3937 resultaten.
Veteranen van wat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 In de pas, buikjes vooruit
De Nederlandse veteranen
Nooit gevochten
Nooit uiteengereten kameraden
Nooit gevangene in gore kampen
Als het spannend wordt
bellen we de minister op
Sneuvelen is ten strengste verboden
want dat geeft thuis ruis
Srebrenica telde 8000 doden
Op een podiummetje staat de Koning
Rijk gedecoreerd groet hij zijn…
De Kleine Apostel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Hij werd ten voorbeeld ons gesteld
Was steeds met anderen in de weer
Hij werd daardoor al jong geveld
Vertrok naar eigen hemelsfeer
Hij liep op water en genas
Leprozen, maakte blinden ziend
Dat was wat moeder aan ons las
Hij was voor vrouw en telg een vriend
Maar wat dat dat met een kind kan doen
Opvoeders zien dat niet altijd…
Verder hogerop
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
377 zacht krult
je lach tegen de
oevers van de beek
waar golfjes plezier
murmelen
in schuimend
omslaan vertellen ze
je tenen van de
chaos en woestheid
verder hogerop
waar modder het
water ondoorzichtig
maakt met zijn
vernielende niets
ontziende kracht
hier is het kolken
bedaard en drijven
restanten uit de
puinhopen in hoge
gevaartes…
Ons huis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
465 Loop door alle kamers,
ten afscheid in de tuin.
Dan voor het laatst de sleutel,
draai hem weemoedig rond in het slot.
Hou hem op naar de hemel,
en laat vervolgens alles achter mij los.…
Et ego
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
458 "Et in Arcadia ego,"
sprak Quercus de eik
in zijn solitude
"Ik berust in hetgeen
mijn bladerkroon kan dragen
alvorens mij mettertijd
en met mij talloos veel miljoenen
in mijn twijgenrijk bladerstruif
moederziel ten lange leste
in antieke kasten word begraven
ook hetgeen in mij
werd gesneden,
opdat geen nimf
of godenzoon
wie zij…
Teasers & Cliffhangers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 Geef mij de geur van een openstaande
deur op weg naar het onmogelijk;
bied mij de ingrediënten van geheimen,
het roersel uit je diepste onwelwillendheid;
pest mij met onwaarheden of godsgeklaag,
maar laat mij niet leeg en onvervuld
hangen aan het dranghek als een beest
dat in het feestgedruis ten onder is gegaan.…
De inhoud zal wel komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
225 De inhoud zal wel komen
In delen gesneden fantasiabeelden
Uitgestort als verantwoord snoepgoed
Knielend voor winkeltje spelende kinderen
Zie ginds komt de zak al aan
Het hengelen naar trossen en bananen
Kan aanvang vinden boven het oppervlakte-
Water dat aan lippendienst niets ten onder doet
Wroeten als gewiekste mollen
Pantalonnenlol…
op zoek naar een glimp
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
342 zoek naar een glimp
in de ondergaande zon
die hen toch anders zag
vanuit diens perspectief
toen handen nog dansten
als vogels op winterwind
had ik dan willen zeggen
over plichtplegingen heen
ergens door dat gekwetter
vervliegt elk idee van tijd
verloor het strand terrein
aan land kruipt het water
wij zwommen daar maar
op lange tenen…
Eeuwig geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 Jouw passie kruipt onder mijn huid,
Ontvlamt in mij ’t vuur,
Prikkelt mijn zijn van top tot teen,
Dát kan slechts jij alleen.
Jij brengt de zon in mijn leven,
Verwarmt mijn lijf en leden,
Je bent ’t centrum van mijn zijn,
Maakt één van mijn en dijn.…
Voor de Zoete Moeder (nu de mei ten einde loopt)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
570 Gij vrouwe die het Licht mocht dragen,
gegeven hebt Hem huis en tijd;
blijf ons nabij die U nu vragen
om steun en troost, om zekerheid.
