’
kwam ik mezelf weer tegen
Het leek de goede kant op
al was het er wel druk
“Waar ga je toch naar toe?
Neem eens een besluit!”…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?
Geen antwoorden maar enkel vragen.
Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 het zwijgen van het strand
draagt een ander gezicht, vreemd
toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte…
Samenspel
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
690 Close current tab
Het scherm dat loert mij vragend aan
Toe maar….het is zo gedaan
Close current tab
Ik twijfel en de muis zegt bloop
Maar als ik m’n vinger strek
Houdt ie weer gedwee z’n bek
En wacht tot dat ik hem weer roep
Zo vermaken wij ons wel
Het scherm, de muis, de hand
En het vragend vakje
Het toetsenbord staat buitenspel…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…
Ergo Sum
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ik somber
Dus ik ben
Al twijfel ik
Ernstig
Aan mijn bestaan
Al zijn al de
Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan -
Hier en nu
Mag ik beeldend
En schrijvend verdergaan
-------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 jaar van mijn docentschap heb vervuld
zijn inmiddels afgebroken…
In pose voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Zij liep in pose voorbij
Haar voetstappen klonken helder
in de holte van de maan
Met haar verdriet onderhuids
laat zij mannen slechts verlangen
met heel af en toe
Een mooie pijl van de boog
die in een wirwar van woorden
trefzeker
Zonder twijfel of veel angst
Met veel passie en goed gericht
doel heeft getroffen...…
soms dicht er bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 het gevoel van gemis
over wat niet meer is
soms wordt het heden
ingehaald door het verleden
idealen te ver heen
wankelend op één been
ondergeregend door de realiteit
gehavend in de loop der tijd
compromis is niet de ideale weg
maar soms treft toeval vol de twijfel
want eens dichter
altijd dichter
soms verder weg
vaak dicht er bij…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden waarvan het is gemaakt , inherent
aan dit leven ontvouw ik de twijfel…
UIT ZELFBEHOUD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 er zijn soms van die innige stiltes
die op dwalen lijken
het aftasten van wegen
waar geen einde aan komt
T-splitsingen die twijfel wekken
welke kant je moet inslaan
hier is de wil geen wet
en is het weer stilstaan bij het begin
het is niet door te drukken
een keuze te maken in gokken
hoewel de uitdaging om beslissing roept
maar als er…
Onheilsprofeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Ze huilen hun onheil
fel wijzend en twijfelend
tussen moord en brand
De een roept iets
over een ongeluk
dat zelden alleen komt
maar samen met het lot
De ander oreert
over de beste stuurlui
die geen ijzer kunnen breken
met gebonden armen
als ze de put moeten dempen
waarin het kalf is verdronken
terwijl het roer uit handen glijdt…
Plagiaat?
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Het onvervangbare, toevertrouwd
aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse…
Mantra in Babylon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 In nachten van de lange twijfel
waar elk uur weer zwaarder telt
fluisteren dromen vreemde woorden
die elkaar maar niet verstaan
in de drukte van een overvol hoofd
is echte stilte verder weg dan ooit
Tot een woord komt boven drijven
een tweeklank die in kalmte ontwaakt
steeds meer de boventoon gaat voeren
uiteindelijk de rust bewaakt
zodat…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar
voor het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen…
Dag oude dibbes, dag oud jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.036 Een duikelaar die opkomt tijdens
twaalf maanden van leren,
die twijfelend hoop geven om
uiteindelijk weemoedig te doen
generen. Schaduwen vallen over
de lichte trend van een duikelaar,
die het zwart omhullen bij het
naken van een nieuw jaar.…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 Op een steenworp afstand in het ziekenhuis
met glinsterende ogen door de morfine
en verzoening met het aanstaande sterven
ligt mijn vader in zijn laatste bed
hij herkent me na enige twijfel
na afwezigheid van meer dan vijftien jaar
verschijnt er een glimlach op zijn gezicht
hij kan niet meer in zijn rolstoel
de krachten nemen af, een aflopende…