2935 resultaten.
Deze winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 is tot nu toe
echt geen winter
het waait als de herfst
er wordt nauwelijks
van de mezenbolletjes gegeten
de natuur loopt weken voor
sneeuwklokjes laten al tijden
hun kopjes hangen in de regen
katjes vallen massaal van de bomen
eenden paren er op los
zag al meerkoetjes
bouwen aan hun nest
met zoveel miezerig grijs
ben…
Frivool gerokt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 de wind
waait herfst
door je haren
lichte
zomerlokken
spelen met elkaar
op het donkere
bed waar schaduw
zich heeft neergelegd
gebruinde benen
stappen frivool gerokt
terrasjes voorbij
ogen kijken blij
op deze dag
vol zomerlach
toch draalt zon
niet meer zoals in
lange dagen van weleer
waar donker pas
de nacht erkent als…
Ambitie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 In de herfst bij mist en regen om zes uur
opstaan voor zwemles in het bergmeer
daarna ontbijten, mijn tijd klokken
bij aankomst op school en het rondje
hardlopen om de sportvelden
willen winnen alsof
dat punten oplevert
voor wat ik waard ben
vertrouwend op de les
dat ik het allemaal doe voor mezelf
want de grote idealen
van de volwassenen…
het ronde warm van zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
809 ineens verliest
de zon het ronde
warm van zomer
wordt ze weer strak
belicht in helderheid het
opstaan van de dromer
de lange herfstdraden
zijn al vroeg gesponnen
in het frisse ochtenduur
het eindeloze zonnen
is door buien nog maar
slechts van korte duur
groen verschiet
in koele winden
er dwarrelt al een
eerste blad, de oogst…
Herfstblad
hartenkreet
5.0 met 23 stemmen
815 Herfstblad
Dwarrelend in mijn zicht.
Vol leven; toch stervend of dood.
Niemand zou geloven dat
Jij een regenboog bent in dit licht.
Eerst bruin met geel, nu bruin en rood.
Langzaam legt de wind je neer
Naast mijn voeten op de stoep.…
Houterig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 Herfst vergeten ritselt aderen.
Mos was zwammen weken voor.
Vliegjes dansen vroeger door
hangen spinsels te vergaderen.
De stam is gebarsten, de bast gaan rotten
het leven kwam er weer in ravotten
omdat het bij zagen is gebleven.
Ik heb die bundel maar begraven
-waar ik papier van wilde schaven-
tot pulp geschreven.…
Gouden kleuren...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.083 De bomen fluisteren naar elkaar
En geven door dat herfst zal komen
Hun prachtige groene kleuren
Zullen langzaam worden ontnomen
Onrustig beroeren de bomen hun takken
Wetend dat de storm weldra zal beginnen
Sommige blaadjes laten zich al goudkleuren
En zullen in hun vrije val rond gaan spinnen
De bomen fluisteren naar elkaar
En kussen de…
De triestigheid 's avonds
gedicht
3.1 met 17 stemmen
8.224 Ontstaat een ritselen en geknaag.
Een roetkraai ruimt het stoppelveld.
De haagbeuk heeft zich opgemaakt.
De tuin ligt als een laken
kaal.
Op donkere velden brandt het loof.
De toren geeft de uren aan en wind
bevoelt haar jurk. De rug buigt
als een hazelaar.
Een hand omsluit een hand, een berm
rijst op. Met reeds ontstoken lampen
rijdt…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Hersftgedachten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.577 de nacht stormt huiver
in haar donkerste uren
rukt aan de bladerkronen
en blaast met schrille tonen
gedruis dat maar blijft duren
maar nu, is de lucht zuiver
want het oog der stormen
is op mij gericht, intens
scheurt de wolkengrens
de flarden aan vormen
de scheiding der nachten
doet mijn dagen kwijnen
en ook de zon verkleinen
de kou…
Daar op dat bankje...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.163 Met mijn handen diep in mijn zakken
En een zachte herfstbries in mijn gezicht
Met mijn blik op rondspringende padden
En een vale zon die mijn dag verlicht
Zit ik nu op dit bankje…
Mijn trillende hand bleef in de lucht hangen
Toen hij zijn gezicht doelbewust omdraaide
Erkenning was slechts mijn enige verlangen
Totdat al het beleefde met de…
Dwarrel mee
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.466 Voel de onmacht van het strijden
De bladeren vallen op hun plek
Gekleurde rode vuren
Vinden op de grond hun stek
En de wind blijft onstuimig blazen
Steeds lager bij de grond
Ik dwarrel heel gehoorzaam
Doelloos in het rond…
November lente
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
11.510 in pastellengloed van mist gebed
warend loom tussen het herfstpallet
van ‘t bos dat dichtte om ons heen
Het hoge gras doortrokken sporen
met ongerepte paadjes puur natuur
stil, wild, liet `t verscholen avontuur
instemmend haar zuiv`re lente horen
al spinden rupsen gene zijde
een vlinder ontpopte in ons beide
die ‘t bloeien van de herfst…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Langs wei en wilgen glee de vochte nacht,
Het deinzend witte kleed golfde en bezoomde
Het lage land, - boven de herfstdauw doomde
Het blinde oog der maan - zo stil, zo zacht.
