3834 resultaten.
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 O vreemde wereld
wat herberg jij
aan mysteries.
Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.
Zo ook ...
de " LIEFDE "
Zij is onpeilbaar
ondoorgrondelijk
en toch...
Zo... ONMISBAAR…
Andere dimensie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.419 Kijkend in de spiegel
beslaat het beeld
vergrijst omgeving
tot verwarde flarden
vreemde werkelijkheid
vage beklemming maakt
zich meester van de kijker
als het beeld blijft verijlen
en dan plots verdwijnt
in zichzelf onzichtbaar
buiten de wereld
vervolgt de reis zich
in die andere dimensie
waar de betovering
niet verbroken wordt…
over een vriendschap
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
4.896 vriendschap is onbetaalbaar
een boutade vol intimiteit
twee wezen die elkander vinden
en adopteren tot hun familie
een ziel te proeven
met vreemde kruiden
gelardeerd met wat eigenheid
de enige ode aan het leven
die er voor elkaar toe doet
en dan samen aan de koffie
met suiker en wat rum
verhalen over het onvertelde
gij, mijn mens…
opgegeven
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
547 zijn hel heet leegte
tot explosief verval
een enkel geval vol niets
dat hem verder drijft
vervuld van chaos
ruikt hij naar vreemd
en andere ongekendheid
stuurt hij stuurloos
op de eeuwigheid aan
ditmaal zonder nalatenschap
een leven zonder kern
holt hij nog verder uit
met de scalpel van bedrog
meer redenen ziet hij niet
enkel nog de…
Siddeburen-bokkesprongen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 Kees Stip schreef dat in Siddeburen
Een bok was met heel vreemde kuren.
Met name zou dit beestje sterk
Bedreven zijn in rekenwerk.
Ter plaatse vroeg ik aan een geit
Wat waar was van die malligheid.…
tuin als privédomein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 de tuindeur gaat weer open
er sluipt geur van voorjaar binnen
in de tuin zie ik vooral groen
heel veel groen
de beukenhaag waar ik vorige week
nog zó doorheen keek
is in mum van tijd dichtgegroeid
onneembaar voor vreemde ogen
als een privédomein
hier ben ik thuis voel ik me veilig...
laat de zomer maar komen…
De val
gedicht
2.4 met 18 stemmen
6.280 De avond valt
over de Jordaan
De avond
valt heel langzaam
Langzaam slokt hij
al het licht op
langzaam slokt hij
de gelukkige dag op
Al gauw bedekt hij
onze versleten ogen
die de hele dag
open zijn gebleven
Het is nacht
in de Jordaan
kleine geluiden
duister geluk
Vreemde verveling
-----------------------------------
uit:…
liefde is wat ik weet
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.064 waarheid vertelt
leef ik dan in slechts een leugen
of ben ik zelf de allergrootste
illusie
zoals de vogel die heel dicht
bij doden rust, in wonderen
gelooft
en rond de jongste dag zingt
rond mij
steeds zachter
verward om de schreeuw
die in mij huist omdat ik niet meer ben
verdwaald
in de mens die ik bedacht
vreemd…
zwijg mij de dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
602 het is kwart over
niet alles is daglicht
of het beleven van huid in de nacht
met een glimlach
tussen
niet alles schrijft een gedicht
of de winter weg
is het dan geweest
wat ik met morgen bedoelde; een wenk van jou
in een vreemde stilte, hier en daar rond hals
en hart
ontluister mij maar en mijn gelaat
het meisje is weg…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
Gemis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
613 Nu jij niet meer bij mij bent
wacht de nacht met vreemde stilte
ik was jouw stem zo teder gewend
omring het duister nu met kilte
ben ik alleen, o nacht zo lang
hoor ik slechts in tranenzang
hoe dwaas ochtend zal aanbreken
zonder jou in mijn vizier
eenzaam is het wachten hier
dat mijn hart niet meer zal hopen
ik het hopen zal vergeten…
JOUW GOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Jouw god aanbidden
in plaats van vreemde goden,
jouw diepste wezen.
