1824 resultaten.
Hopen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.013 Een druilerige dag, een vochtige wereld,
maar wat blijft is de hoop op zon morgen
Een zieke vriend, grijs van ellende
een steun in de rug,
maar wat blijft is de hoop op beterschap.…
4 Mei
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
941 Nu ben ik oud, ziek en grijs.
Ziek van verdriet, al heel mijn leven.
Kan het leven mij het geluk nog geven?
Het is 4 Mei, ‘k heb mijn hoofd gebogen.
Ik denk aan vroeger, met tranen in mijn ogen.
Marjan Hoff. (12/04/’11)…
Heerenveen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 Door haar ben ik aan de drank gegaan en
heb ik duistere paden bewandeld om
uiteindelijk in het veen van de Heer weg te zinken,
waar ze net zo grijs als ik kapituleerde,
volgens mijn berekeningen,
mijn psychotische droomvoorstellingen,
maar in feite stikte ik zielsalleen.…
Dat stukje steunpilaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
770 en breekt het leem in stukken
Dit prachtpaar vliedt steeds verder weg
van herfststorm met zijn nukken
De traan die zilte treurnis kleurt
oud zeer wat in ’t geweten zeurt
Nu bladerdek de slapen van
de lentebloem beschermt
en wintervorst zich over ’t land ontfermt
met sneeuw en ijs als wapen
De dag tekent zich schuimig af
in grijs…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 -------------------------------------------
slingeren - hangen
stillen - glad maken
gekrolde zee - krullende, golvende haar
hier - op het door Dullaert beschreven schilderij
wel - misschien
zilver - het grijs van de ouderdom
goud - het blonde haar
verdruipt - weg druipt
Les van dit gedicht: de schoonheid van Maria Magdalena blijft als symbool…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Grijs en grauw zijn er de kleuren.
De muren zijn gescheurd.
De ramen zijn gebroken.
Jaren is er niets gebeurd.
Dit dorp is van de wereld uitgesloten.
De fabriek is er gesloopt.
Er was voor ons geen toekomst meer.
Er was zelfs geen enk'le hoop,
maar weggaan dat deed zeer.
Het is een niemandsland,
een zwarte vlek, vervaagd.…
Parijse daken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.244 De lucht
was van lood boven de daken, golfde
grijs de kamer in en vrat broodmand
confitures boter benen je stem en je handen.
Weer niet gelukt. Ik sloot de deuren. Naar
beneden, snel, een dag was begonnen.
-------------------------------
uit: 'Gedichten 1991-2012'.…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 koningspaar van een magisch vergeten rijk
onze schatkist het goud van de avond
ons volk de vroege nachtegaal
Zo zitten we stil
alle schoonheid in te drinken
doen alsof dat alles is wat we nodig hebben
en het is zo
tot de maan besluit het licht te laten vallen als schaduw
En we zachtjes huiswaarts keren
als alles vervalt tot zwart, grijs…
De jonge dragers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 Ze waren jong en kenden
de dood alleen als een
schichtige voorbijganger
in een grijs getooide stoet
over een smal pad naar
het schemerig deurgat.
Het was al volbracht
en voorbij hun dag.
Ze deelden broederlijk
het speelkwartier waar
ze opzij stonden, niet
aan verval gebonden.…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 ik zag je op mijn pad naar benee
mooie steen ik neem je mee
in de broekzak van mijn reis
meer dan 50 tinten grijs
en prachtig van mij
zacht en warm ben jij
je duwt me, draagt me naar het zonnige dal
duikgewicht in mijn vrije val
ik tors je mee op mijn pad omhoog
de lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten…
vreemd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 in rood, in zwart, in grijs
‘k zag rode kolen en pompoenen
vrolijke vrouwen om te zoenen
brachten je listig van de wijs
ongrijpbaar enge visioenen
tartten meedogenloos je geest
prikkelden je met miljoenen
je werd behandeld als een beest
het was een lange, enge zware nacht
‘k had dit niet van m’n geest verwacht
ik zeg het eerlijk zonder…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 De tijd voor vertrek is opgeheven,
bovenleidingen teren koolzwart
de hemel verbonden met stilte
naar grijs verstreken.
Een baanvak stopt voor rood licht.
Er woedt een storm van ijzer
bleek bacchanaal geknoopt om
het roekeloos eiland lijnen dat
als een zwaar lichaam zwijgt,
verzonken in dronken slaap.…
De regels van het spel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 houten lijst gevat ,
gelijst in een kwatrijn, de
gekromde tijd verschuift,
de wereld wankelt op z’n
poten tot een zonnestraal
hem vindt, een streepje
licht in de laagste stand
wat eerder werd gezaaid,
neemt z’n tijd, is niet verloren
als de mens zijn spa en pen in
de aarde heeft gezet, groeit
tot kort gedicht wat ergens
tussen grijs…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Ze zoekt geen warmte in het
gras, maar ontwaakt onder een hemel van
grijs. Wie traag kijkt, ziet haar openen in het zachtste
moment van het jaar, een fluistering voor wie niet voorbij wil lopen.