Blijf ons nabij die nu nog zoeken,
op weg zijn, zonder uitzicht vaak;
Hem die Gij wikkelde in doeken
die nu behartigt onze zaak,
Hij is uw Zoon, wil voor ons vragen
dat wij niet gaan, gebukt door schuld…
De grote hond en de kleine kat
poëzie
4.3 met 37 stemmen
5.739 En hij trapte op een teen,
En zij beet in een been
Van de meid, die riep: Ga je heen! O mijn been!
Scheer je weg!
En de grote hond en de kleine kat,
Die zaten weer samen op de kamermat,
En ze lachten en praatten: 'Och hemeltje, wat
trapte ik op haar teen!'
'En ik beet in haar been!…
Bij het sterfbed
poëzie
3.4 met 13 stemmen
4.845 Hij hief het oog ten hemel,
En sloeg de handen saam,
Als om vergeving smekend,
En fluistert hare naam.
Hij wil het hoofd afwenden,
En kan niet henen gaan:
'Och, opende ze eenmaal hare ogen,
Och, zag ze mij nog eens aan!'
Vergeefs !…
Mijn Laura kwam
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.909 Men zegt, dat Venus zo weleer ten oordeel kwam.
Zij naderde mijn koets; wat hart was niet bewogen
Geworden, door zo schone en goddelijk een zwier?…
Bij het doodbed
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.703 Hij hief het oog ten hemel,
En sloeg de handen saam,
Als om vergeving smekend,
En fluistert hare naam.
Hij wil het hoofd afwenden,
En kan niet henen gaan:
"Och, opende ze eenmaal hare ogen,
Och, zag ze mij nog eens aan!"
Vergeefs!…
De uil en de raaf; een sprookje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
916 En toen de raaf hem ten tweede
maal met zijn vraag confronteerde,
sloot de uil zijn rechter ooglid dit keer.
Toen de raaf het ten derde maal met zijn
vraag probeerde, en bemerkte dat de uil hem
volledig negeerde, liet hij de uil in zijn waarde;
tot hun laatste ontmoeting, die onuitgesproken
bij de raaf veel opzien baarde.…
"Eigen" wijsheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.231 Opgesmukte wijsheid klinkt uit zijn woorden
nu weet ik waarom ze altijd stoorden
"eigen"wijsheid ten top
dus een plank voor zijn kop
en wat het ergste is,
je kan hem niet bereiken
zie hoe verwaand hij kan kijken
en altijd over pietluttigheden zitten zeiken
ja, ik zeg het uiterst grof,
geen empathie, geen adoratie, geen lof
voor…
Werkvloerjaloezie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 alles van 'n ander
Alles dat die ander toebehoort
Werkvloerjaloezie viert hoogtij
Zorgverzekeraar kent geenszins zijn
Beperking
'k Zat bij Personeelszaken
Behalve het onrecht
Op alles voorbereid
maar die messteek in mijn rug echter
Kwam verrassend onverwacht
Lasterlijke leugens als de windmolens
Die de heer Don Quichotte
Geenszins ten…
Op de grens van volwassenheid/Rite de passage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
18 De meisjes keken meewarig,
de jongens joelden
en tussen mijn tenen spoelde
mijn laatste restje zelfvertrouwen weg.
====
Maar de lokroep der natuur was onweerstaanbaar,
en die sleurde mij met veel geweld alsnog het diepe in.
Zo kon ik mij ten slotte ook onttrekken
aan de zuigkracht van de onbezorgde jeugd.…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 Onbekwaam stonden we
in te veel van overvloed;
de liefde en het kussen
dagen vergeten donker
wat toen bedoeld
nu ten onder is gegaan.…
De telefoon van God*
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.538 Hij knikte
en zei lankmoedig met een stem
als van volmaakte receptioniste:
‘Hij heeft ten minste gebeld.’