Jouw diepste wezen
is liefde voor elk ander
zoals voor jezelf.
De angst voor de dood,
voor oorlogen en rampen,
de schreeuw om liefde.
Pure versmelting
met goddelijke kosmos,
de lieve ander.
Niemand heeft groter
liefde dan die opgaat in
ander, elk ander.…
Rare mensen en verdriet
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.102 Vreemd eigenlijk,
dat je pas tot de ontdekking komt, wat iemand voor je betekent,
als ie er niet meer is,
want hij was er altijd, gewoon.
Triest eigenlijk, dat we pas beseffen wat we aan rijkdom hebben,
als die welvaart van liefde omkomt,
want alles is zo gewoon.
Te gewoon om te lang bij stil te staan en toch sta ik dat!…
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 op uw nylonkousen bracht u mij
door de wintergang naar de buitendeur
van Huize De Schutse
ik zei nog dat het veel te koud was
maar het maakte u niets uit
alsof u voelde dat het de laatste keer was
onze omhelzing en uw lieflijke moedergeur
had zich vreemd verkleed en wij zwaaiden
elkaar een weerzien
enkele dagen later belde pappa ons op…
het dode stuk van de rivier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
538 vreemd is het gelaat
van de nacht
en als losgeraakte touwen
stromen twee rivieren
regen is wat er liggen blijft
lakens alleen gelaten, in de nabijheid
van morgen
ik herken ze niet
en de stappen die ik zet
ter hoogte van jouw ademhalen
sterven bij leven
ontheemd tot op het laatste woord
wie zal nog de oevers zien
uit dode rivierarmen…
Tentoonstelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Het begint in het wonderlijke dorp
de vlucht van de vogel leidt de parade
Op de grond een processie van geel
weg naar het blauw van een vrouw
met gedachten aan Pisa en Siena
Maanstad wacht als een schip op het tij
tovenaarsleerlingen zwaaien uit
behouden vaart naar een vreemde stad
Ver weg door een onbekend land
varen zeilschepen mee met…
Hand in eigen boezem steken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 Is het raar dat kinderen opgroeien
in de wetenschap dat
" het zo hoort" is het vreemd dat ze,
terwijl wij ouderen weten dat het anders moet,
de normen en jawel, ook de WAARDEN,
niet automatisch vastliggen bij de jeugd van nu?
Natuurlijk niet, want de tijd van toen staat
in geen verhouding tot die van nu.…
de puddingstukjes blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 uit resten van allerhande soorten
oud gebak schiep de bakker van
de co-op een soortement van drab
versierde het vervolgens met glazuur
en verkocht het spul niet al te duur
toch vreemd is het te weten dat
ik daarvan durfde te eten
doch door nostalgie gedreven
zou ik er zo weer een euro voor geven
(soms is een beetje vies best lekker)…
Oerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Fraai gesitueerd
aan de route van die
mooie Express der Tsaren
Lijkt een vreemd oord
Brede straten
van West naar Oost naar Noord
Met die lijn kwam de handel
Russisch, Siberisch en
lokaal; tijd stuurt mensen en trein
Hoorn met oproep in
te stappen; voorwaarts naar het eind-
station, zo'n drieduizend kilometer verder-
op…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij toch tracht te bekwamen.
'k Zal ervoor gaan, van mij blijven geven.…
onderduik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Verscholen achter luiken
huist het kleine ongeziene leven
in de holte van de kindertijd
Zeven vreemde huizen je zou er
verdwalen verzwegen namen
woelen diep in de kinderborst
In de schaduw achter het
fluisteren van de groten
gaan bange geheimen schuil
Het daglicht botst
tegen gesloten luiken
de kat kijkt naar je wollen bal…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 Het kind kon je niet zeggen
dat het bang was
een pakketje angst
genageld aan de grond
Het kon je niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 Het vergeten voltooit zich niet
er moet opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
Gekroonde kruisspin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
281 in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden
op haar weg in het aardrijk
der vreemde…
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
66 de boemerang werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing…