42172 resultaten.
Dump je kind bij de jeugdzorg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Heel wat aso’s zien een kind als last
dat hun leven onderplast
Ontbijt van chips en smarties
in een lucht van bier en wiet
Gillen, vechten, altijd problemen
Dat kind kent ouderliefde niet
Dump ‘t bij de jeugdzorg
op kosten van de staat
Ga door met liederlijk leven
tot je vroeg seniel deez´ aard verlaat
Met voortplanting van ellende…
Het Bitterzoete Geheim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 Luister, volg mijn woorden
misschien openen ze jou
voor het Grote Geheim
en verankeren ze het
in je gedachten, de ernst
ervan in je hart, een besef
van wat het leven is, jouw
leven op de planeet aarde
Verliefden kennen het
even, zolang het duurt
Het verandert alles
wat je doet, wat je ziet
De wereld en jij voegen zich
soepel en…
Die erbarmen krijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik wist dat
als ik zou
loslaten
mijn vlucht
de aarde zou
verbazen
geen
geschreven
of angstig
open gesprek
maar meer
verlamming
aan de grond
genageld in het
zien gebeuren
het besef
dat je niets
kunt doen
dat is het
volle leven
in actie waar
iedereen
zijn focus
op heeft
zo gefixeerd
dat men het
echte leven
totaal…
Sadness(tanka)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.955 het leven is hard
voor zij die niet praten, met
woorden bevroren
in tranen gaan slapen, veel
liefde... verloren!…
Uitgeprocedeerd.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.031 Ik weet het wel; niet ieder kan hier wonen
maar laten wij als mensen
voor hun leven wat meer eerbied tonen.
dat is één van mijn wensen,
leven , en vrede op aard
ieder leven is het leven waard.…
bevrijding
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.010 de grond is omgewoeld
de keien zijn gebleven
de aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
het onkruid van herrinnering
schiet op in onbewerkte bodem
zij kent geen onderhoud, haar
wildgroei is het niet vergeten
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig leven…
de keien zijn gebleven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
670 leven…
ontworteld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
808 Als ik langs de velden ga
en me inleef in het gras
ervaar ik de aarde
zoals het leven was
Ik mis de bossen en de bramen
ik verlang zo naar een zee
van liefde voor de wereld
omhels mij, neem mij mee
't gegronde groen van bomen
de geur van hout en van het gras
ik wilde dat het eeuwig was
en dat ik alles hier nu had
ik ben gevangen…
Marie
poëzie
3.9 met 63 stemmen
5.275 En nu voor 't laatst, op aarde haar
Vaarwel gekust,
Voor ons de strijd des levens, maar
Voor haar de rust.…
Luchtig vaarwel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.779 Mijn lichaam baant zich een weg,
door de spelonken van het leven.
Om nu en dan te blijven steken,
in de dalen van mijn lot.
De wereld zal ik terug gaan geven,
aan de mensen en de ruimte.
De uitkomst van mijn plot.
Want de wereld is te vol,
met mijn ik erbij.
Keten me, bedwing,
maak de aarde vrij.…
VASTGESCHROEFD
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.604 Door het heden
blijvend afgetroefd
zit zij onbeweeglijk
staart bedroefd
naar een beeld
ver in de verte
ogen in één richting
blijvend vastgeschroefd
Slechts een ader
klopt op haar hand
als teken van leven
Hoe communiceer je
met de schaduw
van een schim
van een mens
met haar hoofd
reeds in de hemel
en haar lijf nog
op de aardse…
smaragd
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.106 daar lig je dan
akker van belofte
glooiend in het licht
als een beminde
deinend in mijn blik
hangmat van verlangen
gekoesterd door de zon
met weligheid omhangen
de elzenhaag hoedt je
voor de strakke wind
een smaragd
voor ieder die je mint
je boomgaard lokt
geen merel is beducht
je aarde komt tot leven
de hemel opgelucht…
Zoeken en vinden
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
1.151 Zo is leven: winter en zomer,
bloeien, verwelken, sterven
en weer geboren worden.
Wij zijn nu en hier,
maar straks zijn wij er niet meer bij
en draait de aarde verder
en wordt het lente en zomer,
herft en winter.
We zoeken en vinden weer,
laten los
en worden herboren.…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
Overgave
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
4.657 De tijd door God gegeven, zal ik voleinden;
zolang dit aardse leven zich voltrekt.
Doorleefd gebed gesterkt tot aan het einde
hoopvol wachtend tot ik samen val met Hem.…
Groeiend uit het zwart.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
774 Zwart naakte
aarde.
Geploegde
akkers,
dicht vloeiend
groen tapijt.
Ingezaaid door
de mens.
Goudgeel
golvend graan,
bewogen door
de wind.
gerijpt door
verguldende
zonnegloed.
