Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Niemandsland

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Er is geen tijd voor de verweesde die zijn voorland heeft geerfd maar gebogen door de regen gaat een arm om zichzelf slaat en tussen de gevreesden als een stenen boom versterft Er is geen ruimte voor de loze die zijn luiken heeft verstaald gebukt zoekt naar de sporen die anderen toebehoren en tenslotte als een broze in niemandsland verdwaalt…

het boek Dzyan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Boeken verzwijgen hun geheimen uit vrees te worden verbrand Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt Alles evolueert Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij…

het zal allemaal gewoon doorgaan

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 889
het zal allemaal gewoon doorgaan ook na ons leven blijven er nog meer dan genoeg gedichten te schrijven met een goede afloop ik ben niet van plan zorgelijk te doen over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving woorden zullen als aas door de ruimte zweven op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen wetende om er iets fatsoenlijks…
klaes7 juli 2008Lees meer >

Niet meer gewoon

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 720
met het plannen van de ruimte waarin wij leven met elkaar spreiden zich verbanden voelen wijken het gevaar al lang niet meer gewend aan delen van verleden versnippert zich geheugen dat de samenhangen smeedt verholen groeit er zielenleed tussen opgetrokken muren in verre van een veilig thuis levens kruisen maar we gluren immer buiten…
Ludy Bührs17 augustus 2008Lees meer >

waar niets alles is

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 802
weemoed kleurt de lucht grauw grijs snijdt littekens in mijn ziel maar hoog boven winden spreidt meeuw haar vleugels hoger steeds hoger draagt zij de pijn ver boven ruimte en tijd geen stilte geen lawaai niets is alles - alles is niets haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon terwijl tussen…

Nog danst haar stem

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
waar ogen iets doven in het late middaguur ondersteunen handen en armen vlammend haar geestdriftig vuur ondanks het verstrakken van lijnen in het gezicht blijft haar uitdrukking lief en licht in haar bevallig gaan is een zekere traagheid ontstaan die ruimte geeft aan een lach waar vroeger kracht en alertheid was is tedere broosheid…
wil melker3 september 2015Lees meer >

Wormgat

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 983
ooit had ik de levensvorm van een astrale glitterworm dreef ik grensloos in de ruimte om er dansend voort te gaan geen vaste grond noch hard bestaan en ook geen vleugels nodig voor een gang door mijn heelal nooit zou ik ter aarde vallen zo oneindig licht werd enkel waargenomen als een felle schicht in wolkenloze nachten zonder zware…
Ludy Bührs21 oktober 2008Lees meer >

Het bed met twijfels

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 450
twijfels afgehaald ramen wijd geopend de zon weer toegelaten met zijn licht en warmte wij hebben daar te lang geslapen het samen bleek gelaagd te zijn met onverenigbare elementen toch beleefden wij ondanks de zorg en pijn tal van gelukzalige momenten met bloemen groet ik jou omdat jij al die jaren mijn maatje bent gebleven maar de ruimte…

Welvaart

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 925
Dit land, zowat ontdaan van frisse lucht en ruimte, en waar het dier zich heimelijk verbergen moet en men zijn naaste niet langer groet.…
sjoerd haxe4 november 2008Lees meer >

schemerjaren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
tussen woede en haat traag groter wordend in de verte de vrouw die je worden zou maar nu nog klein steeds kleiner wordend tussen mensen die jou niet zien zo klein maakten ze je ze moeten weg zodat je weer groeien kunt groter zo groot dat je over hen heen kan uitkijken naar hoe het ook zijn kan vol ruimte en warmte…

He toog

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
Door de vale lens van ratio rimpelt een levende reflectie het bewustzijn van een landschap in adagio door het oog van de vulkaan keert materie zich naar buiten er is geen regen die vertroebelt of overspoelt slechts de ruimte is omarmd door de ogen van weerspiegeling de zin van het doorgronden wordt overstemd door zuiver stilte essentie…

Alles moet weg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 965
Het is tijd om op te gaan ruimen overgeven aan de ruimte Het is tijd om puin te ruimen uit te huilen Op weg naar de zon wachten op dit vervallen balkon Het pad dat voor ons ligt tussen donker en licht Het groen heeft zoveel aangericht tussen donker en licht De boulevard van gebroken dromen is mij in de tussentijds zoveel…

Gevangen in de nacht

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.403
Geef me ruimte om te wennen aan het idee van een nieuw begin ik ben je trouw, nu al al heeft het misschien geen zin. Onvoorstelbaar is het gevoel dat je liever samen bent maar het eenzame gevoel verdringt omdat afstand maar langzaam went.…

Ik vraag me af

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik vraag me af zal het bij jou zo anders gaan als bij mij dat je los komt van alle dingen die je deed of niet hebt gedaan nu komt er bij mij ruimte vrij om geluk te hergeven ik voel en ik zie dat de nevel van vragen het gevoel dat ik faalde optrekt in een tijdloos even ben ik eindelijk los voortaan loopt er een bekend pad…

de Eusebius.

