1681 resultaten.
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Dunne arm aan blauwe hand
Ruime ring aan stille vinger
Harde lucht aan witte slang
Geborrel; zuurstof in een bakje water
Een kus, een streel
Vocht deppen op de lippen
Praten aan het witte bed
Langzaam wordt het later
- Klein nog, daar ging je
Van niets een besef
Het alles werd alles
Van jaren aaneen
Van oorlog tot sterven
Van geven…
Droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.156 verdrijft de zwoele warmte
ik draai mijn hoofd opzij en zie jou
je ligt naast me en kijkt me lachend aan
jouw helderblauwe ogen glinsteren in het maanlicht
en ik geniet van het moment
opnieuw verschijnt een lach op jouw gezicht
ik buig me naar jou toe en onze lippen vinden elkaar
een warm gevoel van geluk overweldigt me
met een warme hand streel…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 Het ding heb ik op jouw verzoek bewaard
als aandenken aan je mannelijkheid
Glanzend gepoetst pronkt 't in de kamer
je geest huist erin, je bent niet dood
Vrouwelijke kennissen strelen z'n vormen
dat maakt nogal wat gevoelens bij ze los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen…
In exxtacy...
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
3.178 zie voorbij mijn grenzen
helderder dan ooit
En reis af naar die horizon
maar bereiken zal ik haar nooit
Want grenzen vervagen
beperkingen hebben geen doel
Het is pure schoonheid
en liefde die ik nu voel
Voor alles dat ademt
voelt, en leeft
Geen ruimte voor angst
daar waar mijn geest zich nu begeeft
Mijn vingertoppen strelen…
Ogen van passie...
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
4.343 Langzaam laten je ogen mij roepen
Vingers die het spel willen spelen
Handen die willen strelen
De liefdesnektar vloeit in ons
Je mag mijn lichaam beminnen
Totdat je ogen weer afscheid nemen...
(Deze inspiratie komt uit de film:
"De Onfatsoenlijke vrouw".)
Regie: Ben Verbong…
luister mijn lief
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.166 haar spel vertederd versieren
overstroming lief in mijn lijf Mozart helder transparant
blikken naar binnen hou me vast vraag om aandacht
warmte overspoelt de siddering van huid zo fris
vervoering in verfijnde klanken compositie lied
begeleid in klanken Mozart verfijnd door eenvoud
hou me wakker samen zingen bruisend in leven
zachtjes strelen…
Het aards paradijs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.681 jouwe verstrengelen
En mij laten dragen door jouw liefde
Wil mij volledig binden aan jouw zijde
In jouw schoot voel ik mij geborgen, wil je niet meer kwijt
Die zachte stem, die zoveel warmte en mij lieflijk kan bekoren
Klinkt als muziek in beide oren
Jouw tedere blik en betoverende ogen verleiden mijn hart
Terwijl je handen mijn lichaam strelen…
Een dromer dat ben ik
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.187 Was ik maar een Spaans balkon
overgoten door de warme zon
Door geur van bougainville omgeven
te midden van het zomerse leven
Was ik maar een lekkere luie kat
dat zalige leventje lijkt me wel wat
Liet me constant knuffelen en strelen
heerlijk spinnen en buiten spelen
Was ik maar even een creditkaart
dan was ik in euro's heel wat waard
Ik…
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 je zachte rondingen
tegen mijn rug wrijven in een vragend smeken
Langzaam voel ik je sterke schildershanden
de knoopjes van mijn blouse losmaken
Mijn handen zoeken,vragen om het duister te verlichten
als je mijn roomwitte borsten wilt aanraken
De geur van je lichaam is nu zo dichtbij
Je warme adem plaagt,je mond kust
Behendig strelen…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Hij sliep in zijn zwarte kooi, waarvan
de toppen, gouden bollen om te strelen,
niet te breken en in zijn trillende hand
tussen de wijs- en middelvinger de pen,
waarmee hij zijn natte haren kamde,
alvorens het licht te doven. Hij zocht
voorbij het venster van zijn kamer naar
een droom waar de pijn was opgebrand.…
Veergeld 1
gedicht
2.1 met 237 stemmen
28.196 Liggen we 's nachts met de doden die op ons gaan zitten
ons strelen met handen van talk bergamot en citroen
bij elke beweging levender: Han met de tanden
Mentja met puilende ogen, iets in ons haalt ze over
door te gaan, toe dan, aderen zwellen op
vellen als gedroogd bloemblad, een schrift van verwarring
verwijzing: nu wil ik mijn oma…
Vlinder in maart
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
929 Ik ga hem bewaren hier in mijn mand,
ik streel hem heel zachtjes en geef uit mijn hand
druppeltjes nectar uit bloemen jasmijn,
want mijn vlinder was de laatste die bij papa kon zijn.
Misschien heeft die vlinder wel kusjes gebracht,
kusjes van papa', zei ze toen zacht.…
Liefde is projectie, zegt de wekkerradio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Zachtjes streel ik haar projectie,
vingers glijdend door luchthaar,
trillend fluister ik haar woordjes,
lik haar contourlijn langzaam af.
Zij trekt haar benen iets meer op;
ik draai me nog eens om. Alleen.
Haar adem kriebelt in jouw nek;
ik draai me nog eens om. Alleen.…
Coma
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.430 het doet ook mij heel veel verdriet
mijn stem wordt niet gehoord
woorden worden in mijn hoofd gesmoord
Ik zou willen schreeuwen van onmacht en frustratie
Knuffel me, hou me vast, denk niet aan prestatie
Maar ik kan jou niet bereiken
‘k zou je mijn hand willen reiken
Ik zou jou willen troosten
en met jou willen proosten
over je haren strelen…
Als ik toch haar moeder was..
