9852 resultaten.
Daar gaat ze
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
3.826 haar lichte ernst verbergt ze
achter stralend jonge ogen
achterstevoren op de fiets
lacht ze nog een laatste zwaai
ze rekent op haar verstand
om haar een handje te helpen
en taalt vandaag even niet
naar spannende smsjes
ze gaat de wereld veroveren
de geschiedenis overwinnen
laat de natuur haar gang gaan
streept zich naar de toekomst…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…
Het zwart van wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 bolgeblazen wangen vreten zich
door ’t opgehoopte sneeuw, geen dwang
of snelle gang maar slechts een trage tred
die zich voortsleept door de wallen van dit bestaan
-het zwart van de aarde met hier en daar
een grijze pluim, al wat rest is nog wat as -
de dood ontsiert en pleegt ons te gedenken
dat we slechts stalagmieten zijn en het octrooi…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Ik slijp haar gratie
in een steen, ik modeleer
haar naam in hout en taal
om die voort te laten gaan
tegen beter weten in, spreek
ijdel haar aan in mijn teloor –
gang toe, een plaats waar licht
volmaakt gedijt, zich spreidt,
onaf een bewogen hart geraakt.…
Ik zweet
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
811 de wind waait warme lucht
aangedreven door groene stroom
het is draaiend chroom
dat op stand twee in mijn gezicht zucht
dichters kennen dan een trage gang
waarin een voor hen onbekend verschijnsel optreedt
dat in mensentermen meestal transpireren heet
zichtbaar bij een overmatige inspanningsdrang
een gevoel van geluk maak ik mij eigen…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 de deur van
kunst staat open en ik
ben naar binnen gelopen
en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de…
geweven in de aard van een depressie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 de geur van zweet sterker
dan de gang van de laatste ronde
in mijn goede jaren wanneer ik gewonnen
mijn hoek opzocht en het geronnen bloed
met de handschoen van de bovenlip schraapte
de pijn was niets bij het nu beleden leed
wanneer ik gestrekt op het canvas de hemel
in mij probeer te dromen en de laatste blauwe
lucht tracht te drinken al…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 is levenslot de gang naar het spektakel
waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef…
Hapgraag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 Hij hield van een maal met veel gangen
en had zelfs van wege 't verlangen
om zich te verwennen
een schotelantenne
om schransfilmpjes mee te ontvangen.
Het eten vond Dik een gepaste
gewoonte. Er stond op z'n kasten
en muren in huis
een geschilderd groot kruis
als een maalteken: 'Zit niet te vasten!'…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 op een hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek…
Distichon 39. Parijs-Roubaix 2011
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
627 Dit open-deuren-distichon draag ik op aan mijn vaste vierengever/vierengeefster, evenals het volgende kwatrijn:
Dag vierengever, ga je gang.
Je vieren maken mij niet bang.
Op deze stroken van vijf sterren
hoort niemand jou je vieren blèren.…
Maaltijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Ongepast, zoals de hele santenkraam
de dagelijkse gang verstoort.
Zoiets als een naam
die niet bij een gezicht hoort.
Elke trilling van het blad
eist aandacht op.
Ik heb het wel gehad,
ik overweeg desnoods een totale denkstop.
Is er iets anders dat het bloeden stelpt?
Ik heb geen ruimte meer om over zaken te verhalen.…
behuizing
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.571 Dwalen in de donkere
gangen geeft geen licht in het gemoed, je
weet dat het beter wordt maar moet wachten.
Pijpleidingen, elektriciteit, water, gas, alles
om een basisleven te hebben, geesten zullen
je hier niet wekken zegt de helderziende, de
houten vloeren kraken lekker vertrouwd.…
Zij en ik 80+
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 In het begin waren wij samen,
Zij was mij voor, en ging haar gang.
Nu lijkt een dag zo leeg en lang
Zij was voor mij de heldere ramen
Met vergezicht op mijn gedachten.
Zó stevig had zij mij - en ik haar vast,
Dat niets ons, ook geen andere machten
Zoals de dood, waar wij om lachten,
Kon scheiden. Haar vertrek heeft mij verrast.…
Masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 In wiens spiegel zie
ik de naakte 'schoonheid' van
het ochtendkrieken,
waggelend door de gang met de
slaap nog in de kop,
de laatste scènes van een vervlogen
droom nog in de ogen?…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 houd me in je armen
troost me sus me
wieg me in je armen
fluister me in slaap
de vader vervloekt getergd
het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Verteerd door verdriet,
Door tranen die maar niet
Wilden komen -
De emotie-gang was tot
Stilstand gekomen,
Van mijn geestelijk huis
Niet meer over dan een
Kaal geraamte dat klaar
Was om te sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden…
Turkooizen scheepje
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.685 In die gang ook
De rode trui om een lichaam niet.
Wat is niet ooit onklaar geraakt?
Tot dan weer, op mijn mouw gebreid,
Het ding zich uit een draad bevrijdt
Dat kruipt alsof het aan komt varen:
Turkooizen scheepje op een rode trui.
Een wollen schoorsteen en niet daar.
En dat de draad mij wist te vinden.…
Confronterend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 en toch neem ik
De moeite om met mijn diepste
Gevoelens de confrontatie aan te gaan -
Essentieel in deze muziek
Is de afwezigheid van tijdsbesef,
De mens die luistert heeft geen haast;
Deze muziek ontwaakt onder mijn handen,
Haar trillingen vibreren in het
Diepste bewustzijn - het is muziek
Die mijn innerlijk proces
Voelbaar op gang…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Het onvervangbare, toevertrouwd
aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
mijn internet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
961 De dame aan het eind der gang,
die ga ik Cyberpesten.
Ik dacht dat zij een Touchscreen was,
dat werkt mij in de nesten.
Ook Skype ik met mijn dochter,
in ver Amerika.
En maak ik zelf een filmpje,
op YouTube,net voor haar.
Het toetje na de maaltijd,
heeft altijd Blackberry.
En ook het Multitasken,
krijg ik onder de knie.…
Mijn zoon
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.377 Ik hoor hem zingen
op de gang en zwijg.
's Nachts is hij bang, hij twijfelt
aan zichzelf, aan ons, de wereld.
Ik neem hem in mijn arm
en zonder spreken vaag ik
de oorlog weg en kinderkanker,
mijn eigen dood, het monster van de tijd.…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
Onverwacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
886 Het is niet te bevatten
vol ongeloof grijpt het nieuws ons aan
veel van onze levens zullen 'uiteenspatten'
maar toch moeten we verder gaan
met de dagelijkse gang van zaken
al zal dit zeker niet makkelijk zijn
vooral het gemis zal ons raken
jij was altijd zo nuchter, oprecht, joviaal, zonder schijn
blijvend zijn alle herinneringen aan jou…
Dank je wel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
438 O merelke, o kerelke
wat ben jij fraai aan het fluiten
mijn hele dip is uitgedoofd
nu jij zo galmt hier buiten
O merelke, o kerelke
wat ben jij schoon aan het zingen
mijn goed humeur komt weer op gang
ik kan zowaar wel springen
O merelman, o Don Juan
wat loof ik jou voor het helen…
Afwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Je kunt mensen al vrij snel om de tuin leiden,
door je gedachten hun eigen gang te laten gaan,
om zo zinloos geouwehoer te vermijden,
en ze jou toch als wijsgerig denker zien staan.
Niet aanbevolen: het hardop lezen van dit gedicht,
ook in mijn eigen kringen valt dit slecht wellicht.…