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 426
buiten het raam nog geen kilometer hier- vandaan. gewoon nu op deze zomeravond gelig verlicht, ik zie het aan, als een uitge- stoken telescoop, in drie delen, eindigend in de donkere spits, god is heilig, de punt wijst naar boven. ik zie de haan niet, niet in het donker, de maan staat eenzaam in die bolle blauwe ruimte…

het juk van verdriet

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 624
ruw trek ik mijn stinkende huid uit schraap de gaten waarin een oneindige ruimte de kruisen bevochtigt van doden die hun buiken aanschouwen; glasachtig in het spreken ik doorsnijd de woorden, geef vorm met dezelfde beweging waarmee mijn hart werd doorboord en trek het ongedierte uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer van…

tuindansers

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 657
als een zomerdag slingert het thuisgevoel zich rondom de oude schaduwlinde lome wolken wijzen naar de stilte terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt uit het blauwe landschap van lievende ogen luister dan; zo dichterbij hier schept vriendelijkheid meer dan ruimte een tijd van dromen langs Giessche kaarsjes met…

Tegenspartelen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Mijn verweerd gezicht en ik, een spiegel gaapt me aan, als hij knipoogt, is het of ik stik tussen matras en beddengoed, gezworen minnaars van elkaar openen vensters in de avondgloed, verblind de stromen in de buitenlucht, dromen varen uit op mijn verdriet , vertaald de koers als nooit tevoren, verschepen ruimte voor één lied, de ingedaalde…
pama25 september 2009Lees meer >

standvastigheid (lampje)

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 581
Misschien moet ik me van steen of ijzer slaan, gebeeldhouwd blijf ik in de ruimte wach- ten op wat komen gaat. niks natuurlijk. maar ik kan het proberen. stel dat God bestaat, bevrijdt Hij me uit die stilstand, doet Hij het licht aan, een lamp- je om licht in de duisternis te maken, een spaarlamp met eeuwigheidswaarde....…
c. paris21 oktober 2009Lees meer >

Vrouw

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.274
gedrochtelijk staan wij en massaal geheven tegen de rottend-paarse hemel van verlangen hijgende nacht mijn vale handen tasten even het slierend kransen van uw blauwe haren, die, gif en scheemring, vachten hemel waren over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal, waarin uw ogen, spitse spleten, hangen: een groen signaal. --------------------…

dwarreltjes

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 967
hemel en aarde een ijsbloem beweegt de stilte van het landschap met oud winterlicht terugkeer door vlindervleugels waait wind stille gedachten naar winterbomen terwijl het wintert zoveel ruimte om te vliegen en toch fladdert hij schuw in mijn buik route de zon volgt bloesems - op het raam wisselt ze soms van Japanse…

Jij had geen idee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 893
Jij had geen idee Alles was zo zwart Geen enkele ruimte voor net dat beetje wit Waardoor dat alles misschien wel grijs zou worden.…
Mandarijn18 februari 2010Lees meer >

Lastig portret

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
het museum is spiegeldicht ik zie niks dan alles te veel licht teveel spotlights ik sta in de witte ruimte een hoofd staart me aan, hij tweehonderd jaar oud, maar maakt een frisse indruk, ik wil bukken en bidden als de heilige die hij is, en slurp de beker met een rietje, alles is teveel, het koele overzicht vergeten, staar…

Zwaartekracht

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 733
Kan ik nog de sterren raken, het hart te groot, totdat ik mijzelf er buiten sloot,verloren in de ruimte van de atmosfeer, aan de gene zijde lonkt de bloeiende heide in kansen op het ritme van de genen heen en weer, zwijgzaam roepend, bevreesd dat iemand mijn stemgeluid zou horen, als ik in iemand anders was geboren.…
pama6 juni 2010Lees meer >

Het huis van glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
ik betrad het huis van glas wist meteen niet meer wat boven of beneden was ook binnen buiten gaf problemen omdat lichten dwars door muren schenen kamers leken virtueel in transparante scheiding toch beperkten zij de ruimte in voelbaar substantieel alles leek te zweven tussen kelder en het dak alleen door het bewegen zag je dat…
wil melker17 februari 2014Lees meer >

Ogen als planeten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Ogen als planeten staren strakblauw naar de maan Voorbij de hemisferen Trekken sterren trouw hun baan Ogen als kometen doorklieven tijd en ruimte De toedracht is niet vluchtig naar de horizon ver buiten Sterrenstand geeft ruggengraat Men zal nog wat beleven!…

Woordenzon

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 780
Door het stopgat van mijn woordenbad blazen resten schuim een laatste adem uit, eisen hun tol op als de dag de nacht doormidden breekt, als het duister zich verslaapt in greppels, beroering van ruimte in de morgen,zich te bruskeren met beelden,die ik reeds al zo lang verzon, me te voegen naar de dynamiek van vrije forellen, voorwaartse…
pama26 juni 2010Lees meer >

Onzichtbaar

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
Geluid sterft in mijn hoofd geen stem durft nog te schreeuwen waar de stilte te veel woorden draagt om de ruimte door te dragen: ze vallen zoemend weg. Bewustzijn duurt slechts even zo lang het oog kan schouwen echt zichtbaar is slechts zijn want als de deur zich sluit zal ik vergeten zijn.…

Nog even voor het slapen gaan

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
reeds met nachthemd aan, voor het open raam gaan staan met uitzicht op de volle maan Leunend uit venster met volle gewicht en ogen naar 't melkachtig wit gericht, valt er een zilverachtig licht met zachte glans op mijn gezicht Terwijl door hoge oude bomen stralen blijven binnenstromen draal ik om in bed te komen om nog éven in de ruimte…

Nacht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Met een handje gapende gaten uit angsten tot vergaan stanst hij tijd en ruimte tot nieuw eendaags bestaan. Niemand hoort het kraken van de nieuwe stenen daken of het spannen zelf van het hemelgewelf. Als de nieuwe wereld ontwaakt in een droom van doorlopend leven sluit de nacht zijn ogen voor eeuwig, voor heel even.…