3244 resultaten.
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 ze keek me aan
ik voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren…
Chopin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Je handen zijn als
twee lenige acrobaten die dansend
langs
de bleek
ivoren toetsen dwalen
Wonderlijk teer, smartzuiver vol
van donkere schaduwen
schoonheid
en geluk
met
verwondering luister
ik naar jouw
vonksproeiende
verhalen
Ik hoor de nachtegalen
de zee
in wilde maat
hoge golven tot diep
in de landen
rouw onder blauw
o mijn…
Lieve fluister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 te filteren
en hem kritisch te vergelijken
met de man van mijn dromen
maar ik laat haar de nuchtere
en saaie gewoonheid
Liever wil ik lieve fluister
en verstolen kussen
mij openvouwen om te geuren
mij uitrekken naar zijn ogen
en me nestelen in de wind
van zijn verhalen, het leven
vangen in volle zeilen, stormen
doorstaan, de golven…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door…
De schaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 De schaal wiebelt
hypnotiserend licht
en donker op en neer
Tikjes van mijn nagel
De rand omlaag drukken
en langzaam de ronde volgen
Golven weerkaatsen de zon
Schommelend licht
Wiebelschaal
Met een stok sla ik trilstroom
in het brons, de houten tafel
en van mijn vinger naar mijn…
De aanlanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
895 jij had de
mensen in jouw
ban met een
geweldige performance
op de bühne van de zaal
jij wiegde oceanen
liefjes in slaap deed
knapen van golven
wit krullen om
jou maar te volgen
zacht sliste water
langs denkbeeldige
rotsen die met hun
trotse aanwezigheid de
aanlanding koesterden
nog sta jij daar
armen bezwerend
ogen op de…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
Goed gesternte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik heb je
niet gevouwen
jij hebt jezelf
te water gelaten
hard rennend
op lange benen
het scheepje
in je hand dat
zonder ruime sop
meteen op de
golven teruggaat
naar het strand
wij hebben het
scheepje op droog
zand gelegd vouwen
glad gestreken
en langzaam
op gekalefaterd
ondanks jouw
dwarse te water
lating ben je goed
gedoopt…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 Meeuwen vliegen buiten zinnen
zijn onbevangen, weinig zwierig
hun voortdurend geschreeuw
boven het geraas van golven
het uitzicht dat niet verveeld
zich met maritieme lucht omgeeft
helpt de dag compleet te maken
grijze ogen volgen de wolken
verliezen hun duurzaamheid
uit het oog, echter tevergeefs..…
LAIS CCCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 brede golven wind doorlopen de lucht.
een teder omgekeerde kreet wordt in
het bed met haat en liefde opgelucht.
het zucht. genot, van lijven korte vlucht,
heeft net de angst met lentelust vermoord.
het had te lang aanzien, te vaak aanhoord:
handen, ogen, droefenis en misbaar. …
´Ontluikende lelies´
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Ze staan in het water, stil en sierlijk
Wachtend op het licht, dat hen wekt
Dan openen ze langzaam hun kelken
En tonen hun schoonheid, puur en perfect
Ze geuren zoet, als een zachte bries
Ze kleuren het meer, met wit en roze
Ze dansen zacht, op de golven mee
Ze stralen vreugde, uit elke pose
Ze zijn een symbool, van zuiverheid en liefde
Ze…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Ik hou van je zee,
je rollende golven
hoe je dat doet
door de wind,
door eb en de vloed?…
Witte ziel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
318 Mijn hart weet van geen ophouden
het slaat zich overal doorheen
in de drie-eenheid van de tijd
vanaf het groene begin
van mijn lot, mezelf
op de been te brengen
met hartstocht en weer
in de stroom van ervaringen
te springen, af en toe een slag
te zwemmen, wat mee te drijven
en veel te laten passeren
schoonheid en wreedheid
golven gevoelens…
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 toch
vlieg ik voorbij
de horizon om even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig ruisen
van de wereld-
omvattende golven…
Wat de nacht te bieden heeft
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
379 Wat de nacht te bieden heeft
als de geluiden
roepen vanaf de rivier,
zijn voeten zich vastklampen
aan het glas
dat zwaarder wordt dan het wachten;
alles wiegt,
gelaagd
in de golven.…
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Mijn herinneringen drijven ver weg
Op de eeuwig deinende golven
Van de oceaan van mijn gedachten,
Zonder einde in het verschiet.