De schim der stad ontvlood een matte klacht,
Ginder en verder stond een boom en droomde
Eenzaam, - van mistig natte takken stroomde
Aldoor, aldoor een dode bladervracht…
GOUD KLEURT DE PADEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
860 Goudgele kleuren
waar je ook kijkt
sieren de straten,
bedekken de wijk
Goud kleurt de paden,
goud op het mos
De hersfst viert
nu hoogtij
als je kijkt in het bos…
Herfstdag
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
746 Een hevige storm plukte
in één keer de bomen leeg.
Het landschap toont nu
zijn gouden herfstkleed.
De takken slaperig tot
de eerste voorjaarszon.…
herfstgeluk
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.127 de wind die tussen de bladeren hijgt
een warme damp die de aarde ontstijgt
ik maak met mijn vingers een kijker
het geluk kleurt alle beelden rijker
ontelbare druppels lekken van bomen na-nat
terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat
de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit
tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
Oogsttijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.029 En voelt toch even iets van spijt
want dit is ook een eigen herfst.
Boombladeren zijn al vodden geworden.
Kerstboomversiering hangt onder het nest.…
herfstgedicht
netgedicht
4.1 met 150 stemmen
8.378 Heb je de bomen al gezien
Hoe ze uit water zijn vervaardigt
Als rivieren in de lucht
Stromend naar een zee van licht
Heb je de mensen al gezien
Hoe zij op bomen lijken
Ieder naar zijn zee op zoek
Door steeds hoger te willen reiken
Heb je de golven al gezien
Bij hun aankomst op het strand
De rivier op weg naar zee
De zee op weg naar land…
Herfststorm
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
851 Het is merkbaar herfstig
En windkracht 12 komt aangestoven
Om de bijna kale bomen
Van hun laatste bladeren te beroven
Zwiepende takken
Gaan wild door het lint
Hun woest slaande bewegingen
Als een ode aan de wind
Dwarrelende bladeren moeten wijken
Zwevend in hun vlucht
Als snelle hoogvliegers
Bestrijken zij de grauwe dichte lucht
Geen…
Herfstbos
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
1.030 Weer zonsondergang
je kleurenpracht zacht verlicht
een mooi schilderij…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 Aarde rust vredig
Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke…
Najaarsstorm
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.606 weer,
regeert de natuur
met harde hand
een grijze stroming
breekt los
in zweepslagen
kraakt
de glasheldere hemel
in scherven
vergruist het water
tot ze zich
schuimend overgeeft
waart rond en rond
tot de wind
zijn adem staakt
en nevels oplossen
zodat verborgen licht
weer openbaart…
Herfstromantiek
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.574 Grijze wolken zweven traag voorbij
het raam waar ik door kijk
een grijze afzichtloze brei
zuigt het leven uit ons lijk
Een man loopt op het dak
op 't gebouw aan de overkant
Hij schreeuwt even heel hard
hij loochent zijn verstand
Hij waagt zich dichter bij de rand
en denkt nog even na
zou hij hier blijven kunnen
of liever snel het einde…
Liefdesherfst
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.947 Als blaadjes vallen van de bomen
Is er niet aan te ontkomen
De liefde die valt net zo hard
En kleur verandert in pikzwart
Waarom toch bij jou en mij
Ging dit niet aan ons voorbij
Moeten wij het ook bekopen
Is er niets om voor te hopen
Komt het echt dan nooit meer goed
Is dit echt mijn laatste groet
Ik hoop van niet maar denk van wel
Einde…
Herfstliedje
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.632 Vaarwel, vaarwel.
De laatste bladren bruinen,
De zon verguldt de tuinen,
en maakt hun sterfuur hel.
Vaarwel, vaarwel.
O, schoonste groet,
Van reislust, zuidelijke oorden,
Van afscheid aan het Noorden,
Of zich een vogel spoedt,
O, schoonste groet.
Groet van de dood,
Reeds stalwaarts gaan de kuddden,
en wie de takken schudden
Hun geurt…
Voorbereidingen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.081 Spinnen weven ongestoord
vliegjes worden ingepakt
nu de zon een klok rond eerder zakt
en mijn boomgaard aan de mist behoort
Kou zal hier de macht weer grijpen
aanvankelijk om het blad te kleuren
alvorens alles kaal te sleuren
zodat ook hij mijn gaard kan rijpen…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
Tempo
netgedicht
4.0 met 47 stemmen
2.082 De herfstwind raast
te zeer gehaast
weer langs onze daken
ik krijg geen kans
in deze rondedans
mijn zomer af te maken.…