Haar wortels houden zich vast
aan wat overblijft van licht en aarde. Wind
buigt haar hoofd, maar neemt haar niet mee.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 Jij ziet mij misschien als eenvoudig grijs,
maar in mijn wereld ben ik wijs.
Met poederig stof weer ik gevaar,
zo blijf ik vrij, jaar na jaar.
De nacht omarmt me als een vriend,
waar ik ben, word ik altijd bemind.
Ik ben geen vlinder, maar een mot,
een schepsel van de nacht, dat is mijn lot.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.…
Schooljongen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.323 De hemel hangt door van afgrijselijk grijs
en de jeuk vervliegt, de lachstorm dooft.…
Blond kindje speelt piano
poëzie
4.0 met 30 stemmen
2.475 Vroom kijkt mijn kindje naar het notenblad -
'T is plots'ling, of ik 't vaak gezochte vind,
Alsof mijn moeder daar te spelen zat,
En 'k zelf weer was gelovig luist'rend kind;
En 'k zie door tover van die oude wijs
Mijn moeder jong, en mijn kindje oud en grijs.…
INTIMITEIT
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
742 Het zat diep weggestopt, maar 'k kan het nu benoemen
en dus is klaarheid over wat ik sinds jou mis
Bij ieder seintje in mijn lijf dat me weer doet herinneren
merk ik: 't is het nabije, dat na jou nu zo op afstand is
Eén foto met, toevallig, jouw gezicht
en ik kan als het ware met mijn lippen voelen
waar grijs en zwart in elkaar overvloeien…
nooit te oud
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.144 naast mijn eigen 'stukje hemel'
heb ik buren grijs en oud
zij zijn aan iets moois begonnen
hun liefde nieuw en toch vertrouwd
zij kenden in een ver verleden
de toekomst niet, maar wel elkaar
toch kozen ze gescheiden wegen
zij zonder hem, hij zonder haar
het leven nam ze flink te pakken
't bestond uit zorgen en uit plicht
maar ‘t haalde…
vaatwas
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.126 je wast jouw handen
haren in een wrong
speeksel welt achter tanden
alles geschikt op het aanrecht
van snijplank tot theelepel
je bent aan frullen gehecht
het schilmes schraapt
zaadjes uit de paprika
de ui fruit in sissende olie
je roert gehakt met een vork
rul en grijs in de pan
nog wat ontvelde tomaten
het laurierblad mag niet…
Hoe Oud en Jong zich ontmoetten..
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.198 En na een lange tijd,
was het stralende, lachende gezicht van Jong,
veranderd in een droevig, pessimistisch grijs hoofd,
en Jong was oud geworden.…
Liefste,
gedicht
3.9 met 115 stemmen
36.336 Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen.…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 op de drempel van de nacht
vogels ontwaken
Groene weidegrond
sloten doorsnijden het land
ver weg neurt een koe
Het gouden graan danst
de wind speelt met de halmen
het koren is rijp
Boom in volle bloei
fier en stevig staat hij daar
een groet naar de zon
Was ik maar een eik
ik trotseerde de stormen
groeiend naar omhoog
Akkers grijs…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit mijn huid vervoegt zich koudweg in
een huivering,
tastbaar zwellen mijn vochtige ribben tot dikke tralies
en benemen me de adem
Dit verstikkend grijs…
Geboorte van vandaag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Tussen het oranje en het grijs
in een ouverture van stilte
schaduwmomenten
van een eerste meeuw met de
weidsheid van zwangere luchten
neemt de spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt toch weer
bij…
Dromen zijn geen bedrog
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.104 Gitzwarte haren met wat grijs
Ogen, erg bruin, soms ook wijs.
Lachend zeg ik:je komt met uit een film, acteren kan je ook
Je blijft nederig en doet niet uit de hoogte, al héb je de ' look '.
Vriendelijk voor ieder maar je laat niet over je lopen
Plichtsbewust, wel op tijd ontspanning, hobby's met hopen.…
De volière
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
752 verweerde lippen
zoveel al achtergelaten
menig spiegel moeten vervangen
de weg die ik bewandel
kent vele hobbels en gaten
ook luchtkastelen vol verlangen
en kinderogen die nog steeds
vrijelijk tegen me praten
waar ben ik toch naar op zoek
de jaren hebben mij toch alles verteld
talloze malen is mijn huid vervangen
de haren van blond, grijs…
Blijf maar
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
945 iets over liefde vertellen
het eelt op hun ziel
de kinderen die bellen
mij zal je niet horen vandaag
ik word elders verwacht
op velden van eer
daar wordt stilte door mij gevuld
het steunt de wandelaar
als ik zijn ontzielde herinnering verzacht
en hij even geen woorden duldt
zie ook wel dat deuren
overal, ondanks diverse tinten,
zo grijs…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Vaak is een Meidag koud en grijs:
Zoo dikwerf schuilt de zon,
En geeft de tere bloempjes prijs,
Die ze in de morgen won;
Bij u haalt meenge lentedag
In trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!…