Groeiend tot
ons voedsel,
het brood.
Geoogst,
gemalen graan.
Het leven
uit zwart
geploegde
naakte akkers.…
ik hou van jou
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
3.092 zoals de aarde van het heelal
God van het leven
hou ik van jou
en zal je altijd liefde blijven geven…
rook stijgt vers gebrand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 zon verregent
goudgerand
rook stijgt
vers gebrand
langs zwart
gedolven aarde
vernieuwend
over leven in
herschapen
vast verband
koffie wacht
cake verkeuvelt
in een traan
de tissuelach
verzacht verdriet
het mompelen
zwelt aan
vergetelheid
de werkelijkheid
was even kwijt…
VOORUITZIENDE BLIK
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
569 Het Eindgericht der wereld
Oordeel dat elke mens wacht
na het leven op deze aarde
ziet men wellicht met vrees tegemoet
maar laten wij God niet zien
als een scherpe scheidsrechter
die overwinning en nederlaag weegt
Zijn ruime barmhartigheid
aanschouwt ieders inzet en inborst
afgezien van hetgeen is bereikt.…
Chaos van de "Big Bang"
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Waar aarde niet is geschapen
of zee niet gegoten is
zelfs lucht tot niets geworden
licht in duister is verdwenen
nacht zich te sluimer heeft gelegd
verdwijnt ook kosmos in zwart gat
is materie nergens te vinden
kan energie nooit bestaan
zou ook maar een kern van leven
in chaos van “Big Bang” vergaan.…
Witte wieven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 stromen spinsels
vernevelen in witte wieven
druppen langs lentetakken naar de grond
in de schoot
van een smachtende aarde
die verdroogt in de schrale noord ooster
weer hebben mijn handen
de kou niet verjaagd die
de bloesem met weken vertraagt
zie hoe het leven
in knoppen verwelkt
zonder dat het ooit vruchten draagt…
Terug naar de eeuwigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Vanuit het totale niets,
Vanuit de morgenglans der
Eeuwigheid ben ik in
Het licht ontstaan
Uit en in dit licht
Geboren - licht dat
Tijdens mijn leven zo
Vaak ontbrak - 't is
Mooi geweest hier op
Deze aarde waar de een
De ander vooral het licht
Niet in de ogen gunt - dit
Samenraapsel van nietsheid
Doet mij vooral terugverlangen…
Doorgebrand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 vertrek ik
Naar de hof van Eden,
Nu mijn rol op deze
Aarde is uitgespeeld…
Existentiële vraag
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.047 Leef ik mijn tijd
te snel, waardoor de donkere
materie van de aarde zelf
als zij haar kans krijgt, mij
terneer drukt en haar tol eist?
---------------------------------
uit: 'In die tijd die', 2016.…
Als de lentesappen ruisen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
690 wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed
U die de aarde zo maagdelijk weet te roemen
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
en de schone slaapster tot leven kan roepen
als U de stroom van lentesappen ruisen doet
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed…
Welkom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
373 met de vreugde van kinderen
die spelend
hun dag beginnen
zo zijn ze hier gekomen
reizigers als wij
van zover weg en ons nabij
met de adem die draagt
wees welkom
onder ons stem die ons aanspreekt
tot leven
gericht op ons hart
weet van verborgen pijn
in donkere nachten
als duisternis de aarde dekt
in morgenlicht verlaat…
Lichaam VIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 (geboren worden – leven - sterven)
lichtsporen die klonteren
tot blote voeten in vette klei
de Melkweg wapent ons
met hagelwitte tanden
we planten een vlag in dit pak van
vlees en bloed en klampen ons
vast aan aardse gewoonten
lichten het roestige anker alleen
voor poëzie, liefde of de dood…
Titel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
533 De aarde
De lucht
De zee
Een zucht
Het leven
De dood
Huidskleur
Of rood
De dagen
De morgen
De nacht
Geen zorgen
De liefde
De pijn
Overkomen
Het zijn
De drank
De drugs
De waarheid
Het gerucht
Het werken
Het geld
Je gezondheid
De helft
Donkere materie
De zee
Zwarte gaten
Ga je mee?…
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 Het lichaam strak als uit hout gesneden
het hoofd trots rustend op de slanke hals
de armen elegant gebogen
wacht de ballerina op de eerste klanken
die haar gracieus tot leven brengen
Sierlijk verheft de ballerina zich voor een
sprong, bevallig draait zij een pirouette
een eenheid vormend met de muziek
Los van de aarde, los van zichzelf
fragiele…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 Ik zag je in Zwolle
in de stationsrestauratie
Spreek mij van je broers
die je ginds hebt achtergelaten
die gestorven zijn zij die leven
zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die…