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
934 Gajes dat poogt haar te strelen
stantepede vierendelen
en met de bloederige resten
de eetlust van piranha’s testen.
Zou ze aan het braadspit rijgen
tot ze een zwart korstje krijgen,
daarna hun verkoolde lijven
in beton laten verstijven.…
Amsterdam
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.740 Weer varen boten langs mijn raam
raken mijn vingertoppen de alledaagse dingen
en strijken ze glad, strelen het verleden: vaal-
geworden vergezichten, zelfportretten
in clair-obscur, herinneringen -
Paard dat draafde maar nu op stal staat te wachten
tot het voorbij is, de winter, tot
uit harde grond gras opnieuw groeit,
zwaar wordt, snijdt.…
waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 Het rotsgedeelte laat zich strelen door de watermassa
Het zand wordt verslonden.
Het hoogteverschil is geboren.
De druppels kleven aan elkaar
Laten zich glijden naar beneden
Met oorverdovend lawaai.
De wind eet gretig van de rotsen
Erosie is het gevolg
Er wordt stilaan een bedding uitgeschuurd.
Jaren heeft het geduurd.…
Als zout kristallen worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Regendruppels vallen intensiever
Zand knispert luider onder blote voet
Kon frisse lucht altijd al zo zacht strelen?
Alle dingen voelen meer dan goed.
Suikerkorrels kraken harder
Koffiesmaak proeft zo intens
Parfum geurt ineens veel sterker
Voel me bijna niet meer mens.…
Fluister
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
3.085 Fluister zachtjes in mijn oor
voor je adem eroverheen strijkt
Voel de rillingen van mijn lichaam
die vibreren in mijn adem
die ruw en heet samenloopt
met de zuchten van de jouwe
brede vingertoppen strelen
over de golving van een zachte dij
mijn nagels schrapen oncontroleerbaar
over je gespannen schouderbladen
Mijn tintelende handen…
Gebed van een godsloochenaar
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.693 Ik zag mannen en vrouwen U volgen als driftloze honden
en kroop U in ’t donker na om ’t strelen van Uw vergevend’ hand.
Ik huilde in de nacht en beet de ketting die me had gebonden
uit vrees voor eigen schaduw waarin mijn beestig hart was opgebrand.…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Ik laat mij drijven op mijn ziels-weten
en bij elke omwenteling van gebeuren
laat ik de stilte een kus stelen van mijn mond
waarbij mijn lippen de toekomst prevelen
en zinnen uit het gouden kosmisch boek,
in nachtelijke stemkleuren,
eeuwenoude verhalen mijn gehoor gaan strelen.…
Zin in een vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Een die me weet te intrigeren
die ik van afstand al kan begeren,
met haar ogen kan spelen
mijn hart weet te strelen.
Het leven speelt met mij
zoals de wind,
ik voel geen weerbaarheid
tegen de veranderingen in de tijd
Alles verontrust me ,
ik zucht en
kijk gedrukt
ik weet niet of
het echte leven mij zo lukt.…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Mijn handen strelen, mijn vingers proeven,
sensaties bronnen, heftige emoties stijgen.
Eeuwig en drie dagen wil ik met je vertoeven,
je roze zachtheid doet me ter kimme neigen.
Totaal vergeten ben ik je stekelige zelfverdediging,
je bloedrood omhelzen is dom en onstuimig naïef.…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 dat ik niet ongelukkig met je ben
Ver weg in Lima of Mali, in Tokio of Oikot
droomt een oude, krakkemikkige, kale man
van grote ronde ogen in een hartvormig gelaat
Hij zingt liggend in bed een melodramatisch liedje
waarin zij op vochtige rozen leek in een groene tuin
te zacht om aan te raken, maar te liefelijk
om te laten staan zonder te strelen…
Amaland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Ayurvedageur
En raakte nog voor ik het wist
Bedwelmd door zoete Jing
's Ochtends bij de roze vingers
Van Aurora's dageraad
Lieve woorden elke morgen
Elke middag aan elkaar
Wat wij het liefste 's avonds geven
Op jouw honderdduizend Saamgeperste eendenveren
Van je soepele tempur
Wat wij in 't kaarslichtdonker doen
Kussen strelen…
Eropuit met de boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Varen op de zee als een samenhangend geheel van
kleurige puzzelstukjes, klein naar groot variërende klanken
Plagend strelen haar tere vingers over de ondergelegen huidlagen
van het donker getinte hout dat in alle rust blijft schuiven over het helder.
Kijk!…
Liefdeskater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Ik bedenk de hele tijd
hoe hij met haar vrijt,
hoe hij haar borsten zal strelen,
hoe in hun liefdesstrijd
zijn vingers met haar poesje spelen.
Hoe zij vol lust
hem vurig kust,
hoe hij eenmaal in haar gekomen
haar brandje blust;
dat zijn mijn zwartste dromen.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
Ouds
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.048 Bladerend door een vergeelde krant
Strelen mijn vingers de vloeken
Nee, met geen lijk voel ik me verwant
Koppen die van ramp en nood kermen
Altijd trager, vager dringt het door
Hoe wij ons gelaten afschermen
‘Na mij de zondvloed’
‘Het zal mijn tijd wel duren’
Als een makke zucht in koor
Het tandwiel draait verder
De planeet heeft zo haar…
herfst en zomer
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.362 met een lichte spot
kijkt ze hem aan, beloftenvol,
dronken wordt hij
als zij hem tergend traag
ontdoet van kleren
en ze wegwerpt
langs haar schouder
een voor een
zelfs met barenssporen
oogt zij jong, opwindend,
haar deren zijn jaren niet
maar schaamrood beslaat
zijn oude lijf
dat gestaag verjongt
onder eindeloos zacht strelen…