Het zijn vooral beelden zonder tekst,
Zonder geur, met veel gevoel,
Dat in mijn hart weerklank vindt,
Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.…
Verten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 Jij in gedachten
me houdt op de been
Maar ook al die and’ren,
de exen, de nieuwe
en die me ontvielen
De golven dekken ze toe
De visjes de kwallen en kreeften
garnaaltjes en mossels
en al het gewemel van beestjes
beweegt steeds maar door
Het leven nooit moe
De wind in mijn haar
waait als het helm op de duinen
Jaar maar na jaar…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Overpeinzingen over een toekomst zo ver weg maar
toch dichtbij, met uitgestrekte handen in een bepaalde richting
vertrouwen in het lot, bij toeval zet ik kleine stapjes vooruit tegelijkertijd
laat het verleden zich meestromen met de door veranderlijke wind opgewekte golven.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Dag vervaagt in stilte, avond openbaart
Hemel zwaait met haar lichten in een jubelstemming
Geleidelijk aan sluiten de ogen op het ritme van de eeuwige golven
Mijn oude ziel reist vrij in het oneindige, zonder enige vorm van grenzen of zout.…
Uitgevaren
gedicht
3.3 met 21 stemmen
36.965 Zijn schip trotseert koppige golven
die hem schuimbekkend vervoeren
naar gapende muilen die verbolgen
hun helse zwavelnev’len boeren
uit een vloed van tijd gedolven
wiens stromen wurgend snoeren
om van het ebben lucht te kolven
tot eeuwig gittering gaat floeren
doelbewust wendt hij de steven
koerst naar de kille bondgenoot
willig volle…
Om mij heen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
937 Jouw prachtige naam
wordt zacht gefluisterd
zo blijf je altijd bij me
als mijn hart goed luistert
Af en toe kan ik je voelen
door de stralen van de zon
jouw nabijheid beurt me op
als een klaterende bron
De spiegeling in het water
tovert soms jouw gezicht
uren kan ik blijven kijken
mijn blik op de golven gericht
´s Nachts sluit ik…
clowns
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
921 achter maskers van weemoed spelen clowns
mijn waarheid in eenzaam spel
ontroerend ontwapenend echt
deinen ze mee op golven van vreugde en verdriet
zij spelen de ontmenselijking menselijk acceptabel
roeren in de likkepot van mijn emoties
ontroerend ontwapenend echt
ontmaskerend en spiegelend
leven zij op grote voet
halen zij dikke rode neuzen…
Huilen als de wolven.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
707 vingers
haar blik verstart
koude streelt haar huid
voelen doet zij niet meer
woorden zo bast
het doet haar geen zeer
terug is de façade
het masker van alsof
haar metgezel van jaren
weer vanonder het stof
één schil was gepeld
een glimp van haar hart
was getoond voor even
nu rest nog smart
liefde overspoelde
met torenhoge golven…
Over Zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 De duinen,
maken een zacht ritselend geluid,
harmonieus,
waaiende stemmen,
met de golven mee,
naar verlangende gevoelens,
ver over zee.…
Begeerte
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.543 Golven van begeerte
overstromen blote liefde
handen die gepassioneerd strelen
overgave aan verlangen
Warme adem, vlammende kussen
op gloeiend hete huid
vurige liefde brandt
ruik het zoete lichaamszweet
Striemende regen
onweert hard
verblindt, onberekenbaar
ontzettend koud
Onderhuids smeulend
zoekt lava echter uitweg
vuurspuwende…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Gedonder van de golven
geruis van de wind
Onder zand bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik…
De fee in de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
918 De fee laat zich drijven op de golven,
ze lijkt een met de blauw-getinte zee.
Ze zwaait met haar fonkelende staf
en wil gaan toveren, maar...
De zon verdwijnt achter de wolken,
mijn droom spat plotseling uiteen,
want heel even waande ik me,
die prachtige fee in de zee.…
ze standbeelden heersen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
818 van kathedralen en bommen
ze standbeelden heersen
in arm en blik, tijdloos de steen
die de massa onder zich schikt
de zweep heeft hun geesten verstikt
tijd beitelt letters in graven
van generaties die gaven
cultuur en muziek, kwaliteit
overleefde werd kunst exclusief
nog zijn er kleine enclaves
die erudieten op handen dragen
in golven…
Mooi Lauwersoog
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
1.911 Slenterend langs het strand
kijkend naar de golven,
als je hand in hand
onder het water wordt bedolven.
Je ziet schepen de haven in varen,
mensen die zich scharen
Bij de viskraam, voor een lekkerbekje.
Lauwersoog is voor mij het mooiste plekje
met z'n zon z'n strand en zee.
Ik draag het in mijn hart steeds met me mee.…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…