2258 resultaten.
Ieder jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 ik kom hier als het kan
ieder jaar om mijn land
te groeten, zittend aan
de rivier
een stille tuin vol groen
wonderlijke vlinders
een strakblauwe lucht
genietend van mijn familie
zie een blozend, donker
meisjes gezicht, zwart haar
gevangen in goudgeel licht
ik flirt een beetje met haar
dat is zo de gewoonte daar
groet de buurman…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 Steeds sneller gevangen in
de jaren sluipt de melancholie
door de versleten vingers
de ziel raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
De gouden tonen vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In…
BRUSSEL BRUXELLES
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe van Europa’s ramp
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort
kruip ik als gevangen…
DIRECTEUR
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.152 Er schoot een scherpte door mijn ingewanden,
omdat hij mij gevangen houden kan
zolang hij wil, want duizend wegen leiden
naar Rome, één verkeerd gekozen woord
staat nog dezelfde avond in 't rapport
en blijft bewaard tot aan het eind der tijden.
Onmacht en rechtloosheid ontbinden
de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.…
het hek
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
541 liggende staven
palen rechtop
ijzer en hout
gevangen vrijheid
geprikkelde grens
rechthoekig denken
erover erdoor
verdeelde mens
bladerend donker
naderend licht
doodlopend pad
geen vergezicht
maar………………………
flitsende beelden
krachtig moment
intense ideeën
gedreven gedachten
gaan……………………..…
Die schitterende regenboog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Kleurt een evenwichtig
spectrum, waarin heel
de mensheid wordt gevangen.
Die regenboog gratie
kleurt waarin alle mensen
hun eenheid voelen in alle
aspecten waarin zij verbonden
kunnen zijn. Niet te wit,
niet te zwart. De kleur van
keuze maakt duidelijk,
waartoe zij op aarde geroepen
zijn.…
Brussel Bruxelles
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe Europa’s twijfel
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort
kruip ik als gevangen…
Mens zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Een strijder voor zijn geluk blijft
vragen iets van zichzelf te mogen delen met die
ander die niet in eenzaamheid gevangen,
maar simpelweg gelukkig wil zijn.…
contrapunttrapezist 'Joe Pass'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 Ik denk soms ieder lied is schuifelbaar
maar beter laat je het poplied liggen
en verdiep je in het potentieel
van de jazzimprovisatie
dat vergroot enig mysterie in ’t leven
de spanning gevangen
tussen de tonica en de kwint
valt alles plat als de rust voorspelbaar
geef mij dan maar de koning van het contrapunt
leunend op de verlaagde nones…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 ze staan er nog
de wind, gevangen in hun kruinen
struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed…
Een laag octaaf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 zacht golfden
geluiden in een
zee van ongekleurde
decibellen langs
ons heen de
wijde wereld in
alleen gevangen
door lucht en wind
donker
bromden tonen
uit een laag octaaf
vlak bij de grond
zich onderscheidend
kenbaar maken los van
de spirit der jeugd in
hun super actieve vreugd
zij missen nog
identiteit hebben
andere zaken nodig…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van vastgesnoerde vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm…
DENKENDE OORLOG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Het land waarin
de enige God
over wereld en heelal
beleden en vereerd werd
vecht thans
verwoed en meedogenloos
veel bezongen Israël
en landstreek Gaza
u strijdt vernielzuchtig
tegen elkaar
houdt onschuldigen gevangen
met eindeloze vragen
bidt men tot de Heer
van al het leven
misschien schuilt vrede
in het verre verschiet…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 Zware donderwolken
verduisteren maanlicht
de gele trompetnarcis breekt
in donkere nachtmerrie
naast de steen met de naam
van een vriend uit onzekere tijden
landwegen kronkelen zich
in zijn sombere gedachten
emoties stromen
zijn als wilde rivieren
tranen vinden warme wangen
alle onrust in een nacht gevangen
er is een weg naar…
voorheen wemelde het
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
273 wemelde het
buiten van anderen
naar binnen in mij
waar alles en iedereen
zich vrij nestelde
op vertakkingen van
míjn corpus callosum
intussen dus
hang ik hier afgedankt
zonder lumpsumvergoeding
voor iets noch iemand
aan de rand van het ravijn
een diepere bedoeling
zoekend voor dit zijn
de doorwoekerende tijd
in onbepaaldheid gevangen…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door doorleefd inzicht
Gevangen…
Strik van Glas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
916 dauwdruppels glinsteren op het gras
mijn adem komt dampend uit mijn longen
in een nieuwe dag terecht vol frisse lucht
heel even heb ik de gedachte verdrongen
aan jou; gevangen in een strik van glas
hoe ik de tranen van je wangen streek
zo helder als schitterend kristal
huilend, snikkend, een diepe zucht
ik brak de glazen strik van de val…
Nog een keer nee zeggen
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.381 Maar
als je in tweestrijd komt in je hoofd
met jezelf en wat je me zojuist hebt beloofd
Als je niet zeker bent van ruis en waarheid
van keuze en spijt
als je verdrinkt
verminkt
de wolken je overmannen
in hun sluiers gevangen
Zeg dan nog een keer "nee"
dan mag je altijd met mij mee.…
Tijd over
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.007 De armen gestrekt, een kruis
Het gevangen geklots weekt de lach los
De maagzweer kriebelt
Hij deint zomaar zonder zin
Onder een plafondspiegel
In een hotel met meer sterren dan stijl
Soms vielen gaten in de ruis van buiten
Zoals het lied van de krekels na een trilling
Dan dreef hij als een bark uit het raam
Na de trage knipoog van de…
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 Ik wil het bijna vermoeden
Al lig ik geveld
Gevangen in een huls
Op een dood ei te broeden…
Vannacht......
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
1.623 Zit jij diep in mij verweven
Ik mis je vriendschap je liefde
Gevoelens die blijven zweven
De zon streelt nu zacht de dag
Een parfum vol met rozenlucht
Geraakt door al die schoonheid
Voel ik geluk…. in vogelvlucht
Ik weet dat je weer terugkomt
In mijn gedachten en verlangen
De liefde was zo mooi en zuiver
voor altijd in mijn hart gevangen…
De witte schermen van de vlier
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
9.592 De witte schermen van de vlier
ze houden aandacht mild gevangen
en doen ontluiken nieuw verlangen
naar verder dan maar enkel hier.…
Tulp
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.155 Een kelk als accent voor het decolleté
Terwijl de zonnekoning smaalt
Zo ruilt men haar voor zware buidels
Gegrift in de gevel, gegoten in het hek
Ze plant zich voort in een waaier
Vermenigvuldiging van vorm en kleur
Met strepen en vlekken besmet
Aan de okselknoppen afgesneden
Een vinger diep plant men haar
In een gekoelde broeikas gevangen…
Witte Seringen
hartenkreet
4.3 met 54 stemmen
3.582 Verlangend mooi
Bloeiend van liefde
Fluweelzachte huid
Tintelende vingers
Gebrand aan passie
Ontembaar hart
Gedachten dromen
Slapeloze nachten
Tranen van emoties
Stromen vol tederheid
Vol van jou steeds weer
In liefde verloren
Plots verdween jij
Op een zomerdag
In juli van dat jaar
En ik bleef achter
Eenzaam verdriet
Mijn grote liefde
Gevangen…
Hartendief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 oerkracht voelt in weze
is daar ergens, een roos die huilt
als bij één klaterende waterval
stort hij zijn tranen neder
tot weer de zon schijnen zal
dan straald en blijd, zijn hartje weder
want immer na de regen
schijnt de zon hemel hoog
en uit een parelglans geregen
toont hij zijn regenboog
wanneer de zon, de droogte heeft gevangen…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 dwalen, dansen
muggen boven kroos
kronen vangen zon
onttrekken met hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere struiken
ik weet dat er
geen geesten huizen
in het trage ruisen
er is alleen het sprookje
dat gevangen…
"Later" .....ga ik leven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.132 Nog maar heel even,
dan ga ik ECHT leven,
Kleinkind geboren
als oma herboren
Zaken opzij gezet
nu telt alleen hét
Een herseninfarct keek om de hoek
waarom kwam hij bij mij op bezoek
De tranen stromen over mijn wangen
waarom word ik daardoor gevangen
Ik wilde nu toch gaan genieten
ik kan dat "kreng" wel schieten
Had ik maar eerder beseft…
Vergeef mij mijn wens
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.216 Als gevangen in het heden
Voelt mijn hart haar smart
Huilend terug in het verleden
Waar ik het noodlot heb getart
De toekomst is wellicht onzeker
Maar mooi van vorm te voorzien
Ik hoef er niet te drinken, de gifbeker
En hoef er niet het leven te doorzien
Laat me in het heden sterven
Het verleden te vergeten
Laat me wakker worden in de…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Je gelaat,
Een schim,
Oplichtend mooi gevangen,
Droef van weggedrongen smart,
Achter je sluier,
Een ragfijn twijfelend web.
Vogels als trotse harpijen,
Blauwe bewakers van je angst,
Gulzige gasten
Aan de rijke tafelen
Van je leed,
Verstoren de eenvoud
Van je wezen.…