*voor Rutger Kopland…
Hardleers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.600 Torenhoog rijzen de gebalde
vuisten ten hemel op
geknoopt aan verwijten tot
mijlen achter de horizon
ze schieten te kort, de buur
die vriend en God aan top
hun terminale ego’s straalden
al eer het heelal begon
Meedogenloos kloppen
stalen harten betonomrand
ijzingwekkend luider
door het kille ijspaleis
verkracht gevoel
slechts geldgevoed…
Vadergevoel
hartenkreet
4.9 met 74 stemmen
2.289 gericht
Ik heb maar snel het boekje gepakt
en ervaar jouw stilte en de rust
want je ligt nog exact
zoals ik je welterusten heb gekust
Ik had nooit verwacht
dat het zo een impact had op mij
ik mompel grijnzend nog die nacht
‘en dat door een simpel zaadje en ei’
Plots beweeg je met je benen
en hoor ik een diepe zucht
ben dus snel op mijn tenen…
kwakkelloper is spekkoper
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.225 naar waarheid nu wat-ie ervoer
op het zeven heuvelen parcours
hij had daar lood in de benen
z’n kin zonk tot op de tenen
afgeleid door muziek en schone zang
bleven heuvels te hoog wegen te lang
tot ‘n groesbeekse hem verschoonde
zich tevens terloops innig betoonde
verend schreed hij langs berg en dal
men riep hiep hiep hoi voor hannibal…
negenhoog
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.181 de koningin is een flatgebouw
haar kroon staat op het dakterras
een hand zwaait vanaf de vijfde
verdieping naar haar onderdanen
het is er wat krap: we schrijven
onze boeken in de wasmachine
en lezen op de trap
tussen niet bestaande illegalen
junkies knabbelen aan haar tenen
borsten zijn verboden terrein
ergens onder het midden droom ik…
Uitgeleide
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.455 En de enkele krans, ten uitgelei'
De dood verbloemend, -
De dode roemend, -
In 't sterfhuis zelf verwelke hij.
Uit dorre krans zal met een lach
Haar beeltnis neerzien;
Voor ONS dat weerzien -
Voor HAAR nu Rust of Nieuwe Dag!…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 geruis van de wind
Onder zand bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik voel het zand tussen mijn tenen…
In mij, in jou
netgedicht
2.7 met 144 stemmen
71.078 Reflecteer al mijn rondingen schuin
verslingerd aan je tenen tot je kruin.
Wiek je warmte - om mij in je zijn
onder je gedachten te laten kronkelen -
in een zinderend gewelfd luchtkasteel
dat zweeft in trage cirkels rond het deel
van de tovenarij waarin wij vonkelen.…
Eerste liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.181 klinkend als kristal
verdrinkend
in de knal vol melodie
Ontzield,
beschreven en bewezen
uitgevoerd als schoolvoorbeeld
voorgedragen
voorgelezen
Naar binnen toe bewogen
gevoelloos afgedaan als les
herhaling
zonder vragen stellen
zonder voegen of vertellen
Trefwoorden raken niet
ze zwerven
vast aan de enkeling
die ‘t vallen na
ten…
zachtjes zwevend
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.852 zachtjes zwevend
geeuwtjes gevend
laat poes zich even strelen
soepel spinnend
muizen minnend
mag ik haar ruimte delen
kattig kroelend
wollig woelend
geeft zij kopjes langs mijn been
bazig blazend
ruziënd razend
stoeit zij met mijn grote teen
verdraaid veerkrachtig
parmantig prachtig
loopt zij dan weer weg
zachtjes zwevend
geeuwtjes…
ERATO'S TALENT
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.978 Onderdaan was hij
Levend voorbeeld van hoe het anders kan
Na zijn nachtdienst liepen wij
Op onze tenen en mochten we hem wekken
Zo rond de klok van vier, geurde de kamer
Naar fabriek
Ik, beminnelijke muze van het minnedicht,
Gedeukte vrucht van een bizarre stamboom,
Draag last en lust van de lier
Hij sloot als eerste man mij buiten…